×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Jij, die mijn leven verwoestte.

Jij, die mijn leven verwoestte.


LET OP. MOGELIJKE TRIGGERS. SEXUEEL MISBRUIK, ZELFBESCHADIGING

*

*

*

*

*

*

En weer kwam ik je tegen.

Het was op een zonnige dag afgelopen week. ik was met het openbaar vervoer naar een afspraak in de buurt gegaan, en had wat tijd over voor de kinderen van school gehaald moesten worden. ik besloot een wandeling te maken naar de AH, gezien daar de treinkaartjes in de aanbieding waren. ook had ik al eventjes geen last meer van mijn paniek aanvallen dankzij medicatie, dus ik trok het wel eventjes kort de stad in te gaan. ik had een goede dag, had veel gelachen, genoot van mijn muziek en van de zon.. heerlijk... tot ik de AH in liep.. en ik jou weer tegen kwam...

Je herkende mij niet, maar ik jou wel, ik zal jou nooit vergeten!

Eventjes verstarde ik, je keek me recht in mijn ogen aan, je zag jezelf bijna afvragen wat ik raar deed. je herkent me niet meer.. nee enkele tientalle kilos minder en meer dan tien jaar later weet je niet meer wie ik ben. en het is vast ook erg lastig om al je slachtoffers te moeten onthouden. tsja, i get that. maar daar ging mijn goeie dag, daar ging mijn goed humeur, en daar ging het genieten van de zon, gewoon genieten in het algemeen.

Flashbacks en herbelevingen.

Ik dacht dat de klap wel meegevallen was voor me. ik ben mijn trein kaartje gaan kopen, zon beetje op de automatische piloot nog denk ik. daarna ging ik me weer raar voelen, ik werd weer bang, ik werd weer boos. ik kreeg spijt! ik had geen kinderen bij, ik had hem kunnen pakken.. ik had ik had ik had.. ik voelde me kut en in de war.


ik kreeg herbelevingen over wat er gebeurd was, eerst toen ik 14 was, wat achteraf nog vrij onschuldig bleek. en over wat er gebeurd was toen ik 17 was. ik ging mezelf weer vanalles kwalijk nemen, ik werd weer boos op de wereld, op alles en iedereen, vooral op hem. hoe kon iemand zo zijn..

Om bij het begin te beginnen..

Toen ik 14 jaar jong was, vond ik een oppas baantje, voor overdag, op drie kinderen, waarvan er eigenlijk alleen de jongste twee thuis waren. de jongste twee waren meisjes, eentje heette net als ik. al toen ik er de eerste keer kwam maakte hij rare opmerkingen zoals dat ik niet zo met mijn kont moest schudden omdat hij er niet tegen kon etc. en dat ik maar wat uit moest trekken omdat het zo warm was. ik wist niet goed wat ik er mee aan moest, ik wist het echt niet. ik had het baantje aangenomen, ,en zij was opzich een hele lieve vrouw.. opzich ging alles goed.


ik was er een paar keer geweest en ineens ging hij achter tegen mij aanstaan, hij wilde met mij praten. ik begreep niet goed waarom. hij had blijkbaar mijn toendertijd cu2 account gevonden, en daar stond de informatie dat ik ook op vrouwen viel, of ik dat wilde veranderen of niet meer op zijn pc daar op wilde gaan vanwege hun zoon die zich dingen af zou kunnen gaan vragen. en er volgde opmerkingen over mijn fotos, die hij erg sexy vond etc. hij was toen geloof ik al in de 40 als ik het me goed herinner. hij werd steeds handtastelijker en ik ging me steeds minder op mijn gemak voelen. op een dag kreeg ik een telefoontje dat ik niet meer hoefde op te komen passen. ik dacht dat het over was, en heb er verder helemaal niets meer mee gedaan, weg gestopt, en er niet meer aan gedacht...

Ik zocht een baantje.

Mijn middelbare school had ik afgerond, niet zonder strubbelingen, ik was 17 en wilde niet verder met school gaan. het liep thuis ook niet erg lekker en ik had erg veel ruzie met mijn moeder. ik wilde een baantje zoeken en wilde dat doen als oppas. dus had ik een advertentie gemaakt. en bij supermarkten opgehangen. al snel kreeg ik sms reactie van iemand die zei dat ik al vaker op gepast had op zijn kinderen maar hij ondertussen alleen was en weer oppas zocht omdat hij soms moest werken etc. ik ben er heen gegaan en het was dezelfde man als toen. ik schrok opzich best wel, maar ik moest geld hebben en vind kinderen leuk dus nam de baan aan.. nogmaals thuis ging het niet echt lekker en ik werd op straat gezet na een ruzie. ik weet niet eens meer waarom. ik kon nergens heen en hij bood me aan bij hem in te trekken, in ruil voor dat ik dan op de kinderen zou passen. ik ben mijn spullen gaan halen en ben bij hem ingetrokken.


hij werd hoe langer hoe opdringeriger. ik moest huur betalen, maar was net van school af dus wist niet hoe want een baantje had ik nog niet. hij wilde dat ik huur ging betalen op andere manieren, en in het begin, heb ik hiermee ingestemd, hij praatte zo op mij in, ik dacht dat het normaal was, ik dacht dat het moest om daar te mogen blijven, en als ik daar niet kon blijven stond ik op straat.. en dat wilde ik al helemaal niet. het begon met kleine dingen, wat handwerk om het zo maar te noemen, al kokhalzend deed ik het, ik voelde alsof ik geen keus had. maar hij drong steeds verder aan. tot in een hoekje drijven aan toe. beelden die ik nooit meer zal vergeten, gevoelens die ik niet meer kwijt raak.

ik wilde het niet meer, naar de politie gaan kon ik niet naar mijn gevoel, want hij had een bericht waarin hij mij had laten zeggen dat ik het vrijwillig deed zodat ik niet naar de politie kon gaan zoals hij zei omdat ik mezelf dan tegen zou spreken. ik voelde me klem en verloren. ik wist het echt allemaal niet meer. in de buitenwereld gedroeg ik mij normaal, ik ging naar mijn school gala en lachte, mijn masker is nog nooit zo goed geweest als toen. mijn leven ging door en ik voelde me vreselijk. heb er veel aan gedacht dat het voor mij allemaal niet meer hoefde en heb mezelf veel lichamelijk pijn gedaan om de pijn van binnen maar niet te voelen. de drang is er soms nog maar ik kan er voortaan mee omgaan. vrienden en vriendinnen toendertijd hadden niets in de gaten. helemaal niets, en kwamen zelfs bij hem thuis over de vloer..


Thuis wonen

het contact met mijn moeder werd weer een beetje beter. en ik ging weer thuis wonen. waarna ik ook tijden niets meer van hem gehoord heb, gelukkig maar. maar van binnen ging ik nog steeds kapot. ik dacht dat hij uit mijn leven was dus heb alles weg gestopt. met blowen en heel veel drinken..


alleen jaren later, toen ik al enige tijd zelfstandig woonde en mijn kinderen ondertussen ook al had, moest ik voor de gemeente eigenlijk gaan werken in een inloop huis, waar hij ook werkte. dat wist ik want een vriendin van mij die had mij zijn naam wel eens horen noemen en die kwam daar ook, en die vertelde me dus dat hij daar ook werkte. met dus wat zwakkere meestal vrouwen. ik kreeg een hartkramp van hier tot ginder en spontane paniek. heb een gesprek gepland bij de gemeente en eerlijk alles op tafel gelegd wat mijn verleden was met die man, en die hebben op hun beurt weer doorgegeven wat precies de reden was dat ik niet daarheen kwam aan de directeur van dat in loop huis. ik hoefde er goddank dus niet naartoe te gaan.

maanden later kreeg ik via de vriendin de vraag of ik een gesprek aan wilde gaan met die directeur. ik wist niet waarvoor maar nieuwsgierig was ik ondertussen wel geworden en heb hem thuis uitgenodigd, want daar op het inloophuis wilde ik niet komen. hij begon me vragen te stellen over hem. die ik eerlijk heb beantwoord. daarna vertelde hij dat hij soort gelijk signalen gekregen had dat er zulke dingen gaande waren daar op het inloophuis ook bij andere vrouwen, en dat hij er melding van ging maken en hem ging ontslaan en ook melden bij de gemeente zodat hij nooit meer een sociale baan zou krijgen. hij had mijn leven verpest. maar ik het zijne nu ook.. maar ook toen kreeg ik weer een enorme terug val en klap in mijn gezicht,


en dus vandeweek weer, alles kwam terug, zo net of het allemaal net gebeurd was. pastboem ging mijn dag naar leuk gezellig genieten geluk, naar zombie wezen en opgejaagd. maar die energie heb ik maar om gezet in iets positiefs, mijn woonkamer weer eens veranderd, totaal veranderd, en moet zeggen, een bank van meer dan 100 kg van de ene naar de andere kant trekken en duwen in je eentje kun je aardig wat woede in kwijt. maar toch, toch echt ik hoop dat hij eerdaags onder een bus loopt. misschien dat mijn hoofd dan eindelijk stopt met moeilijk doen hier over.




Lifestyle Blogster
Wat een heftig verhaal! Ik vind het zo knap dat je dit met ons durft te delen! Respect voor jou.
16-06-2017 13:43
16-06-2017 13:43 • Reageer
UnicornMom
DIKKE KNUFFEL LIEVERD
14-04-2017 11:25
14-04-2017 11:25 • Reageer
Wilma Lasschuit
Heel erg heftig ppfff
18-03-2017 15:57
18-03-2017 15:57 • Reageer
LWAlmanak
Dat is best wel heftig als je dat steeds mee moet maken zeg, veel sterkte!
18-03-2017 11:33
18-03-2017 11:33 • Reageer
Boemerang
Pfoe wat sterk van je, zeg. Dat je alles hier neerschrijft en terug hebt herbeleefd. Je bent zo'n sterke vrouw! Ook ik heb in mijn verleden seksueel misbruik gekend. Ooit word ik net zo sterk als jij en kan ik het van me af schrijven. Mannen zoals de man die je dit heeft aangedaan, zouden opgesloten moeten worden. Geen sociale contacten meer toegelaten. Bah. Hou je sterk, meis. Als je wil praten, ik heb een open PM-box.
18-03-2017 08:39
18-03-2017 08:39 • Reageer
_PetitCorbeau_
Blergh wat erg
18-03-2017 08:11
18-03-2017 08:11 • Reageer
karinkreikamp
Zulke mensen als hij...misbruik maken van toch al getraumatiseerde vrouwen. Ik hoop dat hij nooit meer ergens aan de bak komt.
18-03-2017 06:32
18-03-2017 06:32 • Reageer