×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Verder weg dan ooit

Verder weg dan ooit


Al heb ik dit nummer al vaak gehoord,
iedere keer komt het binnen als de eerste keer


Compleet onverwachts doemt het nummer op, wat als laatste eer op jouw uitvaart diende. De woorden kruipen mijn hoofd in en nemen bezit van mijn gevoel. Dat doet dit nummer wel vaker. Meestal levert het me een glimlach op en een kort gevoel van weemoed en gemis. Het is traditie geworden om een handkus naar de hemel te werpen en de volumeknop even flink een tandje bij te zetten. Mits de situatie dit toelaat natuurlijk.

Lang voelden de woorden ‘dichter bij dan ooit’
als een vreemde waarheid

Vandaag deed iedere woord van dit nummer me pijn. Het stak me recht in mijn hart en de eerste tranen raakten mijn wangen. De eerste tranen om jou sinds lange tijd. Niet altijd kan ik bij het tranendal en het intense gemis wat er ergens diep van binnen nog  schuilt. Vandaag werd het losgelaten. Even een gekke gewaarwording was dat. Lang voelde de woorden ‘dichter bij dan ooit’ als een vreemde waarheid. Want al was jij definitiever weg dan ooit, in mijn gedachten was je dichterbij dan je ooit was geweest. Deze waarheid lijkt te verschuiven, want je voelt inmiddels verder weg dan je ooit bij mij vandaan was! Nooit meer kom jij terug en ook in mijn gedachten sier jij niet altijd meer de hoofdrol. Al waar je daar nog vaak genoeg in rond.

De betekenis van ‘nooit meer’
wordt steeds minder abstract


Dat doet een tien jaar gemis met mij. De jaren zullen alleen nog maar meer aantikken en daarmee zul je langzaam maar zeker ook steeds meer van mij verwijderd raken. Je bent niet meer dichterbij dan ooit! Je bent verder weg dan je ooit was. Ieder jaar dat jij er niet meer bent, wordt de betekenis van ‘definitief’ steeds concreter en steeds minder abstract. Ooit was ‘nooit meer’ en ‘definitief’ moeilijk te definiëren. Het was net zoiets abstracts als ‘oneindig’. Deze begrippen lijken steeds meer symbool te gaan staan voor ‘dichterbij dan ooit’.

Het was fijn en 
verdrietig tegelijk

Het krijgt steeds meer betekenis en steeds meer inhoud. Het steekt en het doet pijn. Mijn tranen hadden vandaag sinds lange tijd weer de vrije loop. ‘Ik mis jou mama!’ riep ik door de lege woonkamer. Woorden die ik niet veel hardop uit. Met de tranen en die woorden voelde ik de onmacht en de verbinding die er toch nog is met mama. Het was fijn en verdrietig tegelijk. Soms liggen emoties en uiteenlopende gevoelens dichter bij elkaar dan je ooit voor mogelijk hield. Dichtbij en verder weg dan ooit, lijken soms wel onlosmakelijk met elkaar verbonden. Ondanks dat zij de grootste tegenpolen zijn die je je maar voor kunt stellen. Ondanks of juist dankzij?

Volg mij ook op:
 

Mijn boek lezen?
 deze is verkrijgbaar op:

www.boekenbestellen.nl
Maar ook op:
www.bol.com en op www.bruna.nl
En ook in de boekwinkel is Koppzorgen op bestelling verkrijgbaar, 
met isbn: 978-94-6345-111-6. Auteur: Judith Evelien. 
 

Gerelateerde artikelen: 

Beloon de maker en jezelf

Word gratis lid.



DiaantjesLife
Wat kun jij je emoties goed op papier zetten! In elke zin is dat voelbaar en dat is mooi, niet de reden waarom, maar het raakt me gewoon. Knuffeltje van mij XXX
12-08-2018 08:17
12-08-2018 08:17
Els Vergaerde
Je verhaal raakt me … 🌻🌻🌻
12-08-2018 07:09
12-08-2018 07:09
Annemiek
Het is allemaal zo definitief. Knuffel voor jou. ❤️🌺
11-08-2018 21:49
11-08-2018 21:49
Ingrid Tips en meer
Dikke knuffel voor jou lieverd.
11-08-2018 17:56
11-08-2018 17:56
Flying Eagle
Diepgaand  en daardoor  dichterbij dan ooit,  tot in de verste verten...
11-08-2018 17:54
11-08-2018 17:54
Hetty
Ik snap het helemaal. Ik mis mijn vader nu al 12 jaar, en mijn moeder 10 jaar. De ergste rauwe pijn verdwijnt idd, maar het gemis ... dat wordt steeds meer. Alle momenten die je zo graag had willen delen, de kopjes thee die nooit meer samen gedronken zullen worden. Het besef komt steeds harder binnen. Hoe vreemd het ook mag klinken.
16-11-2017 16:20
16-11-2017 16:20
10 december moet ik mijn moeder 3 jaar missen. Ze zeiden het gemis word minder. Nou ik kan zeggen het word meer en meer. Sterkte.
16-11-2017 12:22
16-11-2017 12:22
Soberana
Herkenbaar: we gaan de eerste decemberfeestdagen zonder mijn moeder tegemoet.
16-11-2017 05:48
16-11-2017 05:48
Ratelaar
Heel veel sterkte.
16-11-2017 02:44
16-11-2017 02:44
GeGe
Herkenbaar wat je schrijft ...Wens jou veel sterkte toe
15-11-2017 22:06
15-11-2017 22:06
Karin van der Straaten
zoveel herkenning in jouw schrijven en ook zulke emoties, sterkte voor die momenten van stilte
15-11-2017 21:58
15-11-2017 21:58