×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Poison - Hoofdstuk 41

Poison - Hoofdstuk 41


Hoofdstuk 41: Denken.

Ik word best laat in de ochtend wakker. Als ik op mijn telefoon knik zie ik dat het bijna twaalf uur is. Ik ben ook erg laat gaan slapen deze keer. Het is nu bijna een week geleden dat het goed is tussen mij, Dylan en Kian. Vorige week lag ik nog bewusteloos op de bank. Ik heb eigenlijk bijna niks gedaan in die dagen. Alleen een beetje televisie gekeken. Bijna elke keer weer flauw gevallen. Elijah kon niet zo vaak deze week dus hem heb ik ook niet gezien.

Ik heb wel door dat elke ochtend dat ik wakker word zaten Kian en Dylan naast mij. Ik zucht even diep. Ik wil zo graag van het Poison af. Misschien kan ik gewoon even alleen naar het bos toe. Ik pak schone kleding uit de kast en ik loop naar de badkamer. Na tien minuten te douchen kleed ik mij snel aan en loop ik de trap op naar boven. Ik loop snel naar de kamer van Kian. Hij zit met Dylan achter zijn televisie te gamen. Ze doen weer eens één van hun gemakkelijke schiet spelletjes. Altijd als ik ook mee doe win ik gemakkelijk.

Ik zie Kian en Dylan zich omdraaien. ‘Reve, ben je nu pas wakker’? Vraagt Dylan en hij draait zich gelijk weer om naar zijn spel.

Ik knik. ‘Ja, ik was benieuwd of Callum nog missies had bedacht’. Zeg ik. ‘Ik wilde gewoon weten of ik nog voor de laatste keer iets kan doen als spion’. Zeg ik. Kian draait zich ook om. ‘Reve, dat weet ik eigenlijk niet’. Zegt hij. ‘Dat zal ik als ik jou was aan Callum vragen’.

‘Maar wat als je mocht kiezen wat je wilde doen voor missies’. ‘Misschien zouden we dat kunnen doen’. Ik denk even na. ‘Wat had jij altijd voor missie voor ik en Dylan hadden ontdekt dat je een spion bent’? Kian glimlacht. ‘Sinds jij Poisoned was hebben we niet echt van die spannende missies gehad’. ‘Nou ja, al was het inbreken bij Clay wel leuk’.

‘Dat soort dingen heb ik altijd al gemist’. Zegt Kian dromend. Ik begin even te lachen. ‘Ik denk maar dat ik even buiten ga lopen’. Zeg ik terwijl ik nog kijk naar hun scherm. Dylan begint al te schelden als Kian hem neer schiet in het spel. Ik lach weer. ‘Nou veel plezier hé’. Zeg ik. ‘Ik ben bij het bos te vinden als ik niet terug kom’. Zeg ik tegen mijn broers.

Ik sluit de kamer deur van Kian en ik loop de trap af naar mijn kamer. Ik pak mijn telefoon en ik kijk naar de tijd. Het is ergens in de middag. Drie uur, half drie. Ik leg mijn telefoon in mijn zak en ik sluit mijn kamerdeur compleet. Ik loop rustig van de trap af en ik begin te denken wanneer ik de deur uit stap. Hoeveel dagen heb ik eigenlijk nog?

Hoeveel dagen heb ik nog tot het Poison compleet toe slaat? Voor ik echt dood ga? Ik zucht diep. Ik wil het gewoon overleven! Ik wil niet op mijn veertiende stoppen! Ik wil verdomme niet dat alles hier eindigt! Ik word er al verdrietig van als ik erover na denk. Ik heb Elijah pijn gedaan met dat zijn leven stopt over minder dan twee maanden.

Ik heb Clay laten vallen en nu heb ik helemaal geen hoop meer voor mijn leven. Ik heb nu geen enkele kans meer om mijn vijftiende te halen. Geen enkele. Hoe kon dit nou weer gebeuren bij mij? Ik had die avond echt bij Dylan en Kian moeten blijven. Ik had nooit het vriendinnetje van Clay moeten worden. Nooit. Ik heb veel fouten gemaakt maar nu zie ik al dat ik al die fouten nooit meer kan voorkomen.

Hoe graag ik het ook zou willen het kan gewoon niet. Nooit meer. Ik kijk op mijn telefoon voor de tijd. Het is nu gewoon nog middag. Ik heb nu alle tijd om naar het bos te lopen en daar te blijven. Ik heb ook alle tijd om terug te gaan naar huis. Kian en Dylan weten mij te vinden dus ik zie geen reden voor gevaar. Clay kan mij nu toch niks meer aan doen. Hij kan het niet erger maken dan het nu al is.

Als ik er zo over na denk, gaat hij mij gewoon doden. Hij vermoord mij? Dat is dus juist iets wat ik nooit had verwacht. Maar ik heb hem kennelijk onderschat na alles wat er vroeger is gebeurt. Nu weet ik dat je nooit iemand moet onderschatten. Na alles wat er gebeurt is. Maar het is ook één van de spannendste dingen die ik meegemaakt heb. Het zou een perfect verhaal zijn als ik er zo over na denk.