De schrijfmicrobe

De schrijfmicrobe


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Er zijn zo van die momenten in ons leven die- op één of andere manier- zo'n impact hebben dat ze ons nooit meer loslaten. Ook al lijken ze op dat moment soms onbeduidend, later blijken ze evengoed van groot belang; als troostlapje of wensdroom, vlucht naar veiliger oorden of een niet aflatende stimulans tot meer... Zo herinner ik mij uit mijn kindertijd het bezoek van een jeugdschrijfster aan onze plaatselijke bib. Gebeten door de schrijf-en leesmicrobe zat ik vol bewondering te luisteren naar haar verhaal, die vooral de weg beschreef die een idee aflegt alvorens het een boek wordt.

Ondanks deze eerder saaie materie besloot ik toen en daar ooit iets 'echts' te schrijven, het liefst van al een roman, of misschien een kinderboek. Uiteindelijk werden het liefdesbrieven en hier en daar waagde ik mij aan een stukje poezie... maar de droom bleef verder borrelen en schrijven bleef een uitlaatklep, vandaar lieve vrienden, mijn eerder dagboekachtige posts die jullie ter tijd en stond voor de kiezen krijgen ;-)

Ik bewonder dan ook mateloos mensen met een vlotte pen, die de kunst beheersen je mee te nemen op hun tocht en je af te sluiten voor de buitenwereld, geen sinecure in deze drukke tijden!

Het geschreven woord lijkt mij vooral te treffen wanneer het een gevoel van herkenning teweegbrengt, zo egoïstisch zijn we wel.

En net zoals ik kan bewonderen om, kan ik me evengoed ergeren aan, het schrijven van fouten, net zo goed spellingfouten als grammaticale wat er dan weer voor zorgt dat de perfectioniste in mij elke tekst hoe klein of banaal ook angstvallig op fouten controleert alvorens het te delen. Het zal je dan ook niet verwonderen dat ik dit stukje al zo'n 10 keer doorlas en verbeteringen aanbracht.

Of er ooit een boek komt durf ik sterk te betwijfelen en na het lezen van enkele zeer geslaagde schrijfexperimenten van meer getalenteerden werd ik toch ietwat bescheidener in mijn droombeeld. Vooralsnog raapte ik de moed bijeen om dit stukje te schrijven en geef hiermee mezelf behoorlijk bloot dus wees lief, ook als je schrijffouten mocht vinden en dan wijten we die wel aan de grote warmte van de afgelopen dagen. Een mens zou van minder het hoofd verliezen.


Dit stukje schreef ik zo'n 3 jaar geleden, ondertussen schrijf ik steeds meer en wil ik niet zo sterk meer twijfelen aan of dat boek er ooit komt, we gaan dat gewoon DOEN! Ik wens jullie alvast veel leesplezier hier! X




Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (3 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Mooi geschreven en ach, wie weet, komt dat boek ineens voorbij gewandeld ;-)
| 09:51 |
Leuk geschreven! Met een lach gelezen en ook herkenbaar. Met fouten, zonder fouten...je passie is mooi zoals deze is. Vorig jaar bracht ik mijn boek uit. Nu durfde ik het pas te laten redigeren. Zo eng en spannend wanneer een ander hier met zijn professionele ogen naar kijkt. Maar nu, zo blij dat ik het toch heb gedaan en het echt bijna helemaal af is!
| 09:21 |
Wie niet waagt ... het begint vaak bij een dagboek. Je zou de eerste niet zijn, ook bij mij is alles gestart met het bijhouden van een dagboek, 4 juli 2017 mijn eerste blog geschreven , nu meerdere boeken aan het schrijven.
| 20:54 |
super, dan kom ik zeker eens bij jou piepen ook !
| 21:00 |
Heb de jouwe intussen allemaal doorgenomen. je gedichten zijn echt prachtig.
| 21:46 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen