de kracht gevonden na zware depressie

de kracht gevonden na zware depressie


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Verwijder dit blok d.m.v. de rode knop met het kruisje en sleep nieuwe blokken hiernaartoe. Het rode kruisje krijg je te zien door op deze tekst te klikken. Bekijk het filmpje hieronder voor een korte uitleg over het slepen van blokken.

mijn verhaal 

Een jonge moeder met veel verkeerde keuzes.

Bij deze wil ik in het kort mijn verhaal neerleggen en de mensen laten weten dat alles kan ...

Ik ben op 4 januari 2016 opgenomen in een psychiatrische instelling . Klinkt erger dan het beeld dat de mensen zich erover maken. ik werd er voordien al eens binnen gebracht maar hield het maar een week vol!

Mijn verhaal begint 10 jaar geleden. Ik heb toen besloten om mijn studies stop te zetten. bij deze was mijn moeder niet tevreden. zoals elk jong mens heb ik ook zelf van alles uitgehaald en geëxperimenteerd. Waaronder een relatie met een meisje (mijn eerste vaste relatie). Mijn moeder had er moeite bij maar dit was dus ook maar tijdelijk, mijn vader die ik gedurende 16 jaar niet meer gezien had maar ondertussen het contact min of meer goed zat vond het niet erg . Na dees relatie begon de experiment met jongens natuurlijk had ik er veel plezier mee. naar mijn grootste spijt nooit echt de ware gevonden (bestaat deze dan?). De mensen hebben me een gemakkelijk meisje genoemd en al die aandacht maakte mijn hoofdje zot. op mijn 21 jaar kwam ik teweten dat ik zwanger werd. de vraag naar abortus is op tafel gekomen maar voor mij geen spraken van ik wou en zou mijn kindje houden (welke reden hierachter ligt komt later in mijn verhaal aan bod).

Op 25 maart werd ik een gelukkige moeder van een zoontje dat Randy genoemd werd. Mijn grootste trots.

 Ondertussen was ik naar mijn ex-stiefvader verhuisd de enige die mijn keuze aanvaarde. Spijtig ben ik daar onder de drugs gevallen. De eerste 4 maanden van mijn zoontje heb ik niet zien voorbij gaan mijn oma zorgde ervoor (dus hij was toch veilig) . Het waren moeilijke tijden voor een alleenstaande moeder. mijn eerste zwangerschap niemand om me te vertellen wat er gebeurde met mijn lichaam, niemand die me de pijn kon uitleggen. Na die 4 maanden heb ik me terug gericht naar mijn moeder en heeft zij mij geholpen ik ben terug een relatie begonnen die mijn zoontje accepteerde en heeft deze ook herkent. tijdens onze relatie heeft deze de keuze gemaakt om zich aan te sluiten met een bekende motorclub (waar ik de naam liever niet van noem). we zijn uit elkaar gegaan omdat ik zijn verandering van zijn persoonlijkheid niet aankon. ik ben toen naar mijn biologische vader gegaan die ons in huis genomen heeft. deze was ondanks die 16 verloren jaren een grote seun voor mij. het was geen luxe leven maar we zaten goed. mijn vader had een appartementje genomen voor ons mijn zoontje en mij en hebben daar een jaar gewoond. Na deze ben ik verhuisd voor een nieuwe relatie. Maar bleek dat mijn zoontje teveel was in zijn droomplaatje. ik had niet wat ik zocht en heb deze relatie ook stopgezet.

randy was 4 jaar oud en toen ik na een knetterende ruzie bij mijn moeder terecht was gekomen daagde HIJ op.

HIJ die mijn hart al sinds mijn 16 de veroverd had. HIJ die mijn hartje steeds opnieuw deed kloppen. HIJ die de papa was van mijn zoontje.

