Meest gestemde posts
#140 yw
08Feb2017
Vluchtheuvel naar het leven
Hans van Gemert

Ongastvrij en ruw rezen de scherpe rotsen op uit de kolkende zee. Het eilandje had nog maar zelden menselijke bezoekers gezien. De rotsen te steil en te scherp, een onherbergzaam zandstrandje geheel door hoge en onbereikbare rotswanden afgeschermd, met enkel de woeste golven die daar onophoudelijk in het ritme van het getij schuimend en brullend binnen rolden. De meeuwen waren hoog op hun nesten als eerste getuigen van veranderingen. Stippen aan de horizon ontpopten zich tot armzalige scheepjes die zich met de grootste moeite drijvend konden houden en zich al even moeizaam voortbewogen. Aan boord een lading mensen, jong of oud, die zich vastklampten aan hun schip van hoop, hun enige redding. Vluchtelingen die het risico van de dood verkozen boven een gewelddadige zekerheid. Toen sloeg het noodlot toe. De overlevenden zwommen naar het eilandje, hun vluchtheuvel naar het leven.(c) 2017, Hans van GemertGeschreven in de 140-woorden-uitdaging, deze maand met het verplichte woord 'vluchtheuvel'.Wat vind je van dit verhaal? Laat het me weten in een reactie. Delen van dit verhaal op jouw Facebookpagina wordt óók zeer gewaardeerd!

#140 yw
26May2017
Dictee van het woordpakket, gemakkelijk!
Hans van Gemert

Meester Hans stond voor de klas, met zijn rug naar het schoolbord. ‘Goed opletten’ zei hij, ‘ik zeg een zin, en daarna het woord dat je op moet schrijven. Dat woord zeg je na en daarna schrijf je het in je schrift.’ De kinderen knikten. Dat wisten ze wel, het ging elke week zo met het dictee van het woordpakket. ‘Zin één. De aardbei kleurt rood. Aardbei.’ ‘Aardbei’, echoden de kinderen en toen hoorde je potloden over het papier gaan. En een onderdrukt lachje. Dat was vreemd. De meester ging door met de tweede zin. En alweer dat lachje.  Nu zelfs twee. Nog vreemder. Na zin drie waren er nog veel meer lachjes te horen. De meester keek de klas rond. Toen hij zich omdraaide kwam een hele waterval aan kinderlachjes los. Alle moeilijke woorden stonden gewoon op het bord! (c) 2017 Hans van Gemert Afbeelding: Pixabay Geschreven in de 140-woorden uitdaging van Miranda: schrijf een verhaal van exact 140 woorden, met in mei 2017 het verplichte woord ' waterval'. Vrienden Uitnodigen Ook bloggen via Yoors en daar ook nog wat mee verdienen? Meld je aan! Aanmelden

#140 yw
01Jun2017
De 140 yw juni 2017
Dana

Miranda heeft al mijn smeekbedes om eens een keertje een poging te wagen om haar uitdaging over te nemen niet kunnen weerstaan. Eindelijk is ze bezweken op de enorme druk die ik haar opgelegd had. Nee, ik ga (nog) niet over tot adoptie, het voorzichtige pleegmoederschap wat ik voorstelde wuifde zij eveneens weg, maar mag voor één keertje de gastvrouwe uithangen. Dank je wel, Miranda, een hele eer. Uiteraard hing ze hier gelijk een aantal voorwaarden aan vast. Ik moest mijn (haar Trouwjurk) meteen retourneren en niet langer de copycat uithangen. Het woord 's Avonds laat gaf Marion de doorslag met haar keuze. Het was een supergelijkstand, alle vier de woorden scoorden even hoog, iedereen bedankt voor zijn/haar stem. Ik zag de bui al hangen, dat ik de doorslaggevende stem uit zou moeten brengen, maar gelukkig, is het zover niet gekomen. De Watervallenreeks van mei zal met dit woord niet te overtreffen zijn. Niet erg. We schrijven tenslotte niet om er een wedstrijdje van te maken. Het plezier staat voorop. Uiteraard mogen alle andere woorden (hitteplan, zomervakantie en ontspanning) ook gebruikt worden, mits het keuzewoord er ook tussen staat. De regels 1. Het artikel/de blog bevat exact 140 woorden 2. De titel telt niet mee in het woordenaantal 3. Het woord van de uitdaging is minimaal 1 keer vermeld 4. Onder je bijdrage gebruik je de tag 140 yw (met 1 spatie) en jouw link plaats je weer onder deze blog 5. De tekst is geheel van eigen hand. O ja, dombo dat ik ben, zou ik bijna het belangrijkste vergeten. Tja, dat krijg je met beginnelingen. De keuze is gevallen op Tropenkolder, een samengesteld woord wat ook in stukjes gehakt mag worden. Dus tropen en kolder mag ook en alle samenstellingen/vervoegingen hiervan zijn eveneens toegestaan. Wees creatief, schrijf mee zoveel je wilt en vergeet ook niet te reageren bij de andere schrijvers, interactie verhoogt het genot. Veel plezier. De vroegboekers De uitdroogputting nabij Inleiding en afleiding Naturefreak Lees meer Mijn eigen bijdragen (20) De familie Knots bestaat toch ook? Besmet Een buitenaards drankje Retour afzender? Er zit een luchtje aan De gekraakte kluis De satijnen parachute Gestolen waar? Telepathisch staccato Gelukkig, nog niet genezen Wat is groen, groener, groenst? De misplaatste koffer Een groene rauwe hap Ontmaskering Het groene gevaar Nog even Tropenkolder definief uitgeroeid Reddeloos verloren? Het geheime wapen van ons allemaal Het podium Sprookjesopwarmingskolder Sprookjesopwarmingskolder, deel 2 nog meer sprookjeskolder Sprookjesklodderkolder Weven met 140 woorden, wat een geluk Marie kent haar klassiekers Lees meer Van bejaardenbal naar sprookjesbal Kolder op de dansvloer De vlucht van de wolf Lees meer Wolvenpraat Het begin van het eind van de wanorde Driemaal is scheepsastrid Gedichtje: Hitteplan is tropenkolder geworden Hitteplan of toch maar liever tropenkolder Junimaanduitdagingen Kijk hier voor nog meer leuke uitdagingen  Lees meer Alle sprookjeskolder op een rijtje Een eerste samenraapselpoging  Lees meer

#140 yw
08Mar2017
Eindelijk weer samen
Dana

Als vervolg op het slot van Ingrid Peter en Nel nemen afscheid van elkaar. Onder één dak leven kan onmogelijk meer, maar toch koesteren ze diep in hun binnenste nog warmere gevoelens voor elkaar. Die vakantie die ze samen doorgebracht hadden omwille van de kinderen smaakt naar meer. Peter voelt zich er onrustig onder en neemt een besluit. Of Nel het nu wil of niet, hij gaat bouwen aan een nieuwe toekomst.  Hij zwoegt de gehele dag door. Eindelijk klaar. Nu snel naar Nel. 'Wat denk ervan, Nel?' Hij kijkt haar verlangend aan. 'O, Peter, wat een grandioos idee, hoe kom je erop?' 'Van de pelikanen op de palen. Ik dacht, kon ik Nel maar op een paal zetten en vanaf mijn eigen paal iedere dag haar zien, haar dicht bij me weten. Toen heb ik ook maar een boomhut voor jou gebouwd, vlak naast de mijne.'  Geschreven n.a.v. de 140 yw maart 2017 uitdaging van Miranda Frutselt in combinatie met de uitdaging Fotowoorden maart van Irene Schievink.

#140 YW
23Jun2017
Taxi Iris
Encaustichris

“Mam?....... Mama?...... MAM?!”  “Ja kind, wat is er….?” “Wij heten toch walking Iris?” “Ja, dat weet je toch?”  Moeder stond net heerlijk in het zonnetje te dromen, dit jaar had ze geen stekjes te voeden, eindelijk een beetje tijd voor zichzelf. “ En mijn Oma komt toch uit de tropen?” “Nou, of het je Oma was weet ik niet, maar je voorouders komen uit warme landen ja…” Opgewonden gaan de blaadjes van de één jaar oude stek heen en weer. “Ik wil ook reizen”. “Je weet toch dat wij heel langzaam lopen, maar één stap per jaar?” Spreekt moeder vermoeid. Die kinderen, voor je het weet hebben ze kolder in de blaadjes! “Nee hoor, ik ga heel snel heel veel kilometers afleggen, heel binnenkort” Moeder zucht eens diep… “ En weet je: dan woon ik bij Miranda en heet Taxi-Iris!”  Geschreven naar aanleiding van een ontmoeting met Miranda, en past binnen de 140 YW uitdaging van juni De 140yw Juni 2017 Gastvrouw Dana probeert alle tropenkolderverhalen bij elkaar te verzamelen, de meest uiteenlopende verhalen komen voorbij :-) Lees meer Neomarica Walking Iris, de grote onbekende Meer informatie over de plant waar dit kolderieke verhaal over gaat... Lees meer Walking Iris en Macro fotografie Macro foto's van de bloem. Lees meer

#140 yw
01Jun2017
De familie Knots bestaat toch ook?
Dana

Geweldig. Ik zweef op een roze wolk, maar liefst vier personages van ons boek in wording gaan de naam krijgen die ik voorstelde. Kan ik er gelijk een blogje aan wijden in de befaamde uitdaging van Miranda waar ik deze maand gastvrouw speel. Ik zou er bijna zelf de kolder in de kop van krijgen. Acuut komt redding toegesneld. Nu ja, helemaal onverwacht is het niet. De vrouw kiepert een emmer ijskoud water over me heen. Figuurlijk weliswaar, maar het zorgt er wel voor dat ik weer op aarde beland. 'Geen denken aan! Wat is dat nou voor idioot bizarre naam? Trek die naam terug  of zoek maar een andere coschrijver. De familie Tro... Ik krijg het mijn bek niet eens uit.' Toegegeven, het letterlijke taalgebruik bezigt ze niet, maar kan haar horen denken: 'Wie noemt een familie nou Tropenkolder?'  De 140 yw juni 2017 Van Miranda, met mij als gastvrouw Lees meer