Een nieuwe vriend

Een nieuwe vriend


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Bas zit thuis in de zetel, in zijn eentje. Dat gebeurt wel vaker, soms wel verschillende keren in een week. Dan probeert mama allerlei dingen te verzinnen: naar het park gaan, fietsen, tv-kijken, dansen, een boek lezen... maar Bas zegt enkel nee.
Mama gooit haar armen in de lucht. Ze zucht heel luid.
'Ga toch lekker buiten spelen met de jongens van de buren!' roept ze. Ze wijst naar het raam en Bas ziet hoe ze buiten voetballen. Maar Bas heeft geen zin in voetbal. Bas wil niet rennen, niet scoren en ook geen keeper zijn. Voetbal is stom, denkt Bas. Dus zegt hij nee.
'Wil je graag naar het bos, een beetje wandelen? Misschien kan papa met je mee,' probeert mama weer.
Bas kijkt haar even aan. In het bos is het te stil. Bas houdt niet van de stilte van de natuur. En als er nu nog beren en wolven zaten, maar Bas weet zeker dat die er niet zijn. En alleen wandelen is echt vreselijk saai. Bas houdt niet van wandelen. Dus zegt hij nee.
'Ik weet het! Laten we oma een bezoekje brengen, daar wordt zij elke keer zo blij van!' juicht mama.
Maar ik niet, denkt Bas. Bas gaat niet graag naar oma. Oma is oud en veel te streng. Van oma mag hij niet rondlopen. Oma wil dat hij braaf op een stoel blijft zitten, soms wel langer dan een uur. En Bas krijgt niet eens een koekje. Op bezoek gaan bij oma is niet leuk. Dus zegt Bas nee.

Ook papa probeert leuke dingen te verzinnen voor Bas. Op een dag komt hij enthousiast de kamer van Bas binnengerend. 'Bas! Kom eens kijken, ik heb iets voor je meegebracht!' Met tegenzin slentert Bas achter papa aan. In de tuin liggen er houten planken. Bas begrijpt het niet.
'We bouwen een boomhut, is dat niet fantastisch?' roept papa.
Bas houdt niet van bomen. En Bas houdt ook niet van klimmen. In de boomhut is er geen verwarming. Bas heeft niet graag kou. Boomhutten zijn stom. Dus zegt hij nee.
Papa geeft niet op. Er moet iets zijn dat Bas leuk vindt, dat kan gewoon niet anders. En papa heeft nog een idee. 'Het is speeldag van de scouts. Dan kan je kennismaken met de leiders en de andere kinderen. Dat wordt vast super!' zegt papa.
Bas wil niet samen hetzelfde spel spelen. Hij wil niet luisteren naar een leider. En hij voelt er niets voor om elke zaterdag vol modder thuis te komen. Bas wil niet naar de scouts. Dus zegt hij nee.
Bijna ten einde raad zucht papa: 'Kijk eens in mijn tas.' Hij wijst naar de gang. Zijn tas staat op hetzelfde plaatsje als altijd, onder de kapstok naast de rij met schoenen. Bas stapt heel traag de gang in. Er zit een grote doos in de tas van papa. Bas wordt nu toch wel een beetje nieuwsgierig.
Tover een vriend uit je computer... leest hij op de verpakking. Bas snapt het niet, wat betekent dat precies? Zou het een spel zijn? Bas mag van papa niet heel erg vaak op de computer spelen. Maar hij vindt een computer leuk. Dus zegt Bas ja.

Bas kan niet wachten om met het spel te beginnen. Een vriend in zijn computer zou al super zijn, maar een vriendje die uit zijn computer komt gekropen, da's helemaal te gek! Bas schudt zijn hoofd, dat kan toch helemaal niet? Die doos liegt, Bas weet het zeker.
Mocht het kunnen, dan zou Bas zo gelukkig zijn. Want hij heeft geen vriendjes. De jongens van de buren willen niet met hem spelen, ze vinden hem niet leuk. Ze zeggen dat hij te lange benen heeft om te voetballen. Ook in de klas is er niemand die hem leuk vindt. De kinderen uit de klas gaan liever spelen bij jongens die vrolijk zijn. Bas is niet vrolijk. Bas voelt zich vaak alleen.

Papa helpt Bas met de installatie van het spel. Dat duurt meer dan een half uur! Bas kijkt sip. Hij houdt niet van wachten.
'Je vriendje loopt niet weg. Hij wacht op jou. Het eten is bijna klaar. Dek jij de tafel? Dan kan je na het eten kennismaken met je nieuwe kameraad.'
Bas zucht, maar weet dat hij geen andere keuze heeft. Spelletjes installeren kost tijd, en Bas moet wachten. Bas vindt wachten niet zo fijn, maar vandaag lacht hij naar mama omdat ze zijn lievelingseten heeft gemaakt. Balletjes in tomatensaus met puree. Mama kijkt blij naar papa. Papa kijkt blij naar Bas. En Bas kijkt naar de computer.
Bas prikt in het laatste balletje dat op zijn bord ligt, en hij laat van schrik zijn vork vallen.
'Welkom! Ik ben zo blij dat ik je eindelijk kan ontmoeten. Hoe heet jij?'
Bas rent naar de computer. 'Bas! Mijn naam is Bas.'
'Ik hoor je niet. Heb je de microfoon aangesloten?'
'Nee,' zegt Bas, 'ik doe het meteen.'

Drie uur later tikt papa op de schouder van Bas. 'Bedtijd, kerel!'
'O nee,' kreunt Bas, 'ik praat net zo lekker met Joe.'
''Joe?' vraagt papa.
''Joe,' herhaalt Bas, 'Joe en ik zijn beste vrienden.'
Bas kijkt voor het eerst sinds lange tijd echt blij. Er zitten kleine glinsteringen in zijn ogen. Hij springt recht en geeft papa een knuffel. 'Dank je.'
'Maar nu is het echt tijd om naar bed te gaan. Kom op!'
Die nacht droomt Bas over Joe. Ze beleven samen de wildste avonturen. Joe is nergens bang voor. Zijn nieuwe vriend vindt allerlei dingen leuk! Joe houdt van wandelen in het bos, van hutten bouwen, van rennen in het gras en Joe heeft een heleboel vrienden. En Bas doet mee. Hij rent met Joe door de straat, gaat zwemmen in de rivier en ze bouwen samen een vlot. Bas zegt niet langer nee.

De hele week al huppelt Bas naar school. Mama en papa kijken verwonderd naar elkaar. Ze hebben een nieuwe zoon in huis. Een vrolijke, speelse jongen die met goede moed naar de klas vertrekt. Zo hebben ze Bas al lang niet meer gezien. Ze worden er zelf ook vrolijk van!
'Vandaag gaan we spelen met taal,' zegt meester Koen.
Normaal gezien vindt Bas taal niet leuk. Hij kan de moeilijke woorden niet onthouden. Bas schrijft vaak dt-fouten. Hij snapt er helemaal niets van. Soms stuurt hij ook berichtjes naar Joe. Joe haalt er dan altijd de fouten uit. Bas vindt het niet erg dat Joe dat doet. Hij is de beste vriend van Bas, en beste vrienden mogen dat. Dus zegt Bas nu ja tegen meester Koen als hij vraagt of iemand dat moeilijke woord op bord wil schrijven. Hij steekt bijna heel de tijd zijn vinger in de lucht. Bas heeft veel moeilijke woorden geoefend met Joe.
De juf van sport wil voetbal spelen. Ze moeten een team kiezen. Bas zit normaal gezien aan de kant tijdens voetbal. Hij moppert dat hij schoppen op een bal heel erg dom vindt en dat hij te lange benen heeft. Nu staat Bas in het doel. Net als Joe wil hij een echte held zijn. En echte helden helpen hun klasgenoten naar de overwinning. Bas brult ja als hij de bal heeft gepakt.
'Wil je bij me komen spelen?' vraagt een jongen.
Bas kent hem niet zo goed. Hij zit een klas hoger dan Bas. Meestal rolt er meteen een nee uit de mond van Bas. Bij andere kinderen gaan spelen vindt Bas niet fijn. 'Waarom?' mompelt Bas.
'Ik heb je zien voetballen. Je bent echt goed. Ik vroeg me af of we na school op het pleintje kunnen spelen.' Bas twijfelt. Thuis wacht de computer, de computer met zijn vriend. Maar Bas zegt nog geen nee. 'Hoe heet je?' vraagt hij.
'Joeri,' zegt de jongen, 'maar een toffe kerel als jij mag me ook Joe noemen.'

Copyright: Katrien Dierick

Beloon de maker en jezelf

Word gratis lid.


Beoordeel

Reviews en Reacties:

4.9 / 5 (12 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Leuk verhaal Katrien.
| 23:07 |
Dank je wel, Alie!
| 08:32 |
ook weer leuk
| 19:38 |
Dank je wel, Johan.
| 20:09 |
Je moet een boek schrijven prachtig
| 20:17 |
Surprise!
Ik heb al boeken geschreven :-)
'De indringer' is geïllustreerd.
'Raak mij niet aan' is mijn debuutroman.
yoo.rs/katje17/blog/de-indringer-1490531818.html?Ysid=37020
yoo.rs/katje17/blog/raak-mij-niet-aan-1490529323.html?Ysid=37020
| 20:22 |
Een leuk artikel om te lezen.
| 13:45 |
Dank je wel!
| 13:52 |
Wat een leuk verhaal, knap geschreven
| 14:21 |
Dank je wel!
| 15:13 |
wauw mooi beschreven top
| 22:50 |
Dank je wel!
| 09:33 |
Wat leuk nu wordt Joe ook nog echt!!!
| 22:02 |
Super hé!
| 23:08 |
leuk verhaal, goed geschreven
| 16:23 |
Dank je wel.
Ik heb nog meer verhaaltjes, misschien wil je nog eens kijken?
Mijn eerste verhaaltje was deze:
www.yoo.rs/katje17/blog/engelenstof-1506461522.html?Ysid=37020
| 20:11 |
Het is een erg leuk verhaal, Katrien!
| 21:00 |
Dank je wel, Hans!
| 11:07 |
Soms lopen fantasie en werkelijkheid mooi in elkaar over.
Mooi geschreven.
| 20:57 |
Dank je wel, Albert!
| 11:07 |
Ieder kind gun je een Joe, mooi verhaal Katrien, goed leesbaar, en een perfecte slotzin
| 20:56 |
Iedereen verdient een Joe... :)
| 11:07 |

 

×

Yoors


exit_to_app Inloggen