via Facebook (wat iedereen wel kent) heeft hij gemerkt dat ik terug in de omgeving was en vroeg om af te spreken. We spraken een eerste keer af (zonder Randy) na een gesprek van +- 2 uurtjes op een bankje van de wijk kreeg ik de vraag of hij Randy ook eens mocht zien.... Voor mij klonk het als een zalig liedje in mijn hoofd, wil hij het weten? , heeft hij echt interesse? ... Ik heb nog een week gewacht en stuurde hem opnieuw een berichtje "als je wilt , ik ga deze middag een luchtje scheppen met de kleine" .  Die dag ben ik daan ook effectief buiten gegaan hij zat op dat ene bankje te wachten. Had gezegd tegen Randy dat het een oude kennis was van me. Ze hebben samen zitten voetballen en spelen . Het werd tijd om te gaan eten mama had het avondeten klaargemaakt. Op het moment van het vertrekken zij HIJ "Dat is mijne kleine". Ik wist niet wat antwoorden, dat geheim dat ik al 4 jaar meedroeg (omdat hij een relatie had op het moment dat wij naar bed waren gegaan en nog steeds bij dat meisje was op het moment van de kennismaking). Ik wist het niet meer en zei "spreken we nog eens af?" . De volgende dag legde ik hem alles uit, eveneens hoe moeilijk het voor mij geweest is op die 4 jaar. Na een paar maanden kreeg Randy en mijn familie het te horen , ik was opgelucht dat het mocht gezegd worden en HIJ heeft toen gekozen om een gezin te vormen. wij woonden de eerste 5 maanden in mijn appartement, snel begon ik zijn kameraden te kennen. Jonge gasten dat volop in hun experimentleven zaten met drugs. Ik had niks te zeggen en deed mee heb veel geprobeerd (op die momenten was de kleine bij familie) nooit werd er gebruikt waar Randy bij was. Ik werd zwakker bij de tijd vermoeid en was niet meer mezelf .... Ja ik heb op dat moment een zelfmoordpoging gedaan werd opgenomen in een psychiatrische instelling waar Hij mij is uit komen halen en me beloofde dat dit allemaal zou stoppen. HIJ stond ingeschreven voor een sociale woning en we verhuisden naar daar. Je zou kunnen denken 'ze heeft haar geluk gevonden'. Maar neen , ik kwam te weten dat hij nog elke dag bij zijn ex in contact was en dat hij haar miste en hij spijt had. Mijn wereld storte in en wist geen kant meer uit. Ik begon hem te controleren er werden nog altijd jointen gerookt en de vrienden zaten elke dag thuis. Randy was een kindje die schrik had van zijn papa , een kindje dat om het minste gestraft werd en de hele dag in de zetel moest blijven zitten hij mocht amper drinken en als hij naar de WC moest deed hij mij stiekem teken en zei ik dat hij mocht gaan plassen. Je zou kunnen denken wrm is ze niet vertrokken... uit angst . We hebben vaak ruzie gemaakt en HIJ heeft me vaak geslaan, pakte me langs mijn keel en kneep tot ik blauw zag en liet op tijd weer los, pakte me langs men haar en sleurde me door het hele huis. Het gebeurde vaker en vaker omdat ik vaker opkwam voor wat me het dierbaarste was (Randy). Waarom ben ik niet eerder vertrokken? Ik kon nergens heen. De familie geloofde het niet omdat hij een voorbeeldige papa/ man was als er familie/vrienden bij waren. hij pakte mijn gsm af om zeker te zijn dat ik niks kon doen. de hel is er niks naast. Op een dag was hij kwaad thuis gekomen (slechte dag op werk), er was niks om te roken en Randy vroeg om naar mijn moeder te bellen zodat hij naar daar zou kunnen. waarop hij de kleine genomen had en op zijn bed gesmeten had. Randy knotste met zijn hoofdje tegen de muur en ik wou gaan kijken ( ik wist dat als ik ging kijken hij zich op mij zou afreageren). Voor de eerste keer had hij mijn gsm niet afgenomen had deze op de wc gezet tussen de slagen en schoppen daar heb ik me naar de wc een weg kunnen bannen en heb een berichtje naar mama gestuurd " mama, hij heeft Randy aangeraakt" nog geen seconde later stuurde ze "ik kom" ze woonde op 5 min van thuis met de auto. Hij kreeg telefoon en ik heb Randy langs de voordeur kunnen uitlaten om hem niet achter Randy te laten gaan ben ik langs de achterdeur gevlucht heb ik daar Randy opgepakt en liep naar het einde van de straat waar mijn mama aankwam (timing). opluchting....... Na het weekend heb ik gevraagd aan mijn moeder om naar de instelling te rijden voor een opname. Mama was opgelucht maar ik wist dat het een moeilijke stap ging zijn omdat Randy bij mama moest blijven. Ik heb 4 maanden opnamen gedaan, waar ik leerde hoe ik bij mijn schrik moest omgaan om het los te laten om terug buiten te durven te komen. Ik heb daar ook de beslissing genomen om mijn mama als pleegmoeder van Randy te laten opzetten via pleegzorg.  Na mijn opnamen heb ik bij een familiekennis gewoond waar ik niet vooruit raakte deze zat zelf met depressie en alcohol verslaafde. na een aantal maanden heb ik besloten om naar het OCMW te gaan waar ik vertelde dat ik op straat stond. deze hebben mij naar een daklozencentrum gestuurd. daar heb ik 1 maand gezeten ze hebben me geholpen om mijn papieren in orde te maken en in afwachting van mijn appartement ben ik nog twee weken naar een opvangtehuis gegaan voor vrouwen. Ik ben nu een maand THUIS,  vrijgezel en op mijn gemak. Ik mis mijn zoontje heel erg maar beetje bij beetje komt dit in orden.

De gevolgen van dit verhaal zijn dat ik mijn zoontje heel weinig zie sinds 1 jaar en dat hij ook naar een psycholoog moet hij draagt dit heel verhaal nog steeds mee en heeft nog steeds schrik om zijn papa tegen te komen maar hij blijft sterk. Onze moeder-kind band is nog altijd even sterk we zien elkaar nog even graag als de eerste dag en hij weet ook dat het nog eventjes tijd zal nemen voordat hij terug volledig bij mij mag komen wonen. 

Ben ik van mijn angsten af? neen, maar dit heeft tijd nodig. Ben ik van de drugs af? Ja, sinds mijn eerste dag van mijn opnamen

Ik heb dit verhaal  gedeeld omdat ik weet dat ik niet de enigste ben met zo een verleden.

Het positieve op dit moment; Ik heb mijn thuis, en zie mijn zoontje ieder weekend bij mijn vader thuis. 1 weekend op twee van de zaterdag op de zondag en het andere weekend de zondag, na de krokusvakantie mag hij het weekend van overnachting de zaterdag bij mij thuis doorbrengen en dan gaan we zo s'avonds naar mijn vader om lekker samen te slapen (de momenten waar ik het meeste van geniet). 

Er volgt nog wel een pagina met uitgebreide uitleg over mijn 4 maanden in de psychiatrische instelling 




Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (4 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Lieve schat je komt er wel. Je bent indd veel sterker dan je ooit van jezelf waarschijnlijk had durven dromen. Maar voor die pracht zoon van je doe je alles
| 00:21 |
Ik vind je echt een sterke vrouw!
| 20:51 |
Super ga zo door en je komt er wel!
Je bent sterk
| 16:10 |
Wat knap dat je dit durft te vertellen, respect hoor. Ik hoop dat je snel samen zult zijn met je kleine mannetje en een mooie toekomst op mag bouwen samen!
| 22:32 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen