Proloog|| don't come easy

Proloog|| don't come easy


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Ik loop de kleine Starbucks binnen en bestel een frappucino aardbei met slagroom. Ik betaal en draai mij om zonder op te letten. Ik bots tegen iemand op. Zijn bestelling valt op de grond en spat alle kanten op. Zijn schoenen zitten helemaal onder.

"Shit! Sorry, het spijt me echt," mompel ik beschaamd. Ik pak een servetje van de balie en begin met het opvegen van het drinken.

"Het is niets. Het had iedereen kunnen gebeuren," zegt hij. Ook hij bukt en helt met het opruimen van mijn geklungel. Als het is opgeruimd staan we op. Ik kijk hem aan. Zijn smaragd groenen ogen glinsteren. Hij glimlacht zwakjes.

"Ik ben Harry," zegt hij en steekt zijn hand uit.

"Emma, nogmaals sorry. Ik had beter op moeten letten voor ik mij zomaar omdraaide," zeg ik.

"Het geeft niet, echt."

"Kan ik een nieuwe voor je betalen?" Hij schudt zijn hoofd. "Ik sta erop."

"Goed dan," zucht hij. Hij bestelt opnieuw en ik betaal.

"Ben jij niet..?" vraag ik dan als we tegenover elkaar in de Starbucks staan.

"Van One Direction, ja. Wil je het alsjeblieft niet op Twitter zetten," onderbreekt hij mij. Smekend kijkt hij mij aan.

"Ik wilde zeggen van die film, Dunkirk. En nee, ze zullen het niet van mij horen dat je hier bent." Harry glimlacht dankbaar.

"Ik ken jou ergens van," zegt hij dan nadenkend. Dit had ik kunnen verwachten.

"Klopt. Ik ben het zusje van Niall," zeg ik zacht. Een meisje naast mij kijkt mij geschrokken aan. Ik glimlach fake. Ze loopt snel door.

"No way. Daar herken ik je dus van! Hij had laatst nog een foto laten zien, omdat hij je zoekt!" Geschrokken kijk ik hem aan. Ik wil niet dat hij naar mij opzoek is. Hij zou het met rust moeten laten, iedereen zou het moeten doen. "Maura, jou moeder, heeft het laatst aan Niall en Greg verteld dat ze nog een dochter had. Sindsdien zijn ze alleen maar naar je op zoek," gaat Harry verder.

"Dat is dan heel jammer, want ik weet het al een jaar of 6," zeg ik zacht. Verbaasd kijkt Harry mij aan.

"En je hebt ze nooit opgezocht?"

"Nee, het leek mij wel duidelijk dat ze mij niet wilde hebben. Ze mijn ouders veel geld betaald, zodat ik met hen mee kon..."Ik kijk om mij heen en zie dat de mensen staan mee te luisteren. Fijn, precies wat ik net niet wilde.

"Volgens Niall had Maura heel iets anders verteld."

"Maakt me niet uit. Ik moet gaan. Please vertel ze niets.." Harry zucht. Ik loop de Starbucks uit en stap in mijn auto. Net als ik weg wil rijden springt er iemand voor. Ik trap op mijn rem en raak hem net niet. Ik kijk en zie dat het Niall is. You've got to be kidding me.

Dit is het eerste deel! Ik hoop dat jullie het leuk vinden!! Om de dag zal ik een hoofdstuk plaatsen. Heet eerste volgende hoofdstuk is dus zondag.





Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (4 reviews)
expand_more
Verberg reacties
je maakt ne nieuwsgierig!
| 09:15 |
excited voor het verhaal
| 21:04 |
Leuk geschreven zeg
| 14:49 |
Het is al heel leuk geschreven
| 14:48 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen