Zelfmoord


Het was weer veelvuldig
in het nieuws

De afgelopen weken viel de term, ‘Zelfmoord’ veelvuldig! Er waren maar liefst drie beroemdheden die het leven lieten, middels deze term. Een term die ik hekel. Iedere keer als ik iemand dit woord hoor zeggen, vraag ik mezelf af of er niet voor een andere term gekozen had kunnen worden? De betreffende daad is al kil genoeg, waarom dan ook nog zo’n kille en gevoelloze aanduiding? Al begrijp ik best dat dit de meest voordehand liggende aanduiding is. Dat ene woordje raakt zoveel bij mij aan, iedere keer weer! Dat ene woordje vertelt een hele geschiedenis en verpakt de tergende pijn van iemand. Iedere geschiedenis en ieder verhaal op zichzelf staand, maar wel met dezelfde uitkomst. Vandaag kwam Koningin Maxima naar buiten met een emotionele reactie op het overlijden van haar zusje, de tranen biggelden over mijn wangen. Haar kleine, lieve begaafde zusje was ziek en kon niet meer genezen, zo omschreef ze het. Als een dolk trof mij dit in mijn hart, haar verdriet was zo tastbaar en zo echt.

Iedere term omhelst
dezelfde betekenis

Zelfmoord, zelfdoding, uit het leven gestapt en zichzelf van kant gemaakt, een greep uit het assortiment, en allemaal termen die vertellen dat iemand het leven niet meer zag zitten. Hoe het ook wordt verteld en welke benaming daarvoor ook wordt toegepast, het verandert niets en de uitkomst blijft hetzelfde, en qua geluid, verdienen ze geen van allen de schoonheidsprijs. Uiteindelijk vertellen ze allemaal hetzelfde.

Geen enkele term is
om aan te horen

Eigenlijk kan ik geen enkele term die deze schrijnende, verdrietige en eenzame daad vertegenwoordigt, verdragen. Ieder aanduiding doet pijn en gaat telkens weer door merg en been. Iedere keer wanneer één van deze termen mij ten gehore komt, draait mijn maag zich om en voel ik heel eventjes die tergende eenzaamheid die iemand tot deze daad gedreven heeft. Misschien moet ik ook niet willen om het milder te willen maken, want dat is het niet en dat gaat het ook nooit worden! Zelfmoord is hard, kil en vreselijk schrijnend. Laat ik het beestje maar gewoon keihard bij zijn naam noemen. Zelfmoord is niet mooi en niet mild en dat wordt het ook niet, als ik er wel een minder confronterende term voor zou gebruiken. Ook dan blijft het een eenzame en schrijnende daad en ook dan vertelt het hetzelfde verhaal.

Volg mij ook op:
 

Mijn boek lezen?
 deze is verkrijgbaar op:

www.boekenbestellen.nl
Maar ook op:
www.bol.com en op www.bruna.nl
En ook in de boekwinkel is Koppzorgen op bestelling verkrijgbaar, 
met isbn: 978-94-6345-111-6. Auteur: Judith Evelien. 
 

Gerelateerde artikelen: