Meest gestemde posts
#zelfdoding
24Sep2019
Telefoonlijn preventie zelfdoding: 0900-0113
nachtvlinder

Geen 113 maar 0900-0113.Vandaag las ik een bericht wat ik al eerder gelezen had. Het gaat om het telefoonnummer 113. Het telefoonnummer 113 kun je niet bellen met een gewone telefoon. Ik was echt totaal verbaasd dat dit niet mogelijk was. Er wordt zo vaak naar verwezen als er een onderwerp is op televisie met zelfdoding. Nu blijkt dus dat je dat nummer niet eens kunt bellen. Nu is er een familie die de moed heeft genomen om dit te delen. Zij hebben een jonge vrouw, (meisje vind ik zo'n klein woord) verloren aan zelfdoding. Zij probeerde meerdere malen ter vergeefs 113 te bellen. Nu blijkt dus dat het telefoonnummer 0900-0113 is. Dit is heel triest en ik denk dat de communicatie om dit telefoonnummer snel rond moet gaan. Wie weet is er een leven mee te redden. Mochten jullie het artikel van de NOS willen lezen kan dat hier. De link opent in een nieuw tabblad.

#zelfmoord
22Apr2019
Tijdens zelfmoordpoging gered worden? Het kan!
Flying Eagle

In deze blog van de vaste gastauteur op dit account, Rachel, kun je lezen over hoopgevende verhalen rondom hèt thema van de hopeloosheid, zelfmoord.  Wil je hulp? De medewerkers van 113 online staan voor je klaar en nemen je serieus! Van de flat af... Ik hoorde kortgeleden een waargebeurd verhaal over een man die zelfmoord wilde plegen. Hij had een touw om zijn nek gedaan en sprong vervolgens van een flat af. Blijkbaar had hij dat touw ergens aan vastgemaakt, zodat hij zijn nek zou breken als hij zou springen. Misschien wilde hij niet levend te pletter vallen.  Wat zijn gedachtegang was, weet ik niet. Ik weet wel dat de man deze zelfmoordpoging door een wonder overleefd heeft. Bovenop die flat staand, sprak de man woorden die zijn leven zouden redden: 'God, als U leeft, redt me dan. Dan kom ik tot bekering'.  Na deze woorden sprong hij naar beneden en bleek dat God dit gebed verhoord had. Het touw brak en de man hield zijn woord en gaf zijn leven aan Jezus. Dit is nog niet zo lang geleden en ik denk dat de man zo overtuigd is dat God leeft en van hem houdt, dat hij nooit meer een zelfmoordpoging gaat doen. Er zijn betere manieren om tot geloof te komen Het is nogal bizar om op die manier tot geloof te komen. Er zijn simpeler manieren, zonder dat je eerst een zelfmoordpoging hoeft te ondernemen. Vele mensen zijn tot bekering gekomen zonder eerst een zelfmoordpoging te doen en dit soort woorden te spreken. God liet die man zien, dat Hij niet wil dat mensen zelfmoord plegen en dat Hij een beter plan voor het leven van die man had. Gered worden en God gaan dienen. Hij is niet de enige die een dergelijk gebed bad en tot bekering kwam. In de laatste momenten van hun leven zijn er toch nog mensen die spijt hebben van hun beslissing en God aanroepen in hun wanhoop.  Ik denk niet dat deze man spijt had, want hij sprong nadat hij gebeden had. Wellicht dat hij daarna spijt heeft gekregen, maar hij is nu wel tot levend geloof gekomen en daar ben ik heel dankbaar voor. Elke ziel die zijn of haar leven aan Jezus geeft, is reden voor de engelen om te juichen tot God.  Het geeft ook mij veel blijdschap als mensen hun leven aan God geven, onafhankelijk of dat wel of niet door mijn leven heen gebeurt. Ik wil mensen gewoon gered, hersteld en bevrijd zien. Ik dien een groot en machtig God, Die mensen compleet kan bevrijden en relaties kan herstellen. Ik bad voor een vriendin die serieus overwoog om haar relatie te beëindigen. We spraken lang met elkaar en op een gegeven moment voelde ik dat ik voor haar moest bidden. Later op de avond nam ze contact met me op en zei dat ze weer nieuwe hoop had gekregen door het gebed heen en doorgaat met die relatie. Ook dat zijn situaties waarvoor we bij God terecht kunnen. Hij houdt namelijk heel veel van ons. Een sprong van de brug overleefd Een man sprong van een hoge brug ergens in Amerika, waar veel mensen een eind aan hun leven maken. Hij had daar lang rondgelopen en gewacht, maar kwam steeds meer tot de conclusie dat er echt niemand was die van hem hield. Menselijkerwijs had hij die sprong niet kunnen overleven, maar ook hij riep, naar beneden vallend, uit dat hij niet dood wilde. Hij kwam uiteraard met een klap op het water terecht, maar op de een of andere manier wel zodanig dat hij het zou overleven.  Ik geloof dat het een dolfijn of zeeleeuw was, die hem redde. Het dier zorgde dat hij met zijn hoofd boven water bleef en bracht hem naar een plek, waar mensen de man konden redden. Meer mensen die nu gelukkig nog leven Zo is er ook een man die nu heel enthousiast voor God leeft en de wereld rondtrekt om Gods Woord te verkondigen, die van plan was een eind aan zijn leven te maken. Hij wachtte lang op het station. Lang genoeg om aangesproken te kunnen worden door een christen en zo van een wisse dood gered te worden. Een paar jaar geleden kreeg ik een heel bemoedigend Woord van kennis van deze evangelist. Een jonge vrouw, een tienermeisje eigenlijk nog, overleefde een zelfmoordpoging op wonderbaarlijke - ja, voor mensen echt onverklaarbare - wijze. Zij kreeg een nieuwe reden om te leven en werd evangeliste. Een man wilde zich aan een boom ophangen, maar God had een beter plan. Hij kon geen geschikte boom vinden. Ik geloof dat God daarvoor gezorgd heeft, want ik zie hem elke dag en hij dient God enthousiast. De schrijfster van deze blog was van plan naar het station te gaan en voor de trein te springen. Ze was zo depressief dat de machinist haar niets interesseerde, hoewel ze wist hoe erg het voor machinisten is als mensen voor hun trein springen. Door een wonder kwam ze die avond niet op het station aan. De volgende ochtend was de ergste pijn weg en kon ze rustig naar huis reizen. Ze leeft enthousiast voor Jezus Christus en is heel blij dat ze nog leeft. Zelfmoord is geen oplossing. God heeft een veel beter plan voor ons en na dit leven wacht de hemel voor iedereen die Hem met een oprecht hart aanneemt.   Neem eens een kijkje op de Facebookgroep Psychische problemen? Jezus helpt!. Wie weet vind je er dat sprankje hoop wat je zo nodig hebt... Zonder jouw probleem  te willen bagatelliseren natuurlijk. Lees meer psychische problemen Nodig vriend uit Inloggen

#niemand
02May2019
(N)iemand
Judith Evelien

Vandaag werd ik bruut overvallen door een liedje wat ik in geen tijden meer had gehoord. Ik kreeg het ooit eens cadeau van mijn moeder. Een liedje die destijds zo treffend bij mij paste. Alsof het over mij ging. Tot op de dag van vandaag kan ik het nog steeds niet zonder tranen luisteren. De woorden treffen me keer op keer als een dolk recht in mijn hart. Ooit leek het tot op de letter over mij te gaan, vandaag de dag herken ik er niets meer van mezelf in en de noodkreet die dit liedje luidt. Ik moest eerst hard zijn voordat ik zacht kon zijn Ooit zat ik zo op slot en wist ik van gekheid niet welke kant ik met mezelf en mijn gevoel op moest. In die periode had ik mijn gevoel en welzijn op een goede tweede, derde, vierde….of misschien wel tiende plek neergezet. Alles en iedereen ging voor op mijn eigen welzijn. Geen idee had ik wat voor mij belangrijk was en hoe ik hier invulling aan moest geven. Ik stond op het punt dat te gaan ontdekken en leren. Dat ging net zo bruut als dat dit liedje vandaag bij mij binnenkwam. Dat proces ging hard, fel, weergaloos en onbeholpen. Om zacht te kunnen zijn, moest ik eerst keihard zijn. Om mezelf te voelen, moest ik mezelf eerst jaren negeren. Dat is precies wat zo bij mij aan komt in dat liedje. Het laat me weer even ineenkrimpen en me terugvoeren naar die harde tante. Een proces wat ik zo graag anders had willen doorlopen, omdat ik verafschuw om wie ik toen was. Al kon ik het niet anders, dat weet ik. Toch vind ik het in- en intriest dat het zo hard moest. Het was een harde weg Ergens hoop ik dat mijn moeder dit gevecht van mij wist. Of kende, of herkende. Want ik heb nooit de kans gekregen om het eindresultaat van mijn ontwikkeling aan mijn moeder te laten zien. Zij zag slechts de aanzetten hiervan. Ik hoop dat dat de reden was dat ze mij dat liedje gaf. Ik hoop dat zij het me gaf omdat ze  ‘iemand’ wilde zijn voor mij en niet ‘niemand’. Ik hoop dat ze door die hardheid heen kon kijken en nog steeds die ‘iemand’ wilde zijn. Op dat punt was ik nog niet zo ver en had ik nog een flinke weg te gaan. Een weg die ik alleen af moest leggen, want zij besloot dat haar weg daar zou stoppen. Het kostte me heel wat en het duurde even, maar ik kon wel door haar ziekte en onmacht heen kijken. Ik heb altijd geweten dat zij meer wilde, dan ze kon geven. Ik zag het en ik wist het. Ik kon er alleen niet mee dealen dat ze tien vingers wilde, in plaats van de drie of vier vingers die ik haar aan kon rijken. Zag zij mij ook? Wij zagen elkaar, maar konden niet bij elkaar. We bleven beiden verstrengeld in onze eigen worsteling. Dat verwijderde ons mijlen ver van waar we daadwerkelijk naartoe wilden.  Marco Borsato - Niemand Volg mij ook opFacebook:  Koppzorgenen/ of op:Judith-it Mijn boek lezen?deze is verkrijgbaar op: www.boekenbestellen.nlMaar ook op:www.bol.com en op www.bruna.nlEn ook in de boekwinkel is Koppzorgen op bestelling verkrijgbaar, met isbn: 978-94-6345-111-6. Auteur: Judith Evelien.  Gerelateerde artikelen: Kom maar bij mij? Lees meer KOPP-kind ben je voor altijd! Lees meer Ik ben een overlever Lees meer

#Zelfdoding
09Oct2015
Gedicht over zelfdoding
Ingrid Tips en meer

Zelfdoding, men verneemt er steeds vaker iets over.De maatschappij is verhard. Of men zit met zichzelf in de knoop, kan een trauma niet verwerken, kan het leven niet meer aan.Er zijn uiteenlopende redenen waarom iemand dat doet en ik vind het heel naar als men daarover oordeelt. "De weg van de minste weerstand" hoor je dan vaker zeggen.Je weet nooit 100% wat de beweegredenen waren. Het blijft hoe dan ook vreselijk voor diens dierbaren.Zelf kreeg ik er ook van heel dichtbij mee te maken. Daarom schreef ik het volgende gedicht:Wat maakte jou zo ongelukkigWaarom had je zo'n verdrietJij was helemaal niet nukkigJouw ellende zag men nietHoe heeft het zover kunnen komendat je echt geen uitweg zagHad niemand je meer kunnen helpenJe had zo'n ontzettend lieve lachJe was geliefder dan je zelf besefteMaar nu is het te laatJe zult nooit vergeten wordenOok al dacht je misschien dat het zo gaatWe missen je nu alUit het oog maar nooit uit ons hartWe zoeken troost bij elkaarGedeelde smart is halve smartBron kopfoto: Pixabay

#zelfdoding
07Nov2017
Lijden in eenzaamheid, het zou verboden moeten worden!
Judith Evelien

Je bent niet de enige mama, weet je dat wel? Mama? Weet je dat jij niet de enige was? En weet je dat je nog steeds niet de enige bent? Er zijn nog veel meer mensen die worstelen met gevoelens die volgens de maatstaven van de maatschappij niet door de beugel kunnen. Gevoelens die niemand begrijpt en gevoelens die beangstigend zijn. Ooit was dit voor mij ook zo en kon en wilde ik daar ook niet over nadenken. Terwijl jij zo dapper was om hier open in te zijn. Niet dat je het heel subtiel bracht. Het werd ons meer opgelegd. Je smeet het bij ons op ons bordje en dat was het dan. Toch heb ik er bewondering voor hoe je hier voor bleef staan en hoe jij nooit een geheim hebt gemaakt van je verlangen. Je verlangen om te sterven. Jouw verlangen om te sterven ging niet samen met mijn verlangen om jou in mijn leven te houden. Wat had ik jou nog nodig en wat heb ik jou vaak moeten missen de afgelopen jaren. Wat kan me dat kwaad maken en wat vervloek ik dat rot verlangen wat jij had dan! Dat verlangen wat jou er toe dreef om er aan toe te geven en je verlangen werkelijkheid te laten worden. Dat rot verlangen wat mij mijn moeder ontnam. Dat rot verlangen wat jou je dochter ontnam! Het verlangen om te sterven is een allesoverheersend gevoel Dat verlangen is net zo dodelijk als een ongeneeslijke ziekte. Net zo bedorven en net zo verwerpelijk. Net zo slopend en net zo destructief. Dat is meteen de reden dat men vreselijk terug deinst wanneer men openlijk spreekt over het verlangen tot sterven. Het verlangen tot sterven is niet verenigbaar met het leven en valt niet te rijmen met iemand die nog bruist van de levensenergie. Het inlevingsvermogen daalt tot het nulpunt als het hier op aan komt. Dat moet veranderen! Het verlangen tot sterven is net zo’n legitiem gevoel als het verlangen tot overleven en leven en ieder ander gevoel wat iemand ervaart. Een gevoel die je niet weg kunt stoppen. Een allesoverheersend gevoel.  En weet je mama? Jij was niet de enige die dit zo voelde. En weet je mama? Je bent nog steeds niet de enige die dit zo voelt. Jij kunt het niet meer uitdragen en jij kunt het niet meer uitleggen. Met jou sterven, stierf jouw stem met jou. Die stem wil ik nu laten horen. Jouw gevoel mocht er zijn mama! Al was het niet te vatten en al was het laatste wat ik wilde, jou missen. Weet je wat ik ook niet wilde mama? Jou tegen jou zin in bij me houden. Jou ongelukkig zien. Jou je eeuwige worsteling zien strijden. In deze situatie waren er alleen maar verliezers. Onze verlangens druisten tegen elkaar in. We konden elkaar niet tegemoet komen. Als ik jou tegemoet zou komen, werd ik verscheurd van verdriet en kwam jij mij tegemoet, dan ging jouw hartverscheurende worsteling, strijd en lijden onverminderd door. Je bent niet alleen, al voelt dat vaak wel zo! Voor iedereen die kampt met deze gevoelens en deze verlangens: je bent niet alleen! Jij verdient het om gehoord te worden en jij verdient het om niet in eenzaamheid te lijden. Jij verdient warmte en jij verdient begrip. Hoe moeilijk dit ook is voor de mensen die van jou houden. Jij verdient een goed gesprek waarin jij precies kwijt kunt wat jij voelt. Zonder vooroordelen, zonder weerstand. Gewoon een luisterend oor. Niet meer en niet minder! Kon ik dat destijds maar voor mijn moeder betekenen. Niemand zou in eenzaamheid moeten lijden of in eenzaamheid moeten sterven.  Worstel jij met…een gebrek aan levensvreugde of Misschien ben je al jaren keihard aan het werk met jezelf. Misschien heb je al verschillende vormen van therapie gevolgd, begeleiding gehad, misschien ben je ooit opgenomen geweest. Stel dat je dat allemaal hebt gedaan maar voor je gevoel ben je er niet echt veel mee opgeschoten, voor je gevoel blijf je toch elke keer weer terugvallen in dezelfde angst, pijn, afwijzing, moeite, verslaving, problemen en/of gedragingen? En daarbij besef je ook dat er toch iets moet veranderen alleen weet je niet hoe je dat kunt realiseren,  zonder je weer in één of andere therapie te storten…. Dan is dit het juiste moment om je te verdiepen in- en misschien zelfs deel te nemen aan wat Blijvend Anders te bieden heeft. Neem vrijblijvend een kijkje en wie weet... Blijvend anders zit ook op Yoors! Blijvend anders met Rob Droog Lees meer Introductie van Blijvend anders Lees meer De Driedaagse van Blijvend anders Lees meer Waarom zou ik kiezen voor Blijvend anders? Lees meer Volg mij ook op Facebook: Koppzorgenen/ of op:Judith-it   Mijn boek lezen? deze is verkrijgbaar op:www.boekenbestellen.nlMaar ook op:www.bol.com en opwww.bruna.nlEn ook in de boekwinkel is Koppzorgen op bestelling verkrijgbaar, met isbn: 978-94-6345-111-6. Auteur: Judith Evelien.    Gerelateerde artikelen: Zelfmoord Lees meer De vraag van je leven? Lees meer Ik ben een overlever Lees meer De herinneringen die er nooit komen Lees meer Hey gek, ik houd van jou! Lees meer Zelfdoding is niet om te lachen (2) Lees meer Is zelfdoding om te lachen? Lees meer Sprankels: van levensbelang! Lees meer Verder weg dan ooit Lees meer Tien jaar geen mama meer... Lees meer Toen was geluk heel bijzonder Lees meer Donkere deken Lees meer Oktober; een maand van uitersten Lees meer Koffer Lees meer

#zelfmoord
07Oct2019
Als je weleens aan zelfmoord denkt....
Roodkapje

Als je weleens aan zelfmoord denkt Als je er weleens aan denkt, dat je beter af zou zijn, wanneer je van alle ellende af zou zijn, door een einde aan je leven te maken, wat zou je dan moeten doen?   Een einde aan je leven willen maken, waarom doe je zoiets? Iemand, die zelfmoord pleegt, heeft dit vaak al eerder overwogen. Iemand, die in een crisis zit, met zichzelf, geen uitweg meer ziet, ziet dit als enige oplossing. Je denkt een ander te kennen, maar is dit ook zo? Weet jij zeker, dat, diegenen, waar je omgang mee hebt, geen zelfmoordplannen heeft? Het is niet te voorspellen en iemand, die van plan is om zichzelf van het leven te beroven, geeft dit vaak niet aan. Heel soms zijn er kleinere voortekenen. Depressieve opmerkingen, of uitspraken, die achteraf, je het gevoel kunnen geven, dat dit al een voorteken was. Maar meestal komt een zelfdoding totaal onverwachts.  Er zijn ook mensen, die duidelijk laten weten, dat ze uit het leven willen stappen, dat ze daar alleen nog een geschikt moment voor zoeken. Uit het hoofd praten, werkt ook niet, meestal lijkt het wel of dit gelukt is, maar dat is schijn. Iemand, die dit duidelijk heeft voor zichzelf, zal zeker doen, wat hij/zij voor ogen heeft en dat is stoppen met leven. Psychische hulp   Heeft psychische hulp geen zin? Natuurlijk wel, maar psychische hulp, neemt je problemen niet weg, het helpt om problemen beter te verwerken of er beter mee om te kunnen gaan, maar de problemen zelf, kunnen ze niet wegnemen, daar zul je altijd mee geconfronteerd blijven worden. Bedreigingen, kunnen psychische schade veroorzaken, maar ook schulden, na oplichting, kunnen je in psychische nood brengen. Het omgaan hiermee, zul je zeker kunnen leren, maar het neemt de schulden niet weg, waardoor je weer in een depressie kunt belanden, boos worden op de oplichter en je in een vicieuze cirkel brengen, waardoor je er geen gat meer inziet. Je ziet nog maar één uitweg en dat is de dood, rust, stilte, geen gezeur meer, geen zorgen meer, geen pijn meer en je zeker niet meer gekwetst voelen.    Door alle stress, die je hebt ondervonden, kun je geestelijk, maar ook lichamelijk ziek worden. Het is ook een vicieuze cirkel geworden, die niet doorbroken kan worden, pas wanneer de stress verdwenen is, zal het geestelijke beter worden en het lichamelijke ook herstellen. Blijf je in hetzelfde kringetje rondgaan, dan is het een sterk persoon, die door durft en kan gaan. Maar het houdt wel een keer op. Het dal wordt steeds dieper en de uitweg is dan alleen nog maar de dood.  En je omgeving dan   Geliefden zullen zeggen, dat het een egoïstische daad is. Soms is er zelfs begrip, maar onbegrip overheerst. Wat doe je een ander aan, zullen ze zeggen, waarom dacht hij/zij niet aan de achterblijvers? Maar degene, die eruit stapt, is niet meer bezig met zijn/haar omgeving. Die is al zover, dat de omgeving misschien wel beter af is, zonde hem of haar. Verdriet van een ander, daar hebben ze al zo vaak bij stil gestaan, maar begrip voor het verdriet wat ze zelf ondergaan, is er vaak niet, het wordt te vaak onderschat en te vaak afgedaan met: doorzetten, of het komt allemaal wel weer goed! Maar wat er in het hoofd zit, dat ziet men niet, het verdriet zien ze niet, het vragen om begrip, voelen ze niet. En een masker is moeilijk te doorgronden, want vaak dragen deze mensen een masker, hebben plezier met anderen, kunnen een leuk gesprek hebben en altijd openstaan voor anderen, maar wat er achter het masker zit, wordt niet gezien. Een hoopje ellende, die zich onbegrepen voelt, die geen uitweg meer ziet, die moe is, doodmoe van het strijden. Moe van het strijden tegen het harde leven. Begrip voor zelfdoding   Er wordt vaak, vanuit religieuze zijde, gezegd, dat je niet in de hemel komt, wanneer je zelfmoord pleegt. Je zou er bijna van schrikken, want je mag niet eerder gaan, dan God je roept! Soms leven mensen al in een hel, het vooruitzicht dat ze niet in de hemel komen, is dan ook geen belemmering meer om toch zelfmoord te plegen. Het heeft geen zin om dreigementen te uiten, naar mensen, die in een depressieve bui, zeggen dat ze uit het leven willen stappen. Het heeft geen zin, om te zeggen dat je een egoïst bent, wanneer je het toch zou gaan doen. Het dringt niet meer door!  Wat heeft wel zin?   Luisteren, tussen de regels door lezen, een helpende hand bieden, maar vooral niet zeggen, dat het allemaal wel goed komt, geen verwijten maken en niet kwetsen, door te negeren. Een luisterend oor, een helpende hand, een arm om de schouder, psychische hulp, maar ook hulp om alles weer op een rijtje te kunnen krijgen. Ervoor te zorgen, dat de zorgen minder worden, dat er veel strijd uit handen genomen wordt, dat er geholpen wordt om de strijd voort te kunnen zetten, maar dat dat niet meer alleen hoeft. We werken samen! Dat geeft alweer een goed gevoel! Er zijn een aantal voorbeelden te noemen van mensen, die zelfmoord hebben gepleegd. Ik heb in mijn omgeving mensen zien wegvallen door zelfmoord. De één, was een melkboer, hij werd, onterecht, beschuldigd van kindermisbruik. Er is aangetoond, dat de beschuldiging nergens op sloeg, het was een man, die voor iedereen klaarstond, een goede man, hardwerkende man, maar door dit gebeuren helemaal kapot gemaakt. Hij sprong voor de trein.  Een meisje van 18 jaar, de dochter van de koster, niets aan te merken, leuke meid, altijd vrolijk, maar toch sprong ze voor de trein. Jongetje van 12, gescheiden ouders, vader laat zich nooit zien, maar belooft wel steeds hem te komen halen, hij hing zich op. Een meisje van 24, dochter van een prostituee, leuke meid, had afstand genomen van haar familie, werd op school vreselijk gepest, reed zich met hoge snelheid, dood tegen een boom.  Ik kan er nog heel veel opnoemen, maar wordt er triest van. Toch kan ik me best voorstellen, dat mensen niet meer verder willen/kunnen. Ik vind het geen egoïstische daad, het vergt ook nog eens heel veel moed, om jezelf van het leven te beroven. Ja, het is erg voor diegenen, die het stoffelijk overschot vinden, het is erg voor de treinmachinist, het is naar om een familielid zo te verliezen, maar dat is niet waar het om draait, het leven van iemand is opgehouden, omdat de maatschappij heeft gefaald. Gefaald, doordat er problemen niet werden onderkent, niet werden gezien en niet serieus genomen werden.