Meest gestemde posts
#vrolijk
29Mar2019
Vrolijke groet
Paola

Vrolijke groet 'S morgens vroeg, nog niet helemaal wakker, fiets ik naar mijn werk. Een fris windje waait langs mijn gezicht. In gedachten, fiets ik verder. Kom in stilte allerlei, voor mij, onbekende mensen tegen. Mensen die net als ik vooruitkijken, zwijgen en doelgericht naar hun bestemming onderweg zijn of op hun smartphone staren. Tot een voetganger me tegemoet komt en  vriendelijk glimlachend: "hallo" zegt. Ik schrik er bijna van.  Groet terug en denk gelijktijdig:  "Wat leuk!". Deze onverwachte groet geeft me een positief gevoel en maakt me blij. Ik besluit, de eerstvolgende persoon die ik tegenkom, ook vriendelijk te begroeten. Zo gezegd, zo gedaan. Ik groet een wildvreemde voorbijganger. En wat denk je? Ik word vriendelijk terug gegroet. Terwijl ik verder fiets  zie ik het al helemaal voor me: "Vergelijk een vriendelijke groet met een prettig virus dat iedereen kan besmetten". Zie de vriendelijkheid, openheid en verbinding tussen al die groetende mensen ontstaan. Medemensen die elkaar heel even zien, elkaar groeten verder gaan met hun leven of wie weet elkaar ontmoeten. Vrolijke groet Iemand met een vrolijke lach Zei mij vriendelijk gedag Had diegene nog nooit ontmoet En werd toch aardig begroet Het maakte me blij En ik voelde ik me zo vrij Anderen ook vrolijk gedag te wensen En toen...... waren er nog meer blije mensen ♡Paola ☆Kwestie van gevoel ☆ @Paola Lisman-Huyg Niks jammer Lees meer Zomaar Lees meer

#sint jansklooster
20Mar2019
Diaantje op bezoek bij Mary-José, deel 1
DiaantjesLife

Maanden keek ik er naar uit en niet alleen ik. We zouden elkaar een paar weken geleden al zien, maar toen was Nederland een groot wit tapijt. Nu ik de wegen heb bereden, ben ik blij dat ik toen heb gekozen om niet te gaan haha. Vanaf de snelweg niet de ideale weg om te berijden als hij wit en glibberig is! Gelukkig konden we op relatief korte termijn een nieuwe datum prikken en hebben we meteen besloten er een overnachting bij te doen. Geen haar op mijn hoofd die ook maar twijfelde of dat wel goed zou gaan. We hadden virtueel al een goede klik en die bleek in real life nog hechter te zijn. 19 maart 2019 Al vroeg was ik wakker en ben ik lekker gaan douchen. Je wilt toch fris zijn als je ergens de eerste keer heen gaat haha, niet dat ik anders niet fris ben natuurlijk! Beneden mijn ontbijtje genuttigd en nog even met Joep gewandeld. Daarna mijn spulletje bij elkaar gepakt en toen was ik klaar voor vertrek. Volgens de ANWB was er wel wat opstopping en ben ik wat vroeger vertrokken. Uiteindelijk, na een rit van 2 uur, reed ik Sint Jansklooster binnen. Een prachtig dorpje in Overijssel. Prachtige huizen en vele met rieten daken. Helaas daar geen foto van gemaakt, maar gelukkig wel heel veel andere foto's!  Na een liefdevolle omhelzing, dronken we samen een lekker kopje thee. Ook daarin bleek onze smaak hetzelfde! Heerlijke gesprekken samen gehad en toen vroeg Mary-José wat ik graag wilde doen. Helaas werd ik door het weer niet zo warm onthaald als door Mary-José, het goot echt! Gelukkig is er veel moois te zien in de omgeving en besloten we een bezoekje te brengen aan de orchideeënhoeven! We begonnen daar met een lunch en die was erg lekker. Hieronder zal ik een aantal mooie foto's laten zien. Mary-José heeft er al wat laten zien, maar ik heb er ook vele gemaakt haha.  Heel veel koi karpers en schildpadden waren er. De vissen kon je voeren. Er stonden automaten waar voedsel in zat en voor € 0,50 kreeg je een mooi handje vol. Natuurlijk waren er vooral orchideën en ik zal (zonder tekst) hieronder een aantal mooie foto's laten zien. Allen gemaakt met mijn telefoon, want ik was zo slim om mijn camera thuis te laten........ Natuurlijk zijn er daar ook heel veel mooie vlinders. Die op de foto zetten viel nog niet mee. Vooral de grote blauwe vlinders, waren zo snel, dat een mooie duidelijke foto niet lukte. Toch heb ik een aantal vlinders kunnen fotograferen en die laat ik hieronder graag zien.  Buiten bloemen en vlinders, waren er nog meer dieren. Er was ook een overdekte vogel hal, maar Diaantje is panisch voor losvliegende  vogels, dus die hebben we overgeslagen. Hieronder de dieren die we wel zagen.  Ik heb natuurlijk nog veel meer foto's gemaakt, maar dit zijn toch wel een aantal die laten zien hoe mooi het daar is. Ik was er nog nooit geweest, maar had er al wel veel over gehoord. Nadat we thuis bij waren, hebben we eerst naar het journaal gekeken. Heel heftig wat er in Utrecht gebeurd was die dag. Daarna ging Mary-José koken en dronken we al een lekker glas Chardonay. Ik mocht niks doen, maar moest me volledig laten verwennen.  Niks voor mij, maar oké, ik gaf me over ben lekker op de bank blijven zitten. Ze kookte een heerlijke pastaschotel met zalm en heerlijk gewokte garnalen erbij. Het was echt overheerlijk en ik heb nog een 2e keer opgeschept! Er is geen foto's van gemaakt, maar ze had toch ook zo'n lekker toetje gemaakt. Een mouse met o.a. mango, passievrucht en limoen. Zo heerlijk! Hele frisse smaak en ik zou er zo een hele liter van op kunnen hahaha.  Na het eten zijn we gezellig onder het genot van nog een aantal glazen Chardonay op de bank gaan praten. We konden uren praten, maar de alcolhol werkte toch slaapwekkend en ik geloof dat we rond 22.30 al richting ons bed gingen. Ik sliep op zolder en die was prachtig ingericht als logeerkamer. Ik heb geslapen als een roosje!  Wat we verder gedaan hebben, vertel ik in een volgende blog. Deze is nu al lang genoeg haha.  Het mag duidelijk zijn dat we het samen erg goed gehad hebben en we absoluut dit nog een keertje over gaan doen! Voor nu sluit ik dus af en wellicht dat ik morgen een tweede deel maak. Dat zal pas later op de dag of avond zijn, maar komt vanzelf. Vrijdag ga ik een weekend weg, dus wil het graag daarvoor af hebben. Heerlijk al die mini vakanties!  foto's zijn natuurlijk allemaal zelf gemaakt!  Diaantje op bezoek bij Mary-José, deel 2 lees hier het vervolg van mijn mini vakantie Lees meer

#elfje
02Mar2019
Elfje
Albert van den Berg

OntmoetingGezellig gegetenHele leuke gesprekkenDankbaar voor prachtige middagKnuffel

#verhaal
22Mar2019
De schim (part 10)
Miranda Tabor

Zo'n ontmoeting had hij nog nooit in zijn leven gehad en nog steeds maakte het grote indruk op hem. Het leek wel alsof hij er nog niet over uit kon en het weken tijd kostte om het te verwerken. Hij haalde zijn schouders op. Dat was dan maar zo, besloot hij. Niets zou hem ervan afhouden, door te zetten. Misschien ging dat wel altijd op deze manier. Dat je ergens wist dat ineens je leven een andere richting zou gaan krijgen. Daar was hij namelijk nogal van overtuigt. Het gesprek had een vanzelfsprekendheid, alsof zij elkaar al jaren kenden en toch moesten ze van alles aan elkaar kwijt. Natuurlijk was het veel te kort en moesten ze, veel te snel, afscheid nemen. Daarom hadden zij een afspraak gemaakt, die met een ferme handdruk werd beklonken. Anton zou hem elke week schrijven. De brieven bewaren en ze eens in de twee maanden afleveren op een speciaal adres. Deze twee maanden waren bijna om en het werd tijd om te kijken of hij een fiets kon lenen. Te voet was veel te ver. Ook moest hij een smoes bedenken, maar dat zou geen probleem zijn. Daar draaide hij zijn hand niet voor om, immers. Op de kermis had hij vaak genoeg te maken gehad met praatjesmakers en leugenaars. Dat kwam hem nu handig van pas. Maar een fiets? Mogen lenen?    De schim (part 11) Lees meer De schim (part 9) Lees meer De schim (part 1) Lees meer

#ontmoeting
11Sep2019
Ontmoeting
Roodkapje

Had ik jou nooit ontmoet Dan waren mijn dagen zoveel anders   Mijn leven op zijn kop   Nee, ik wilde geen relatie Maar jij vroeg om een kans Vooruit, ik geef je gratie Ik ontsprong niet deze dans   Ik deed het, ik gaf je de kans Hoeveel moeilijkheden het ook gaf Jij wist me in te pakken met je gesjans Het was vreugde, maar ook straf   Het gaf veel oproer, tegenzin Maar wij hielden ons sterk Sommigen gingen er dwars tegenin Maar jij kwam bij mij aan het werk   We hielden ons groot Ook al stond het ons tegen Wij werden monddood Maar niet dat ze er ons onder kregen   Toch werd het een strijd Pijn en verdriet Ik raakte veel kwijt Dat vergeet ik mijn leven niet   Gelukkig kreeg ik terug wat ik verloor Het maakt me blij  Dat ik weer bij haar hoor Weer een kind aan mijn zij   Maar vergeet niet Een mens kan veel lijden Het is maar, wanneer je het ziet Het gaat uiteindelijk om ons beiden   En wanneer het tegenzit Dan laat ik weer even een traan Nu weer even dat, morgen weer even dit Jij zegt: laat toch gaan   Maar toch, je nam het voor me op Toen was je mijn held Nu staat het weer allemaal op zijn kop Maar ik sta nu versteld   Wat er in het leven allemaal kan gebeuren Niemand heeft door wat een mens incasseert Eeuwig zou ik kunnen treuren Maar dat heb ik afgeleerd   De keuzes die je maakt in het leven Zijn je eigen, kies voor je doel Je kunt niet altijd alleen maar nemen en niet geven Want dan ga je gigantisch op je smoel.

#ontmoeting
14Mar2019
Regendruppels
Non

Hallo Vreemdeling Waar kom jij vandaan Ineens ben je hier Heb je mijn blik Vul je mijn gedachten En in dit ene moment Nog voor ik je heb ontmoet Lijken dromen me in te halen Worden regendruppels zonnestralen

#marktplaats
04Mar2019
bijzondere ontmoeting
peterdenharder

Vandaag even op pad geweest om een kinderfietsje weg te brengen. Een jonge moeder had deze van ons gekocht en betaalde 5 euro meer, omdat ze zelf geen vervoer had en ik hem voor dat bedrag wel even wilde brengen. Het was maar een 15 minuten rijden met de auto, dus geen probleem. Wel had ik een voorwaarde: ik zou de fiets pas brengen als tenminste de 5 euro benzine vergoeding op de rekening stond, omdat ik al eens eerder iets zou brengen bij een ander en die ‘even vergeten was dat ik langs zou komen’ en dus onverrichter zake retour kon rijden. Tja, een wijze les dus. Deze dame had er geen enkele moeite mee en begreep dat zelfs, Natuurlijk mocht zij de rest bij levering wel betalen, ik heb daar dan weer geen moeite mee, het was mij meer te doen dat ik niet opnieuw voor niets even een kwartier heen en terug moest. Maar niets daarvan, de jonge dame maakte gewoon het complete bedrag over en vanavond heb ik dit fietsje dan ook met ‘liefde’ gebracht. Een zoontje van twee en een half, dus het moest wel een jong gezin zijn, dacht ik nog. En wat een ‘vooroordeel’, het was helemaal geen gezin, het was een jonge moeder van nog net geen twintig lentes jong! Zestien toen ze zwanger werd en helaas door haar vriend verlaten toen zij net 19 jaar was geworden. We hebben even met elkaar zo een praatje staan maken en ik heb in 5 minuten nog nooit zo’n verhaal gehoord! De moeder bleek een ziekte te hebben, die in de familie zit. Haar vader en haar opa hadden beide de leeftijd van 50 jaar niet mogen halen en ook zij en haar broer blijken ‘besmet met deze ziekte’.  Ze was jong toen ze ‘ongepland zwanger werd’, maar wat een lief kereltje heeft zij op de wereld gezet. En toch ook weer dat trieste verhaal van vooroordelen van mensen. Je bent nog zo jong, je school, je carrière.  Waarom haal je het niet weg, je hebt nog een heel leven voor je! En toch was deze jonge moeder bijzonder blij met dit kereltje, ja zelfs zo blij, ze had nu veel langer de tijd om te genieten van haar zoontje. Met het vooruitzicht dat je misschien niet eens vijftig jaar zal worden, kan ik me dat heel goed voorstellen. Mijn vooroordeel heeft in elk geval een flinke deuk opgelopen. Waarom zou ik moeten (of mogen) oordelen over een ander… Ik vond het een bijzondere ontmoeting en hoop dat dit kereltje veel plezier zal hebben van zijn fietsje!