Meest gestemde posts
#kanker
20Sep2019
Top 40 dingen die je niet tegen kankerpatiënten moet zeggen
Jessica Bek

Veel mensen met kanker zijn geschokt door de dingen die vrienden, familie, kennissen en collega's tegen hen zeggen. De meeste van deze opmerkingen zijn niet rot bedoeld, maar kunnen hard aankomen. Vaak weten mensen niet goed wat ze moeten zeggen en vinden onderwerpen als kanker en de dood lastig. Hoe goed bedoeld ook, sommige opmerkingen doen pijn, maken verdrietig, boos of geven stress. Op basis van eigen ervaringen en die van lotgenoten in binnen- en buitenland heb ik een Top 40 opgesteld van dingen die je beter niet tegen een kankerpatiënt kunt zeggen: 1. Wat naar dat je deze vorm van kanker hebt, maar het had erger kunnen zijn. 2. Ik heb een aantal documentaires over kanker gezien en heb goed nieuws: kanker kan worden genezen met positiviteit. 3. Leef je nog? (bericht via What's App) 4. Dat is best een goede soort kanker om te hebben toch? 5. Maak je geen zorgen, het komt goed! 6. Chemo en bestraling zullen je de das om doen. Doe het niet! 7. Hoe kan dat nou: je ziet er helemaal niet ziek uit! 8. We gaan allemaal ergens dood aan. 9. Kanker is zoveel beter te behandelen dan 50 jaar geleden. Het is net als griep. 10. Wil je stoppen met ons bedrijf? Dat meen je niet! Jij kunt lekker thuis gaan zitten, maar ik heb die luxe niet. 11. Wat fijn dat je niet meer hoeft te werken. Je hebt zo'n leuk leven. Dat zou ik ook wel willen! 12. Mijn tante had ook kanker en is er dood aan gegaan. 13. Je moet veel rauwe groenten en fruit eten, ook altijd biologisch. 14. Mijn hond heeft ook kanker. 15. Vooral nu moet je elke dag leven alsof het je laatste is. 16. Je moet positief blijven en elke dag genieten! 17. Hoeveel tijd heb je nog? 18. Wat een rotziekte is kanker toch hè? Je bent nu schoon, maar kanker komt bijna altijd terug. 19. Dit is Gods manier om je geloof op de proef te stellen. 20. Als ik iets kan doen, dan moet je het laten weten. Gevolgd door de "silent treatment". 21. Je ziet er echt goed uit, je bent zoveel afgevallen. 22. Je moet Googelen op "Chris beat cancer". Hij is tegen alle verwachtingen in genezen. Dat kan jij ook! 23. Ik kan morgen ook onder een bus / trein / tram komen. Tja, je weet het niet, wanneer het je tijd is om te gaan. 24. Ze hebben het tenminste op tijd ontdekt. 25. Als je gewoon opstaat en iets doet, voel je je beter. 26. Als iemand deze ziekte kan verslaan, ben jij dat! 27. Luister niet naar je oncoloog. Die wil alleen maar geld verdienen. 28. Ik ga je een boek sturen die je gaat helpen om je kanker te overwinnen. 29. Wat is je prognose? 30. Je bent zo slank. Ik wou dat ik net als jij kon afvallen. 31. Wat je niet doodt, maakt je sterker. 32. Ik weet precies hoe je je voelt. 33. Beterschap! (bij de diagnose dat iemand alleen nog maar palliatief behandeld kan worden) 34. Ik zou ook voor chemo kiezen, als mijn haar dik en krullend terug zou komen. 35. Je moet wel blijven eten hoor, ook tijdens je chemokuren! 36. Je hebt zeker kanker gekregen, omdat je niet gezond geleefd hebt? 37. Je hebt uitzaaiingen in je longen. Heb je gerookt? 38. Er zijn altijd mensen, die het nog slechter hebben dan jij. 39. Misschien helpt dit je om te bepalen wat echt belangrijk is in je leven. 40. Ik ben spiritueel en ervan overtuigd dat de kanker je iets wil leren. In een volgende blog zal ik aangeven waar een kankerpatiënt wel blij van wordt!

#borstkanker
17Oct2019
K*nker Kanker, deel X Off day...
ka4fr

Ik hang op de bank en kijk de voor laatste aflevering van de wereld rond met 80 jarigen. Ik weet natuurlijk dat de laatste aflevering degene van mijn vader is. Maar als ze de promo van de volgende week laten zien, dan schiet ik toch vol met emotie. Ik zie mezelf op tv en verras mijn vader in Suriname. Hij komt daarna in beeld en reageert geëmotineerd, dat hij dat leuk vind dat ik er ben. Ik begin te huilen en weet eigenlijk niet zo goed waarom. Ik heb het immers allemaal al meegemaakt. Maar het gevoel van toen komt weer terug. Mijn onzekerheden en angsten. Ik was toen mentaal nog niet zo ver als dat ik nu ben. Ik wist nog niet eens of ik het überhaupt zou redden. Ik had net mijn nieuwe familie ontmoet en ook waren er ineens weer heel veel hernieuwde contacten in mijn leven. Het was best veel op dat moment. Ik herinner mij de terug reis en dat ik de film Bohemian Rhapsody keek. Freddie Mercury vertelde aan zijn band dat hij ziek was. Ik begon te huilen en dat duurde wel een paar uur voor ik weer tot rust was. Gelukkig was het nacht, dus het viel niemand op. Maar alle spanning kwam er uit. Het schrijven van deze blogs heeft mij ontzettend geholpen in mijn manier om met de situatie om te gaan. Het accepteren van mijn ziekte en het onder ogen zien er van, maar ook het doorgaan met het leven onder deze omstandigheden. De afgelopen tijd is eigenlijk heel goed verlopen. Ik zit wel goed in me vel en voel me ook fysiek goed. Maar vandaag even niet. Ik voel me stram en heb last van mijn rug. Ik ben een beetje huilerig en weet niet zo goed wat ik van alles moet denken. Inmiddels heb ik wel geleerd dat dit soort dagen er tussen kunnen zitten. Ik heb niet het gevoel dat ik vast zit, in tegendeel eigenlijk. Ik heb mezelf opgegeven voor een nieuw project. Ik wil graag mijn verhaal delen en dit op een podium gaan vertellen. Als ik dat vertel aan verschillende mensen, dan krijg ik daar positieve reacties op terug. Kennelijk zien mensen mij dit ook wel doen. En zo voel ik dat ook. Ik heb er enorm veel zin in en kijk er echt naar uit om deze stap te gaan zetten. Ik ben ook in gesprek met iemand die documentaires maakt. Ik weet niet of daar wat uit gaat komen, maar ik vond het eerste gesprek met hem al enorm interessant. Ik legde hem mijn idee uit over het opnemen van filmpjes. Maar hij wist eigenlijk direct tot de kern van mij door te dringen. De angsten die ik nog uit de weg ging. En op de manier waarop hij het wil aanpakken kan ik daar niet meer om heen. Net als in blogs zal ik me ik heel erg kwetsbaar opstellen. Maar ik weet dat daar mijn kracht ligt. En tot slot ga ik starten met een nieuwe therapie. Ik ben heel erg benieuwd wat die mij gaat brengen. Of het mij lukt om te leren van de inzichten die ik krijg. Kortom er is heel veel gaande in mijn leven. En allemaal positieve momenten. Toch ben ik behoorlijk down. Ik weet het allemaal even niet meer. Het gevoel dat een veertje mij uit balans kan krijgen. En dat terwijl ik dacht sterk in mijn schoenen stond. Komt het allemaal door die confrontatie met dat ik mezelf zag en weer terug ging naar dat moment!? Ik merk dat mijn normale routine met het sporten, wat nu niet kan omdat onze auto is afgekeurd en we in between auto's zitten, mij zwaar valt. Ik heb een goede uitslag gekregen van mijn scan. Meer stille en stabiele plekjes dan actieve plekjes. Maar mijn bloeddruk is hoger geworden. Dat wordt nu per dag gecontroleerd en vandaag is het weer wat meer normaal. Dat geeft me wel weer wat rust. Maar het haalt me niet uit mijn dip. Maar zoals ik al zei, heb ik geleerd om ook dit soort gevoelens gewoon toe te staan en het te ervaren. Het is even niet anders. En het zal niet altijd zo blijven, daar ben ik veel te positief voor. En zoals ik al zei komen er allemaal leuke dingen aan. Maar ik doe ook leuke dingen. Ik heb regelmatig contact met mensen die ik een tijd niet heb gesproken. Afgelopen week nog een hele fijne avond gehad met oud sportgenootjes! Ik moet nog steeds lachen om hun verhalen. Maar ook de lunch met twee andere goede vriendinnen, waar ik altijd met heel veel plezier naartoe ga. Zelfs een afspraak met de vrouw waar ik een hele blog over heb geschreven, was gezellig. En toch heb ik vandaag een off day. Vanaf morgen zal ik mijn focus weer verleggen en richten op de toekomst. Maar vandaag blijf ik even binnen en lees ik veel en schrijf mijn blog. Hopelijk kan ik snel weer sporten en kom ik weer in mijn eigen ritme terecht.

#kanker
03Apr2019
Kanker, wat betekent dit voor je werk ?
Albert van den Berg

Ik heb mij eens opgegeven bij Doneerjeervaring.nl, zij willen graag weten hoe (ex) kankerpatiënten dingen ervaren en waar we in de praktijk tegen aan lopen. De uitslagen worden gebruikt om politiek, doktoren, instanties e.d. feedback te geven en te kijken wat mogelijke verbeterpunten zijn.Hoewel ik niet meer werk heb ik ook deze vragenlijst weer ingevuld, als de uitslagen bekend zijn krijgen we daar keurig bericht van en kunnen we de conclusies inzien.Vrij snel komen deze op verschillende nieuwssites terecht en worden ze in de praktijk met de betrokken partijen besproken.Hopelijk hebben wij er allemaal iets aan en wordt het allemaal wat minder zwaar/gemakkelijker.Kijk eens voor de aardigheid op deze pagina voor deze en vorige polls en onderzoeken.Altijd goed om te weten hoe kankerpatiënten in je omgeving tegen bepaalde zaken aan kijken of tegen aanlopen.

#kanker
23Sep2019
Top 20 dingen waar kankerpatiënten Blij van worden
Jessica Bek

Het is niet makkelijk om kanker te hebben. De behandelingen, onderzoeken en afspraken in het ziekenhuis kosten veel tijd. Het energieniveau van kankerpatiënten is vaak laag door chemo, bestraling, immunotherapie en medicijnen. Ook wordt deze regelmatig beïnvloed door emoties, zoals verdriet, boosheid of angst. Vaak kampen ze met lichamelijke beperkingen als gevolg van de ziekte en bijwerkingen van de behandelingen. De combinatie van het huishouden doen, voor de kinderen zorgen, blijven bewegen, de behandelingen, koken en (in sommige gevallen) werken kan dan een bijna onmogelijke opgave worden. Vaak vragen mensen met kanker geen hulp, maar dat betekent niet dat ze hier geen behoefte aan hebben. Vanwege het gebrek aan energie, al dan niet in combinatie met depressieve gevoelens, vinden veel kankerpatiënten het moeilijk om hun sociale netwerk te onderhouden of het initiatief te nemen om iets af te spreken. Op basis van de ervaringen van lotgenoten heb ik een top 30 lijst van dingen opgesteld waar mensen met kanker je dankbaar voor zullen zijn: Vind je het lastig wat je moet zeggen? Dat is begrijpelijk. Zeg dan liever "Ik vind het zo naar voor je, ik weet niet goed wat ik moet zeggen, maar ben er voor je" dan dat je iets in zegt uit de top 40 lijst van dingen, die je niet tegen een kankerpatiënt moet zeggen (zie vorige blog). Of erger nog: niks meer van je laat horen. Wil je toch graag iets "goeds" zeggen, Google dan voor inspiratie op "troostende woorden". Op Pinterest kun je via deze zoekterm ook veel mooie teksten en gedichten vinden. Wil je je hulp aanbieden? Fantastisch, maar maak het concreet. Zeg niet "als ik iets voor je kan doen, laat het me dan s.v.p. weten. Degene met kanker weet dan niet of je het echt meent of dat je iets sociaal wenselijks zegt. Daarnaast vinden de meeste kankerpatiënten het verdomde moeilijk om (een gedeelte van) hun zelfstandigheid kwijt te raken en hulp te vragen. Je kunt bijvoorbeeld zeggen: "Ik wil je graag helpen. Kan ik boodschappen voor je doen, koken of je in het huishouden helpen?"Ga mee naar afspraken in het ziekenhuis en/of kankerbehandelingen. Blijf delen wat jou bezig houdt. Mensen met kanker willen in meer of mindere mate praten over hun ziekte, maar willen ook deel blijven uitmaken van het normale leven. Als je niet praat over wat jij meemaakt, jou blij of verdrietig maakt etc., ontstaat er een niet gelijkwaardige relatie. Daarnaast werpt het een drempel op voor degene die ziek is om zich kwetsbaar op te stellen. Kwetsbaarheid nodigt kwetsbaarheid immers uit. Geef aan dat je voor je dierbare bidt, een kaarsje opsteekt, in gedachten bij hem bent of voor hem mediteert. Één van de dingen die mij heel erg gesterkt heeft is dat een vriend voor mijn hersenoperatie de volgende post op Facebook heeft gezet: Please pray for Jessica. Vanmorgen van circa 8.00-12.00 ondergaat Jessica een intensieve hersenoperatie. Er wordt een tumor uit haar hoofd verwijderd. Please denk aan haar, bid, spreek een intentie uit of brand een kaarsje. #dekracht van samen #faithprecedes the miracle. Naast alle mensen die al, op de één of andere manier bij mij in gedachten waren, reageerden 84 mensen, waaronder volstrekte vreemden. De operatie en het herstel daarna gingen wonderbaarlijk goed. Een uur na de operatie belde ik alweer met familie. Maandag werd ik geopereerd en woensdag mocht ik naar huis, zodat ik nog met mijn familie Sinterklaas kon vieren. Dankbaar voor alle liefde! Stuur regelmatig een kaartje, e-mail of Appje. Neem zelf vaker dan anders het initiatief om wat af te spreken en wees niet boos of teleurgesteld, als degene met kanker niet altijd direct op je bericht of uitnodiging reageert. Organiseer een verrassingslunch of -diner met de "besties" (beste vrienden en/of vriendinnen) van je vriend(in).Verwen iemand met een dagje wellness. Gezellig, ontspannen, maar ook nog eens goed om afvalstoffen af te voeren! Zorg voor de kinderen, bijvoorbeeld als degene die ziek is naar het ziekenhuis moet voor afspraken of behandelingen. Luister zonder de situatie te bagatelliseren of met oplossingen te komen. Vaak wil iemand graag gewoon even zijn ei kwijt, gehoord worden, praten over zijn emoties en uitdagingen. Heb het er voor over om, zelfs als je vriend(in) of familielid ver weg woont, naar hem of haar toe te komen. Vooral als je zoveel moeite doet om samen quality time door te brengen met je dierbare, zal dat enorm gewaardeerd worden. Ga samen naar een cabaretvoorstelling. Lachen helpt om het immuunsysteem te versterken en ontspant. Maak samen een wandeling, bij voorkeur in de natuur. Beweging is goed voor het herstellen van operaties, chemo en bestralingen. Voor de meeste kankerpatiënten is wandelen haalbaar en minder intensief dan bijvoorbeeld hardlopen. Houd hierbij rekening met het energieniveau en tempo van de patiënt. Stuur, als het om een dierbare gaat, af en toe iets leuks, bijvoorbeeld een bos bloemen, verwenproducten of een voucher voor een uitje. Stel voor om samen koffie te drinken, te lunchen of 's avonds een hapje te gaan eten. Loop, fiets of ren voor een goed doel dat aan kanker gerelateerd is. Zelf was ik bijvoorbeeld erg ontroerd door het feit dat een vriend maar liefst zes keer de Alpe d'Huez beklommen had met de fiets, waarvan één keer voor mij. Daarnaast had met zijn team een groot bedrag opgehaald voor Alpe d'Huzes. Ga samen winkelen, bijvoorbeeld om een pruik of kleding te kopen, als degene in kwestie afgevallen of juist aangekomen is. Stel voor om een Support Groep via What's App of via daarvoor bedoelde Apps op te richten, waarbij degene die ziek is hulp kan vragen, als dat nodig is. Deel hoopgevende verhalen over "kanker overlevers" en relevante, nieuwe behandelmethodes, onderzoeksresultaten en trials. Hierbij is het goed om je te realiseren dat elke soort kanker en daarnaast specifieke mutaties anders zijn. Het heeft dus bijvoorbeeld geen zin om heel enthousiast te zijn over nieuwe behandelmethodes voor longkanker, terwijl jouw vriend(in) uitzaaiingen van darmkanker in de longen heeft. In mijn vorige blog beschreef ik de dingen die je beter niet kunt zeggen tegen een kankerpatiënt. Dingen die onbedoeld kwetsend kunnen zijn. In deze blog heb je kunnen lezen hoeveel liefde je ook kunt ervaren van mensen om je heen, als je ernstig ziek bent. Gek genoeg is mijn leven, ondanks momenten van verdriet, beperkingen en uitdagingen, rijker dan ooit. Naast mijn gezin heb ik veel vrienden, familieleden en kennissen aan mijn zijde. Hulp komt vaak uit onverwachte hoek. Er zijn prachtige, nieuwe vriendschappen ontstaan, onder meer met lotgenoten. Bestaande vriendschappen hebben zich verdiept. Mijn dochter is enorm zorgzaam en wijs voor haar leeftijd. Voor al deze liefde ben ik enorm dankbaar! Link naar de vorige blog "40 dingen die je niet tegen een kankerpatiënt moet zeggen": https://yoo.rs/jessica_bek/blog/kanker-top-40-dingen-die-je-niet-tegen-kankerpatinten-moet-zeggen-1568973961.html?Ysid=80018

#kanker
02Jul2019
De medicijnen maffia
Hans

Kanker in 2018 wederom meest voorkomende doodsoorzaak in Nederland.Volgens het statistiekbureau sterven mannen vaker aan kanker dan vrouwen. Vrouwen gaan daarentegen vaker dood door psychische stoornissen of ziekten van het zenuwstelsel, waaronder dementie en alzheimer. Dit komt grotendeels doordat vrouwen gemiddeld op latere leeftijd sterven dan mannen.Farmaceut verdrievoudigt prijs essentieel medicijn voor bipolaire patiënten Vele duizenden patiënten met ernstige depressies en bipolaire stoornissen zijn vanaf vandaag gedwongen om een eigen bijdrage gaan betalen voor het levensreddende medicijn Priadel, omdat fabrikant Essential Pharma de prijs heeft verdrievoudigd. Dat meldt de Volkskrant. Donderdag maakte het bedrijf bekend de prijs te verhogen van 4,76 euro naar 15,78 euro, het maximale bedrag dat de Wet geneesmiddelenprijzen toestaat. Hierdoor moeten patiënten een eigen bijdrage van 11 euro per maand betalen. Volgens Henk Mathijssen, voorzitter van de belangenvereniging voor mensen met een bipolaire stoornis PlusMinus, kan deze groep chronische patiënten ‘die als gevolg van hun ziekte op bijstandsniveau zitten’ dat vaak niet betalen. Dat bedrijven misbruik maken van de medische nood van patiënten om woekerwinsten te maken is geen nieuw verschijnsel. In 2015 verhoogde de Amerikaanse hedgefonds manager Martin Shkreli de prijs van het medicijn Daraprim – een 62 jaar oud medicijn tegen parasitaire infecties, dat veelal gebruikt door mensen met kanker op hiv – van 13,50 naar 750 dollar per pil. Bron: Joop De Medicijn Maffia Dodelijke medicijnen en georganiseerde misdaad.Medicijnen zijn na kanker en hart- en vaatziekten de belangrijkste doodsoorzaak. Dat zou aanleiding moeten zijn voor een nationaal gezondheidsalarm en een parlementaire enquête over de overheid die de gezondheid van burgers heeft uitgeleverd aan de farmaceutische industrie. In plaats daarvan overleggen ambtenaren van het ministerie 'met de benen op tafel' met vertegenwoordigers van de industrie. Ministers tekenen contracten waarin zij beloven de afspraken over de prijzen van nieuwe geneesmiddelen geheim te houden. De Deense arts en onderzoeker Peter Gotzsche, die zelf jarenlang werkzaam was in de farmaceutische industrie, laat zien dat deze industrie niet alleen patienten, maar ook artsen voor de gek houdt met frauduleuze praktijken. 'Er is veel moed voor nodig om klokkenluider te worden', aldus Gotzsche. Kip ei verhaal, is er eerst de ziekte of is er eerst het medicijn. Medicijnen genezen niet! Als je ziek bent verwacht je dat ze je beter maken maar aan gezonde mensen verdienen deze instanties geen geld. Wil je echt geld verdienen dan houdt je zieke mensen zo lang mogelijk ziek en afhankelijk van jou medicijnen. Zo goed als alle chronische ziekten zijn te genezen maar volgens deze industrie ongeneesbaar. In deze film leer je waarom! License to HealVerschillen opzij zetten voor betaalbare medicijnen.Om medicijnen voor iedereen toegankelijk te maken sloegen acht grote politieke jongerenpartijen in 2015 de handen ineen en startten ze het initiatief License to Heal. Samen schreven ze een manifest, waarin ze pleiten voor een nieuw duurzaam financieringsmodel voor medicijnen. Vervuilde medicijnen Winst van 22 miljard op een kankermedicijn. Over de rug van patienten, absurd! Vals spel in de farmacie, de pil is hetzelfde, de prijs een veelvoud Bayer-topman. Medicijn tegen kanker is alleen voor rijkenWe dronken een glas, deden een plas en alles bleef zoals het was.

#muddy angel run
15Jun2019
Diaantje gaat deelnemen aan de Muddy Angel Run (donatie-update)
DiaantjesLife

Donatie update: Inmiddels al € 20,00 mogen ontvangen. Dank je wel gulle gevers! Over 2 weken is het eindelijk zover en ga ik deelnemen aan de Muddy Angel Run. Op 29 juni zal ik om 11.40 uur aan de start staan in Eindhoven.  Dit doe ik samen met een team van 15 dames en we staan allemaal voor het hele goede doel Stichting Hair4Her en natuurlijk voor het doel van de Muddy Angel Run en dat is Breast Cancer Awareness. Een parcours van ongeveer 5-6 km over hindernissen heen en door modder, water en schuim heen. Hieronder zal ik een paar foto's laten zien van de nieuwe hindernissen van dit jaar. Ik heb er enorm veel zin in, want hoe gaaf is het nu dat je je lekker vies mag maken en daarmee ook nog eens een geweldig doel steunen. Om extra te kunnen doneren heb ik voor deze laatste 2 weken die nog komen een doneer actie opgezet via geef.nl Via de klikbare link (blauw) kom je op mijn donatie pagina. Ik heb het bedrag laag gehouden, maar er overheen is geen ramp natuurlijk haha. Wil jij helpen om dit goede doel te steunen door mij via deze weg te sponsoren? Ga dan naar eerder genoemde link en doneer. Elke euro is er één en ben ik je dankbaar voor. Alvast bedankt, Diaantje xxx

#verdriet
19Mar2018
Verdriet...!
Tamara28

Zo hier ben ik weer. Helaas is er na mij laatste blog weer heel veel gebeurd. Me moeder eet eigenlijk niets meer alleen nog proteïne flesjes en ook die wil ze eigenlijk niet meer omdat alles in haar mond zeer doet. De medicijnen die ze moet slikken lukt ook bijna niet meer. Vanaf morgen mag ze niet meer naar boven slaapt ze dus beneden en krijgt ze Fentonil pleisters voor de pijn. Het doet zo zeer om te merken dat je steeds meer afscheid van haar neemt na 9 jaar gun ik de rust die ze krijgt bij haar Vader maar ik wil haar nog niet kwijt dus alles is zo dubbel. We leven al 9 jaar lang en eigenlijk ging het tot 1,5 week geleden nog wel redelijk stabiel alleen we wisten ergens heel ver in onze achterhoofd dat dit moment ging komen want 9 jaar geleden zeiden ze hooguit een half jaar en moet je kijken wat een extra tijd ze heeft mogen krijgen maar ze had nog dingen te doen hier beneden. Helaas zit ze in een fase dat ze veel scheld en boos is alleen komt dit echt door de hersentumoren maar ik hou me vast aan de gedachte dat de Heer haar vast houd en haar onder Zijn vleugels neemt. Ik hoop 2 april 28 jaar te worden maar vandaag ben ik me er van bewust geworden dat ze dat wel eens niet zou gaan halen 2 weken is zo ver weg in dit laatste stadium van haar leven dan kan er zoveel gebeuren maar ja zonder voedsel en eigenlijk geen drinken meer willen houden we het 3 misschien 4 weken vol en er is al 1 week voorbij. Natuurlijk hoop ik dat ze er nog mag zijn en dat ze er nog een klein beetje bewust van mag zijn dat ik jarig ben, maar  realistisch gezien denk ik gewoon dat ze het niet gaan halen en moeten we echt per dag gaan leven en misschien wel per uur. Ik probeer me vaders winkel zo goed mogelijk draaiende te houden en mooie omzetten binnen te halen omdat dat het enige is wat ik echt kan doen en wat ook enorm belangrijk is dat er een vertrouwd gezicht is en blijft die alles draaiende houd maar ik weet ook dat de klap/dreun/verdriet nog wel komt ik laat het ook op zijn tijd gewoon toe want tegen houden hou ik niet van de klanten mogen zien dat sommige dingen mij kwetsen en door mij kwetsbaar op te stellen laat ik het verdriet toe en verwerk ik dingen en word ik een sterke mooie krachtige en lieve vrouw. Voor iedereen die het moeilijk heeft laat je verdriet zien want er zijn zoveel mensen die jou dan kunnen helpen door een schouder aan te bieden, een lief woordje, een glimlach etc. echt ik merk dat als ik het doe mensen anders naar mij kijken en er elk op hun manier voor mij zijn en dat geeft mij kracht om door te gaan. Fijne maandagavond allemaal en ik hou jullie op de hoogte!  Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan. Word lid en beloon de maker en jezelf! Aanmelden

#kanker
09Apr2019
Kankerbom
Paola

Kankerbom Tijdbom....PATS Zomaar Ongerief Past helemaal niet Dit perspectief Tijdbom....PATS Zomaar Mijn vriendin Wij gaan samen voor Heel veel levenszin Tijdbom...PATS Zomaar Kankerzooi Verstoort alle plannen Leven is te mooi Tijdbom... PATS Zomaar Vol hoop Stap voor stap samen Naar een goede afloop ♡Paola ☆Kwestie van gevoel ☆ Copyright: Paola Lisman-Huyg Liefde licht Lees meer Stoere vent Lees meer

#muddy angel run 2019
01Jul2019
Diaantjes verslag van de Muddy Angel Run 2019
DiaantjesLife

Afgelopen zaterdag was het eindelijk zover. De Muddy Angel Run 2019 in Eindhoven. Officeel in Eersel, want de locatie was het E3 strand. Wat een mooie locatie! De zon scheen al vroeg en het was al bloedheet toen we rond 10.00 uur daar aankwamen. Peter was als supporter met me mee gegaan en dat was natuurlijk super fijn. We waren wel met ons hele team, maar extra supporters is altijd fijn. Gelukkig waren er meerdere en had hij ook wat aanspraak. Ons team  had helaas 2 uitvallers i.v.m. blessures, maar die namen de taak van fotograaf op zich. De processierups... Helaas was er toch wel 1 ding wat ons danig parten speelde en dat was de processierups! Bij binnenkomst hadden we het niet meteen in de gaten, maar toen we een plekje opzochten in de schaduw, zagen we al een nest zitten boven ons. Dus meteen daar weg gegaan. Helaas maakte het achteraf niet uit waar we waren, want als ik de reacties lees over de deelneemsters, dan is bijna iedereen hiermee in aanraking geweest.  Zowel Peter als ik zitten behoorlijk onder de rode bultjes en het jeukt echt vreselijk! Ons hele team heeft er last van en dat is dan ook echt het enige wat de dag minder leuk maakte, want verder was het één groot feest.  De Muddy Angel Run is alleen voor vrouwen en daarom niet gek dat de meeste deelneemsters een roze outfit hadden.  Wij hadden mooie tops gesponsord gekregen met voorop het logo van Hair4Her en achterop natuurlijk 2 vleugels.  We droegen allemaal een haarband met inschrijfnummer en dit is vooral belangrijk om later ook je foto's goed terug te kunnen vinden 😉 Hier sta ik in vol ornaat en nog mooi roze en schoon. De roze bril kregen we van Esther van Hair4Her en ook het roze zweetbandje.  Ik had gelukkig zelf nog een sportbroek waar ook wat roze in zat en oude zwarte "sportschoenen". Die heb ik overigens later daar in de kliko achter gelaten, want daar was niet zoveel eer meer aan te behalen.  Ik was er dus helemaal klaar voor! Kom maar op met die modder!  Om 11.00 uur werd onze startgroep om geroepen en betraden we het parcours. Daar kregen we een leuke warming up.  Lekkere muziek en goed geregeld zo, dat er steeds ongeveer 150 dames in deze area waren.  De regels werden uitgelegd en daarna konden we dan eindelijk beginnen. Regel 1 was het belangrijkst, want dat was vooral in eigen tempo. Het is geen wedstrijd! Zeker niet met deze temperaturen!  De start! Het begin was niet zo moeilijk, want we moesten door het water gaan lopen. Voelde heel raar, want met schoenen aan in het water is niet iets wat je dagelijks doet. Door het warme weer, was dit direct een welkome start van deze mooie run. Heerlijk meteen al afgekoeld gaan starten.  Dit was de meest simpele "hindernis".  De volgende hindernis was toch even meteen iets anders. We moesten over een houten muur heen klimmen en dat viel toch best wel tegen. De naam van deze hindernis is "Wall of fame". Je duwt je met je armen zo hoog mogelijk en dan sla je een been over de muur.  Ik zag hier best tegen op, want dit is tenslotte ook niet iets wat ik vaker gedaan heb.  Toch lukte het me gelukkig in 1 keer!  Daarna hielpen we elkaar, want dat is wat fijn is aan het meedoen met een team.  Bij elke hindernis wachtte we op elkaar en hielpen we elkaar waar nodig. Tja en dan krijg je dus dit soort foto's 😂   Soms hoef je dan niet eens iets erbij te vertellen, maar ik doe het toch hahaha. We kwamen bij deze hindernis aan en het was meteen duidelijk. We moesten onder water en onder de banden door. Dit was nog een voorproefje op de echte modder, want dit was een soort waterige modder.  Ja, na zaterdag weet ik dat er dus meerdere soorten modder zijn 😉 Al ons mooie roze, was niet langer roze meer! Ik had wel mijn ogen en mond dicht gedaan, maar toch had ik even moeite met kijken en knarste er toch wel wat in mijn mond. Toch was dit echt helemaal geweldig! Ik vond het ook totaal niet eng. Er is zoveel begeleiding en je team is ook in je buurt, dus er kan niet zo heel veel gebeuren.  Hierna volgde weer een droge hindernis en dat was het zogenaamde "crazy net". Zoals je ziet ben ik in opperste concentratie om maar niet te vallen of met mijn been er doorheen te schieten. Al met al viel het niet tegen en was ik er redelijk snel overheen. Ook hier hielpen we elkaar en werd het touw zo strak mogelijk gehouden.  Op naar het volgende obstakel! Vanaf het net, mochten we lekker direct even afkoelen in het water. Even een flinke aanloop nemen en dan gaan met die banaan! Kopje onder was geen ontkomen aan, maar dat was echt nu iedere keer weer erg lekker. Die man in het blauw spoot ons later nog even extra nat met zijn grote brandweerslang. Heerlijk!!! Daarna volgde "mission impossible" en dat betekende dat we door strakke elastieken heen moesten. Gelukkig met een heel team en hielden we voor elkaar de netten omhoog en/of opzij. Zo was het nog enigzins te doen, want dit viel nog niet mee! Je moest ook vooral de elastieken niet laten schieten, want dat zou heel erg pijnlijk zijn. Later zagen we dat iemand van een ander team een enorme brandblaar/wond hieraan over had gehouden. Tja, dat is altijd een risico van hindernisbanen...... Gelukkig zijn er geen grote ongelukken gebeurd verder en waren er absoluut voldoende hulpverleners onderweg. Ook waren er voldoende waterdrink momenten onderweg. Dat was wel nodig ook!  Hier moesten we eigenlijk heel simpel onder een plank door zwemmen. Die lag niet plat, maar zoals je misschien op de foto kunt zien, gewoon recht overeind. Geen heel eind onder water dus, maar het was wel heel erg bruin en vies water. Toch enorme lol zoals je ziet, want dat was absoluut iets wat de hele dag overheerste. Heel veel lol. Na dit lekkere badje even weer tijd om een groepsfoto te maken. Zoals je ziet hebben we het allemaal nog enorm naar onze zin!  Daarna kwam dan toch echt wel de hindernis die voor mij het meest gaaf was.  Dit heet de "kruiptocht" en dat was ook echt wat we deden. Dit was geen "watermodder", maar gewoon echte dikke blubber modder! Als je goed kijkt herken je me misschien, maar anders volg je gewoon de gele pijl 😉  Gelukkig hier geen kopje onder, maar verder waren we dus echt mega modderig. Heerlijk en zo goed voor je huid 😂 Hieronder hoe de groep eruit zag, al waren we hier al even "opgedroogd". Helaas geen duidelijke foto van mijzelf in het schuimbad, maar natuurlijk hebben we ook daar een groepsfoto gemaakt. Ik ben de meest rechtse op de foto die haar armen in de lucht heeft. Het was heel glibberig schuim en dat weerhield de meeste van ons team om de volgende hindernis te doen. Toch laat ik die wel zien, want we hadden wel een paar bikkels die het wel aandurfde!  Dit was de "klim op"...... alleen zat er niet bepaald iets aan om je aan vast te houden en daarmee omhoog te klimmen. Door het glibberige schuim en de restanten van de modder, hadden we totaal geen grip nergens. Ik zag er vele hard op die plank terecht komen en ik besloot geen risico's te nemen. Gelukkig dachten de meeste van ons team er zo ook over. Toch natuurlijk wel de waaghalzen van ons team geholpen.  Tijd voor weer wat nattigheid en dat was de "wasstraat".  Je moest jezelf over een grote rol gooien en natuurlijk kwam je dan weer lekker onder water uit.  Ook dit water was lekker bruin van kleur, ach, vies waren we toch al en we waren weer even lekker "opgefrist".  Op naar nog meer nattigheid en wat armkracht.  Dit noemde ze "spiderman" en je moest liggend op je rug, onder gaasrekken door. Met je handen trok je jezelf vooruit en ik had nog net mijn neus en mond boven water. Mijn oren zaten onder water en dat is dan toch wel even raar. Gelukkig waren er tussendoor wat korte stops. Hier op de foto was ik samen met een teamgenootje er net helemaal onderdoor.  Bijna op het einde van het parcours. Hier moesten we omhoog klimmen om daar over een soort net naar de overkant te lopen. Dat was niet echt simpel en ook best wel eng. Niet het klimmen, maar wel dat net. We kropen over het schuimbad heen, wel heel grappig om te zien.  Daarna volgde nog 1 obstakel en die zie je hieronder.  Een reuze opblaasbare roze glijbaan was ons laatste obstakel. Nog nooit eerder ging ik van zo'n ding af en dat is toch best wel apart. Helaas ook erg pijnlijk aan mijn blote kuiten, want het brandde gewoon. Daarom ook geen foto dat ik eindig, want daar kijk ik echt wel heel erg pijnlijk op hahaha. Al is dit ook niet de meest charmante foto, maar laten we eerlijk zijn....... welke van alle bovenstaande foto is dat wel 😜 Ach, we deden tenslotte mee voor een heel goed doel en je moet je vooral geen zorgen maken over je uiterlijk. Make-up op had ook geen zin natuurlijk, maar dat had ik ook al bewust niet gedaan.  Hierna werd de groepsfoto nog gemaakt door de fotograaf van de Muddy Angel Run. Daarna ben je bijna aan het eind van mijn verslag!  Deze foto zegt gewoon meer als woorden, want wat was het een geweldig mooie dag. Diaantje gaat zeker volgend jaar weer meedoen! Het was een ervaring die ik nooit had willen missen en ik kan het iedereen aanraden. Hij wordt in diverse plaatsen in Nederland gedaan. Mocht je dus denken dit wil ik ook, geef je dan volgend jaar op. Gewoon even googlen naar Muddy Angel Run. Hierna gingen we lekker douchen en dat was toch ook wel heel apart. Met z'n allen in een groot afgeschermd gedeelte van het terrein. In een hoek stonden 5 rijen met zelfgemaakte douches. Allemaal korte tuinslangen met zo'n knijpsproeikop (gewoon rechte straal) Leek wel een koeienstal, we konden er met een stuk of 30 tegelijk zo douchen. Wel met koud water, maar ach dat mocht de pret niet drukken. Het was ook wel indrukwekkend, want er doen ook vrouwen mee die borstkanker gehad hebben en dus geen borsten meer hebben............ Niemand die er overigens iets van zei, want hier waren we allemaal één 💜 Dan heb ik nog 1 foto die ik vol trots aan jullie laat zien en dat is mijn tastbare herinnering aan deze geweldige dag. Een alternatief voor een medaille die elk teamlid kreeg van Hair4Her. Hij staat hier mooi te staan op de kast en daar komt nog een mooie foto bij. Om de lijst doe ik dan mijn haarband met nummer en dat is dan samen een hele mooie herinnering.  De Muddy Angel Run is absoluut een geweldig evenement, alleen volgend jaar liever geen processierupsen erbij 😉 Dank je wel voor het lezen van dit hele lange verslag, maar ik wilde het graag heel goed vertellen en zichtbaar maken. De foto's zijn gemaakt door 1 van de dames die geblesseerd was en waar het logo op staat van "sportograf" heb ik betaald en mag ik voor social media gewoon gebruiken.  Aandenken aan de Muddy Angel Run 2019  Nog even toegevoegd, want dit staat vanaf nu bij mij op de kast. Een prachtige herinnering zo compleet met hoofdband en foto. 

#chemo
04Jun2019
Chemobrein
Oksana

Wil je het begin van de blog volgen? Lees dan dit eerst. De chemo komt overal. Uiteraard. Logisch. Dat is niets nieuw. Medicatie die je inneemt of in je aderen pompt, komt overal. Want je bloed komt overal.Mijn lichaam wordt letterlijk vergiftigd en krijgt de gifstoffen niet snel genoeg weg voordat een volgende chemo start. Ook normaal. Dit hebben alle chemopatiënten. Waardoor de gevolgen harder, sneller en langer aanhouden. Build-up heet dit.Net zoals in een wasmachine. Als je té veel zeep gebruikt, onvoldoende heet wast, je machine niet op tijd en stond reinigt of eens gewoon laat spoelen of welke techniek je ook gebruikt. Krijg je build-up. Van zeep, vuil, kalk, … resten in het algemeen.Mijn lichaam zit vol met resten. En ik reageer ook blijkbaar té extreem op de chemo in eerste instantie. We zullen de vergelijking met de wasmachine nog eens nemen.Je koopt je een wasmachine in de winkel. Alle afmetingen en gewichten zijn duidelijk omschreven op het etiket en je gebruikt je gekende wasmiddel en de aanbevolen hoeveelheid voor dat wasmachine en het type water en de hoeveelheid was dat je inlaadt en god weet welke eigenschappen nog belangrijk zijn om de juiste zeep-bepaling te maken. Maar wat blijkt. Mijn wasmachine verbruikt een pak minder water (dat nergens op een etiket stond en niet te testen valt) waardoor de hoeveelheid zeep véél te veel is. De zeep spuit er ten eerste onmiddellijk uit via de zeep-lade. En je zit onmiddellijk met zeep build-up. Als je dan je wasmachine niet de kans geeft om te reinigen… Sja… gekl**t…Het feit dat mijn lichaam reageert, zoals het reageert is te weiten aan een niet voorspelbare eigenschap. Met deze chemo, zou ik normaalgezien, vrij gewoon moeten kunnen leven. Misschien zelfs gaan werken. Ik moet niet vertellen dat dat er totaal niet inzit.Mijn erg toxische reactie op de chemo (terwijl het de chemo is die toxisch is, maar bon) heeft ervoor gezorgd dat de oncoloog niet anders kon dan mijn dosis verlagen. Naar een niveau waarbij hij verwachtte dat ik wel vrij gewoon zou kunnen leven. En inderdaad. Niet meer overgeven. Niet meer heel missellijk zijn, maar eerder onpasselijk. De gevoeligheid van koude is er nog, maar niet meer overal waar ik met koud aangeraakt wordt. Enkel in handen en voeten en nog een beetje in mond en keel (dat wil dus zeggen dat mijn man de wc-bril niet meer moet gaan voorverwarmen of ik geen handdoekjes meet moet leggen op de bril voordat ik verschrikkellijk dringend naar het toilet moet).Maar de build-up is duidelijk. De vermoeidheid is om U tegen te zeggen. Mijn uithoudingsvermogen is nihil. De hoofdpijn is moordend en geen pijnstiller is er tegen opgewassen. Alles is langer aanwezig, maar ook frequenter en voelt harder aan. Ik word moe wakker en als ik dat al eens niet ben omdat ik toch langer heb kunnen slapen ’s ochtends (wat niet evident is met 2 kinderen die wakker zijn ongeacht of het school of weekend is) ben ik na een paar uur weer klaar om een dut van 2uur te doen.Maar ook zo mijn brein. Ik ben pas sinds de 2e sessie beginnen merken dat ook mijn brein gevolgen draagt. Logisch. Want het gif komt overal. Ik had alleen niet gedacht dat mijn hersenen daar effectief schade van zouden ondervinden.En ook dat brengt verdriet en frustratie mee.Ik kan niet meer denken zoals voorheen. Ik heb zware concentratieproblemen, woordvindingsproblemen, geheugenproblemen en door dit alles moeilijkheden om opdrachten uit te voeren omdat het onthouden van de deeltaken zo moeizaam is.Pastasaus proberen maken, terwijl je zoon een liedje loopt te zingen (en dus nog niet eens rechtstreeks je uit je concentratie haalt door tegen je te praten) is een levensopdacht. Je probeert eerst je brein rond te krijgen met wat je allemaal moet doen: materiaal verzamelen. Oké, check. Dan de ingrediënten. Het eerste obstakel, want er zitten meerdere versies van pastasaus in mijn hoofd, dus moet ik eerst mijn hoofd rond krijgen welke versie ik neem en welke groenten ik daarvoor nodig heb. Wanneer dat zover is, ben ik blijkbaar groente per groente uit de ijskast aan het halen, omdat ik telkens vergeet welke ik allemaal nodig had. Ik herinner me er 1 of zelfs geen en vraag me af waarom ik de ijskast opengetrokken had in de eerste plaats (tot ik me omdraai natuurlijk en het plankje en het mesje zie klaarliggen – JUIST!!! Pastasaus!! Groenten!). Ook zo met toch een ander mes willen gebruiken omdat het sneller snijd en de lade opentrekken en niet meer weten waarom (een goudvis heeft een beter geheugen dan mijzelf momenteel).Dat is dus een chemobrein.En dat is een officiële term. Zo blijkt.Maar… zoals alle bijwerkingen… komt dit niet perse bij iedereen voor. Waarom verschiet ik er niet van dat ik dit wél heb (waar is die rollende-ogen-emoticon).Het voelt aan als een NAH (niet aangeboren hersenletsel). De meest voorkomende symptomen heb ik nu ook. Tijdelijk weliswaar. Maar momenteel actief aanwezig. En wanneer het hersteld kan niet gezegd worden.Ik werk met mensen met NAH. Ik herken de frustratie van het wel weten maar er niet in slagen het te vinden of zelfs eruit te laten komen. Plus ik ben gewoon aan een snel en hoogfunctionerend brein… Om nu opeens de andere kant op te gaan. Ik voel me met momenten nogal verloren.Maar dan denk ik aan die ene bewoner. Hij stond met zoveel humor in het leven, ondanks niets meer ging zoals hij ooit gewoon was. Hij de draad constant kwijt raakte en vol geduld deze telkens zocht en vond, of niet onmiddellijk maar dan een paar dagen later. Met momenten werd het hem ook te veel en dan was het raar om die immer vrolijke, grappige, warme persoon zo gefrustreerd te zien. Maar ik begrijp het nu eens zo goed. En ik kijk zo op naar hem, hoe sterk hij was en hoe hij genoot van alles ondanks zijn hersenen niet meer mee wilden. Hij maakte er het beste van en vond nieuwe passies zoals tekenen en sprookjes schrijven voor de ongeboren kindjes in de buiken van de collega’s die dan vaak al hun eerste levensjaar gepasseerd waren als het sprookje eenmaal af was.Wat denk ik veel aan hem en wat haal ik daar een kracht uit.Ik prijs mezelf gelukkig hem gekend te hebben.En misschien is deze blog eigenlijk een beetje een eerbetoon aan hem. En zoals ze zeggen: In loving memory. *Dit is een blog die al een paar weken klaar staat. Ik blijf er maar aan sleutelen om het easy-to-read te krijgen, maar ik merk dat ik grote moeite heb om hoofdzaak van bijzaak te scheiden en de essentie te zien in wat ik eigenlijk wil vertellen. Ik kom er gewoon niet uit. Dus zal het zijn zoals ze is. Minder van mijn gebruikelijke schrijfstijl en meer van mijn warrig chemobrein.* Volgende blog: Originele blog

#5g
10Apr2019
5G, welvaartsziekten en de klimaathoax
The Original Enrique

Dit blog n.a.v. een post van Ingrid. Een gevoelig onderwerp, controversieel en zeker belangrijk! In dit blog ga ik verder in op bevindingen van Ingrid, zij stelt zaken aan de kaak, welke vaak haaks tegenover elkaar staan. Een reactie van mij werd zodanig lang en uitgebreid, zodat ik dit liever in een aparte post doe, incl. video van YouTube en diverse linken. In deze ga ik niet (alleen) uit van stellingen, feiten of ander bewijs maar ook zeker van een stukje logica met een snufje intuïtie. Zo, heb ik dat niet mooi gezegd? Leest u hieronder eerst de post van Ingrid: Tegenstellingen lijstje Lees meer En bij deze mijn reactie: Dat 5G dat is iets nieuws dus alle rampscenario's gaan uit de kast. Dat is altijd zo. Maar niet geheel ten onrechte denk ik. Men vind het raar dat ziekten als kanker en dementie zo vaak voorkomen. Eigenlijk is dat niet zo raar. Ook onze hersenen en andere delen van het lichaam ontvangen continu, dag en nacht, 24/7, 365 dagen per jaar 4- of straks 5G straling, wifi, straling van het reguliere mobiele verkeer, straling van de DECT-telefoon, wellicht nog wat kosmische straling, af en toe wat rontgenstraling bij o.a. de tandarts en we warmen ons eten op met straling. Je lichaam resoneert op (een) bepaalde frequentie(s). We hebben allerlei frequenties in o.a onze draadloze communicatie, van X kHz - X MHz. Hier heb ik geen exacte cijfers over. Zelfs het vrij onschuldig lijkende trilbadje bij de opticiën, vibreert met een voor mens en dier schadelijke frequentie (>20kHz); het ultrasoongeluid. Vet- en watermoleculen reageren heftig op de microgolven van uw magnetron. Daardoor wordt ons eten warm. Al eens gemerkt dat het spek of vlees kokendheet is en de aardappelen of groenten nog ijskoud? Zo reageert/resoneert het menselijk- en dierlijk lichaam ook verschillend op diverse frequenties. (een extreem voorbeeld is bv. Gammastraling) Denk ook aan je "diepvries Fukushima-vis". Opwarming van de aarde en Co2-uitstoot: Wat betreft de CO2-uitstoot; De opwarming van de aarde wordt ook betwist en ook de invloed van de mens daarop. Daar zijn ook op YouTube voorbeelden van te vinden. (zie hieronder) Wetenschappers die anders beweren dan wat nu (dankzij de massamedia) algemeen aangenomen wordt, worden niet gezien of gehoord en komen niet in beeld. Simpelweg omdat hun plaatje 'niet past'. Stel je voor als er hard anti-bewijs was; wat een blamage voor wetenschappers, wereldleiders, enz. Behalve het verkwiste kapitaal is dan op allerlei gebied een verkeerd beleid toegepast. Dat gaan we natuurlijk nooit maar dan ook nóóit toegeven. Goed, hieronder dus een tegengeluid van Prof. Dr. Begemann: Maar laten we even aannemen dat het zo is als (vaak) wordt beweerd; De opwarming van de aarde versnelt o.a. doordat er steeds meer (eeuwige) sneeuw verdwijnt en een donker of zwart oppervlak te voorschijn komt. (water/zee) Dit weerkaatst geen licht/warmte, zoals sneeuw dat wel doet maar absorbeert het juist. Waarom worden er dan bijvoorbeeld geen (enorme oppervlakte aan) spiegels gebouwd in bv. de poolgebieden? Of een ander (synthetisch) weerkaatsend materiaal als 'deken'? Het is niet zo dat we als mens aan de 'thermostaat van de aarde' kunnen draaien. Beweringen als: "We mogen de aarde niet meer op laten warmen dan met X graden Celsius", zijn dan ook complete nonsens. Temperatuurschommelingen op plaatselijk- of mondiaal niveau al dan niet langdurend, zijn er altijd geweest en zullen er altijd zijn en zijn van veel complexe factoren afhankelijk. Straks als de auto's elektrisch rijden, we al ons aardgas verkopen aan Rusland e.d. is de winst binnen en dan komt er weer een ander 'probleem'. Zie onderaan mijn blog van 1-2 jaar geleden. © 10-04-2019 (Laatste update: 24-11-2019) Copyright; Blog, titel en teksten van/door: © The Original Enrique   ( enrique.dutch@gmail.com )  Alle rechten voorbehouden/All rights reserved.  Afbeeldingen Pixabay:  https://pixabay.com/illustrations/rays-radio-radio-waves-wave-3819028/ Tags: #5g#straling#welvaartsziekten#kanker#dementie#klimaathoax#klimaatgekte#co2#globalwarming#microgolven#magnetron#rontgenstraling#begemann #Global Warming Lees meer

MEER