×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
trein

trein


Het is ochtend en de mist omarmt ons. Een man wil uitstappen als de trein stopt. Kijk uit! roep ik, of je valt de wereld in. We kunnen de grond naast ons niet meer zien. Of hij wel weet dat we door de wolken rijden.

De wind zuigt de mensen naar elkaar. We proppen samen en worden een doos gedachten. Er is geen weg, die is er nooit geweest. Onze zorgen ontwaken, ze strekken zich uit.

Een vrouw vindt dat het nacht is. Een man kijkt. Hij ziet zo weinig dat het alles wordt. Dat de wereld een warboel is, zeggen we maar zelfs daar zijn we niet zeker van. Laten we gewoon bestaan, besluiten we.

Ik vraag de machinist waar hij heen gaat. We herkauwen het antwoord, onze monden gevuld met stilte. We moeten de oplossing in de leegte zoeken. We zijn potloodlijnen op een wit papier en we kennen onze contouren niet.

Dat is alles wat we weten.

(© Kristien Spooren)




Ellen
mooi, poëtisch! "de mist omarmt ons" en "we zijn potloodlijnen op een wit papier en we kennen onze contouren niet" vind ik erg mooi bedacht
24-01-2017 20:44
24-01-2017 20:44 • 1 reactie • Reageer
Kristien Spooren
Bedankt!
25-01-2017 08:53
25-01-2017 08:53 • Reageer
Ditisveer
Jeetje wat prachtig!
24-01-2017 09:35
24-01-2017 09:35 • Reageer
notifications_noneadd
19-10-2018 04:49
1 volger , 1 antwoord
notifications_noneadd
24-10-2018 07:43
3 volgers , 2 antwoorden
2 antwoorden
2 antwoorden
notifications_noneadd
10-11-2018 11:50
1 volger , 1 antwoord