Als een speer

Als een speer


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Ik fiets als een speer, dat heb ik mijn zus beloofd. Na een ziekenbezoek nog een ‘verplicht’ rosé-tje drinken in de stamkroeg. Daar hebben we het lang gehad over fietsen naar huis, en hoe onveilig dat eigenlijk is, omdat ik altijd door het bos moet. Er gebeurt veel..

Ik fiets nooit alleen. Tenminste….niet meer. Als ik ga, ga ik met de taxi naar huis, dus ik kom er nog weinig. Vandaag was toeval.

Na dat (tweede) rosé-tje….moest ik fietsend naar huis. Helemaal alleen. Mijn zus riep nog; “hard fietsen hé!”.

Ik fiets het spoor over en nader het bos. Een jongeman fiets heel langzaam, slingerend over het pad. Daar houd ik niet van. Ik heb 2 keuzes; óf ik fiets héél hard langs hem, of ik blijf tot 2 meter achter hem fietsen en hoop dat hij mij niet opmerkt. Maar dan ben ik én laat thuis én de kans dat hij mij toch hoort is groot. Ik sjees als een gek langs hem. En wat gebeurt er? Hij sjeest ineens als een gek achter mij aan!! Ik zweet peentjes!!

Als hij naast mij fietst, vraagt hij met buitenlands accent… “waarom fiets jij zo hard?” De beste reden die ik kan verzinnen; “voor mijn conditie”. dat sloeg natuurlijk nergens op…op mijn oude omafiets, zonder versnellingen. “Ok, dat kan, zegt hij, ik ben verkouden dus lukt het mij niet zo goed” Ondertussen denk ik, wat een smoes, je fietst naast me, wat wil je van me!?!

“Wat betekent die tattoo op je arm?”, vraagt hij. Ik dacht, laat mij maar vriendelijk zijn, als ik boos reageer of helemaal niet, breng ik misschien wel het slechtste in hem naar boven…. “dat zijn mijn kinderen”, antwoord ik. “Ok, dat is mooi”, vervolgt hij. Ik heb geen kinderen.” Ik zeg, je bent ook nog heel jong volgens mij.” Nou, nee hoor, ik ben van 1985″ “Ja, dus je bent nog heel jong.” “Iedere keer als ik een meisje mee naar huis neem, heb ik oorlog. Wij komen uit Kroatië. mijn vader is 2 jaar geleden overleden en mijn moeder accepteert niemand.”

Ik weet nog steeds niet wat ik van dit gesprek vind. Het beeld dat er onlangs een meisje is vastgebonden op dit zelfde pad, en ook nog iets heel ergs mee is gebeurd, beangstigt mij enorm. Op de volgende oversteek, vlak na het gebeurde, vraagt hij; “moet je rechtdoor of linksaf?” Omdat ik niet kan liegen, antwoord ik, linksaf….. en ik verwacht… dat hij toch wel met mij mee fietst, of achter mij aan, welk antwoord ik ook geef. Het maakt niet uit.

“Ok, antwoordt hij, ik moet rechtdoor, bedankt voor dit gesprek, en nog een fijne avond”

Ik had een vooroordeel........




Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (5 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Vooroordeel tjah, maar je bleef beleefd. Voorzichtigheid is niet erg in deze tijd :)
| 22:22 |
Dat is waar....
| 22:53 |
Leuk geschreven, kan me je gevoel wel voorstellen
| 21:19 |
Dank je
| 22:54 |
Een oordeel of gewoon weg voorzichtig, wie het weet mag het zeggen...
| 21:17 |
Beiden een beetje, maar tegenwoordig snel een oordeel...
| 22:53 |
Tja, niet geheel vreemd, als je tegenwoordig de kranten leest en het nieuws bekijkt. En toch schrik je van de constatering ;-)
| 22:57 |
Haha, leuk! Moest hardop lachen van 'voor mijn conditie'. Zie t al voor me ;-). Herken het ongemakkelijke gevoel, maar er zijn ook inderdaad nog zoveel gewone vriendelijke mensen!
| 21:00 |
:)
| 21:16 |
oei oei oei wat moet jij bange momenten gehad hebben, gelukkig een goede afloop
| 20:25 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
Dier, Tuin & Natuur
Kooikersplas Houten
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen