×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Misbruik van gezag.

Misbruik van gezag.


Het is weer een actueel onderwerp. Misbruik maken van je gezag. Je walgt ervan als je het leest of zelfs wanneer het je als gezagsdienaar in goed vertrouwen wordt verteld. Je gelooft je oren niet maar laat het slachtoffer spreken. Jij bent op dat moment een luisterend oor en troost waar mogelijk. En toch moet je jezelf niet van de wijs laten brengen. De verhalen die ik, als politieagent, aan heb moeten horen, die achteraf niet op waarheid berust waren, zijn niet op 1 hand te tellen. Maar in al deze gevallen, vroeg je aan het HB, om je vrij te mogen maken op deze zaak. Immers draait de wereld gewoon door.

Deze man van middelbare leeftijd, had net zijn ouders verloren, tijdens een dodelijk ongeval. Aan ons de loodzware taak om hem dat te vertellen. In die hoedanigheid gingen wij naar de man toe, voor een slecht nieuws gesprek. Van te voren spreek je af, wie het woord doet. Toen de deur werd opengedaan zagen wij een vrolijke Amsterdamse man die zei: Hee, moet je mijn hebbe? Er stonden immers twee in uniform geklede dienders voor zijn deur. Dus mijn reactie was, Als u meneer Pietje bent, dan wel. En wij werden hartelijk ontvangen en de man had nog niet door dat wij toch wel stilletjes waren en ietwat bleek om de neus. Pilsje manne, was zijn vriendelijk onthaal, en direct daarop, Ach natuurlijk niet, want jullie magge niet drinken tijdens de dienst. En, ratelde hij verder, niet errug hoor, dan drink ik het wel op. Toch merkte hij dat deze smerissen niet erg adrem waren en hij kreeg toch argwaan en zei, Is er wat? Meneer Pietje, komt U ff zitten. Toen begreep hij wel dat het serieus was, want hij werd noot met U aangesproken.

Hij luchtte zijn hart.

Hoe de man reageerde zal ik u besparen, maar het was hartverscheurend. Dat gaat je ook niet in de koude kleren zitten als je hoort dat je ouders zojuist zijn verongelukt. En waar ik wel weer in werd bevestigd is, dat een Amsterdammer van zijn hart geen moordkuil maakt, gesteund door het aanroepen van hogere machten ofwel vloeken genoemd.Na ongeveer een half uur, kwam hij weer bij zinnen. Hij zei, nu mijn ouders er toch niet meer zijn kan ik jullie het ook wel vertellen. En voordat we er erg in hadden, en zonder toestemming van ons, luchtte hij zijn hart en vertelde over zijn jeugd. Hij was een jaar of 10 en het was in de beginjaren vijftig. Hij had een rot leraar op de Christelijke school. Een vrijgezelle uh nee, zei hij, en zijn humor kwam weer terug, niet een vrij gezellige man. Die had de rare gewoonte om, als hij je vervelend vond, om je bij je oor te pakken en tegelijkertijd zijn pink onder je kaak te drukken. Ook gooide hij zijn bos sleutels naar je hoofd, als je niet oplette. En lijfstraffen waren hem niet vreemd en je moest je hand ophouden en dan kreeg je een gemene tik met de liniaal. Voor ons verhalen om even aan te horen maar wij bespeurden geen strafbare feiten, immers waren dezen al verjaart. Ook niet de vernieling die meneer Pietje vertelde. Hij had namelijk de liniaal van de meester vernield, toen die een meisje hiermee wilde slaan. Hij mag iedereen slaan, vervolgde Pietje, maar een meissie sla je niet. En waarom ik dit vertel, zei Pietje, ik hoefde dit echt niet aan mijn ouwe lui te zeggen, want dan kreeg ik nog een pak slaag. Trouwens die geloofden alleen de meester. Want het was nog erger, en toen kwam het hoge woord eruit: de meester had Pietje betast.

De meester had altijd gelijk.

Pietje moest vaak nablijven. En toen had je het gedonder. Deze meester viel op jongentjes. Wij dachten direct een zaak te hebben, namelijk pedofilie en misbruik van gezag. Niks daarvan, geen flauwekul, zei Pietje, ik wil geen gezeik aan me kop. Ik heb nu zeker wel wat anders aan mijn kop. Trouwens die meester is allang dood. Zo zie je maar wat het politievak allemaal inhoudt. Meneer Pietje heeft zijn verhaal kunnen vertellen en had zijn hart gelucht. Wij zouden hier met niemand over spreken en er zat voor ons ook geen papier werk aan. O ja, riep Pietje ons na bij het uitlaten, als het een keer regent en je hebt tijd, kan je gerust langs komen voor een bakkie. Wij hadden in ieder geval weer een koffieadres.

HB, de oude 3.03 meldt zich weer ter beschikking, over. Begrepen en uit, was het enige commentaar van de meldkamer. De wisseling van de dienst had inmiddels al plaatst gevonden. Ieder huis heeft zijn kruis.




frieke
ik wens het niemand toe dat agenten een overlijden komen melden want heb het zelf meegemaakt betreffende mijn broer. Gelukkig heeft de man van de nood een deugd kunnen maken en zijn hart kunnen luchten
05-08-2017 12:01
05-08-2017 12:01
Allysia
Ga er maar aan staan! vele mensen weten niet dat jullie werk meer behelst dan wat we denken dat jullie doen. respect hoor!
04-08-2017 23:41
04-08-2017 23:41
Hans van Gemert
Zo val je tijdens één gesprek van het éne uiterste in het andere. Een stevige job!
04-08-2017 17:52
04-08-2017 17:52
FreeWolves
Zo, dat is een flinke hap op t bordje van jullie! Respect voor het werk dat jullie (moeten) doen!
04-08-2017 16:42
04-08-2017 16:42
Saswitha
Wat erg, wat een verhaal.
04-08-2017 16:29
04-08-2017 16:29
Roodkapje
Vreselijk, wat een mens allemaal mee kan maken...
04-08-2017 16:12
04-08-2017 16:12