Meest gestemde posts
#Foto
26Apr2017
Fotografie uitleg (Deel 3)
Albert van den Berg

Klik hier voor deel 1Klik hier voor deel 2 Ik zal het in dit deel hebben over diafragma, dit is niet het gemakkelijkste deel, maar probeer het te lezen, dit is een van de meest gebruikte camera instellingen.  Ik zal proberen het simpel uit te leggen, anders gewoon even vragen. Het diafragma zit in de lens en dus voor de sluiter, op een hoge uitzondering na heeft iedere lens zijn eigen diafragma. Een diafragma bestaat uit een aantal metalen bladen die in een diafragma vorm een soort veelhoekige cirkelvorm maken. Als we aan de diafragma ring van de lens draaien, of de waarde op de camera instellen worden de bladen over elkaar heen gedraaid en wordt de opening groter of kleiner. Op de camera wordt diafragma aangeven met A (Aperture) de waardes die gebruikt worden geschreven als f, bv f8.  Het klinkt onlogisch maar hoe groter het getal hoe kleiner de opening, dus met f2,8 komt er meer licht binnen dan bij f22.De diafragma waarden waar we meestal mee werken zijn f2,8,-f4-f5,6-f8-f11-f16-f22Veel moderne lenzen of camera´s hebben lagere,tussen en hogere waarden bv f1,4-f18-f32 enz. eigenlijk helemaal niet zo belangrijk.De waardes lijken een beetje raar maar dat komt omdat er gerekend moet worden met de oppervlakte van een cirkel, de lens is tenslotte rond. Misschien dat dit je help onthouden : de getallen verdubbelen steeds om en om, f2,8-f5,6-f11-f22 en f4-f8-f16-f32Deze waardes leer je snel uit je hoofd, je weet dan precies wat je doet als je bv van f8 naar f5,6 ga, (we noemen dat 1 stop) het diafragma gaat dan dubbel zo ver open staat en komt er dus dubbel zo veel licht binnen. In Deel 1 had ik geschreven dat A-S-ISO met elkaar in verhouding staan. Als we de camera op stand A zetten meet de camera de juiste belichting en kunnen we met de diafragma ring of een draaiwieltje op de camera het diafragma veranderen. Als we het diafragma verkleinen, dus een hoger getal, noemen we dat vaak "knijpen" we knijpen de lens dan eigenlijk wat dicht zodat er minder licht binnenkomt. In het bovenstaand voorbeeld, door 1 stop diafragma opening te veranderen/vergroten komt er dubbel zo veel licht binnen, als we of de camera niets doen krijgen we een overbelichte foto. We moeten dus minder licht binnen laten door sluitertijd S, of gevoeligheid ISO veranderen om dezelfde belichting te krijgen. De camera doet dit zelf in deze stand en je ziet dan ook dat de sluitertijd of de ISO veranderd. De A stand is dus de keuze stand die wij kunnen aanpassen aan onze voorkeur en de camera doet dan de rest. Wat is het effect van een groter of kleinere diafragma opening, simpel gezegd : Scherpte  en scherptediepte !!Een grote opening( laag getal) maakt de scherpte (iets) minder, niet alleen het onderwerp maar ook de scherptediepte, dat is de afstand van voor naar achter waarop alles in beeld nog scherp is. Een kleinere opening (hoog getal) maakt de scherpte (iets) hoger, niet alleen het onderwerp maar ook de scherptediepte.Als we op een onderwerp (persoon) scherpstellen en we doen dat met een laag diafragma getal, dus de lens ver open zal de scherpte wat zachter zijn en de scherptediepte minder, de achtergrond zal dan minder scherp worden en soms zelfs helemaal vervagen.Het onderwerp komt dan "los" van de achtergrond. Storende achtergrond kan zo verdwijnen. Andersom, als we op een onderwerp (persoon) scherpstellen en we doen dat met een hoog diafragma getal zal de lens verder dicht gaan en scherper worden, de scherptediepte wordt dan meer en de achtergrond zal ook scherper worden meer details laten zien. Het onderwerp wordt dan meer een geheel met de achtergrond. Mooie achtergrond dan ook scherp. Bovenstaand is wel afhankelijk van welke lengte lens die je gebruikt, hoe langer de lens hoe korter de scherptediepte, en hoe dicht je op het onderwerp staat, hoe dichter bij hoe korter de scherptediepte.Stel we nemen een telelens van 200 mm en we gaan op 1 meter van het onderwerp staan en we gebruiken f2,8 dan is er zeer weinig scherptediepte, soms maar centimeters.Als we een groothoeklens nemen van 15 mm en we gaan 5 meter van het onderwerp staan en we gebruiken f22 dan is er zeer veel scherptediepte, soms wel honderden meters. Diafragma A is de instelling die ik het meeste gebruik. Ik maak veel foto´s van insecten en zit dan vaak dicht op mijn onderwerp of moet soms een lange lens gebruiken, ik moet dan een hoog diafragma getal, dus kleine lensopening gebruiken om het beestje van voor naar achter scherp te krijgen. Met dit soort lenzen en afstanden gaat het over millimeters, het is dan een kunst, maar soms onmogelijk een vlieg van voor tot achter scherp te krijgen. Zoals we nu weten moet dan de sluitertijd langer worden of de ISO gevoeligheid omhoog om toch de foto goed te belichten. Bij deze foto is het diafragma f3,5 dus de lens ver open en dus korte scherptediepte. Bij deze foto is het diafragma f22 dus de lens ver dicht en dus veel scherptediepte.(Let niet teveel op de eerste bloem, omdat ik de sluitertijd moest verlengen is die iets bewogen door de wind)

#yoors
21Aug2019
Ik stop ermee.
Gertruda

In mijn zoektocht om een mooi platform te vinden voor mijn verhalen te delen vond ik Yoors. In eerste instantie was dat ook heel fijn, maar naar mate ik langer op Yoors zit stoort de instabiliteit van het platform me steeds meer. Ik begrijp uit posts van andere dat Yoors bekend is met updates en bugs en dat dat altijd al zo is geweest.Maar goed het beïnvloed me nu zo dat ik weinig animo voel om verder te posten. Dus ik stop er voorlopig mee!Ik zal zo nu en dan best nog eens een kijkje willen komen nemen want er zijn op Yoors best veel dingen die de moeite waard zijn wat betreft uitdagingen en creatieve mensen die hun ideeën op wat voor een manier uiten en hoop op een stabielere toekomst voor Yoors.Ik ga mijn verhalen verwijderen en weet nog niet of ik ze ergens anders ga plaatsen. Ronan zal zeker meer avonturen gaan beleven want ik heb veel te veel plezier als ik met hem op pad ben! Maar hoe ik ze ga delen weet ik nog niet!Ik wil iedereen die zich de moeite heeft genomen mijn verhalen te lezen en een reactie of zelfs een upvote achter te laten heel hartelijk bedanken. Jullie reactie's bevestigen wel dat mijn rare kwast geen gek idee was dat niet zou aanslaan!Ik blijf nog even zoekende en hoop dat de rust snel weerkeert op Yoors!Nogmaals bedankt voor jullie warme reacties en tot ziens!Even dit nog toevoegen, mijn eigen Rare kwast en Ronan verhalen zijn verwijderd! Ik laat de rest wel staan omdat ik mee heb gedaan aan uitdagingen en die bijdrages zoveel mogelijk wil laten staan. Dit vooral omdat ik de tijd en moeite en de passie respecteer van diegene die deze uitdagingen draaiende houden!!

#kringloopwinkel
08Sep2017
Geweldige Aankopen! - #Kringloopwinkel #Shoplog #Amersfoort
GMVDMinimalism

0 Advanced issues found▲   Het was weer tijd om te gaan kringlopen vandaag. Sinds ik mijn eigen online Kringloopwinkel run, ben ik naast spullen voor mezelf, altijd op zoek naar leuke dingen voor klanten. Dit kunnen specifieke aanvragen zijn, of gewoon zaken die lekker zouden kunnen verkopen. Samen met vriendin Linda ging ik vandaag langs drie kringloopwinkels in Amersfoort. En ik kan alvast verklappen; ik ben vandaag heel goed geslaagd! 0 Advanced issues found▲   Onze eerste stop was Kringloopwinkel de Kei in Amersfoort. Een echte kringloopwinkel, een beetje troeperig, maar een echt schatzoekers-hol met meerdere hoeken en gaten. Hier vond ik een prachtige mohair-trui, 2 dessertlepels en wierook. Samen €2,50. 0 Advanced issues found▲   0 Advanced issues found▲   De twee winkel die we aandeden was Kringloopcentrum Amersfoort. Een heerlijk wijds opgezette winkel met een apart media-gedeelte en een losse kledingwinkel, ook inpandig.Alle kleding was vandaag de tweede gratis, en ik vond drie mooie stukken voor mezelf. Twee merk-rokken tot op de knie en een tuniek van satijn. Gelukkig had Linda ook een gaaf stuk en zo profiteerden we toch maximaal van de korting. Voor de wederverkoop kocht ik zowel Twister als het spel van de Lama's, en ook de drie "Hoe Overleef Ik"-boeken en de Toon Hermans pamfletten, samen voor een schamele €7,00. Helemaal top, dus! Als laatste deden we Kringloopwinkel Acht+ aan, wat een geweldige mooie winkel voor meubilair en home deco. Hoewel ze ook kleding hebben, is de home deco echt een absolute aanrader. Een prachtige winkel, vlakbij IKEA, die je echt eens moet zien als Kringloopfan! 0 Advanced issues found▲   0 Advanced issues found▲   0 Advanced issues found▲   0 Advanced issues found▲   Al met al heb ik voor €9,50 alle onderstaande spullen gekocht. Echt een hele mooie en succesvolle shop-dag dus vandaag! En onthoud vooral Acht+, wat een schitterende winkel! 0 Advanced issues found▲   De 10 Grootste Voordelen van de Kringloopwinkel - #Duurzaam #Goedkoop #Besparen Lees meer  

#gedicht afscheid
27Jan2019
26-01-2019 .. Kind van papa
Marion's World

'Mijn' lieve Marleen (54 jaar) is vandaag overleden. Vanaf april 2018, mocht ik haar persoonlijk begeleiden en we hebben een prachtige tijd samen gehad. Ondanks dat ze niet meer kon praten, begrepen wij elkaar uitstekend. Marleen, je hebt voor grote verrassingen gezorgd de afgelopen weken en daarnaast gaf je mij het gevoel bijzonder te zijn. Geloof mij maar, dat ben jij ook voor mij!Lief, lief, ongelooflijk mooi mensie, je weet hoe ik je ga missen ... Met geen pen te beschrijven hoe belangrijk je voor me bent! Vervolg op: 18-01-2019 .. Oh, was jij mijn zusje maar  (klik op afbeelding. Opent in een nieuw venster) Vervolg op: 20-01-2019 .. Silent Moon (opent in een nieuw venster) Vervolg op: 25-01-2019 .. sssssstttttt, nog héél even (opent in een nieuw venster) Marleen uit het boek: Ik wou dat de hemel openging. Dementie in een andere dimensie (opent in nieuw venster) Marleen leed aan frontotemporale dementie, welke zich op jonge leeftijd manifesteert. Meer info: FTD (opent in een nieuw venster) Foto achtergrond: pixabay

#rouw
06Aug2019
Ik gooi mijn handdoek in de ring
Rabje

Ik ben klaar. Op. Ik wil niet meer. Ik trek het niet meer. Ik heb het geprobeerd. Alles aan gedaan om mij hoofd boven water te houden. En steeds maar weer liep ik op mijn tenen verder. Ik heb het aangegeven. Ik heb gezegd dat ik het moeilijk vond. Ik heb gezegd dat het heftig is in combinatie met mijn vroegere trauma's, trauma van pas geleden en rouw. Maar toch ben ik meegegaan, met het idee dat ik onmisbaar ben en hard nodig ben. Misschien stelde ik mij aan? Misschien kan ik dit wel? Kan ik hier doorheen? En wordt ik er wel sterker van! Maar het overheerste alles. Mijn slaap. Mijn dagelijks leven. Het betalen van de rekeningen werd teveel. Alle contacten bijhouden werd teveel. Een afspraak maken voor een apk werd teveel. Even naar de supermarkt lopen werd teveel. Even een afspraak inplannen met een vriendin werd teveel. Überhaupt ongelukkig voelen, en rouwen werd teveel. Ongelukkig voelen vanwege de heftigheid van mijn baan in combinatie met mijn geestelijke toestand momenteel was teveel. En mijn werk denkt ook gewoon te weten wat goed voor mij is. Het denkt mee wat goed voor mij zou zijn in deze situatie. Ze denken dat zij bij het goede eind hebben. Weten zij hoe het is, om je geliefde, samen bebloed en gewond, in je armen te hebben met zijn hartslag in je vingers, van zijn pols en deze voelt verdwijnen? Weten zij hoe het is, om alles op alles ingezet te hebben, om zijn leven te redden? En dat hij toch van deze aardbodem is weg genomen? Weten zij hoe boos ik ben hierom, op het leven? Weten zij hoe het is, om een lichaam zien te vinden in een land waar ze geen Engels spreken? En eindelijk na 2 en half uur hem aan te treffen in een mortuarium? Weten zij hoe het is, dat er allerlei andere trauma's van vroeger, dat ik elke dag uitgescholden, geslagen en vernederd werd, met alle emoties die erbij horen op dit moment ook opspelen? Weten zij hoe het is om rond te lopen met zoveel verdriet, schrik en ongeloof, maar geen troost kan vinden bij je eigen ouders? Weet überhaupt iemand, hoe dit allemaal is, en hoe dit voelt en hoe het is om je hoofd boven water te houden in deze vreselijk drukke, vol met verplichtingen - maatschappij? Nee...Dus daarom. Die verdomde personeelstekorten!! En geef ik nou aan dat dit teveel is, aan mijn werk, krijg ik letterlijk terug gekaatst: "Snap je wat dit teweegbrengt?" Daarom gooi ik de handdoek in de ring. Ik stop ermee. Ik stap er even uit, om tot rust te komen. Alles is mij teveel. Alles trekt teveel aan mij. Laat mij met rust...

#wie ben ik
17Oct2018
Dit is wie Dana is...
Dana

Op mijn startpagina staat: Veelzijdigheid is my hidden middle name, obsessief, alsof mijn leven ervan afhangt, schrijf ik (sinds een paar jaar) korte verhaaltjes in allerlei genres, zoveel mogelijk. Rijmpjes, dichtprutsdingetjes weef ik er tussendoor, maar bovenal schrijf ik onzinstukjes. Geef mij een opdracht met steekwoorden, foto's, thema's etc., ik hou ervan, verstop me in het hoofdpersonage en ga los. Dat is wat ik hier op yoors doe. Verschuil me in en achter mijn fantasie. Maar wie ben ik nou werkelijk? Zo barre interessant is het niet. Althans voor mezelf niet. Maar voor anderen kan het wel leuk zijn om te weten wie er achter die onzinstroom verborgen zit.   Mijn verleden Mijn verleden is nogal roerig geweest, veel dingen heb ik meegemaakt, veel nare dingen, maar ook uit nare dingen kan je met een beetje goede wil genoeg leuks tevoorschijn halen. In eerste instantie je focussen op de kleinste positieve dingetjes die je uit negatieve ervaringen kan halen. Dat is voor mij een soort overlevingstactiek geweest. Uit alles het meest negatieve te filteren, in een boxje stoppen en dat goed op te bergen. Want iedere ervaring kan je in je verdere leven inzichten geven die je tot een rijker mens maken. Bij neerslachtigheid trek ik een paar boxjes open, bestudeer ze, onderga de pijn opnieuw en stop ze weer weg. Daarna voel ik me een stuk sterker. Wetende dat ik het nu zo gek nog niet heb. Wetende dat ik het heus wel aan kan om ermee om te gaan. En daarnaast volop genieten van de mooie dingen die er op mijn pad gekomen zijn.   Mijn oorsprong In de strenge winter van 1962-63 ben ik in Smallingerland geboren. Ja ja, zo oud ben ik al. Mijn vader was een Drent, mijn moeder een Friezin en mijn ouders hadden al twee peuterzoontjes. Na mijn komst groeide ons gezin niet verder.   Mijn fouten Ja, dat zijn er dus teveel om op te noemen. Gelukkig maar. Zonder fouten te maken kon ik niet groeien. Leren door vallen en opstaan. Ook niet te lang stil staan bij de gemaakte keuzes, zonder die, was ik niet geworden wie ik nu ben.   'Baantjes' uit het verleden Folders rondbrengen, vakkenvuller, blauwe maandag bij een kippenslachterij gewerkt, wisselmeisje, sigaretten- en snoepverkoopster, tot ik voor de eerste keer trouwde. In het begin van mijn eerste huwelijk was ik werkzaam bij een amusementsbedrijf tot ik voor het eerst zwanger werd. Schoonmaakster ben ik ook nog geweest, via een uitzendbureau. Verkoopster in een juwelierszaak; invalster bij de gezinszorg; tussen zwangerschappen door correspondente bij een regionaal dagblad, waar ik heel trots, zelfs wekelijks een eigen column had. In die tijd heb ik ook een paar toneelstukken geschreven, leuk was dat. Het freelancen beviel me uitstekend, totdat er een kleine kink in de kabel kwam. Weg al mijn inkomsten, in een klap was ik helemaal afhankelijk van het inkomen van mijn man. Alleen vrijwillig kon ik nog ergens aan de slag komen. Zo ben ik in het emancipatieplatform van de gemeente Hardenberg terecht gekomen en van daaruit als secretaresse van de vrijwilligersvacaturebank aangesteld. Een verkiezing tot voorzitter van het Emancipatieplatform heeft me erg gestimuleerd. Met al mijn ongemakken kon ik naast de huishouding en de zorg voor mijn twee kids, toch ook weer een bijdrage leveren aan de maatschappij.   Mijn scheiding Mijn eerste huwelijk liep op de klippen. Eigenlijk al vrij in het begin kwam ik erachter dat het gedoemd was te mislukken. Het is me gelukt om dit nog ruim twaalf jaar te negeren. Het moeilijkste van de breuk waren de kinderen. Ik was degene die de knoop doorhakte, dus ik had schuld. Mijn kinderen bleven bij hun vader, ik nam afscheid van onze gezamenlijke woning, onze gezamenlijke bankrekeningen, de complete inrichting, alles liet ik achter. Het enige wat ik nog meenam waren mijn kleding, mijn koffer, mijn slaapzak en mijn fiets. Het is geen vechtscheiding geworden, dat wilde ik mijn kids niet aandoen, ik stond af waar ik recht op had, omdat ik volgens mijn eigen gevoel nergens echt recht op kon doen gelden.   Toen leerde ik liefde kennen Pas toen ik mijn huidige man leerde kennen wist ik wat echte liefde was. Wij zijn nog steeds dol op elkaar, hebben ook onze ruzies, tegenslagen en moeilijkheden. Het hoort bij het leven.  Mijn man gaf me mijn eigenwaarde weer terug. We hebben samen twee horecabedrijven gehad, waar we samen in gewerkt hebben. In het begin verzorgde ik enkel de administratie en ging mee naar de groothandel om inkopen te doen. Het horecabestaan was verder niets voor mij. Praten met klanten en het lawaai erom heen, bedienen van mensen, die constante druk die erop je kon liggen. Het was niet voor mij weggelegd. Teveel nasleep had ik van de gevolgen van mijn hersenbloedingen. Door de onverwoestbare steun van mijn man overwon ik veel. Al vrij snel werd ik een vaste kracht die niet alleen administratie en boekingen regelde maar ook haar steentje bijdroeg in de zaak, in de keuken, in de bediening en achter de bar. Ik kreeg het horecavirus te pakken en vond mijn draai hier echt in. We hebben hectische tijden gehad, maar altijd kwamen we er weer bovenop. Na dieptepunten veroorzaakt door het ingooien  van raampartijen, het molesteren van onze klanten, twee brandstichtingen en diverse bedreigingen, vertrokken we uit Utrecht, naar België om daar een nieuwe start te maken. Toen ik erachter kwam dat ik zes maanden zwanger was, veranderde er weer dramatisch veel. We hebben onze taveerne in Balen er zelfs door moeten verkopen en zijn weer naar Nederland gegaan.   Mijn heden Ons gezinnetje bestaat op het moment uit drie personen. Mijn jongste dochter, mijn liefhebbende man en ik. Met mijn twee oudste kinderen heb ik sporadisch contact. Mijn zoon heb ik al een hele tijd niet meer gezien of gesproken. Mijn dochter en kleinzoon zie ik gemiddeld één keer per jaar. Ik werk momenteel als vrijwilligster bij de plaatselijke dorpsbibliotheek en verder poog ik het huishouden wat draaiende te houden. Mijn man en ik proberen onze dochter zoveel mogelijk te begeleiden en haar te leren omgaan met haar speciale talenten. Talenten die door de buitenwereld nog vaak gezien worden als beperkingen. Door haar autisme loopt zij (en ook wij) tegen veel onbegrip aan. Samen gaat het ons wel lukken om er een succes van te maken. Samen vormen we een sterk team.   Wat en hoe op yoors Terug naar mijn korte introductie op mijn startpagina. Op Yoors schrijf ik wel veel, vaak zijn dit onzinstukjes, fanatiek schrijf ik mee aan diverse uitdagingen, onder andere de maandelijkse uitdagingen van Hans en de fotowoordenuitdaging van Naturefreak en uiteraard de 140 woordenuitdaging van Frutsel, daar ga ik soms helemaal obsessief op los. Maar yoors heeft me nog meer gebracht. Zonder Yoors was Rick Gemma namelijk nooit geboren. Over Rick later hopelijk nog veel meer. De recente ontwikkelingen hier op Yoors kijk ik met enige scepsis aan. Echt blij ben ik er niet mee, maar het zal wel goed komen, op Yoors zijn we namelijk ook als een team en ik heb alle vertrouwen in ons allemaal!    

#school herinneringen
16Oct2019
Leuke herinneringen aan school
Flying Eagle

Vanwege een flinke serie verhuizingen in mijn jeugd heb ik op meer (lagere) scholen gezeten dan de meeste mensen, denk ik zo. En daarom is deze uitdaging van Ingrid dan ook best aan de ingewikkelde kant. Hoewel… over elke school valt natuurlijk wel iets te zeggen. Mijn vader was een onderwijsman in hart en nieren. Iets wat zelfs op zijn begrafenis nog (in volkomen onverwachte vorm) tot uiting kwam. Scholen hebben dus in meerdere opzichten invloed op mijn leven gehad. In mijn herinneringen verhaal neem ik je graag in chronologische volgorde mee langs de scholen in mijn leven. In elk geval die waar ik zelf op heb gezeten. Herinneringen, die als broodkruimels in het leven zijn… Kleuterschool De kleuterschool in Lage Zwaluwe was een leuke tijd. Lekker spelen, lekker mezelf zijn, samen met vriendjes en vriendinnetjes. Een speciale herinnering aan deze tijd ligt helemaal aan het eind. Bij het afscheid mochten we allemaal verkleed komen. Mijn moeder heeft mij toen tot Swiebertje omgedoopt. Dit door haar zelfgemaakte pak zou later nog verschillende malen zijn vruchten dragen. Lagere school Lage Zwaluwe De lagere school in Lage Zwaluwe was pal naast ons huis. Het was een soort ambtswoning, zeg maar. We hadden het daar uitstekend naar onze zin. Dat was wel ontzettend makkelijk. Hier maakte ik voor het eerst kennis met het fenomeen schoolfotograaf. Gelukkig heeft die mij een herinnering bezorgd, want een half jaar is op die leeftijd denk ik niet voldoende om stevige herinneringen op te bouwen. Volgens mij moet het echter wel een leuke klas geweest zijn. Een klas die ik dus al na een paar maanden moest verlaten, omdat we gingen verhuizen. Ik ben dan ook al snel iedereen uit het oog verloren. Diemen In Diemen kwam ik halverwege de eerste klas binnen. Ik heb er 3,5 jaar doorgebracht. Als ik hieraan terugdenk, herinner ik mij bijvoorbeeld mijn terugkeer als Swiebertje en mijn rol als Sinterklaas. Maar daarover schreef ik al in ‘De rode mijter van Sinterklaas’. Daarom licht ik hier het spraakwater van de juf uit de 2e klas, het leren van de (Psalm)versjes in de 3e klas en de handvaardigheidslessen in de 4e klas eruit. Meester - of eigenlijk: meneer - Lam in de 4e klas was hier namelijk ontzettend goed in. Stuk voor stuk maakten deze dingen indruk op mijn leven. Al betekent dat niet dat ik er altijd goed in geworden ben, want ik heb nog altijd twee linkerhanden… Veenendaal De laatste 2 jaren van de lagere school waren in Veenendaal. Daar zat ik op de Morgensterschool. En dat geeft meteen een belangrijke leuke herinnering weer. Immers, bij iedere mededeling van de hoofdonderwijzer - mijn meester - klonk door de intercom het begin van Hoe helder staat de Morgenster. Prachtig gefloten… Nog een paar herinneringen: · De eerste schooldag van deze letterlijk nieuwe school was op mijn verjaardag. · Mijn eerste cijfer voor schrijven was een voldoende. Voor de allereerste keer, volgens mij. Echt een verschil met de vorige school. · Het schoolkamp daar in Otterlo, dat was nu echt een kamp van zo! {schoolkamplied}. Na de lagere school Mavo, Veenendaal Over de Mavo heb ik al eens een herinnering gedeeld. Deze vind je onder punt 6 van ‘De 10 van mij’. Het gaat over mijn leraar Engels. Maar er zijn natuurlijk meer herinneringen…  Zo gingen we tijdens de introductieweek o.a. naar een locatie in een weiland aan de rand van Veenendaal. Ergens in het gras was een deur neergezet. Dat was de plek, waar het nieuwe schoolgebouw zou worden gebouwd, zo werd ons verteld. Ik heb er nog net examen gedaan. ☺ Aan het eind kregen we - zoals het een goede school betaamt - ook een afscheidscadeau. In ons geval was dat een Bijbels dagboek voor jongeren. Dit was geschreven door onze godsdienstlerares. Zeer toepasselijk, opbouwend en wat mij betreft heel leuk. Voor mij was dit de jaren daarna als dagelijks brood voor mijn ziel.  Meao, Oosterbeek Voor de Meao moest ik naar Oosterbeek. Een paar stations treinen, zeg maar. En van daar af een mooi bomenrijk stukje lopen naar het schoolgebouw. Een tijd waar ik eerlijk gezegd niet zo heel veel levendige herinneringen aan heb. Iets wat mij nu te binnen schiet is het - in het kader van een studieopdracht - opzetten van promotiemateriaal voor een reisbureau. WegWijs hadden we dat genoemd. Onze beide achternamen begonnen dan ook niet voor niets met een W. En verder hadden we soms gymles op het terrein bij het Airborne museum. Een mooi veld met een rijke geschiedenis. En als geschiedenis een van de favoriete vakken van je vader is en je zelf ook wel iets hebt opgebouwd met het onderwerp ‘Tweede Wereldoorlog’, is dat best bijzonder.  Heao, Zwolle Om mijn opleiding in de Accountancy richting te kunnen doen, moest ik kiezen tussen de Heao in Den Haag en die in Zwolle. De keuze viel op de mooie stad aan de IJssel. Het schoolgebouw zat in het oude Provinciehuis, in het centrum. Op zich was dat natuurlijk al heel praktisch voor in de pauzes. Herinneringen aan deze tijd zijn er vele. Maar wat zal ik er hier eens uitlichten? Laat ik maar beginnen met de leuke contacten met klas-/studiegenoten. Dat kostte mij op zich best wel wat moeite en energie. Maar het was leuk om iedereen bijvoorbeeld eens een chocoladeletter cadeau te geven. Zorgen die ochtend als eerste in het lokaal te zijn, de pakjes - compleet met gedichten - op een van de tafels te leggen en dan snel weg te vluchten naar de kantine.  Het duurde lang voor het raadsel was opgelost. Wie, o wie was toch die Sint? Terug naar de herinneringen aan Diemen, zal ik maar zeggen… Verder viel er over iedere docent wel iets leuks te zeggen. Dat deden we dan ook bij de eerste groep geslaagden van onze klas. Een leuke happening, met veel door ons zelf geschreven cabaretachtige liedjes (op populaire muziek, overigens ☺). P.S.: Post Studium ETH, Veenendaal Vele jaren later begon ik aan de hbo studie Theologie. Dit was een zaterdagopleiding aan de ETH, de Evangelische Theologische Hogeschool. Deze studie moest ik na een halfjaar stoppen, omdat ik parallel hieraan een relatie met mijn huidige vrouw op mocht bouwen. Een van de leuke herinneringen is de locatie. Het was niet alleen in het mij zo bekende Veenendaal, waar mijn ouders nog steeds woonden. Ook het gebouw kende ik van binnen. Ik had hier namelijk al eens 4 jaar van mijn leven doorgebracht. Het was het oude Mavo gebouw. Het vak ‘Nieuwe Testament’ had ik bijvoorbeeld in mijn voormalige wiskundelokaal. Tot zover mijn overzicht van enkele leuke schoolherinneringen.  Weet jij nog iets van je schooltijd? Deel het dan in het kader van deze uitdaging…!   Ingrid Tips en Meer daagt ons uit om onze leuke schoolherinneringen te delen. Die uitdaging ga ik met deze blog graag aan. Door ook de foto van het brood hierin op te nemen, past dit eveneens in de schrijfuitdaging van Hans van Gemert voor deze maand. Andere verhalen van Flying Eagle Andere verhalen van de hand van Flying Eagle zijn te vinden in de Collectie Verhalen.  Benieuwd naar mijn persoonlijke verhalen? Neem dan eens een kijkje in de Collectie Over mij. Wil je ook meeschrijven,  maar ben je nog geen lid van Yoors? Inloggen

#hier ben ik
04Nov2018
Hier ben ik Galaxy
Sabrinaslife87

Vandaag kwam ik tegen dat het op yoo.rs regelmatig voorkomt dat leden zichzelf voorstellen. Natuurlijk vind ik het zelf ook altijd leuk om "hier ben ik" te lezen van andere leden, en wellicht vragen jullie jezelf ook af wie er achter het pseudoniem Galaxy zit.   Hier ben ik dan, de vrouw achter de afbeelding, achter het pseudoniem Galaxy. Mijn echte naam is Sabrina. Ik ben geboren in 1987 en moeder van drie zoons. Mijn fantasie en creativiteit zijn eindeloos krijg ik regelmatig te horen. En dit kan ik zelf ook beamen. Als jong meisje schreef ik al verhaaltjes in schriften en hier ben ik nooit meer mee gestopt. Ik heb ook een boek uitgebracht in 2012 via boekscout "Ware liefde. Of toch een loverboy?" Ik ben nog steeds ontzettend trots op mezelf dat ik dit gedaan heb. Een jeugddroom was om een eigen boek te hebben en dit is gelukt! 31 oktober 2018 heb ik voor het eerst ingelogd bij Yoo.rs en sinds die tijd al veel mooie verhalen en blogs mogen lezen van leden.  De interactie die hier is vind ik zo fijn, je krijgt respons op je verhalen en blogs en verdient er ook een zakcentje mee. Wat ik verdien ga ik opsparen voor een dagje weg met het gezin. Ik blog graag over thuiswerken, het zeeaquarium, ziektebeelden, psychologische stoornissen, gedichten, recepten en neem graag deel aan challenges, als je het leuk vind neem je een kijkje bij onderstaande blogs en wil je meer lezen kom me dan gerust volgen op yoor.rs: Het gevoel Dit is de eerste challenge waar ik ooit aan deelneem. Elke dag schrijf je 140 woorden waarin het woord ijstrol zit verwerkt. Ik vind het heel leuk om op deze manier aan een verhaal te werken. Lees meer Thuiswerk starten, inkomen, succesvol worden, ervaring, voordelen en nadelen Deze blog is tot nu toe mijn meest gelezen en stond dag 1 al op de hoofdpagina van Yoo.rs. En dat was voor mij heel onverwachts, maar wel heel leuk! Lees meer Startershandleiding zeeaquarium Ik ben dol op de zee en het strand. En op een eigen stukje zee in huis in de vorm van een zeeaquarium. De kleurrijke koralen en vissen, een levend schilderij in je woonkamer Lees meer Nachtangst bij kinderen, pavor nocturnus. Symptomen, diagnose, behandeling en benadering Uit ervaring weet ik hoe heftig dit is voor je kind, maar ook als ouder sta je machteloos Lees meer Recept koolhydraatarme chocolademelk Koolhydraatarm eten heeft mij geholpen om de overtollige kilo's kwijt te raken die na de zwangerschap zijn blijven hangen Lees meer © Galaxy 4-11-2018