Meest gestemde posts
#zwanger
29Jun2019
Dromen over Zwangerschap
DreamyDenise

Lieve allemaal,¬† Na een lange ruime tijd niks meer geblogd te hebben, ben ik hier weer even om van mij te laten horen ūüėÉ. Vannacht heb ik een mooie en bizarre droom gehad, ik droomde over een Zwangerschap. Dit is overigens niet de √©√©rste keer. Een tijdje terug droomde ik hier ook al over.¬† Het roept best veel vragen bij mij op zoals waarom droom je hierover?¬† Wat gebeurd er met mijn lichaam als ik hierover droom?¬† Vanaf mijn 19e is het mij al helemaal duidelijk dat ik hierover fantaseer & droom. Om moeder te mogen worden van een pracht kindje.¬† Het geeft mij heel veel gevoelens vanbinnen als ik hierover mag fantaseren & dromen. Zoals sommigen vrouwen zeggen het laat je eierstokken rammelen.¬† Niks is mooier dan zo een wonder in je buik te mogen dragen. Het lijkt mij zo een bijzonder verantwoordelijke taak. Niets lijkt mij fijner dan het vanuit binnen tegen je buik te voelen schoppen om je zo te vertellen dat dit kleine wondertje er ook nog is. Zoals jullie weten heb ik een vriend, dus die ontbreekt in ieder geval nietūüôä. Hij is wel iets ouder dan dat ik ben, hij weet ook dat ik dit graag wil en het mijn wens is. Hij is op het moment wel al vader van een leuke puber. Of hij nog een kinderwens heeft met mij dat is nog een beetje onduidelijk..¬† Wat mij echt stil heeft doen staan om een moeder te worden is¬† het gevoel en¬† de geboorte van mijn nichtje 3 jaar geleden . Ze viel altijd zo heerlijk bij mij in me armen in slaap, en als ik dan af en toe eens mocht oppassen legde ik haar, nadat ik het flesje gegeven had en een boertje had gelaten, op bed. Wat kon ze altijd zo heerlijk brabbelen en uiteindelijk lekker in slaap vallen. Als ik dan af en toe beneden aan de trap luisterde of ik haar hoorde na een paar uur, hoorde ik haar zo heerlijk spelen en schattige geluidjes makenūüėćūüėć. Zooo mooi die kleine schattige vingertjes, ik kan er wel uren over fantaseren & dromen. Hoe het lekker kan huilen. Veel vriendinnen/klasgenootjes van mij zijn ondertussen ook al moeder geworden. Als ik wel eens lees dat ze het gehuil van hun kindje zo beu zijn denk ik bij mezelf kon ik dat maar eens horen. Ik zou het niet beu zijn, ik zou het vast pakken en weer laten glimlachen en uren bij me op schoot nemen.¬† Ik hou er zo van! Ik hoop dat ik mezelf ooit ¬®mama¬®mag noemen. Wat is het toch mooi om een vrouw te mogen zijn. Dat er een klein mensen kindje in jouw buik kan groeien dat vind ik iedere dag opnieuw heel bijzonder. Ik hoop dat ik dit over een jaar of 2 ook mag meemaken. Ik denk echt dat ik een goede moeder zal zijn.¬† Helaas is het voor mij tot nu toe alleen nog maar fantaseren & dromen¬†tot dat... Moment.¬† Zomerkleding, waar ligt voor jou de grens? Lees meer Hij doet het liever met mijn maatje meer Lees meer Wachten of experimenteren met seks? Lees meer Voel je welkom in mijn ontdekking van seksualiteit en sensualiteit! Lees meer

#dromen
18Dec2018
Verandering begint met een droom
Lars Grijsen

Het onderstaande filmpje kwam ik onlangs tegen. Inspirerend voor degenen die graag veranderen of weer opnieuw willen veranderen!

#dromen
10Jan2019
Jeroen Stevens
#geluid
20Dec2018
2018-4406    Stilte
Ries van Meerten

 Als de machines stoppen, alles stil valt De stilte zal oorverdovend zijn Elke beweging, elk blad dat valt hoor je De geluiden van de wind, hard of zacht Je zal de bomen horen zingen De zee horen fluisteren met een zachte stem Als alles stil valt, geen machine meer werkt Zal je het water horen stromen in de aarde De vleugelslag van een vogel horen Je zal je hart horen slaan in de stilte Je kan je gevoelens voelen maar ook horen Je hoort de ander, je hoort jezelf Je stijgt uit boven alles in die stilte Dan zal je stil staan en de stilte bewust zijn Je zal de stemmen horen vanuit het verleden De toekomst zal je horen zingen, luid en duidelijk De gedachtes zal je horen als een fluistering Je zal de dromen horen vertellen Wat zou dat heerlijk zijn, stilte overal     R v Meerten 19-12-2018 Sleep bouwsteentjes van rechts hier in en ga aan de slag met je post. Je kunt hier ook meteen gaan typen. Meer uitleg: https://y.is/uitleg

#verscholen
15Aug2019
Verscholen
Rudi

Verscholen    Nu dat je wakker bent, Zie je de werkelijkheid zoals hij is, Een droom die kwetst maar ook heelt, Zie je de lijnen van de weg, Die je deed vallen, maar ook bracht Waar je nu bent?   Nu dat je niet meer slaapt, Voel je de lagen van de lucht, Waarop je vloog tijdens de nacht, Voel je de zucht nog voor de kus, De vonk voor het aanraken, Het verlangen nog voor De wens van de ontlading?   Nu dat je leeft, Wil je nog sterven en niet meer zijn, Nu dat je bent wie je bent, Wil je ooit nog worden vergeten, Nu dat je eindelijk ziet, Wil je het licht uit je ogen laten doven, Wil je jezelf de liefde ontzeggen?   Nu dat de tijd tekent in alle kleuren, Met pijn en angst in bloedrood Maar ook met tinten van genegenheid: De felle van hartstocht, Vriendschap in zacht en teder pastel, Het verleden weggeborgen in sepia en zwart-wit, Het schildert het zijn, niets is verholen,   In de schaduwen ligt enkel nog de toekomst Verscholen.   © Rudi J.P. Lejaeghere 14/08/2019 Wil jij me volgen, geef een seintje, dan probeer ik je ook te volgen! Vind je dit artikel goed, deel dit via facebook, twitter of een andere sociale media site Voor andere artikelen van dezelfde schrijver tik dan hier!  Of volg deze link  https://yoo.rs/followingtags/rudi Of wilt u iets weten over mij:  http://home.scarlet.be/~pieper/cvzevdag.htm (oude website) Wil je ook op Yoors bloggen en artikels schrijven?  Meld je dan nu aan via de knop rechtsboven. Bij Yoors wordt uw inbreng omgezet in opbrengst. 10.000 Yp is gelijk aan 10 Euro op je bankrekening Bij aanmelden krijg je gratis 100Yp. Nog enkele van de sites waar ik schrijf of geschreven heb:http://lejaeghererudi.blogspot.be  http://home.scarlet.be/~pieper  http://rudilejaeghere.tumblr.com  https://allpoetry.com/Rudi_Lejaeghere  http://www.writerscafe.org/Rudi  https://storywrite.com/Rudi_Lejaeghere  https://www.wattpad.com/user/RudiLejaeghere http://www.movellas.com/user/rudi.j.p.lejaegherehttps://sweek.com/my-works

#verhaal
15Dec2017
Dromen zijn bedrog
Sophienne Bos

Naast mij zit mijn moeder. Haar gezicht is wit weggetrokken en haar mond is een stukje open gezakt. Als verdoofd kijkt ze naar de man tegenover ons. Ik denk terug aan mijn vader. Aan hoe de vetbobbel jaren later toch een kankergezwel bleek te zijn. Hoe hij drie maanden later stierf met zijn familie aan zijn bed.Nu zat ik in dezelfde positie. Het plekje dat maanden geleden niets had geleken bleek kanker te zijn. De verwoestende ziekte trof ons gezin opnieuw.Terwijl de man aan de andere kant van het bureau van alles uitlegt zit ik met mijn gedachten al heel ergens anders. Bij mijn vriend, mijn broertjes... mijn opa en oma. Op dat moment besluit ik dat ik niet doodga. Mijn vader moet nog even wachten. Het doorzettingsvermogen van mijn oma en moeder moet ergens in mijn lichaam terug te vinden zijn. Een doorzetter, dat zal ik zijn. Ik sterf niet. Mijn vader moet nog even wachten.In de auto zwijgen mijn moeder en ik. Ik ben doodsbang. Niet zo zeer voor de kanker die mijn lichaam overheerst maar 1) voor mijn moeder die nu achter het stuur zit en door de tranen nauwelijks kan zien wat ze doet en 2) voor de confrontatie thuis.Mijn lichaam voelt verdoofd. Mijn hersenen nog meer. Ik denk terug aan mijn vader. Ik zie zijn glimlach, de angst in zijn ogen. Hij was niet bang voor de dood zei hij, hij was bang voor ons. Dat wij zonder vader zouden moeten opgroeien. En nu, nu gaat mijn moeder kapot en laat ik mijn broertjes achter. Ik ben niet bang voor de dood, ik ben bang voor de tijd. Voor de troep waarin ik mijn geliefden achterlaat. We zitten aan tafel. Mijn moeder met het hoofd in haar handen, huilend. Mijn jongste broertje is weggestormd met tranen in zijn ogen. Mijn andere broertje zit versteend op zijn vaste plek. Ik denk dat hij boos is, hij ziet er boos uit. Ik sta op en schenk mijzelf een glas appelsap in. Iedereen huilt, iedereen behalve ik. Ik ben verdoofd. Ik ga niet dood. Mijn vader moet nog even wachten.'Ik ben nog niet over papa's dood heen,' verbreekt mijn broertje de eeuwige stilte.Ik draai me naar hem om. Hij staart me aan met dodemans ogen. Ik kan niet zien of hij boos of verdrietig is.'Ik ga niet dood,' zeg ik, 'Papa moet nog even wachten.'Hij reageert niet. Hij legt zijn hoofd in zijn handen, zoals mijn moeder ook nog altijd zit.'Ik ben nog niet over papa's dood heen,' zegt hij nu nauwelijks verstaanbaar.Ik begin boos te worden. Op mijn lichaam. Op mijn kanker. Die klote kanker in mijn lichaam maakt mijn gezin verdrietig en dat wil ik niet. Dat wil ik helemaal niet. Mijn moeder had gezegd dat ik mijn opa en oma's moest bellen. Ik pak mijn moeders autosleutels en loop naar de auto toe. Dit moet niet over de telefoon. Ik stap de auto in en trap de koppeling in. Nog voordat ik de motor gestart heb gaat mijn moeder op de bijrijdersstoel zitten. Vlak nadat de motor is gestart stappen mijn broertjes achterin.De radio wordt aangezet. Veel te hard, natuurlijk.We laten het huis achter en rijden weg. De hond blaft.Ik ga niet dood. Mijn vader moet nog even wachten.Het is een uur rijden. Een uur lang let ik op de weg. Nog nooit heb ik zo gefocust achter het stuur gezeten. Terwijl wij alle auto's voorbij rijden is mijn gedachte weer bij mijn vader. Ik herinner mij mijn jongste broertje, huilend aan zijn bed. Zijn helder blauwe ogen doorweekt. Ik herinner mij mijn andere broertje, verdoofd op de bank. Ik herinner mij mijn moeder die probeerde het hele zooitje te regelen. Ik herinner mij de familie, kapot, verdrietig en hard aan het werk. Ik herinner mij de Chinese afhaaldoosjes. Zouden ze ook chinees eten als ik dood ben? Ik ga niet dood! Mijn vader moet nog even wachten! We komen aan bij mijn opa en oma. Ik steek de sleutel in het slot, draai hem om en loop de woonkamer in. Enthousiast verbaasd kijkt mijn oma mij aan. Ze staat op en omhelst me. 'Wat leuk dat je er bent,' zegt ze. Dan verandert haar gezicht in een grimas. Mijn lijkbleke moeder is binnen gelopen. Mijn oma zakt terug in haar stoel en mijn opa zegt iets, ik hoor niet meer wat... En dan... dan word ik wakker in mijn zachte bedje in mijn kamertje in Amsterdam. Alles is maar een droom, gelukkig, maar een droom die zo realistisch was dat hij mij al dagen achtervolgt. En dus schrijf ik hem op, en nu is het gevoel weer weg.Ik word niet ziek, ik word oud :) En zelfs uit dromen kun je soms een wijze les trekken: Laten we elke dag dankbaar zijn voor de dag die ons gegeven is. Het kan zomaar afgelopen zijn!  Eerder gepubliceerd op:  http://sophiennebos.nl/verhalen/dromen-zijn-bedrog/

#gedicht
15Oct2019
Dromen
Paola

Waar fantasie en werkelijkheid Elkaar vinden en ontmoeten¬† Diepere verlangens In een waas de nacht begroeten¬† De¬† onuitgesproken woorden Van een prachtig levenslied Sensationeel verkleuren¬† Je utopia even ziet Een hemels paradijs Dat zich in extase ontvouwt Waar de liefde zegeviert Voor alles waar je van houdt ‚ô°Paola ‚ėÜKwestie van gevoel‚ėÜ ¬©Paola Lisman-Huyg Lees meer Jezelf ontmoeten Dutje Knuffel

#leef je mooiste leven
17Apr2019
Leef je leven
Paola

Leef je leven Hey hoi Heb je even Sta je weleens stil bij jouw leven Ben je gelukkig of ben je het zat Vol energie of afgemat? Hey hoi Klopt jouw hart Vol passie of is het erg gehard Ben je in verbinding met jouw gevoel Is liefde voor jou een levensdoel? Hey hoi Sta eens stil Loopt jouw leven zoals je het wil Droom je nog over jouw dromen Zijn er al wat uitgekomen? Hey hoi Luister even Ieder leeft zijn eigen leven Zegeningen zijn geteld Beleef het dus niet uitgesteld! ‚ô°Paola ‚ėÜKwestie van gevoel ‚ėÜ Copyright: Paola Lisman-Huyg Vallen en opstaan Lees meer Niks jammer Lees meer