×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Angst voor de buitenwereld.

Angst voor de buitenwereld.


           

Sinds ik met een burnout thuis zit, sluit ik mij steeds meer af voor de buitenwereld. Hier binnen is het veilig. De paniekaanvallen begonnen in de supermarkt, oudergesprekken op de school van mijn kinderen. Plekken waar veel mensen waren. Steeds vaker probeerde ik het om naar buiten te blijven gaan. Steeds hetzelfde zeggen tegen mijzelf. Er is geen reden om bang te zijn, er gebeurt niets. Dan stond ik in de supermarkt, met een of twee artikelen. Puur om heen te gaan. Dan zag ik in de verte die kassa's, met smalle looppaden. Rillingen liepen over mijn rug en mijn ademhaling stokte. Zweet brak uit, en nadenken kon ik niet meer. Ik probeerde mij te beheersen. Een fake smile op mijn gezicht, doen alsof er niets aan de hand was. Weg weg weg, zo snel mogelijk. Gauw naar huis, weg van al die mensen.

Er was een keerpunt dat ik het aan een paar hulpverleners had verteld. Ik kreeg advies en deed alles wat ze zeiden. En heel langzaam kreeg ik steeds meer moed om naar buiten te gaan. Als ik ging lopen, deed ik muziek in mijn oren en keek recht voor mij uit. Als ik 10 kilometer liep, dan zorgde ik voor routes waar weinig mensen kwamen. Ik sport niet in een drukke volle zaal. Ben al vaak weg gezakt omdat ik ga hyperventileren. Ik wil niet bang zijn, dat ben ik nooit geweest.

                                           

Ik wil niet gaan uitwijden over wat pas gebeurt is, uit respect. Maar ik werd nogal intimiderend aangesproken door twee mensen, die een voet tussen de deur zette en ongevraagd mijn huis (safety zone) in gingen. Ze filmde, maakte foto's. En ik zakte letterlijk in elkaar omdat de angst nu gewonnen had. Ik had een goede vriend aan de telefoon die voor mij de politie heeft gebeld omdat ze niet weg wouden gaan. Mijn jongste dochter zat boven, doodsbang. Die heeft de politie gebeld. Huisvredebreuk. Die mensen dachten dat ik een een mafkees was, een labiel persoon. Ik was zo bang voor de manier waarop ze verhaal kwamen halen. Je zou denken dat de politie (die ik zelf hier wou hebben) je een veilig gevoel geeft. Ze waren er voor mij, maar deden niets. Vonden mij waarschijnlijk ook een labiel mens. Ik was diezelfde ochtend in ziekenhuis vanwege veel pijn in mijn buik. En de angst die mij volledig controleerde dat was in hun ogen labiel.

Ik heb net de beelden terug bekeken, en al mijn spieren trekken samen, grote ogen. Controleer weer of alle deuren op slot zijn. Ik ben door dit paranoide geworden. Durf niet naar buiten, want ik kan ze tegen komen. Of mensen die ervan weten. Doodsbang. Kotsmisselijk word ik er steeds van.

Ik laat mij niet kennen, want ik ben sterker. De politie die niets gedaan heeft zal ik zeker aanschrijven, een bedank kaartje. Voor het veilige gevoel dat ze gegeven hebben.

Vandaag heb ik boodschappen gehaald en gelukkig kwam ik mijn trainingsmaatje tegen die weet wat ik mee maak. Ze bleef bij mij staan. Tot we naar buiten liep. Zeiknat van angstzweet en tranen in mijn ogen kwam ik thuis. Toch ook trots dat ik het gedaan heb. Maar zo wil ik niet leven. Ik wil leven en genieten. Normaal praten met mensen, zoals ik altijd deed. Aanstaande maandag heb ik EMDR bij mijn psycholoog hier over. Ik ga zo goed met alles, angst mag niet overheersen. Ik word zo verdrietig hiervan. Ik ben gevangen in mijn eigen ik. De muur om mij heen is nog nooit zo hoog geweest, en zo dik.

Waarom het gebeurd weet ik niet. Onzekerheid? Er is veel gebeurd laatste jaar, en zeker veel positieve dingen. Het is een zwaar gevecht die heel weinig mensen begrijpen. Ach meid, er gebeurd toch niets. Die mensen kijken echt niet naar jou.

Ik focus mij op de positieve dingen, en ga door en door. Ik zal dit overwinnen, en snel ook.

 

                                  

 

Ik ga lekker slapen. Ben blij dat ik het eruit heb gegooid. Ik ben niet labiel of gek. Nee! Ik ben knokker, oftewel knokker positief.

Liefs voor al mijn lezers en volgers,

Knokker.

Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken. Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.

Beloon de maker en jezelf

Word gratis lid.



Miranda Tabor
Een ander weet nooit wat er precies in jou omgaat. Ondanks dat ik onzeker ben, vaar ik uiteindelijk altijd mijn eigen koers. Niemand staat immers in jouw schoenen. Goed geschreven. 
24-04-2018 20:40
24-04-2018 20:40 • Reageer
DvdVelden Blog
Fijn dat je het in je schrijven een beetje kwijt kan.. EMDR is echt fantastisch! Ik krijg het straks ook tijdens mijn revalidatie om mijn oud zeer/ trauma's te verweken. Dan word mijn conversiestoornis waarschijnlijk ook minder of gaat het zelfs weg!
01-11-2017 18:04
01-11-2017 18:04 • 1 reactie • Reageer
knokker positief
Het geeft een heel ander perspectief. Maar makkelijk.. Ik heb meerdere trauma's..
03-11-2017 00:31
03-11-2017 00:31 • Reageer
Karin van der Straaten
Jeetje, wat een shock heb je gehad zeg, heel veel sterkte bij de EMDR
22-10-2017 19:28
22-10-2017 19:28 • 1 reactie • Reageer
knokker positief
Dank je. EMDR was heftig maar effectief. Kan het beter plaatsen en niet op mijzelf betrekken.. positief. Heb na therapie lekker 1,5 uur cardio gesport.. koppie leeg
24-10-2017 22:48
24-10-2017 22:48 • 1 reactie • Reageer
vlindertje73
xxx en vergeet niet, ik ben er voor je.
22-10-2017 13:40
22-10-2017 13:40 • 1 reactie • Reageer
knokker positief
Je bent echt lief!! Sorry dat het stil is. Die muur.. Ik probeer tegen te vechten maar kost energie. Radeloos omdat het zo goed ging en nou ben ik een bang muisje.
22-10-2017 15:45
22-10-2017 15:45 • 1 reactie • Reageer
jolandemooij
Wat een vreselijke ervaring. Maar laat je er niet door onder krijgen. Heel goed dat je het eruit schrijft.
22-10-2017 12:52
22-10-2017 12:52 • 1 reactie • Reageer
knokker positief
Schrijven is mijn uitlaatklep. Ik ga naar buiten, maar liever niet. Ik ben van ver gekomen en ik heb nog ver te gaan. Angst zal niet winnen.. xxx
22-10-2017 15:51
22-10-2017 15:51 • Reageer
weirdmommy
Wat n nare ervaring. Zo 2 vreemden in je huis. En nu ik je verhaal van paniekaanvallen zo lees. Herken ik t wel. Heb ik ook wel eens t gevoel ik moet hier weg incl hartkloppingen en zweetbuien. Op zoek naar de dichtsbijzijnde uitgang. Nooit bij stilgestaan dat dat paniek aanvallen zijn.
22-10-2017 07:13
22-10-2017 07:13 • 1 reactie • Reageer
knokker positief
Mijn psycholoog zei dat het paniek aanvallen zijn. Hartslag onregelmatig zweten onrustig en veel hoofdpijn. En.. kleine terugval. En dat vind ik nog het ergste...
22-10-2017 15:52
22-10-2017 15:52 • 1 reactie • Reageer