×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Wanneer deed jij iets wat niet mocht?

Wanneer deed jij iets wat niet mocht?


Of is ‘hoort’,
een betere term?

Dat is bij mij lopende band werk denk ik. Met enige regelmaat piep ik er net twee minuten eerder tussen uit op mijn werk, zodat ik de pont niet mis. Samen met mijn meiden lik ik de spatels van de mixer schoon, om even te inspecteren hoe de smaak van de koekjes is. Niet zo heel verstandig, iets met rauw ei en niet fijn voor je buik. Dat klopt ook, want na iedere likpartij krijg ik later op de dag toch vaak lichtelijke kramp. Van een vloekserenade op zijn tijd ben ik ook niet vies. Ik kan het gewoon niet laten! En ik probeer er op te letten hoor, echt waar. Dat ene windje, die was van mij. Maar ik deed net of ik van niets wist en schuif het af op een van de kinderen. 

Niets zo lekker
 als chocolade

Of dat moment vlak voor het eten en mijn meiden trek hebben in iets lekkers en ik ze onverbiddelijk verkondig dat we zo gaan eten en ze dus geen koekje meer krijgen. Ondertussen steek ik zelf tijdens het eten koken een lekker stuk chocolade in mijn mik. Want ook ik heb stiekem best wel trek! Dit fenomeen staat ook wel bekend als het; vlak- voor- het- eten-krijg -ik- trek- in -iets -lekkers -syndroom.

Die schoenen moet
ik gewoon hebben

Ja, ik spreek mijn spaarrekening wel eens aan voor die ene paar schoenen die in de aanbieding is. Stort ik dat van mijn volgende salaris wel weer terug. Dat salaris, die ik al over drie weken krijg…
Ik zet ook wel eens een tandje bij wanneer het stoplicht naar oranje verspringt. En wanneer ik die steile brug op fiets en er komt net een fietser van rechts, dan wil ik wel eens verzuimen in het voorrang verlenen. Wel wijk ik coulant uit naar links, om ruimte over te laten. Toch sist de betreffende mevrouw me een venijnige ‘Dank je wel hè..’ toe. Mensen met een ochtendhumeur, ze zouden verboden moeten worden. Hoewel ik niet echt een ochtendmens ben, ben ik zelden chagrijnig.

Een leugentje om bestwil?

Oh, ik maak me ook wel eens schuldig aan een klein leugentje om bestwil. In plaats van dat ik verkondig dat ik iemand zijn shirt onwijs lelijk vind, wil ik wel eens zeggen dat het zo’n apart ding is. We weten allemaal waar ‘apart’ voor staat. Toch? Zo wordt meestal op een verkapte manier vertelt dat iets niet zo in de smaak valt. Leugens, dat wat ik zo verafschuw. Toch maak ik me er af en toe dus ook schuldig aan. Ik peuter op een onbewaakt ogenblik wel eens in mijn neus en ik ga wel eens naar het toilet wanneer ik helemaal niet moet. Dan eis ik even dat ene, kleine momentje voor mezelf op, zodat ik er weer tegen aan kan. 

Regels zijn er om
gebroken te worden

Ik maak me dus schuldig aan genoeg dingen die eigenlijk niet horen! En je verwacht het niet, maar de wereld draait gewoon door en er zijn nog geen gewonden gevallen. Dus schuldig voel ik mij niet. Regels zijn er toch om gebroken te worden? Zo af en toe? 

Volg mij ook op
Facebook: 
Koppzorgen
en/ of op:
Judith-it
 

Mijn boek lezen?
deze is verkrijgbaar op:
www.boekenbestellen.nl
Maar ook op:
www.bol.com en op www.bruna.nl
En ook in de boekwinkel is Koppzorgen op bestelling verkrijgbaar, 
met isbn: 978-94-6345-111-6. Auteur: Judith Evelien. 
 

Gerelateerde artikelen:




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties