De dagen worden korter, de zon verschuilt zich eerder achter de bergen en we moeten straks weer de klok verzetten.  Vaste feiten van de voortschrijdende herfst. Terwijl wij in het zuiden van Europa op de televisie  zien dat het in de Benelux #regenachtig weer is, schijnt in het Franse zuiden, de zon nog elke dag volop. Al moet ik er wel bij zeggen dat we reeds tweemaal zijn verrast met een korte maar stevige onweersbui.  Na de regen is het grappig om te zien dat er op veel plaatsen, waar de dag voor de onweersbui alleen gras groeide, opeens  zwammen de koppen opsteken.  Nu ook de nachttemperaturen dalen, de luchtvochtigheid toeneemt en vocht in de eerste centimeter van de harde verschroeide zuid Franse aarde doordringt, breekt de harde bovenlaag hier en daar kapot met het gevolg dat de zich in de grond ontwikkelende schimmel zich een weg naar boven kan zoeken. Uiteraard levert dat leuke en soms heel fraaie plaatjes op.


Met een beetje geluk kan je in deze tijd in een wat vochtige kalkarme omgeving, zomaar de #vliegenzwam ontdekken.  Een bekende en beroemde paddenstoel die vaak in verschillende uitvoeringen zijn hoofd boven de grond steekt.

Sommige zwammen zijn vrij fors en vallen in het gras of tussen de bomen snel op.  Maar er zijn ook talloze kleine paddenstoelen, die vaak bij nadere bestudering heel elegant, soms bizar qua uitvoering, maar meestal toch bijzonder fraai zijn.

Soms ontdek je tijdens een wandeling door een bos plotseling  een plek die vochtiger is dan de overige omgeving. De grond onder de bomen is dan vaak prachtig begroeid met verschillende soorten mos.  Tussen dat vocht vasthoudende mos, ontstaat dan in sommige gevallen weer nieuw leven in de vorm van een varen of een juveniel boompje.

Een laatste libelle die zich koestert in de late middagzon. Nog een paar weken. Dan zijn ze allemaal voor vele maanden uit het landschap verdwenen.

De eenzame eikenboom op de heide. Symbool van kracht en onverschrokkenheid.  Fier alleen staande, in een open landschap, weer en wind trotserende.

Sloten bedekt met eendenkroos waar kleine witte microvlindertjes op zitten.  Het betreft het zogenaamde kroosvlindertje dat vanaf eind augustus tot eind september vaak te zien is op een aaneengesloten kroosmassa. De vlindertjes leggen hun eitjes in piepkleine cocons op het kroos.

Overal zie je in Frankrijk boerenkarren rijden,  hoog opgeladen met boomstammen.  Stookhout voor de te verwachten, eventuele, strenge winter.  Hier geen discussies over hoge CO2 uitstoot of fijnstof in de atmosfeer.  In de Franse campagne wordt nog altijd in heel veel woningen gewoon op hout gestookt.

Wilde vruchtbomen laten hun takken hangen.  De takken zijn zwaar van de vruchten die na rijping veel al op de grond vallen.

Als mini parasols steken soms kleine zwammen hun kopjes boven de grond.  Sommige soorten staan vaak dicht tegen de oevers van een watergang of een vijver.

Andere groepen paddenstoelen ogen als torens van een kasteel uit een of ander sprookje.

In enkele gevallen heeft de natuur in een tijdloze voortgang zijn werk gedaan. Een dode boom valt dan ten prooi aan de wetten van de natuur en zal langzaam aan, mede door toedoen van insecten, torren en schimmels, geheel verteren.

Wie geluk heeft kan soms zo'n fraai natuurlijk kunstwerk in het gras aanschouwen. Maar helaas is de levensduur van dit soort zwammen slechts enkele dagen.

Ook de laatste vlinders verdwijnen uit het landschap. Vele soorten zijn reeds verdwenen,doch het Icarus blauwtje vliegt nog door tot half oktober. Dan zal ook dit fraaie blauwe vlindertje voor zeker zes maanden uit het landschap verdwenen zijn.

Zon #weerspiegeld in het water van een kleine beek, terwijl dode bladeren van de takken van overhangende bomen in een glijvlucht op het water belanden.  Nog even en dan is het water van deze beek volledig bedekt met afgevallen bladeren. Het past allemaal in het systeem van de jaargetijden.  Omstreeks december zullen de bomen die rond deze beek staan, een geheel kale kruin hebben, om in april van het komende jaar weer spontaan hun bladeren aan de kale takken te laten groeien...