Gedicht 7-2-2018

Gedicht 7-2-2018


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Alleen,

Ik voel mij vaak zo eenzaam, 

Dan laat ik mijn tranen vallen

Ingewikkeld in een rood deken achter een raam

De keren dat ik huil zijn et verschillende aantallen

Zonder jou ben ik alleen

geen gevoel van liefde meer om mij heen

geen warmte dat mij kan beschermen

van alle ongelukkige zwermen

Zonder jou lig ik in tranen

de kou valt mij aan in banen

liggend en opgepropt tegen mijn kussen

wachtend tot jij mijn kou kan blussen

Jouw mooie glimlach niet in mijn gezichtsveld

geen prachtige stem, wat mij teleurstelt

alleen een zwarte mist die mij uitscheld

en de kloppingen van mijn hart versnelt

Daar lig ik met mijn ogen dicht

wachtend tot ik in slaap kan zijn

tot slaap mijn gedachte aanricht

dat is het moment dat ik van de wereld verdwijn.

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (1 reviews)
expand_more
Verberg reacties
jeetje, wat een mooi gedicht, en verdrietig, dat ook...
| 11:10 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen