×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Totale overgave

Totale overgave


Heel even lette ik niet op...

Door de afdaling kreeg ik er lekker de vaart in met mijn fiets. Evenals al die andere fietsers die ook het voordeel van de afdaling namen, het was namelijk best druk. Toen daar die venijnige bocht in het vizier kwam, bewogen alle fietsers mee met die slinger. Ik zag de bocht echter te laat en suisde zo van de brug af. Ik voelde hoe de zwaartekracht aan mij trok en werd overmand door de wetenschap dat ik niets anders kon dan me hier aan over te geven. De val was hoog genoeg, dat ik ook tijd genoeg had, om me te realiseren dat ik hard terecht zou komen. Ik had geen keuze! Die wetenschap was denk ik nog het aller engste; weten wat je te wachten staat en er niets aan kunnen doen om het te voorkomen!

De klap was niet mals

Ik sloot mijn ogen en kwam even later met een immense klap neer op de harde beton. Mensen kwamen geschrokken op me afgerend en riepen me toe, te blijven liggen. Blijven liggen? Dat was geheel tegenstrijdig aan mijn drift en reflex om meteen in actie te komen en te gaan staan. Ik was nog bij bewustzijn en had geen pijn, ik leefde nog! Dus ik maakte aanstalten om te gaan staan. Dit ging allerminst. Met het staan sijpelde vrij direct al het leven uit mijn lichaam. Als een pudding zakte ik in elkaar en voelde ik hoe ik weggleed. Ik wilde me verzetten, maar mijn lichaam nam het roer over. Mijn oogleden sloten zich. Mijn lichaam mocht er dan de brui aan geven, mijn geest was niet van plan hier in mee te gaan en ik hoorde hoe mijn lief in paniek en vol van verdriet naast mij neerstreek. Ieder woord kreeg ik mee. Ook van de reuring en de chaos om mij heen was ik mij gewaar.

Ik moest vertrouwen op
het lot

Uit de reacties kon ik afleiden dat het goed mis was met mij. Iemand schakelde de hulpdiensten in. De details daarvan kon ik niet meer absorberen. Ook mijn geest doofde langzaam uit en ik voelde hoe ik verder weggleed en hoe de energie besloot zich te sparen. Prikkels kon ik niet meer verwerken, geluiden vervaagden en even was er niets. Rust en sereniteit. Ik was in goede handen, dat wist ik. Ik bevond me in een gebied van totale overgave.
 Een gebied waar ik nog nooit eerder was geweest. De paniek verdween en even was het goed zo. Verzetten had geen zin, ik kon het ook niet meer. Nooit eerder heb ik me zo over moeten geven aan een situatie. Deze manier van overgave was geheel nieuw voor mij, totaal onbekend terrein. Alles lag nu in de handen van het lot en de mensen om mij heen. Daar moest ik op vertrouwen.

Waar was ik?

Toen ik weer bijkwam, was er verwarring. Wat was er gebeurd? Ik had geen pijn. Waar was mijn lief? Het was stil. Langzaam werd me duidelijk dat ik in mijn eigen bed lag. Ik had alles gedroomd! Wat was het levensecht geweest. Mijn gedachten, mijn gevoel, mijn angst, de paniek, de manier waarop mijn lichaam reageerde. Levens echt!

Gerelateerde artikelen:

Volg mij ook op 

 

Mijn boek lezen?
 deze is verkrijgbaar op:

www.boekenbestellen.nl
Maar ook op:
www.bol.com en op www.bruna.nl
En ook in de boekwinkel is Koppzorgen op bestelling verkrijgbaar, 
met isbn: 978-94-6345-111-6. Auteur: Judith Evelien. 

 

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!




Schorelaar
Ik ging gehaast lezen, naar het einde, hoe het met je zou zijn. Zo'n leuk mens. Ik zag je al liggen met iets verbrijzeld, nee, nee dat kan niet, dan had je dit niet geschreven.... Ik ging terug en las je hele blog. Gelukkig is dit jou, maar ook je lieve partner en mooie meisjes bespaard gebleven. 
21-05-2018 19:26
21-05-2018 19:26
Soberana
Waarom heb ik het gevoel dat jouw droom een waarschuwing is? Wees voorzichtig op de fiets, vooral op de brug!
15-05-2018 18:20
15-05-2018 18:20
Encaustichris
Dat soort levensechte dromen heb ik liever niet.... Knap geschreven!
15-05-2018 13:54
15-05-2018 13:54
Ingeborgenzwerm
Wat een levensechte droom, een nachtmerrie misschien? 
15-05-2018 11:38
15-05-2018 11:38
Hans van Gemert
Dit soort taferelen kun je beter alleen beperken tot je dromen, brrr! Maar wel heel goed beschreven!
15-05-2018 09:43
15-05-2018 09:43
DiaantjesLife
Soms heb je van die dromen die inderdaad levensecht voelen en je er soms maar moeilijk ook goed uit kunt komen. Je hebt het heel boeiend wel geschreven, complimenten daarvoor! 
15-05-2018 09:32
15-05-2018 09:32