Meest gestemde posts
#kerk
15Sep2019
We gaan niet meer naar de kerk
Roodkapje

We gaan niet meer naar de kerk Het stel zit tegenover ons. Ze kwamen met goed nieuws! Ze kwamen dat goede nieuws delen met ons en we waren blij, voor hen, maar ook voor onszelf. Nu kwam dit hoge woord eruit: We gaan niet meer naar de kerk!   Ook wij gaan niet meer naar de kerk   Dat weten zij en ze weten ook waarom, maar het is niet onze bedoeling geweest om hen te laten stoppen met het naar de kerk gaan. Toch waren we wel benieuwd wat hun beweegredenen waren. Al snel werd duidelijk, dat ze de regeltjes van de kerk een beetje zat waren. Samenwonen was al uit den boze, een kind krijgen, zonder dat ze getrouwd waren, dat kan niet. Niet gedoopt? Dan ga je naar de hel! En zo nog veel meer uitspraken, die vanuit de kerk, deze jonge mensen hebben verstoten. De Bijbel   In de Bijbel staat dat God liefde is, zeg ik nog maar eens. Dat vinden zij ook, maar de kerk handelt anders. De hel? Volgens mij is er geen hel, zeg ik. God is liefde en Hij vergeeft iedereen en ook al zou je denken dat het niet zo zou kunnen zijn, Hij vergeeft zelfs moordenaars en misschien is Hitler wel in de hemel, we weten dat niet, dat weet Hij alleen. Ze knikken, maar ook zij geloven wel in een hel. Ik zal het niet betwisten, ik kan niets bewijzen, zij ook niet. Dus waarom een discussie daarover? We begrijpen wel, waarom de kerk niet meer in hun leven voorkomt, God gelukkig wel, maar de kerk heeft al zoveel regeltjes opgesteld, dat er eigenlijk niets meer van de mens overblijft, alleen nog maar van de zondaar. Geldkwestie   Dan is er nog de geldkwestie. Zij vertellen dat ze zoveel geld moeten betalen, zoveel van hun salaris moeten afstaan aan de kerk, dat ze het ook daarmee wel hebben gehad. Daarop vertelde ik mijn verhaal. Drie kinderen werden zonder problemen gedoopt in de kerk, toen we ons vierde kindje wilden laten dopen, moesten we toezeggen belijdenis te gaan doen, anders zouden we ons kindje niet kunnen laten dopen. Nu vonden we de doop erg belangrijk, wij beloven daarmee toch, dat we ons kind met het geloof zullen opvoeden, dus we zeiden toe. We gingen naar catechesatie en deden belijdenis. Ons kindje werd gedoopt. Het volgende jaar kregen we de rekening en het jaar daarop weer. De belijdenis kostte geld! Je was lid geworden van de kerk, dus werd je verplicht om te betalen. Dat was er allemaal niet bij verteld. Of je het nu kon missen of niet, het moderamen beslist dat je betalen moet.  Jeugdwerk   In die tijd deden we ook aan jeugdwerk. Mijn man leidde de jeugdkerk en werd jeugdouderling. Ik leidde jeugdclubs, maar materialen hadden we niet en de kerk had geen geld voor materiaal om wat leuks met de kinderen te gaan doen. Met het kleine beetje wat we hadden maakten we er wat van, maar toch was er iets, wat ons vreselijk tegen de borst stuitte. Het ging toen al om geld en het gaat nog steeds om geld. Want wat doen ze met al dat geld? De kerk restaureren? Of is er weer één of andere expositie georganiseerd in de kerk? Volgende maand een vlooienmarkt? Wij hebben gelezen in de Bijbel, dat dat nou iets is, wat God niet wil! Gods huis is een huis van gebed, niet van feesten of andere uitspattingen.   De regeltjes   De regeltjes, die ons worden opgelegd, zijn meestal in eigenbelang, maar ook bangmakerij. Er zouden maar weinig mensen in de hemel zijn, mocht je vele geloofsovertuigingen volgen. Wanneer je niet aan onderdompeling doet, dan kom je niet in de hemel. Hoeveel mensen hebben dat gedaan, maar eerder, hoeveel mensen hebben het niet gedaan? Meer niet, dan wel, denk ik, dus er is nog ruimte zat! Heb je gezondigd, dan kom je niet door de hemelpoort. En dan nog, welk geloof komt wel binnen en welk geloof niet? Zou je als Katholiek niet binnen mogen en als Christen wel, of ben je als Moslim alleen welkom? Vragen, vragen en nog eens vragen. Vragen waarop niemand het antwoord weet. Iedereen weet toch, dat je je leven goed moet invullen, zo goed mogelijk, iedereen weet toch, dat je niemand moet vermoorden, iedereen weet toch....waarom maken sommige mensen het leven op aarde tot een hel? Want als je volgens al die regeltjes moet gaan leven, je bijna niet meer rond kunt komen omdat de kerk zelfs geld van je verlangd en je bang maakt met hel en verdoemenis, dan leef je toch al in een hel?

#notre dame
17Apr2019
Jij doneert ook !
Gele Hesjes 🔔

Nu een katholieke pedofielenburcht is afgebrand, struikelen de belasting ontduikende grootindustriëlen over elkaar om honderden miljoenen Euro te doneren voor het herstel. Dat deze multimiljardairs daarbij niet vies zijn om hun luxemerken in de publiciteit te brengen, blijkt door de herhaaldelijke opsomming in de media van de namen van de prijzige luxeproducten  waaraan deze families hun fortuin te danken hebben. De Franse president keek met betraande ogen en zag dat het electoraal goed was. Hij belooft dat het dak er zo vlug mogelijk terug zal worden opgezet... Zoals het deksel op de stinkende potjes van de clerus? Bovendien voorziet de Franse fiscus dat dergelijke giften tot 90% aftrekbaar zijn.  Dit wil zeggen dat de modale werknemer de rekening mag betalen... Inderdaad: U DONEERT OOK ! (foto Pixabay)   Lees meer Misdaad loont ! Waar komen de Gele Hesjes vandaan? Spijbelen voor het klimaat. UPDATE 5 Nodig vriend uit Inloggen

#kerk
16Sep2019
Kerkdeuren
peerke70

Valt het jou ook op dat kerken steeds minder toegankelijk zijn? Vroeger was het ook een soort veilige haven en stonden de deuren altijd open. Helaas nu niet meer... Ik voel mij toch altijd aangetrokken door dit soort majestueuze gebouwen.

#kerk
15Jun2019
Enschedekiektmee
#dominicuskerk amsterdam
17May2019
Pasen en een nieuw begin
Henrike Laning

Afscheid Pasen, een nieuw begin Het is Pasen. Altijd een mooie dienst, of eigenlijk meerdere diensten. Alleen Goede Vrijdag zingen we dit jaar niet. Witte Donderdag, Stille Zaterdag en Paasmorgen zingen we alle diensten. Deze keer is Pasen nog bijzonderder dan andere jaren. Onze pianist/organist/componist Thom neemt afscheid na negenenveertig jaar trouwe dienst. Zeven maal zeven jaren. Dubbel is dat wel. We gunnen hem zijn pensioen natuurlijk. Dat heeft hij verdiend. Hij gaat een nieuw begin maken en heeft daar zin in. Maar afscheid nemen is niet onze sterkte kant. Even wennen Sinds een aantal jaren zing ik in dit koor. Overgewaaid vanuit de Studentenekklesia. Ik heb er lang over gedaan om de overstap te maken. Na drie jaar twijfelen gingen we dan toch. Het was best moeilijk in het begin. Een andere dirigent, andere pianist. Het waren geen kleine verschillen. Ook het repertoire was deels heel anders. Dunya vond het ook niet makkelijk. Afscheid nemen van Rosa, haar vriendin in de ekklesia. Wennen aan een nieuwe kerk, andere mensen, andere kindernevendienstmedewerkers… Hoewel we ook al wel mensen kenden doordat we de afgelopen jaren wel vaker waren geweest.   Kinderen voor kinderen Na een half jaar keek ik terug en besefte ik ineens dat het goed was gegaan. Een moeilijk begin, maar het voelde zoveel beter. Dat eerste jaar met Pasen hadden we een invaldirigent. Hij is goed met kinderen en Dunya is enthousiast als hij later dirigent van Kinderen voor Kinderen wordt. Nog altijd volgt ze de tv uitzendingen en elke week roept ze blij: “Kijk! Michiel!”. Samen met Thom, die nu dus afscheid neemt, speelde hij tijdens de collectes op de vleugel. Dat was geweldig om te zien. Hij is ook bij dit afscheid en merkt op dat hij Dunya heel lang niet heeft gezien. Ik besef ineens dat wij hem elke week op tv zien, maar dat hij het verschil ziet tussen een meisje van acht en van bijna twaalf. Van het podium springen Al die tijd was Thom degene die bleef. Er zijn veel dirigenten gekomen en gegaan. Nu gaat Thom weg. Hij is ook niet van plan om nog af en toe terug te komen. Het is genoeg. We gaan hem missen, zijn inzet en zijn karakter. Ook al was dat niet altijd makkelijk. Hoewel….Dunya had daar geen last van. Haar band met Thom is bijzonder en grappig. ‘Hij zei: “Als je nog één keer zo hard van het podium springt als ik pianospeel dan…dan….” ‘ vertelt Dunya geamuseerd. “Wat dan?” vraag ik nieuwsgierig. “Toen moest ie lachen” grijnst ze. Zijn vrouw ken ik nog vanuit mijn vorige koor. Met haar had ik al een band toen ik hier kwam en dat is altijd zo gebleven. Haar ga ik ook missen. Maar we zien ze zeker nog terug, alleen niet in de Dominicuskerk. Elke week zingen Ik had acht jaar in het ekklesia-koor gezongen toen we uiteindelijk hier landden. Natuurlijk ging ik ook hier in het koor zingen, want dat zingen zo leuk was had ik jaren geleden niet gedacht. Ik had wel eens gezongen in musicals. Zelfs een solo, als Rachel, toen ik nog in Emmen woonde. Dat viel niet mee, maar het ging goed. In Amsterdam zing ik andere liederen. En niet eenmalig, maar elke week en ik geniet daar enorm van. Bij ons in de buurt is een kerk waar in de vakantie weleens activiteiten zijn. Een paar jaar geleden begon Dunya ineens te zingen: ‘Een fontein vol van blijdschap’ en “King of Kings and Lord of Lords”. Even dacht ik: “Ho even, dit past niet bij ons”.  Maar toen bedacht ik dat dit juist wel past. Ze moet zelf uitvinden wat haar aanspreekt en wat niet. Daarin kan ze later alleen keuzes maken als ze van verschillende dingen heeft geproefd. Ik zong ze vroeger ook uit volle borst en dat ik nu voor andere teksten kies doet daar niks aan af. Liederen voor Pasen Zingen is voor mij heel belangrijk geworden. Het enige wat ik voor mijzelf doe. En omdat we niet het makkelijkste repertoire zingen en ik ook wel tegen dingen aanloop, besluit ik eens te kijken naar zanglessen. Ik heb al twee keer het advies gekregen om dat te doen, maar nu kan het even financieel gezien. Ik dacht een paar lessen te nemen, maar ik heb het meteen zo naar mijn zin. Moeilijke liederen voor Pasen nemen we door. De moeilijke stukjes herhalen we een paar keer achterelkaar. Thuis oefen ik dan als het kan met een cd of alleen met de bladmuziek. Teveel adem Elke week oefen ik bij Anne de dingen die ik moeilijk vind en ik merk dat sommige dingen erin geslopen zijn. Ik nam altijd een hap adem om de zin uit te kunnen zingen. Nu blijkt dat juist dat je met teveel adem minder lang kunt zingen en dat verklaart waarom het niet lukte. Veel aanwijzingen herken ik wel, die hoor ik ook wel van onze dirigent. Soms verwoorden ze het allebei net anders, maar Anne bevestigt dan dat ze hetzelfde bedoelen. Ik krijg handige tips, ‘trucjes’ zou je kunnen zeggen, om mijn stem in bedwang te houden. Ademhaling Het zingen doet me goed. Het is financieel niet haalbaar om volgend seizoen door te gaan met de zanglessen, maar ik heb er wel veel van geleerd. “Ik hoor jou zingen” glimlacht Anne, mijn zangjuf, als ik haar een opname laat horen van de dienst. “Tof!” Zij vindt dat ik erg vooruit ben gegaan, veel heb geleerd en heel zorgvuldig ben. Die ademhaling, tja dat blijft een dingetje. Maar ik ben me er wel van bewust en dat helpt wel. Soms vergeet ik het weer en dan denk ik halverwege de zin: “Oh nee, teveel adem!” Stemvorming Sinds kort krijgen we op het koor ook af en toe stemvormingsoefeningen. Daar wordt nog uitgebreider ingegaan op waar we als koor aan kunnen werken. In combinatie met de dingen die ik van Anne heb geleerd, steek ik daar ook weer veel van op. En zo wordt het zingen nog leuker, omdat je met elkaar de kwaliteit van het koor kunt verbeteren. “Doe nu eens alsof je dit lied niet al honderd jaar zingt” lacht onze dirigent soms. Anne lacht ook als ik dat vertel. Het is een goede eye-opener. Dan denk ik: “Oja, niet op de automatische piloot, maar weer even bewust zijn van wat je zingt”. Afscheid nemen We nemen afscheid van Thom na een mooie dienst, met mooie liederen, cadeaus, muziek, woorden. Afscheid van een tijdperk. Ook Dunya geeft hem een knuffel. “Geef me een kus!” zegt ie. Ze doet het niet. “Nou ja, een knuffel is ook goed. We houden contact!” zegt ie en draait zich om. “Komen jullie op mijn verjaardag?” vraagt Dunya nog snel. “Als we in de buurt zijn komen we!” belooft hij. Tevreden gaat Dunya een drankje halen voorin de kerk. Dat heeft ze weer mooi geregeld. Op zoek naar een vervanger Nu is het zoeken naar een vervanger van Thom. “Verwacht niet dat het iemand is met dezelfde kwaliteiten als hij na 49 jaar! Mensen moeten ook de kans krijgen om te groeien en dingen te leren.” merkt onze dirigent terecht op. Gelukkig zijn er voldoende sollicitanten en kan er een goede keuze gemaakt worden. Zolang we niet gaan vergelijken, want dan kom je altijd bedrogen uit. Een open blik, dat is waar ik in geloof! Ik geniet nog steeds met volle teugen van het zingen en wil er graag mee doorgaan. We voelen ons thuis in deze kerk. Wil je ook een dienst meemaken? We zijn er elke zondag om 11 uur. Meeluisteren kan ook via een livestream.  

#kerst
30Dec2018
hollanderke
#eenzaamheid
19Mar2019
Hoe gaan wij om met eenzaamheid?
Huizen van Zegen

Voor de mensen die werken met de visie van Huizen van Zegen en overige geïnteresseerden, heb ik zojuist het document op de website gezet, waar ik de laatste tijd aan heb gewerkt.Een citaat uit dit stuk:Ik geloof dat God mij in de afgelopen tijd een speciaal en belangrijk onderwerp op het hart heeft gelegd voor de gemeenschap van Christus Jezus van vandaag: bewogenheid en zorg voor de mensen in eenzaamheid.De directe link vind u hier (PDF)

#kerk
25Sep2019
Ga jij nog naar de kerk?
Roodkapje

Ga jij nog naar de kerk? De kerkgang lijkt een aflopende zaak, de kerken blijven leger en leger   Gelooft men dan niet meer?   Ja, juist wel, er zijn juist meer gelovigen dan je denkt, alleen is niet iedereen meer aangesloten bij een kerkgenootschap. Waar in 1970 nog 60% van de Nederlanders was aangesloten bij een kerkgenootschap zijn dat er in 2012 nog maar 30%. Daarvan bezocht nog maar 10% van regelmatig de kerk. Hoe zou dat komen?   http://www.telegraaf.nl/binnenland/22558924/__We_blijven__gelovig___.html   Nu blijkt het wel zo te zijn, dat er van vergrijzing in de kerk juist geen sprake is, meer jongeren wenden zich tot de kerk en volgen de leer. Toch kun je op de één of andere manier wel proberen te analyseren wat er eigenlijk fout ging bij de kerken. Er is ook nogal wat commotie geweest over het seksueel misbruik, dat voornamelijk in de Rooms-Katholieke kerk, maar ook de Protestante kerken gaan hierin niet vrijuit. Daarbij werden er allerlei regeltjes opgesteld, juist door mensen die de leiders van de kerken zijn, die zelf mogelijk betrokken zijn geweest of mede wetende van het misbruik, waardoor er geen geloofwaardigheid meer uitging van deze leiders.   Kosten stegen, er werd geëist dat er een bepaald percentage van je inkomen naar de kerk werd gebracht, terwijl de kerken geld genoeg hadden en zelfs noodlijdende mensen zouden kunnen helpen, maar dat veelal achterwege lieten.    We hebben zo langzamerhand een beetje doorgekregen dat de leiders van de kerk ook een beetje aan het doorslaan waren en ook zij zullen zich daar mogelijk ook niet gemakkelijk bij hebben gevoeld. Zoals men nu omgaat met het huis van God (zoals het in de Bijbel wordt genoemd) kun je het niet rijmen met wat er in de Bijbel wordt gezegd. In de Bijbel is de kerk het huis van God, daar zijn geen markten, daar wordt niet geprostitueerd, daar zijn geen tentoonstellingen, daar wordt alleen gebeden en rust gecreëerd voor hen die hun gebed daar willen op doen rijzen naar De Heer.  Toch schijnen de leiders van de kerken zich daar weinig van aan te trekken, terwijl ze andere Bijbelteksten wel flink naar voren halen, wanneer er geld moet binnenstromen, weten ze zich hier erg goed uit te praten en hele goede argumenten te verzinnen. Ook het bedekken met de mantel de liefde, dat is voornamelijk in kerken van toepassing, wanneer het gaat om diakens en andere mensen die zich in dienst stellen van de kerk.    In elk geval, verbaasd het me niets, dat de kerken leeglopen. Het is ook een beetje een achterhaald feit, dat kerkdiensten al 's morgens om 9.30 uur beginnen. In een tijd dat winkels op zondag om 10.00 open gaan, dan zou je de gehele dag de kerk open moeten stellen voor iedereen, dan is de kerk toegankelijk voor iedereen en niet voor een selecte groep mensen. Ook zijn er maar een aantal mensen nog vrij op de zondag, dus waarom niet op een later tijdstip of op een andere dag/avond in de week? Juist, omdat zondag een rustdag is, horen we op zondag om 9.30 uur in de kerk te zitten. Het zal een mede oorzaak kunnen zijn om niet meer te gaan. Doch vooral de indoctrinaties zijn mensen zat. Het begint nu wel zo langzamerhand door te dringen dat het elke zondag naar de kerk gaan onze situatie er niet anders doet laten uitzien. Geloven, jazeker, dat doen we nog wel, maar het blijkt, dat heel veel mensen nu hun eigen manier van geloven beleven, ze hun eigen keuzes maken en zich van de leiders nog maar weinig aantrekken.