×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Weggelopen (7)

Weggelopen (7)


Dit is een vervolgverhaal, door verschillende schrijvers. Ingrid is begonnen met deel 1. Het loont de moeite voorgaande delen eerst te lezen:

Weggelopen (1)
          Weggelopen (6)
Weggelopen (2)
Weggelopen (3)
Weggelopen (4)

Weggelopen (5)

'Vanaf nu heet jij Peter van Dijk.' En ze draaide zich weer om. Job hoorde hoe de juf moest gniffelen, maar hij was te beduusd om te reageren op deze bizarre mededeling. Waar gingen ze naar toe? En wat was juf nou eigenlijk van plan? 

Plots draaide de auto een verlicht terrein op. Het bleek een tankstation te zijn. Weer draaide juf zich richting Job; 'Jij blijft hier even zitten Peter, dan ga ik even tanken.' En juf stapte de auto uit. Ze drukte het knopje in voor automatische vergrendeling. Maar Job hoorde al dat het slot er niet goed in viel. Toen juf binnen af ging rekenen, zag hij zijn kans schoon en sloop de auto uit.
Toen hij uit het zicht was, zette hij het op een rennen! Plotsklaps wordt zijn weg belemmerd door een brede beveiliger die hem de doorgang versperde.  'Wat een haast jonge man!' Roept deze streng uit. De man gaat nu op ooghoogte zitten en vraagt nieuwsgierig waarom er zo'n haast geboden is en of Job wellicht iets te verbergen heeft? Helemaal buiten adem en geschrokken van deze onverwachte ontmoeting, verzekert hij de beveiliger dat hij echt niets te verbergen heeft en dat hij slechts haast heeft. De man kijkt op zijn horloge en merkt op dat Job op dit tijdstip al bijna naar bed moet en dat hij het niet vertrouwt. Job wordt nu wat paniekerig en ongedurig, want voor zijn gevoel kan zijn juf nu overal opduiken. De beveiliger is meedogenloos en hij voert Job aan zijn bovenarm mee naar een kantoortje, de ingang is via de achterkant van de benzinepomp begaanbaar. Dus in ieder geval buiten het zicht om van juf. 

'Ga hier maar even zitten, jonge man', zegt de beveiliger op vriendelijke toon en hij spoort hem aan om nu eens in alle rust te vertellen wat er daadwerkelijk aan de hand is. Hij voegt er nog aan toe dat hij zelf ook twee zoontjes heeft en hij zich niet om de tuin laat leiden door het excuus van Job. Ondertussen smoest de beveiliger een korte samenvatting van het gebeurde door een telefoon.
Hoe zal Job zich hier nu weer uit gaan redden? Hij wist het even niet en voelde zich overweldigd door het doortastende karakter van deze man. Zal hij tegen hem wel de waarheid vertellen? Hij was streng, maar hij kwam wel betrouwbaar over. Misschien kon hij hem wel verder helpen? Hij had immers zelf ook twee zoontjes en voor zijn gevoel zat zijn hart op de juiste plaats. Zijn gedachten gingen van de ene kant, naar de andere.

De beveiliger stak zijn hand uit; 'Rogier' , stelde hij zichzelf voor. Even aarzelde Job, stak toen zijn hand ook uit en zei dat hij Peter heette. Hij schrok zelf van zijn antwoord en wist eigenlijk zelf niet eens waarom hij zichzelf niet met zijn eigen naam voorstelde. Toch voelde dit net even wat veiliger. Vragend keek Rogier hem nu aan. Alsof hij feilloos doorhad dat Job keihard stond te liegen. 'Heeft Peter ook een achternaam?' Vroeg hij nu. De opluchting was groot, maar tegelijk werd hij weer overvallen door deze vraag. Wat moest hij nu weer antwoorden? Veel tijd om na te denken had hij niet, dus floepte hij er uit dat hij 'van Dijk' heette. Rogier knikte en zei vriendelijk dat hij zo weer terug zou zijn. Hij schoof hem een stuk chocolade in zijn handen en verliet het kleine kantoortje. Job hoorde hoe hij de deur op slot draaide. Hij kon dus geen kant op. 

Daar zat hij dan, niet wetende wat er nu ging gebeuren. Het maakte hem klein en bang en hij voelde zijn tranen in zijn ogen branden. Daadkrachtig veegde hij zijn ogen weer schoon. 'Nee Job, je bent een flinke jongen'. Dacht hij zichzelf moed in. Hij zou gewoon geduldig wachten op dat, wat komen ging. Net toen hij zichzelf weer bij elkaar had geraapt, werd er hard op de deur gebonsd; 'Job?!' Klonk een mannenstem aan de andere kant! Dit was niet Rogier en zeker niet juf! Maar wie was dit dan wel? En hoe wist diegene dat Job daar was? De schrik vloog hem naar zijn keel en verstijfd zat hij nu aan zijn stoel genageld. Hij durfde geen antwoord te geven. Nogmaals klonk zijn naam door aan de andere kant van de deur...

Wie schrijft deel 7?!

Schrijfuitdaging maart 2018

Klik




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties