Meest gestemde posts
#140w mei 2019
07May2019
Ik kon er 140 woorden uithalen...
Ingrid Tips en meer

AlAlsArAreArrest Arts ArtsenAsAt AtenAtleetAtleteAtletenEenEensEerEerstEetElEntEntenEnterEntreeErErvenEsEtenEtterEttersLarveLastLasteLastenLasterLatLateLatenLaterLattenLavetLenerLenteLerenLesLestLestenLetLettenLetterLeveLevenNarNatNatstNatsteNatteNatterNavelNeeNeet Nest NestelRaRasRasterRatRatel Ratelen RattenRaven ReetRelateerRelaterenRenteRestRestantSarSarrenServeerServerenServetSlenterSleeSletSletenSnavelSneeSneerStaStalStarSteelSteenStelStelenSteltSteltenSterSteven Talen TalentTartTartenTeTelTeltTeen TeerTelenTenen TerenTreeValValerVeenVeerVeertVelVeleVelerVelt VerVerenVersVerseVerte VerlateVerlatenVerlerenVertalerVestVesteVestenVeterVeteraneVratVreesVreestVreetVreten ... en dat is precies genoeg... 140w Mei NESTVERLATER Lees meer ... alleen... het woord "Nestverlater" komt er niet in voor. Want het staat niet in de Dikke van Dalen, volgens dit artikel: Het complot (deel 1) Lees meer Gerelateerd: Woordspelletjes Lees meer

#140w mei 2019
08May2019
Een avontuur van Boris Bij
Ingrid Tips en meer

Boris Bij was in zijn eentje een stukje gaan vliegen. Voor hij het wist was hij al ver weg van waar hij vandaan kwam. Het werd ook steeds later. Waar hij vloog stond een prachtige bloem. Dat deed hem zijn zorgen vergeten. Plots stapte een grote mensen schoen vlák naast hem. Boris schrok! Dat ging maar net goed! Hij keek bang omhoog. Lieve help, wat zijn mensen toch groot! Als hij maar niet alsnog geplet werd. Dan ziet hij een enorm glas voor zich. Het was de lens van een fototoestel. De man wilde alleen een foto van hem maken. “Zeg dat dan!” zoemde Boris. Hij poseerde er op los. De man nam van alle kanten foto’s van Boris en de bloem. Dan hoort hij de Koningin achter zich zeggen: “Dáár ben je! Kom maar mee, terug naar het nest!” Beluister het eventueel op YouTube: Bovenstaand verhaaltje past in deze twee uitdagingen: 140w Mei NESTVERLATER Lees meer Uitdaging: Fotowoorden Mei 2019 Lees meer Meer verhalen voor kinderen staan in deze collectie: Leuke verhalen voor kinderen Lees meer Header: eigen foto.

#140w mei 2019
22May2019
Ruud's avontuur
Ingrid Tips en meer

Golven sloegen tegen de kliffen van de westkust van Portugal. Ruud genoot van dat uitzicht. De zee vond hij mooi om te zien, maar niet om er in te gaan. Toen hij daar wilde vertrekken, begon alles te draaien. Als de rust wederkeert, zijn er geen huizen of mensen te bekennen. In een boom keek hij uit over een bos. “Ik heb je overal gezocht!” hoorde hij en zag een pteranodon. “Wil jij nooit meer zomaar uit het nest vertrekken?” Hoezo kon hij dat vliegend reptiel verstaan! Hij wil zijn arm naar de vogel uitstrekken maar ziet dan dat het een vleugel is. Blijkbaar was hij ook een dinosaurusvogel. Alleen minder groot. “Ken ik u?” vroeg hij. “Ook nog brutaal tegen je vader! Je moeder is ongerust. Je bent te ver van huis en het wordt maar later en later.”   “Maar...” probeert Ruud nog. “Ga terug naar het nest!” “Ik weet in de verste verte niet eens waar dat is!” “Vlieg maar achter mij aan!” “Nee! Ik kén u niet eens! Ik ben niet van hier!” “Nou sla je wel een enorme flater mannetje! Hoe dúrf je! Na alles wat ik voor je doe. Ik vang elke dag een dier voor jou en je broers.” Zijn ‘vader’ verkocht hem een klap met zijn vleugel. Pardoes viel hij uit de boom. Weer begon alles te draaien. Hij voelt nattigheid, maar wel vaste grond onder de voeten. Als hij naar beneden kijkt, is hij blij om zijn voeten te zien staan in de branding van de zee. Hij beweegt zijn armen, welke geen vleugel meer zijn. Als hij hier thuis over zou vertellen, dacht men vast dat hij het had gedroomd. Tja... Dit verhaal past in de: Schrijfuitdaging mei 2019 Lees meer En voldoet tevens twee keer aan deze uitdaging: 140w Mei NESTVERLATER Lees meer Gerelateerd: Spot de visser Lees meer Ook een verhaal schrijven in één of beide uitdagingen? Word Yoorslid en doe mee: Inloggen Hoe Werkt #Yoors Lees meer Eigen foto's. Bewerkt met radiaal vervagen in Paint dot net.

#140w
26May2019
Alles wordt anders
Katrien

Ze was nog zo jong, maar de tijd leek haar in te halen. Het moment was daar, te groot en te aanwezig voor wie zij wou zijn. Een keuze kreeg ze niet, ook al zeggen ze wel eens dat je altijd meer dan één optie hebt bij alles. Springen en zwemmen, er zat niets anders op. De kreuken in het leven konden niet meer glad gestreken worden. Daar zat ze dan, alleen en bang in de schommelstoel. 'Is dit de nestverlater?' Ze hoorde de woorden, maar vatte de betekenis niet. Ik verlaat niets of niemand, dacht ze, ik ben verlaten. Waarom zeggen ze niet hoe het zit? Is hun angst misschien groter? Mogen ze niet helpen, of willen ze dat niet?