×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Was dat even schrikken...!

Was dat even schrikken...!


Er zouden wat heren van de woningstichting komen kijken of er mogelijkheden zijn in dit huis voor energiebesparing en dat pakte  even net anders uit dan wat ik had verwacht. 

Voordat ik  ruim 6 jaar geleden ziek werd was ik  bezig op de zolder van mijn huis om de spullen van de kanten te halen omdat er een muizen stelletje druk doende was geweest en een nestje had gemaakt.. Er is toen hulp bijgekomen van vrienden en alle gaatjes werden geïsoleerd en tegelijkertijd heb ik enorm veel weggegeven voor Roemenië, wel 40 vuilniszakken kleding - dekbedden -hoezen-lakens-dekens  -kleden en ga zo maar door. Alles was  meer dan overdadig omdat we een  chalet in het bos hebben genoten en een knaus caravan..  de vele vrienden van de jongens die vaak bleven logeren... dankbaar dat de ouderen daar nu een beetje geholpen zijn..wat een armoede ook.

Net toen ik verder wilde gaan voor een tweede shifting ging mijn hart dus dicht zitten en liep ik 3 lange jaren met een soort van infarct pijn rond, kon amper nog lopen en zeker geen trappen meer op naar zolder. alles kwam stil te liggen.

De boel staat  nog naar voren getrokken en je kunt er amper lopen...zo vol hebbedingen...tussen kunst en kitsch idee.

en toen kwamen de mannen en liepen gezellig met mij de woning door, her en der  werden foto s gemaakt en kreeg ik te horen wat er eigenlijk zou gaan gebeuren, waarna ik totaal flabbergasting en van slag een beetje flipte. April-Mei ongeveer moet de zolder en de schuine bergingen op de etage helemaal leeg zijn, ze komen platen maken en isoleren en zonnepanelen leggen...mooi...weer een wens  die in vervulling zal gaan, grandioos zelfs...maar wel ff te vroeg..mijn conditie is nog nul en die zou ik juist nu gaan proberen op te bouwen..jeetje  wauw en wat nu!

Op de etage ben ik al begonnen en ligt het vol zakken kleding, passen  organiseren..k stopte met roken en tja dan heb je weer grotere maten nodig oef. snel doorpakken dus... schoenen..ontelbare en of net ff te klein of net ff te groot ook veel..kan straks velen weer blij maken ...alleen  nog steeds..te vroeg!

Op de zolderkamer zelf staan nu nog rijen dik de schilderijen,  materialen om te gaan beschilderen, de kant en klare natuurlijk ook.  Mijn tassen verzameling en de 52 fotoalbums van mijn leven ooit en die ik van Micha niet weg mag doen.. spullen voor op de camping, 6 enorm grote kisten vol met wol, gloednieuwe viltwol om  mooie kleding te gaan vilten... kisten lappen voor de naaiprojecten . Dozen en nog eens dozen vol met kerstspullen en  ..zie het voor je..echt een bewaar gekte! Die bewaar tik ontstond na de extreme diefstal..het strippen van ons huis door de zieke man.. Je bouwt je huis weer op, steeds ietsjes beter en vergaart van alles voor later voor de jongens..die natuurlijk weer met hun dames te maken krijgen en dus een totaal ander thuis maken dan jij had gedacht.

Niets is er dus nu fijner dan ruimte maken en  alles herstellen - overzicht krijgen en ga maar zo door.. lucht in je bol.

Dus mijn stappenplan was al gevuld met deze zolder stap voor stap te legen, schilderijen te gaan verkopen na augustus als ik de AOW in ga en het geld mag houden. OP mijn gemak sorteren en zorgen dat als t nodig  is, ik zo kan verhuizen...mooie woning of ingekist.

Tja.. de jongens benaderd, die  waren direct positief en stroopten hun mouwen al haast op.....Micha  bood zijn woning aan om de hele zolder inhoud maar  naar toe te brengen, zodat ik er  die week kan slapen en op mijn gemak alles mag gaan uitzoeken..de paniek is weer over en k voel mij geborgen..t is en blijft alleen de vraag...kan ik dit fysiek en geestelijk bolwerken..de laatste tijd benauwder dan ik al was..k ga dus eerst een afspraak maken met de huisarts voor controle van eht hart en dan stroop ik mijn mouwen ook maar avst  stukje bij beetje op.

Raak ik in paniek of ga ik het koesteren dat de wens weer vooruit is gaan lopen en beantwoord voor ik het me bedacht had

...  niets fijner dan de laatste restjes uit huis te zien verdwijnen van die boze opzet van de zieke man ooit, wat zal dat fijn voelen..het verleden wissen in elke vorm mogelijk. Ook  onder de huiskamer gaan ze het volspuiten met isolatie...wordt nog wat...daar ligt een waterbuis waarvan de koppeling los is geschoten...wie oh wie durft er onder te kruipen die t ook nog eens weet te maken voor t niet meer kan...mocht er iemand zich melden en zich aanbevolen houden ...dan graag natuurlijk. Water in het atelier is wel  heerlijk per slot.

Dus de komende maanden zal er wel eens hier en daar een blog ontstaan van dit spektakel

of er nooit eens een einde aan komt, wel gaaf hoe zaken zich oplossen en tja....je moet wel altijd voor jezelf gaan staan willen de wonderen gebeuren ..hoe ik dit ga overleven...t´ is toch wel een hele uitdaging!

En als de mannen  dan eindelijk hier aan het werk gaan, zullen er op straat meerdere containers staan en kan ik weggooien wat ik maar wil..k ga dus  vragen aan de woningstichting of er ook een  andere  mag staan om de verkoop dingen even apart te kunnen zetten

fotos zijn een willekeur van t internet




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties