1|| don't come easy

1|| don't come easy


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Ik toeter en maak handgebaar dat hij weg moet gaan. Ik heb hier zo geen zin in nu. Harry komt ook aangelopen. Snel vergrendel ik mijn deuren als hij naar mijn auto loopt. Zoals verwacht probeert hij het portier te openen. Loser. Niall begint van alles te roepen, maar ik hoor er niets van doordat ik expres mijn muziek harder zet. Ik ga helemaal los op Last Friday Night van Katy Perry. Niall en Harry beginnen te lachen en doen een stap opzij, wat voor mij een kans is om weg te rijden. Natuurlijk check ik niet mijn spiegels en zit ik bijna in de zijkant van een andere auto. Hij toetert en ik steek mijn middelvinger op. Vlug stuur ik mij en rijd dan weg. Via de achteruit kijken spiegel zie ik Niall en Harry verbaasd staan. Ik grinnik en rijd naar huis, waar mijn zusje, Katie, al voor de deur staat.

"Je staat op internet!" gilt ze meteen als ik binnen sta.

"Doe rustig. Met Harry en Niall zeker?" Ze knikt trots en laat de foto's zien. My god, wat zie ik er vreselijk uit. Harry ziet er best cute uit. Oké nee, gewoon niet. De deurbel gaat.

"Ik ben er niet als de jongens aan de deur staan," zeg ik en ren naar boven.

"Hey sis!" roept mijn broer, Leon, als ik langs zijn kamer loop.

"Hi, ik ben weer weg," zeg ik en loop vlug naar mijn kamer. Ik kijk uit het raam en zie de jongens instappen. Ze weten nu zelfs waar ik woon! Kutjes... Ik loop weg bij het raam en ga aan mijn bureau zitten.

"Emma!" roept Katie en bonkt op mijn deur. Ik open de deur en daar staan ze dan. Katie kijkt mij trots aan. Ik zucht.

"Leuke kamer," zegt Harry en wil naar binnen lopen, maar ik ga extra breed in de deuropening staan.

"Wat moeten jullie?" vraag ik kortaf. Ik heb hier zo geen zin in. De twee jongens kijken elkaar aan en dan weer naar mij.

"We willen gewoon praten," zegt Niall zacht. Ik kijk hem aan en zie het verdriet in zijn ogen. Ik zucht en geef toe.

"Prima, volg mij maar," zeg ik. Ik trek mijn deur dicht en we lopen naar beneden. Katie loopt de hele tijd achter ons aan. Ik snap het wel, maar het is behoorlijk irritant. Op zich wel logisch voor een meisje van 9 jaar. We lopen naar de kelder en gaan daar op de bank zitten. Leon en ik hebben dit zo ingericht zodat we hier met vrienden ongestoord kunnen zitten. Katie kruipt tussen Harry en Niall in.

"Waar willen jullie het over hebben?" vraag ik. Harry kijkt vragend naar Katie. "Ze weet het al."

"Oh..."

"Waarom kwam je mij nooit op zoeken?" vraagt Niall zacht. Deze vraag had ik kunnen verwachten.

"Omdat ik hier gelukkig ben," lieg ik en kijk naar mijn vingers. Ik begin aan mijn nagels te pulken en hoor Niall zuchten.

"Ze liegt," fluistert Katie, maar niet zacht genoeg.

"En waarom dan?" vraagt Harry.

"Omdat ze dan altijd aan haar nagels gaat pulken. Ze is hier alleen nog door mijn broer en ik. Ze haat papa en mama. Ze schreeuwen altijd..." Katie heeft zoveel door en ook enorm snel.

"Is dat waar?" vraagt Niall. Ik knik kort. Hij komt voorzichtig naast mij zitten en pakt mijn handen vast. Ik kijk hem aan.

"Katie heeft gelijk. Ik haat het hier. Ik heb het nooit leuk gevonden. Ik heb mij nog nooit op mijn plek gevoeld. Alsof ik ergens anders thuis hoorde." De tranen staan in mijn ogen.

"Waarom zocht je nooit contact op?"

"Ik kon het niet. Ik kon Leon en Katie niet achterlaten. Nog steeds niet, maar hoe ik mij voel als ik thuis kom is vreselijk. Het voelt niet als thuis. Ik heb een dak boven mijn hoofd en eten, meer heb ik hier niet. Ik heb een hekel aan de deze plek!" De eerste traan rolt over mijn wang. Woest veeg ik hem weg. "Ik twijfelde gisteren nog of ik je zou gaan zoeken, maar toen zag ik Katie en ik kon niet meer." Ik kijk nar de bank tegenover mij, die nu leg is. Harry is vast met Katie naar boven.

"Ik snap het, echt. Mijn, onze, moeder liet een foto zien van toen je net geboren was. Ik had hield je vast..." Niall haalt een papiertje uit zijn broekzak en geeft die aan mij. Het is de foto van hem en mij. Ik glimlach naar de foto. Ik heb nog nooit baby foto's van mezelf gezien.

"Als je wilt kan je dit weekend mee naar Mullingar?" Verbaasd kijk ik Niall aan.

"Echt?"

"Heel echt," grinnikt Niall. Ik glimlach en geef hem een knuffel. We praten nog wat en gaan dan weer naar boven. Harry is in de tuin aan het voetballen met Katie. Niall rent naar hen toen en gaat mee voetballen. Ik ga buiten op het bankje zitten en kijk toe.

"Emma?" Ik draai mij om en zie Leon staan. Hij komt aarzelend naast mij zitten.

"Je gaat met hem mee naar huis, of niet soms?"

"Alleen voor het weekend." Leon zucht.

"We weten allebei waar dat op uitdraait," zegt hij zacht.

"Je weet dat ik dit al 6 jaar volhoud. Ik kan het gewoon niet meer..."Leon zucht opnieuw.

"Ik snap het, maar ik vind het gewoon kut." Ik knik begrijpend.

"Ik laat je niet zomaar vallen. Je zal altijd mijn broertje blijven." Hij glimlacht en gaat dan mee doen met het voetballen.





Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (2 reviews)
expand_more
Verberg reacties
aaah, broer en zus goals
| 09:14 |
aaah zo lief
| 21:03 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen