×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Schrijfuitdaging februari 2018

Schrijfuitdaging februari 2018


 We liepen er samen de kantjes af, hij nog net iets meer dan ik. Of was dat wat ik mezelf probeerde in te prenten? Ik dacht terug aan dat moment waarop we samen veel te dicht tegen de rand gingen staan. Alsof de natuur ons ging omhelzen, alsof er geen afgronden waren en er geen ongelukken konden gebeuren. Maar toen gebeurde er niets, omdat we nog in onze veilige cocon woonden. Daar waar alles goed was, alles was zoals het ooit werd gestart. De roze wolk met een vleugje zonlicht.

Maar we konden niet eeuwig blijven staan in de armen van Moeder Natuur. Ze is nochtans goed voor ons geweest, de tijd heeft ons dingen bijgebracht die we nooit meer kwijt zullen raken. Misschien proberen we dat wel, niet nu, maar later. Dat lijkt me te voorbarig om in te schatten, wie weet wie we worden als we oud en grijs van elkaar gescheiden zijn.

Je deed me een paar passen opzij zetten, de andere kant op dan de weg die jij wilde bewandelen. Wat nu? vraag ik aan mezelf. Balanceer ik op de rand of duikel ik meteen de afgrond in? Het wankel vertrouwen zorgt  voor een onzekere ik, met een donkere kijk op wat nog komen moet. Maar ik houd me overeind. Ik moet en zal. Jawel, het evenwicht ligt ergens diep vanbinnen verscholen. Back to basics, daar reken ik enkel af met mezelf.

help
signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!




Piteke van der Meulen
https://yoo.rs/piteke.van.der.meulen/blog/oud-klasgenoten-in-hippybus-1519586911.html?Ysid=26683 ik heb meegedaan
25-02-2018 21:02
25-02-2018 21:02 • 1 reactie • Reageer
Katrien
Goed hoor, maar dat laat je best ook aan Hans weten :-)
26-02-2018 08:37
26-02-2018 08:37 • 1 reactie • Reageer
wakeupkitty
Bijzonder verhaal dat ik wel even op mij moet laten inwerken
14-02-2018 19:09
14-02-2018 19:09 • 1 reactie • Reageer
Katrien
Ik ook...
15-02-2018 10:14
15-02-2018 10:14 • Reageer
Isa
Daar word ik toch even stil van. Het gaat je wel lukken
13-02-2018 13:11
13-02-2018 13:11 • 1 reactie • Reageer
Katrien
Dank je!
13-02-2018 15:24
13-02-2018 15:24 • Reageer
Encaustichris
Oei, dit klinkt levensecht..... Dan wens ik je enorm veel kracht! Knap geschreven!
12-02-2018 20:07
12-02-2018 20:07 • 1 reactie • Reageer
Katrien
Dank je.
13-02-2018 15:24
13-02-2018 15:24 • Reageer
jolandemooij
Zo dat komt even binnen zeg. Roept weer allerlei oude gevoelens op. Heel goed geschreven!
12-02-2018 18:01
12-02-2018 18:01 • 1 reactie • Reageer
Katrien
Dank je.
12-02-2018 18:44
12-02-2018 18:44 • Reageer
...
En weet je....je kan het! Let maar op!
12-02-2018 17:35
12-02-2018 17:35 • 1 reactie • Reageer
Katrien
Dank je.
12-02-2018 18:44
12-02-2018 18:44 • Reageer
Ingrid Tips en meer
Wow... de juiste woorden... eens met Dana en net als Hans stil van. Knufff.
12-02-2018 16:44
12-02-2018 16:44 • 1 reactie • Reageer
Katrien
Dank je wel, Ingrid.
12-02-2018 18:44
12-02-2018 18:44 • Reageer
Hans van Gemert
Daar word ik eventjes stil van ...
12-02-2018 16:35
12-02-2018 16:35 • 1 reactie • Reageer
Katrien
Merci, Hans. Mijn eerste schrijfsel sindsdien.
12-02-2018 18:45
12-02-2018 18:45 • Reageer
Dana
Heel goed je diepste gevoelens beschreven, je gaat het redden Katrien, je stort niet te pletter
12-02-2018 16:30
12-02-2018 16:30 • 1 reactie • Reageer
Katrien
Dank je wel, Dana.
12-02-2018 18:45
12-02-2018 18:45 • Reageer
notifications_noneadd
18-10-2018 06:22
4 volgers , 7 antwoorden
7 antwoorden
notifications_noneadd
17-10-2018 23:07
1 volger , 2 antwoorden
2 antwoorden
notifications_noneadd
31-01-2018 14:24
1 volger , 1 antwoord