windhond
1 jaar geleden
Heel erg mooi geschreven , raakt me ook zeer omdat het wel zo is en helaas gebeurt het nog veel te vaak dat mensen de hoop opgeven 
terwijl er nog wel degelijk een leven is na trauma's . 
Ik weet dit ook , en wat jij zo ontzettend mooi schrijft als er maar in je word geloofd !!
En genieten als is het maar van nog zulke kleine dingen in het leven als je dat kunt proberen dan ben je al een heel eind .
Ik ben heel erg dankbaar dat in ondanks alle ellende en trauma toch nog altijd de moed heb kunnen houden om positief te blijven en sinds ik mijn buddy hulphond maatje in mijn leven heb is het zonnetje weer gaan schijnen . En ik doe al jaren vrijwilligerswerk en kan zo mensen helpen en doet ook heel goed in mijn leven een luisterend oor bieden .
Je weet wel...Karin!
1 jaar geleden
Zoveel herkenning vind ik als ik jou lees.. al was mijn jeugd makkelijker en t meeste later pas kwam.. k heb enorme bewondering voor ej
ook al kun je niet anders en meot ej wel door. De kinderen zijn de drijfveer..ook voor mij altijd geweest en alles eronder houden dacht ik dat ik er klaar mee was...komt t echte werk nu pas en als k jou zo lees...kan dat wel eens jaren gaan duren ook bij en voor mij..oef. heel veel liefde Licht en kracht gewenst
Ben
Ben
2 jaar geleden
Dat je hier van je af schrijft is ook helpend.
maxje25
2 jaar geleden
met kippenvel je verhalen gelezen. Dankjewel dat je mij woorden geeft
Deeske Rafc
2 jaar geleden
dit is helaas jammer genoeg voor zulke mensen die er met te kampen hebben en van de buitenwereld zo weinig respect krijgen
Soberana
2 jaar geleden
Fijn dat de behandeling geslaagd is: voor jezelf, maar vooral voor jouw kinderen. Ieder kind heeft een liefhebbende moeder hard nodig: het liefst tot die kinderen zelf oud zijn en grijze haren hebben!
Chrisje
2 jaar geleden
Mooi mens, een jaar geleden gunde ik je dit moment. Ik zei toe dat het aangaan van al die heftigheid het waard zou zijn. Zie hier, ik voel jouw trots als je zegt terug te kunnen kijken en te zien wat je al bereikt hebt. Jouw kids boffen maar met hun moedige, dappere en liefhebbende moeder.
Mijn wens voor jou begint al aardig uit te komen. Zó blij mee! Succes en geniet van alle veranderingen in jezelf. Er zijn nog vele feestjes te vieren.
Max Trans LGBTQ
2 jaar geleden
Fijn dat je goed bent geholpen. Fijn dat je er nog bent! en Fijn dat je kiddo's jou nog mogen hebben!

Zelf ook PTSS, maar vind niet dat behandeling ''moet''.... Ik voel het niet helemaal zoals jij beschrijft, maar heb het wel, zonder hulp, precies zo aangepakt nadat meneer me wou volstoppen met dezelfde pillen als waar mijn moeder panisch van werd. Geen haar op mijn hoofd dat ik die troep zou slikken. Ben per direct gestopt daar en heb mezelf aangepakt en ik heb NOOIT meer zo diep gezeten... zelfs niet tijdens mijn twijfel ''loopjes'' die ik maakte om uit te vogelen dat ik transgender was. Heb ook nooit meer een behandelaar nodig gehad, tot nu dus voor mijn gendertraject.

Tuurlijk is het niet altijd makkelijk en zijn er triggers zat... maar ik hou mij aan mijn mantra: ''Not every day is a good day, but in every day is something good, find it, make a note of it and cherish it'' En ja, ik vind in elke dag iets positiefs waar ik heel veel aan heb en altijd aan kan denken als ik het even zwaar heb. Het komt goed. Het is het waard. ''Het leven is een groot feest, alleen je moet zelf de slingers ophangen!''
Rider on the Storm
2 jaar geleden
‘Niets is onmogelijk’
Respect voor jou!!
Take care XxX
Mieke Van Liefde
2 jaar geleden
Veel van wat je schrijft is oh zo herkenbaar voor andere slachtoffers. Jouw verhaal is steeds heel sterk gebracht, zelfs op die minder goede momenten. Je bent en blijft een krachtige vrouw, een heel sterk iemand, jouw kindjes hebben het heel goed getroffen met zo'n mama en zullen later ook al vechtend in het leven staan. Blij dat het al wat beter met je gaat...
VampireMeerkat
2 jaar geleden
Het negatieve in het leven weegt altijd zwaarder dan het positieve. Voor mijn momenten van verstikkende verdriet heb ik geen hulp gezocht, maar telkens mezelf gezegd dat het niet eerlijk is om het fijne te negeren. Ik vond dat het positieve net zo sterk gewogen moest worden, al niet meer. Het hield mijn haaruitval niet tegen ofzo, maar ik heb tenminste geen zelfmoordneigingen gehad. Ik heb gelukkig veel hobbies en spendeer daar vandaag de dag nog uren aan. Zoveel uren, dat ik soms vergeet te eten en te drinken. Ik weet dat dat mijn zelfgenezing me geen perfect iemand heeft gemaakt, ik ben heel anders dan toen ik jong was. Ik ging van een springerig meisje naar een anti-sociaal figuur dat wekenlange opsluiting in huis aantrekkelijker vindt dan een zonnige vakantie. Maar ik ben niet ongelukkig.
Ingrid Tips en meer
2 jaar geleden
Mooi dat jouw kinderen hun moeder nog hebben. Ik krijg de indruk dat het nu bergopwaarts met je gaat, daar ben ik blij om.
Wat je aan het begin van je artikel schreef. Over "Goed" als antwoord op de vraag: "Hoe gaat het?" Ik ben iemand die die vraag oprecht stelt en wel doorvraagt als ik iets denk te bespeuren. Niet uit nieuwsgierigheid, maar zoals gezegd: Oprecht.
LivingThaGoodLife
2 jaar geleden
Mooi geschreven, even doorgeklikt naar je link.. weet nog dat ik enkele daarvan heb gelezen.. heel heftig.. gelukkig voel je je nu beter!
Encaustichris
2 jaar geleden
Heel, heel veel respect!
Millieballon
2 jaar geleden
Mooi beschreven, indrukwekkend.
Schorelaar
2 jaar geleden
Onder de indruk, mooi, sterk mens.
Ellie B
2 jaar geleden
Wat heftig zeg. En wat knap dat je dit van je af schrijft.
Ratelaar
2 jaar geleden
Onthoud 1 ding. Er uit stappen of euthanasie is je af stemmen op een land wat lager is dan schemerland. Alleen met hard vechten kom je daar waar je komen moet na je aardse dood. Misschien heb je wat aan deze gratis ebooks die je kan downloaden op www.rulof.org
Meer