×

Yoors


Inloggen
×

Yoors











Emigreren: To-do-listjes maken, en het besef komt nu binnen

Emigreren: To-do-listjes maken, en het besef komt nu binnen


Wat hieraan vooraf ging

Eerder afgelopen week en de week ervoor schreef ik deze 2 blogs die hieronder staan. Over de baan mogelijkheden die vriend ineens had, en wat onze voorkeur betrof, maar vooral wat de uitkomst werd... Lees de blogs om te zien wat er gaat gebeuren...

Stress, stress & stress
Na een dag of 2 stuiterballen van blijdschap, en het laten zinken van het nieuws, kwam de stress bij mij opzetten. Want hoe en wat en wanneer, mijn vragen vlogen alle kanten op. Gelukkig zou vriend donderdag worden gebeld hierover, nadat ze woensdag al zijn ingevulde documenten ontvangen zouden hebben. Helaas kwam donderdag niet het verwachte telefoontje, met reden bleek vrijdag dat wel.. Maar mijn stresslevel schoot nog meer omhoog, want nu wist ik nog een dag niks.. Vrijdag bleek: een zieke collega dus extra werk was de reden van het niet gepleegde telefoontje. Contract lag klaar, waarschijnlijk word de startdatum ook nog een week naar voren geschoven (mooi dat is extra salaris haha) en hoewel hij snapte dat er zoveel vragen waren, drukte hij vriend op het hart: aub vertel je vriendin geen zorgen echt we regelen alles. Jullie komen met zijn 3-en van A naar B, geen stress het komt allemaal goed. Ik ben nu te druk met van alles, maar maandag gaan we dingen kortsluiten. Mooi, nu kan ik gerust het weekend in, haha.

Uitzoeken, opruimen & weggooien, orde in de chaos!
Ik ben afgelopen week meteen na het nieuws al begonnen met dingen weggooien, als in: er zijn veel kledingstukken echt kapot, verwassen of zitten niet goed meer. Hier deden we het er mee tot we wat nieuws vonden, wat een opgave bleek vaak door gebrek aan fijne winkels. Echter nu word de situatie anders: waarom in hemelsnaam kleding die niet meer past of lekker zit of echt niet netjes meer is (en vriend toch niet kan dragen op zijn werk omdat hij netjes gekleed moet) allemaal meenemen? Waarom zouden we? Dus de eerste vuilniszakken met overbodige spullen werden bij het vuil gezet...

De bezem door het speelgoed van dochter
Ook hebben we ontzettend veel speelgoed en overbodige spullen voor dochter gehad (waar we achteraf niks mee deden om verschillende redenen) dus daar werd ook de bezem doorgehaald. Intussen kan ik zeggen dat er echt al een heleboel is geruimd. Al dan niet verkocht, bij het vuilnis gezet  voor de eventuele geïnteresseerden (wat zo werkt hier) of weggegooid indien niet meer heel. Ik heb besloten eerst dit deel af te maken, dus overzicht te hebben van wat ik wil behouden, alvorens ik bepaal wat we mee naar België gaan nemen of wat later naar Hongarije komt per post. En pas daarna ga ik kijken of er iets is dat we ECHT nog voor vertrek moeten kopen.... (qua kleding bedoel ik vooral). Maar ik vermoed dat dit gewoon in België zal gebeuren, des te minder hoeft er mee.

To-do-listjes maken

Waar ik vroeger altijd lijstjes maakte van wat mee moest op vakantie, ben ik nu enkel to-do-listjes aan het maken over wat ik niet moet vergeten te regelen voor vertrek. Want zoals ik al zei, ik ga pas bekijken wat mee moet als ik voor mijn gevoel echt de bezem door alles heb gehaald, en weet wat me dierbaar genoeg is om te houden. En ik hoop dat dit echt zo min mogelijk is. Maar gezien de hele korte termijn dat we gaan vliegen en dan niet al te lange tijd erna weer echt gaan emigreren, schrijf ik alles wat me te binnen schiet maar meteen op. Ik verwacht namelijk dat de week voor vertrek ik teveel chaos zal hebben in mijn hoofd. Want behalve dat het kortdag is, is het spannend en leuk, maar ook wel een echt ding, en niet zomaar iets. Hoe gaaf ik het ook vind. Dus hopelijk heb ik zodra het duidelijk is wanneer we vliegen mijn to-do-listjes af. En kan ik dan echt in de gewenste volgorde alles regelen. (Wil dus eerst vliegdatum vast hebben staan voor we ineens zonder internet ofzo komen te zitten haha)

Wegdromen en een voorstelling proberen te maken

Nu we wat meer informatie hebben over waar we heen gaan om te emigreren komt steeds meer het besef. En vooral vriend kan zich niet voorstellen hoe dat moet voelen, om ineens daar rijk te zijn. Want dat zullen we zijn met zijn inkomen. We zullen ineens veel meer mogelijkheden hebben dan nu. En vooral het idee dat we een paar jaar terug nog dakloos waren, vervolgens hier zijn gaan wonen in Spanje, en dan nu deze stap gaan maken, wekt soms ook wel wat tranen op hoor. Want dat is lastig voorstellen. Maar het gaat toch echt gebeuren! We kunnen straks een leuk huis huren, en later kopen, iets wat in Nederland echt niet zomaar was gelukt.. We kunnen zelfs een auto gaan kopen daar. Eindelijk kunnen we ook wat gaan ondernemen. Dat was het wachten toch wel waard, 14 maanden in het Spaanse binnenland. Hoe erg we ook hebben gebaald binnen te zitten soms, nu gaat dat veranderen. Het is een mooie gedachte. Ons leven gaat compleet veranderen. En eerlijk gezegd, na wat we hebben meegemaakt: we hebben het verdiend. Die zoveel jaar ellende mocht onderhand wel eindigen, om nu vervolgd te worden door topjaren! Let's make this happen :)

Eindelijk ga ik rust en ruimte krijgen om te schrijven

Straks weet ik dat ik de rust en ruimte ga krijgen om te schrijven, of dat nu bloggen is, of mijn boek(en) die ik wil schrijven. Het gaat allemaal mogelijk zijn, want ik hoef me geen zorgen te maken of ik wel of niet mijn ziektewet ontvang voor mijn blessure. Die is straks gewoon niet meer nodig. Er valt dus een hele last van mijn schouders! Ik kan eindelijk doen wat me goed ligt in mijn tempo. En dat idee doet me echt goed, heerlijke vooruitzichten. Ik kan niet wachten tot ik de deur hier achter ons dichttrek! 

Welkom op mijn blog!

Ik schrijf met veel plezier over allerlei uiteenlopende onderwerpen. Ik schrijf over misstanden die ik aan het licht wil stellen, maar ook humoristische verhalen door mij geschreven. 

Verder ben ik bezig met het schrijven van een boek en heb ik sinds kort mijn creatieve tekentalent weer hervonden.

Kortom, bij mij kun je terecht voor vele onderwerpen.

©LivingThaGoodLife    

~~~

Deze blog mag gedeeld worden