3 || Harry Styles

3 || Harry Styles


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

"Dus je bent al klaar met school?" vraagt Maura? Ik knik.

"Ik heb vorig jaar mijn diploma gehaald voor verpleegkundige." Maura glimlacht trots. 

"En heb je al werk?" vraagt Niall. Ik schud mijn hoofd.

"Ik ben wel op zoek naar werk, maar ben nu thuis om voor mijn zusje te zorgen aangezien mijn ouders zoveel weg zijn." Het klinkt nu opeens raar om ze mijn ouders te noemen. 

Bobby komt aan met een dienblad met thee en koekjes. Greg, Denise en Theo zijn net naar hun eigen huis gegaan. 

"Waarom hebben jullie mij weggedaan?" vraag ik dan zacht.  Ik wil gewoon weten waarom. Ik weten wie er liegt. 

"We konden niet voor je zorgen. Het lukte net aan met twee kinderen. Ik kon het niet om het weg te laten halen en dus hebben we je opgegeven bij de geboorte," legt Maura uit.

"Mijn pleegouders zeggen dat jullie hen veel geld hebben betaald, zodat ik met hen mee zou gaan. Is dat waar?" Maura schudt haar hoofd. 

"Ik weet niet om hoeveel geld het gaat, maar nee. We hadden net genoeg voor ons vieren. Ik zou nooit geld betalen zodat je pleegouders je mee zouden nemen.' Ik zucht.  Dat betekend dus dat ze liegen. Bobby staat op.

"Het was leuk je te ontmoeten," zegt hij tegen mij. Hij geeft mij onhandig een knuffel en loopt dan weg. Vragend kijk ik hem na.

"Bobby en ik zijn gescheiden," zegt Maura dan. Ik kijk naar Niall die al de hele tijd stil is. Hij is druk op zijn telefoon bezig. Gezellig, Niall. Zodra hij ziet dat ik kijk, legt hij zijn telefoon weg. Ik grinnik. 

"Zal ik al eten gaan maken?" Maura staat op en loopt naar de keuken zonder op antwoord van ons te wachten. 

"Dat doet ze altijd," lacht Niall. "Het liefst staat ze de hele dag in de keuken." Ik grinnik. 

"Maar Theo is nu 3?" vraag ik op de gok. Niall knikt. Goed gegokt dus. 


"Hij is echt een enorme stuiterbal, maar wel een lieve stuiterbal. Hij heeft alles zo door." Ik knik instemmend. Kinderen hebben zoveel door en ook zo snel. Verder babbelen we nog wat over de familie en dan gaan we al weer eten.


Ik kruip mijn bed in na een lange dag van spelletjes en praten. Ik heb mijn echte familie leren kennen en dat valt mij best zwaar. Ze zijn allemaal zo lief en aardig. Het voelt ook echt als mijn familie aan. Maar dan moet ik denken aan Katie en Leon, zij zijn ook mijn familie. Het is zo ingewikkeld. Ik weet niet eens wat ik er van moet vinden. Voor het eerst sinds jaren voel ik mij echt thuis, ik hoor nu ergens thuis. 

Mijn deur gaat zachtjes open. Niall steekt zijn hoofd om de hoek en glimlacht als hij mij wakker in bed ziet liggen. 

"Hi," zeg ik. 

"Hey, mag ik er bij?" Ik grinnik en schuif een stukje opzij. Niall komt naast mij liggen. 

"Kon je niet slapen?" vraag ik. Hij schudt zijn hoofd. 

"Ik las haat op Twitter," zegt hij zacht. "En jij?"

"Ik lag te denken over familie. Sinds ik hier ben, voel ik mij echt thuis, ik hoor ergens bij. Bij mijn pleegouders niet. Ik heb mij er nooit thuis gevoelt en ik wil zo graag bij jullie blijven, maar ik kan het niet. Katie kan niet zonder mij en Leon kan ik ook achterlaten."

"Je moet kiezen wat het beste voor jou is. Je hoeft niet altijd met andere rekening te houden. Jij bent ook belangrijk." Ik glimlach dankbaar. 

"Thanks, Niall."

"Anytime." Ik gaap. Niall grinnikt. Hij drukt een kus op mijn voorhoofd en staat dan op. 

"Slaap lekker," zegt hij als hij de kamer uitloopt. 

"Jij ook."  



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (2 reviews)
expand_more
Verberg reacties
zo leuk verhaal!
| 10:24 |
Awwhh oke nu weer heel snel verder lezen hahaha
| 11:02 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen