Meest gestemde posts
#angst
18Mar2019
Wie angst zaait, oogst de wereld
Tegendraads

De Westerse wereld beeft,  toch leeft terreur en met name de angst ervoor, vooral in de gedachten van de mens. Die angst komt anderen heel goed uit. Houdt de mens bang en afgeleid en hij zal je zonder kritische vragen volgen waarheen je hem met je onzichtbare hand stuurt. Met zoveel prikkels heeft niemand meer tijd en energie om voor zichzelf te denken. Te druk bezig bezit te vergaren en bang te zijn dat het afgenomen wordt. Mensen Muizen in een ratrace naar nergens. Alles gaat aan hen voorbij, ze beseffen amper dat ze leven, laat staan wat leven is.   Vrijwillig te worden geleefd,  geen idee van een groter plaatje.   Welcome to  the Sheepism baby,  You are gonna Die! Kijk om U heen, probeer te nemen en te geven van datgene dat u niet  kunt kopen en mee kan nemen na dit leven. Hieronder meer Tegendraadjes - Nog niet genoeg volg me via Twitter of FaebookTegendraads Ik ben de mens zo beu! Leaving Neverland kost nog net geen mensenleven #ParisJackson Heb ik nou het Peter Pan Syndroom, of wil ik gewoon niet volwassen worden?

#loslaten
21Apr2019
Loslaten 2.0 (update 30-04-2019) EINDELIJK VEILIG THUIS!!!
DiaantjesLife

Update 30-04-2019 09.00 uur Gisteren was het dan eindelijk zover! De dag dat mijn dochter en schoonzoon een week tevroeg terug zouden keren vanuit Sri Lanka.  Na een week vol onzekerheid en angst, zou ik eindelijk ze weer in mijn armen kunnen sluiten. Met mijn werkgever gelukkig de afspraak last minute kunnen maken, dat ik vandaag pas om 13.00 uur hoefde te gaan werken. Dat het gisteren een latertje ging worden, was al duidelijk. De aankomsttijd van 23.20 uur werd namelijk uiteindelijk 00.25 uur!  Gelukkig had ik mijn bestie meegevraagd, want ik ben niet zo'n held met dingen als Schiphol. Mijn dochter wist niet dat ik zou komen en alhoewel ze dit blog gevolgd heeft, heeft ze dus niet goed de reacties gelezen haha. Tevens had ik nog nooit de ouders van de vriend van mijn dochter gezien. Nog nooit echt een aanleiding voor geweest. Dus samen met mijn bestie de dikste pret, want wie zouden toch de ouders zijn? Of zou haar schoonvader alleen komen? Ik wist het niet en kon het ook niet vragen. Ze wist tenslotte niet dat ik er was. Uiteindelijk hadden we alles fout gegokt haha. Om 00.30 uur kreeg ik een whatsapp "we zijn geland" stond erin. Ik stuurde een berichtje terug met de tekst "ik ook, tot zo". Natuurlijk kreeg ik een verbaasd antwoord als "heh?" Ik antwoorde meteen foto van de aankomsthal, waarop ze antwoorde "jij bent gek" haha. Nee, antwoorde ik terug, ik ben een moeder!  Ik vroeg hoe haar schoonvader eruit zag, waarop ik hoorde dat die er niet was. Wel de broer en de moeder van mijn schoonzoon. Tja, dat maakte onze zoektocht anders. Mijn ogen speurde de aankomsthal af en ineens zag ik een moeder en zoon, waarvan ik duidelijk aan de moeder kon zien dat het de moeder van mijn schoonzoon moest zijn! Ik ben dus maar erop afgestapt en inderdaad, ik had het goed gezien. Ze vonden het leuk dat ik er was en begrepen dat ook wel.  Dan begint het wachten tot de koffers op de band liggen. Door het raam hadden we elkaar al gezien en ons geduld werd behoorlijk op de proef gesteld. Ze waren zowat als eerste in de hal, maar hun koffers hoorde bij de laatste helaas. Het moment dat ze dan door die schuifdeur komen............ tranen in onze ogen en we hebben elkaar stevig geknuffeld. Ze mocht van mij zelf beslissen wat ze wilde doen. Met mij mee naar huis, of toch met haar vriend mee. Ze koos voor het laatste, want ze wilde toch heel graag dit zo samen afmaken. Geen probleem! Mijn bestie en ik hebben uiteindelijk over een bijna lege A2 ons goed vermaakt met wederom een goed optreden in mijn auto. Alleen nu niet zoveel publiek als een paar weekjes geleden in de file hahaha. Om 03.30 uur kroop ik uiteindelijk in mijn bed, wetende dat mijn dochter en schoonzoon veilig thuis waren. Helaas werkt mijn biologische klok toch door als ik laat in bed ging en was ik toch redelijk vroeg wakker. Na een heerlijke douche, nu even jullie deze update sturen. Mijn ontbijtje op en dan zo even met Joep gaan wandelen. Die overigens nog heerlijk in de douzelmodus in zijn mandje ligt.  Hier eindigt dus mijn blog met bijbehorende updates over "loslaten 2.0". Ik ben jullie enorm dankbaar voor alle lieve woorden, berichtjes en medeleven. We gaan verder en ooit gaan ze terug naar Sri Lanka, want dat is iets wat ze beide heel graag willen. Ik ga daar nog even aan wennen hihihi.  Liefs Diaantje  xxx Update 27-04-2019 07.00 uur  De datum dat ze naar huis komen is bekend. Ze vliegen a.s. maandag om 15.30 uur Nederlandse tijd vanuit Colombo in een rechtstreekse vlucht naar Schiphol. Daar zullen ze dan om 23.20 uur landen. De heenreis vlogen ze met Emirates via Dubai, nu vliegen ze dus rechtstreeks met TUI.  Op dit moment rijden ze vanaf het hotel waar ze de afgelopen 2 dagen zijn geweest, terug naar hun eerste hotel. Dit is in de richting van Colombo, waar het vliegveld is. Ik heb mijn dochter nog gesproken en ondanks het feit dat het allemaal erg beladen is, hebben ze het met de groep toch gezellig. Ze maken het beste ervan. Het is natuurlijk ook jammer dat ze nu niet meer zullen zien als het zwembad van het hotel.  Gelukkig heeft het calamiteitenfonds alles goed geregeld. Ze zullen de komende week ook bericht krijgen over de restitutie van de reis etc.  Gisteren toch wel goed gewerkt, al merkte ik dat mijn gedachten wel vaak afdwaalde. Ik heb wel met Anisa steeds contact gehad, want ik mocht mijn telefoon bij de balie laten liggen. Gelukkig erg begripvol allemaal. Thuis brak ik, want toen had ik lang genoeg op mijn tenen gelopen. Even onder de douche gegaan en ook daar mijn tranen vrijelijk laten stromen. Het moest eruit. Toen ik beneden kwam, zat mijn bestie er en toen kwamen de tranen opnieuw, maar dat mag.  Ik had verwacht heel goed te zullen slapen, maar dat viel toch tegen en heb denk ik een uurtje of 4 echt geslapen. Net de reeds betaalde bestellingen dus maar ingepakt, je moet iets. Nu even deze update en straks naar België. Ook wel goed nu even afleiding, al zullen we het daar veel over Sri Lanka hebben. Mocht er nog iets veranderen, dan plaats ik weer een update. Anders wordt de volgende dat mijn dochter en schoonzoon veilig thuis zijn. Ze worden door de ouders van mijn schoonzoon gehaald, want die brachten hen ook weg. Ik zie ze dus pas dinsdagavond na mijn werk. Laten we hopen dat dat dus de volgende update is, dat ze veilig thuis zijn. Ik ga nu jullie reacties van de vorige update beantwoorden, want ik ben jullie zo enorm dankbaar voor alle steun. Liefs Diaantje xxx Update 26-04-2019 05.30 uur  En dan is het ineens code oranje! Gisteren nadat ik van de sportschool kwam, kreeg ik melding via de app van buitenlandse zaken en daar schrok ik enorm van. Flinke paniek toch wel. Het was in Sri Lanka echter al nacht, dus ik kreeg geen contact met mijn dochter. Gelukkig werd ze op een gegeven moment wakker en heb ik wel met haar contact gehad. Dat was rond 23.30 Nederlandse tijd. Ze wist nog van niks over de extra dreiging, maar zag nu ook het bericht van buitenlandse zaken.  Ik had zelf al gebeld met de reisorganisatie en die zeiden gisterenavond tegen mij dat ze er druk mee bezig waren en de gasten op de hoogte gehouden zouden worden indien er iets gewijzigd zou worden. Dat is vanmorgen dus bij het ontbijt gebeurd. Niemand mag het hotel meer verlaten. Bij het zwembad mag men wel liggen, maar dus niet van het terrein af. Het calamiteitenfonds is druk bezig om terug vluchten te regelen, maar dat is niet zomaar 1, 2, 3 gebeurd. Vooral de groepsreizen gaan nu als eerste terug. De zogenaamde "backpackers" en mensen die voor werk e.d. daar verblijven, vallen onder een andere regeling. Het gaat nu om ongeveer 300 tot 400 toeristen die dus terug naar Nederland moeten. Er zijn ook meer nationaliteiten natuurlijk en ook bewoners van Sri Lanka willen nu weg, een aantal tenminste.  Hier zie je Sri Lanka en nu is het dus oranje. Gisteren rond 18.00 was het nog geel.  Dit is de tekst die de app van binnenlandse zaken nu geeft. Dit is een screenshot van gisteren, maar die is ongewijzigd momenteel.  Mijn dochter zit nu waar het rode teken staat. Het vliegveld is in Colombo, dus een behoorlijk eind er vandaan. Op zich gunstig dat ze in het binnenland zitten, want de aanslagen zijn voornamelijk geweest aan de kust in de grote hele luxe hotels. Er zijn kleinere vliegvelden, maar of daar gebruik van gemaakt gaat worden is niet bekend voor nu.  Voor nu dus allemaal heel spannend, maar wat zal ik blij zijn als ze veilig thuis is. Ik ga vandaag wel werken, maar zal mijn telefoon aan laten. Ik wil bereikbaar zijn en direct horen of er een vlucht geregeld is. Ze voelen zich redelijk veilig toch wel, al is het natuurlijk best eng. Ze hebben een fijne groep waarmee ze reizen en buiten hun groep is er nog een groep duitsers daar in het hotel.  Eén persoon van de groep heeft steeds contact met de reisorganisatie e.d. Dan is er één vast iemand die steeds dus alles mededeelt. Voor alle partijen het beste, want met een hoop mensen tegelijk bellen heeft ook geen zin. Ik ga dus in de afwachtende houding. Heb vannacht denk ik 2 uurtjes echt geslapen. Als afleiding maar de bestellingen klaar gemaakt gisterenavond/vannacht. Ben om 01.30 uur naar bed gegaan, maar lag al vroeg wakker. Mijn dochter belde me niet wakker, ik was al wakker gelukkig.  Mocht er meer bekend zijn, dan horen jullie dat direct natuurlijk.  Wordt vervolgd............ Update 24-04-2019 18.30 uur Vandaag voor de eerste keer telefonisch contact gehad met mijn dochter en oh, wat deed dat me goed! Even haar stem horen en ook echt horen dat ze enorm geniet daar. Ze merken nauwelijks iets van de ellende. Er is zichtbaar veel bewaking en de bus is ook al eens extra gecontroleerd en natuurlijk is er de avond klok nog steeds. Ik kreeg daar overigens zojuist een update over, want de avond klok is nu vanaf 22.00 uur tot 04.00 uur. Dat was daarvoor nog aanvang 20.00 uur. Het weer is er erg lekker en ze hebben fijne hotels tot nu toe. Nouja, ze hebben er 2 gehad tot nu toe haha. Morgen gaan ze naar hotel nummer 3. Contact is echt wifi afhankelijk, maar dat lukt zo af en toe gelukkig goed. Mijn angst zakt af en ik ben best gerustgesteld, maar ik zal toch nog steeds blij zijn als ze weer thuis is op 6 mei haha. Mocht ik nog nieuws hebben of dingen die belangrijk zijn om te melden, zal ik deze blog weer een update geven natuurlijk. Ik verwacht zoals het nu gaat, dat er verder geen gekke dingen zullen gebeuren. Update 22-04-2019 20.45 uur Inmiddels kan ik vertellen dat mijn dochter en schoonzoon veilig aangekomen zijn in Sri Lanka. De vlucht is probleemloos verlopen en ze zijn veilig in hun eerste hotel aangekomen. Ze liggen als het goed is nu al te slapen, want het is daar nu al bijna 00.30 uur. Er is veel extra beveiliging die allemaal gewapend zijn. Ook kreeg ik zojuist een melding via de app van buitenlandse zaken dat de noodtoestand is uitgeroepen. Dat houd in dat de beveiliging nog scherper is en de avond klok nu vanaf 20.00 uur tot 04.00 uur is ingesteld. Mijn dochter en schoonzoon horen dit morgen waarschijnlijk, want het ging in om precies 00.00 uur en dat is het daar dus net geweest. Morgen maken ze hun eerst excursie en ik hoop dat er niks geks gebeurd. Ik heb via de app "signal" met mijn dochter contact, want die werkt goed. Whatsapp is maar af en toe goed bereikbaar. Social media wordt volledig geblokkeerd nu. Het blijft voor mij lastig, maar ik ben blij dat de reis in ieder geval goed is verlopen. Ook de stop op Dubai is goed gegaan en de vlucht is geheel volgens schema dus in Colombo geland. Zelfs iets eerder als verwacht. Ik heb een app gedownload die het vliegtuig volledig kon volgen. Je bent er toch constant mee bezig. Ik hou jullie op de hoogte van eventuele veranderingen via dit blog. Al hoop ik dus weinig updates te moeten plaatsen....... wordt vervolgd........... Vele kennen wel het moment dat je kinderen groot worden en je ze los moet laten. Ze zelfstandig de wereld moeten laten ontdekken. Bijna 3 jaar geleden deed ik dat met mijn dochter voor de eerste keer. Ze ging op kamers en ik zie me nog op het station staan, terwijl de trein langzaam richting Maastricht reed. Tranen over mijn gezicht, want daar gaat ze dan, mijn kleine meisje. Gelukkig is dat allemaal goed gekomen en is ze gegroeid tot een mooie jonge zelfstandige vrouw. Waarom dan loslaten 2.0? Maanden geleden boekte ze samen met haar vriend een droom vakantie. Een vakantie naar Sri Lanka...... Ik had er mijn twijfels over, maar ze zijn tenslotte oud en wijs genoeg om dit zelf te beslissen. Het is tenslotte niet zomaar een vakantie land. Het is een land waar je vooral voor de cultuur en bezienswaardigheden gaat. Gisteren de laatste spulletjes gepakt, want vandaag, eerste paasdag, zouden ze dan eindelijk op vakantie gaan. En dan staat je dochter al vroeg in tranen beneden met haar laptop in haar hand. Ik had nog geen nieuws gelezen, dus wist nog niets van de ellende die vanmorgen plaats vond in Sri Lanka. Er werd gebeld met de reisorganisatie en de app om het reisadvies te volgen, werd gedownload. Er werd gepraat, er werd getwijfeld en er vloeide tranen. Een droom die zomaar uiteen zou kunnen spatten. Mijn moeder hart brak, want je dochter zo wanhopig te zien is niet leuk. Ondertussen was ook mijn schoonzoon hier gearriveerd en hebben we veel gepraat over wat nu te doen. Mijn dochter wilde heel graag gaan, mijn schoonzoon had ernstige twijfels. Net als ik en Peter. Ze zouden rond het middag uur naar haar schoonouders gaan, want die zouden hen eventueel weg brengen naar schiphol. Dat was de planning. En dan komt dus moment "loslaten 2.0" om de hoek kijken. Nog één keer een knuffel en een zoen, want als ze zouden besluiten om te gaan, dan was dit het laatste moment dat ik ze zou zien voordat ze op 6 mei weer thuis komen. Ze hebben uiteindelijk besloten om te gaan. Momenteel is het rustig en er is extra beveiliging. Vanavond om 21.50 uur zullen ze opstijgen om via Dubai naar Sri Lanka te gaan. Daar gaan ze een rondreis maken. Hun eerste hotel is al wel gewijzigd en indien nodig zullen er meerdere wijzigingen plaatsvinden. Ik vind het doodeng en zal nerveus blijven zolang ze daar is. De internet verbinding en telefoonlijnen zijn momenteel slecht, dus ik moet afwachten tot het haar lukt om te laten weten dat alles goed is. Dit is zo heel anders loslaten als toen ze op kamers ging. Daar zat geen gevaar bij, maar nu gaat ze naar een land waar vanmorgen vele mensen onschuldig vermoord zijn. Vermoord om niks. Mensen die in een kerk zaten en/of op vakantie waren en in een luxe hotel verbleven............. Voor mij volgen nu 2 angstige weken en ik zal zo blij zijn als ik haar over 2 weken weer in mijn armen kan sluiten. Mijn kleine meisje, die toch al heel groot is. Bah, wat is loslaten 2.0 toch zwaar en zo niet leuk!!!

#angst
29Jun2019
Ik wil eruit!!
Irma

Bij verschillende bloggers heeft u vandaag kunnen lezen over angst. Zwemmen en onweer oa. Ook ik heb een angst. Op latere leeftijd gekregen. En deze is best hinderlijk.   Jaren geleden, ging ik met klasgenootjes (zorgschool) op bezoek bij een ziek klasgenootje.  Zij woonde in de flat.. 8 hoog. Geen probleem, we stappen de lift in en gaan naar boven...maar de 8e etage haalden wij niet. de lift stond stil, hing tussen twee etages, want het ronde ruitje van de deur was niet te zien. Een van de mensen die in de lift stond, raakte helemaal in Paniek, begon te hyperventileren, te schreeuwen, help, ik stik, ik wil eruit. Haal me hieruit, ik ga dood Help.. Daar ben ik zo enorm van geschrokken, dat ik helemaal in een shock sloeg, ik had er nooit bij nagedacht dat je dood kon gaan in een lift, er komt toch wel lucht door heen. Uiteindelijk kregen we haar stil, maar ze kon elk moment flauwvallen, tenminste zo zag ze eruit. 20 minuten hebben we tussen de twee etages gehangen voordat de brandweer ons eruit kreeg. Na die tijd, ben ik nooit meer in een lift geweest, ik durfde niet meer! De gedachte dat hij zou stoppen, deed mij al in paniek raken. Ik ga altijd met de trap. Mijn vader lag in het Spaarneziekenhuis in Haarlem 12 hoog... ik nam de trap.  Nu ik ouder word, is het soms wel een probleem, ik doe er lekker lang over. Mijn angst is uitgebreid naar tunnels. Dat vind ik zeker geen pretje om doorheen te rijden, en als we ze kunnen omzeilen, doen we dat dan ook! Ik kijk bij voorbaat of we niet als verrassing een hele lange tunnel krijgen, 2 km is de max, die red ik net. Ik had ook problemen met bussen en treinen, maar daar ben ik vanaf.. Maar ik zou ook nooit gaan vliegen, en niet omdat ik bang ben dat hij neerstort. Nee, het is het opgeslotene en ik kan niet op de knop drukken, bij de volgend halte wil ik eruit.  Dus gaan wij met de auto op vakantie, met de kans dat je door tunnels moet. Ik heb er eigenlijk nooit over nagedacht om er iets aan te doen. Ik moet er eigenlijk  niet aan denken om in een lift te stappen, deze angst is te groot, dus geen Help mij mijn claustrofobie oplossen klubje!

#speeltuin
01Sep2019
In de mallemolen van de speeltuin
Flying Eagle

In zijn schrijfuitdaging vraagt Hans van Gemert ons deze maand iets te schrijven, dat zich afspeelt in de speeltuin. Bij het lezen van deze uitdaging moest ik op een of andere manier direct denken aan het Eurovisie Songfestivalliedje “In de mallemolen”. Heddy Lester zong dit voor Nederland in 1977. Wellicht is dat herkenbaar in onderstaand verhaal. Het leven is als een speeltuin Alle mensen hebben en houden een kind in zich. Soms zijn we er heel goed in om het kind in ons te verstoppen. Dan nemen we alles serieus en stellen we hoge doelen. Maar diep van binnen is er denk ik altijd wel iets van ‘graag willen spelen’. Zo wordt bijvoorbeeld wel eens gezegd, dat mooie auto’s speelgoed voor mannen zouden zijn. Ja, in de mallemolen van de speeltuin draai je allemaal je eigen rondje mee. Maar denk maar niet dat alles om jou draait. Immers, de wereld draait altijd door. De molen draait ook zonder jou. Niemand is onmisbaar. Nee, je paard blijft nooit lang leeg. Dus kom, draai met die mallemolen mee. En zo constateer ik, dat het leven is als een speeltuin. Een speeltuin waar allerlei attributen staan. Het leven is rijk aan variatie en ieder mens mag daar zijn of haar draai in vinden. Wat vind je zoal in de speeltuin? Er is inderdaad die mallemolen, waarin ieder kind graag zit. Maar waar ook iedereen uniek is. De een wil het liefst op dat mooie paard zitten, de ander heeft een voorkeur voor de brandweerwagen en een derde vindt de raceauto helemaal het einde. Ieder heeft zo zijn plaatsje in het leven, in de maatschappij. Of je nu sportief bent aangelegd, technisch inzicht hebt, binnen of buiten werkt. Of je nu goed bent in taal, in rekenen of in creatieve vakken. Jij mag er zijn, omdat je een uniek mens bent. Er is geen ander zoals jij. En persoonlijk geloof ik, dat God dat precies zo bedoeld heeft. Dat Hij het zo heeft uitgekiend. Verder is er natuurlijk de wip. Want het leven gaat niet als een rechte lijn. Je hebt altijd te maken met ups en met downs. Maar waar je ook zit, je mag gerust van het klimrek gebruikmaken om een andere positie te bereiken.  En misschien glijd je van tijd tot tijd wel als vanzelf over de baan. Wil je op een gegeven moment even ergens uitrusten, dan kun je ook eens een tijdje lekker gaan schommelen. Hoor je er altijd bij in deze speeltuin? In deze maatschappij is pesten helaas een veelvoorkomend probleem. Waar dan ook, er wordt gediscrimineerd. Mensen worden buitengesloten om redenen, waar ze zelf niets aan kunnen doen of veranderen. Maar toch kan ik je zeggen: je hoort erbij! Het leven draait door, maar jij bent de kers op de taart. Gewoon omdat je bent wie je bent. Daarnaast moeten we tegenwoordig ook best veel wachten. We wachten bijvoorbeeld op onze beurt voor we die andere weg op mogen, voor een rood verkeerslicht. Wachten op je beurt kan je vormen, kan je opbouwen. Als je geduld hebt, kun je veel mooie dingen uit het leven halen. Maar haast en spoed zijn zelden goed, zegt het spreekwoord. Is alles altijd koek en ei in de speeltuin? In deze speeltuin is nog een heel bijzonder attribuut. Dat is de zogeheten spanningsboog. Een zekere mate van spanning is gezond. Daarmee heb je de nodige uitdaging om je leven kleur te geven. Maar angst is een ander verhaal. Dat is er en is een belangrijke graadmeter. Wanneer je echter de neiging hebt om die angst helemaal alleen onder ogen te zien, wil ik je graag een tip geven. Je bent namelijk nooit alleen in de speeltuin. Breng je angst onder woorden. Deel erover met mensen om je heen. Zo kun je jouw angst de baas worden. Nee, het leven is niet altijd koek en ei. Maar in deze speeltuin kun je spelenderwijs leren om het wel een beetje te laten smaken als koek en ei. Als eierkoek, zo je wilt. Draai jij mee in de mallemolen van de speeltuin? Wat denk je ervan? Wil jij meedraaien in de mallemolen van deze speeltuin? Wil jij je beste beentje voorzetten om het ook de ander naar de zin te maken? Om samen te spelen, samen te delen, samen te leven?  Wat mij betreft ben je welkom! Jij bent immers uitermate geschikt om mee te draaien!   Andere verhalen van Flying Eagle Andere verhalen van de hand van Flying Eagle zijn te vinden in de Collectie Verhalen. Wil je meer lezen over maatschappelijke onderwerpen, dan vind je dat in de Collectie Cultuur, Maatschappij, Politiek. Wil je ook meeschrijven,  maar ben je nog geen lid van Yoors? Meld je dan hier aan… Inloggen

#waarbenjebangvoor
15Jun2019
Een beetje bang…
Hans van Gemert

Het kan zomaar gebeuren. Angst. Een hartslag die omhoog gaat, bloed dat uit je gezicht wegtrekt en knieën die er spontaan een eigen wil op nahouden. Angst kan verlammend werken, je gedachten door elkaar husselen en je spraak verstoren. De dingen die je zegt worden onhandig of kloppen van geen kanten meer, voorwerpen glibberen gemakkelijk uit je zweethandjes weg. Vanuit onze prehistorische roots is angst nog wel te verklaren, maar in onze moderne tijd vaak best lastig. Er zijn zoveel dingen waar je op de een of andere manier 'bang' voor kunt zijn. Vreemd genoeg de ene keer meer dan de andere, omstandigheden spelen blijkbaar een rol. Een paar van mijn voorbeelden Bang om afgewezen te worden Bang om iets niet goed te doen Bang om te laat te komen. Voor mij een logisch drietal, de laatste twee punten hangen samen met het eerste. Bang om afgewezen worden: beoordeeld en niet goed (genoeg) te worden bevonden en er daardoor 'niet bij' te horen. Ik heb er lang over gedaan om te achterhalen waar dit nu vandaan komt, ik denk daar inmiddels wel uit te zijn. Dat wil niet zeggen dat ik dit dan helemaal kwijt ben. Ingesleten gewoontes en reflexen verander je niet zomaar. Het maakt dat ik misschien nog iets beter dan nodig is mijn best doe. Bang om iets niet goed te doen. De samenhang met het bovenstaande is wel duidelijk. Als je iets niet goed (genoeg) doet, dan kun je immers ook worden afgewezen. Voor mij betekent het dat ik 'nog beter mijn best' moet doen, en dat twijfel over hetgeen ik doe en maak op de loer ligt. Toen ik mijn eerste artikelen via InfoNu op internet publiceerde 'schrok' ik ook altijd van een reactie: ze zullen toch niet zeggen dat ik iets verkeerds heb geschreven? Inmiddels ga ik hier gelukkig heel wat 'vrijer' mee om. Bang om te laat te komen. Als ik een afspraak maak met iemand op een bepaald tijdstip, dan heb ik er een gruwelijke hekel aan om te laat te komen. Ook hier zit de angst voor afwijzing onder én de angst om iets niet goed te doen. Ik zal dan ook altijd mijn best doen om op tijd te zijn – liefst zelfs iets vroeger. Met angsten kun je gelukkig leren omgaan, je kunt ze een plaats geven waardoor ze je minder of niet belemmeren in hetgeen te doet. (c)2019 Hans van Gemert Uitdaging: Waar ben jij soms bang voor? Lees meer

#zeemeermin
09Jun2019
Zeefobie
Dana

Een ontsnapte traan rolt over mijn wang. Hij laat een glinsterend spoortje achter. Ik laat het maar, er is niemand in de buurt die het waarneemt.  Ik ben alleen. Mijn angst heeft het  gewonnen, ik heb het ruime sop de rug toegekeerd. Definitief. Ik kan het niet langer verdragen.  Die voortdurende benauwdheid wanneer er weer eens een golf aan kwam rollen, de woestheid en onvoorspelbaarheid van de oceanen, de vele draaikolken die je zomaar naar de diepte konden sleuren. Het is niet, dat ik niet kan zwemmen. Integendeel. Zwemmen is als een aangeboren talent, ik heb het nooit hoeven te leren. Ook ben ik niet bang voor diepte,  duiken gaat mij ook grandioos af. Maar de woelige baren baren mij zorgen. De anderen snappen dat niet, kunnen juist niet zonder zee. Laat mij maar min zijn in een kalm meer. 140w juni zeemeermin Lees meer

#angst
12Mar2019
Wees maar niet bang!
ellesvandenbroek

AngstUpdate: 18 maart 2018, het reptielenbrein van de Nederlanders is weer aardig aan het werk gezet. Ben benieuwd wat het onderzoek naar de schietpartij in Utrecht zal opleveren. Ik denk dat de grootschalige acties van veiligheidsdiensten gezien de omstandigheden noodzakelijk was, maar soms mogen de media wat gematigder zijn in het uitspreken van angstaanjagende 'mogelijkheden'.  Veel blogs, teksten en artikelen die ik lees zijn geschreven uit angst. Veel mensen die blogs, teksten en artikelen lezen die geschreven zijn vanuit die emotie, nemen die angst over. Bij angst ga je focussen, krijg je tunnelvisie en ga je impulsief handelen, omdat je reptielenbrein het overneemt (het primitieve deel van de hersenen dat instinctief reageert op prikkels die het herkent uit het verleden). Je verstart, je vlucht of je vecht! Veel schrijvers, of schreeuwers denken dat ze vechten als ze extreme meningen uiten en mensen proberen te overtuigen van hun gelijk. Naar mijn idee verstarren ze juist, ze blijven vast zitten in de situatie zonder daadwerkelijk een oplossing te zoeken! Dat reptielenbrein herkent prikkels, maar interpreteert die niet altijd juist! Je hebt (bijvoorbeeld) een ervaring vanuit beelden op televisie waarbij een groep radicalen een aanslag pleegt. En heeee, veel van de mannelijke radicalen hebben een baardje en lopen in een lang gewaad. Laat het nou zo zijn dat ik ook wel eens iemand zie lopen in een lang gewaad met een baardje! Mijn reptielenbrein zet me op scherp! Ja, ook IK krijg die reactie! Maar soms moet je even sterker zijn dan je reptielenbrein, want de neiging om vanuit je reptielenbrein te reageren is meestal niet reeel! Quote Weet je, de meeste mensen met een baardje en een lang gewaad zijn gewoon aardig en hebben de beste bedoelingen! Eigen quote, Elles van den Broek Angst voor verandering Ook het vast willen houden aan tradities is gebaseerd op angst. Angst om identiteit te verliezen! Want oh jeee, als Piet niet meer zwart mag zijn, moeten we liedjes aanpassen die we al zoooo lang hetzelfde zingen ….. Of onze kinderen krijgen ANDERE ervaringen dan die wij vroeger hadden, en dat kan natuurlijk niet want …… ja, geen idee waarom dat niet kan! Zullen we een nieuwe traditie beginnen …. We starten een nieuwe feestdag waarop iets moois wordt gevierd voor alle inwoners van Nederland (ach, laten we Europa doen, want Nederland staat niet los!) Een dag waarop we delen, waarderen en respecteren! Quote Je verliest niet je identiteit als je tradities aanpast of vervangt voor nieuwe tradities! Eigen quote, Elles van den Broek Zo zijn er veel voorbeelden van ongegronde angst, niet realistische (primitieve) reacties. Angst voor andere nationaliteiten, culturen, geloven, uiterlijk, uitingen, genders, liefdes … Angst is een overlevings-emotie! Maar stap even buiten je reptielenbrein om logisch na te denken! Laat je angst niet vergroten door in die tunnel te blijven zitten, door binnen die tunnel te blijven zoeken naar informatie en bevestiging en versterking van je ANGST! Stap daar even uit om ook informatie te verzamelen die buiten jouw angst ligt! Dat relativeert en het geeft je zeer waarschijnlijk inzicht in je eigen angst, waarop die is gebaseerd. Quote Blijf niet zoeken naar informatie die je angst bevestigt en versterkt, sta open voor informatie buiten jouw tunnel van angst! eigen quote, Elles van den Broek Lees meer Verkiezingsdebat, reactie op blog Stem wijzer, reactie op blog Maak een account aan, en ga mee bloggen!  Inloggen foto van pixabay.com

#liefde
08Sep2019
Rouw gaat over liefde.
Gertiena

Ik las vanmorgen een heel mooi stuk over hoe wij omgaan met de dood. Ik vond dit zo'n mooi geschreven stuk dat ik het hier wil delen met jullie. Zelf ben ik niet bang voor de dood, zo als ik er nu tegen aan kijk dan, want als mijn tijd daar is ben ik misschien wel bang om te gaan. Ook vind ik de dood niet eng, mijn beide ouders zijn al op jonge leeftijd gestorven, mijn moeder toen ze 44 jaar was en  mijn vader op 49e jaar. De titel: Rouw gaat over liefde  Is van Manu Keirse en ik wil deze met jullie delen omdat ik dit een duidelijk verhaal vind en het met jullie wil delen. Rouw gaat over liefde De foto van Manu Keirse heb ik van het internet. Bron:Winterwijkse weekkrant