Zag haar vandaag plotseling voor de tweede maal. Haar fraaie verschijning verraste me opnieuw, net als een uur geleden in de stad. Even vroeg ik me af of ze dezelfde #schoonheid was welke ik eerder had gezien in die drukke winkelstraat. Doch haar slanke elegantie en opvallende schoonheid vielen me ook nu weer gelijk op. Er was geen twijfel mogelijk. Het was dezelfde fraaie jonge vrouw.

Ze leek geen begeleider te hebben. Zo’n fraai schepsel dat alleen zou zijn op het drukke terras van, Chez Robert…? Het leek me bizar en haast onmogelijk. In elk geval kon ik het niet goed plaatsen.

Ik nam haar eens onopvallend op.

Ze was zo mooi en jong. Hooguit half in de twintig. In mijn beleving de sensuele verleiding in optima forma. Gewoon op een caféterras gezeten in Montpellier, op nog geen tien meter van me af. Neergestreken op een gore witte plasticzetel van het caféterras. Ze dronk wat van haar ''Orange Tropical'' uit een hoog glas en keek eens nieuwsgierig om zich heen.. Eigenlijk probeerde ze, naar mijn mening, ietwat onopvallend weg te duiken tussen al die om haar heen zittende terrasbezoekers.

Wat een stuk…

Ik kon zien dat veel ogen op haar waren gericht. Ogen van zowel mannen als vrouwen.

Ze was gehuld in versleten jeansbroek en een veel te ruimvallend hemd waardoor in de zon, de contouren van haar fraaie, stevige borsten zichtbaar waren. Ze ˈmoestˈ daarom uiteindelijk wel de aandacht trekken leek mij. Daarbij leek ze mij het type vrouw dat kennelijk kikte op aandacht en waarschijnlijk wel enigszins voor aandacht leefde. Kortom: een vrouw die graag in het middelpunt van de belangstelling staat. Zich bewust is van haar schoonheid en belangstellende mannen om haar vinger windt.

Doch, ik moet het eerlijk toegeven; de stille gratie van haar tweede verschijning overtrof op dat moment ruimschoots mijn eerste waarnemingen van die vrijdagmorgen. Het prikkelende sensuele gevoel in mijn lijf dat ze plotseling bij me opriep, ging echter al rap over in een soort van zachte steken in mijn maagstreek. Niet pijnlijk hoor, doch meer een uiting van mijn lijf als een voorzichtige waarschuwing. Zo van; kijk uit wat je doet. Want het snoepen van deze pot met honing kost heel veel geld…

Mijn hart klopte echter gelijk enkele slagen sneller toen ik haar op dit terras aantrof. Ongelooflijk eigenlijk, wat een mooie vrouw voorgevoelens bij een man kan opwekken, terwijl ik onderwijl mijn ogen niet van haar kon afhouden.

Voor mij was ze als het ware de plotselinge openbaring van een tot leven komende droom. De vleselijke werkelijkheid van een sprookjesprinses. Zo weggelopen uit het sprookje van duizend en een nacht.

De lange donkerblonde haren vielen als een waterval over haar schouders en contrasteerden met haar heel licht getinte huid. Ze had ook wel iets Oosters, misschien iets Arabisch over zich.

Ze sprak even in haar mobieltje.

Haar Frans was correct hoorde ik, doch kende een Occitaans accent. Jeetje, wat een pracht meid was het, vond ik. Slechts met enige moeite kon mijn blik in een andere richting verleggen. Geobsedeerd als ik was van haar verschijning.

Wilde fantasieën ontwikkelden zich inmiddels stormachtig in mijn gedachten. Hoe zou ze in de liefde en in de omgang zijn, vroeg ik me reeds in stille onnozelheid in gedachten af. In gedachten zag ik haar al ontkleed op bed liggen, de benen gespreid, de ogen half gesloten, mij aankijkend in afwachting van mijn actie.

Met een schok was ik weer in de realiteit terug.

Ze legde haar mobieltje op het tafeltje neer en keek me even vluchtig aan.

Er ontspon een vriendelijke glimlach op haar gelaat. Ik verschoot van kleur toen onze ogen even een kort moment contact maakten. Zou ik opstaan, naar haar toelopen en een praatje met haar gaan maken, vroeg ik me in een flits af. Maar heel vreemd: Iets in me weerhield me om contact met haar te zoeken. Waarom weet ik eigenlijk niet, maar haar schoonheid was hier op dit gewone caféterras, eigenlijk wat misplaatst vond ik. Ze hoorde hier niet inmijn beleving, tussen al die overige, weinig opvallende, nietszeggende terrasbezoekers.

Ik keek weer even voorzichtig haar kant uit.

Het leek mij alsof ze hier eigenlijk op iemand wachtte. Alsof ze hier met iemand had afgesproken. Met een persoon die nog moest arriveren.

Ze zat wat om zich heen te kijken en wierp af en toe, ongeduldig een blik op haar horloge. Opnieuw keek ze me even met een wat vragende blik aan. Ze glimlachte op een wijze alsof ze me taxeerde. Terwijl ze mij onderwijl met haar lieve glimlach als het ware leek te dwingen om enig initiatief te nemen. Het was een verwarrende en tevens zeer intrigerende situatie vond ik het. Juist toen ik de beslissing had genomen om met haar kennis te gaan maken en ik wilde opstaan om haar aan te spreken, stond ze plotseling zelf van haar zetel op. Ze deed snel een stap naar voren, waarna ze zich in de armen van een toegesnelde man wierp en zich vervolgens vurig liet omhelzen en kussen door die mij onbekende vent die juist kwam aanlopen.

Ik slaakte een diepe zucht en smoorde binnensmonds een stevige krachtterm. Een oudere man was het, zag ik. In elk geval veel ouder dan ik. Een man van dik in de vijftig of misschien zelfs wel achter inde vijftig. Hem taxerende leek het mij een zakenman. De man was gekleed in een kostbaar grijs maatkostuum, blauw overhemd en een dure rose Valentino das. Zijn zwarte schoenen met koperen gespen glommen in de zon. Duidelijk een man in bonus, vermoede ik. Een kerel met geld. Ze zaten inmiddels als twee tortelduifjes aan het tafeltje.

Verdomme, kennelijk een meid die op geld klaar komt dacht ik., want wat zou die meid anders in zo een oudere man zien, toch…

Mijn teleurstelling en toch ook wel wat jaloezie, kende geen grenzen toen ze ven later met die vent naar een even verderop staande grote donkerblauwe limousine liep. Het laatste wat ik van haar zag was een flits van haar glimlachende gelaat toen ze even naar me omkeek, alvorens in de auto te stappen.

Ik staarde de wegrijdende auto een moment na, tot hij rechts afsloeg en uit mijn zicht verdween.

Désir inaccessible.

Mijn onbereikbare verlangen.

Ik dronk mijn glas pastis leeg en stapte vervolgens teleurgesteld op.