Meest gestemde posts
#chronisch ziek
16Nov2018
Ellie Brokking
#dood
07Apr2019
Als het voor mij niet meer hoeft....
Cassandra

 Als het me allemaal weer te moede is als het me allemaal weer te pijnlijk is als het me allemaal weer teveel is als het me allemaal weer te uitzichtloos is Mag ik dan zeggen dat het voor mij zo niet meer hoeft? Als de dagen eender lijken doordat ik niets meer kan als de nachten langer lijken doordat de slaap niet komt als de seizoenen schijnbaar ongemerkt in elkaar overgaan als ik echt niet meer midden in dit leven kan staan Mag ik dan zeggen dat het voor mij zo niet meer hoeft? Als chronisch pijnpatiënt, chronisch depressieveling, chronisch eigenwijs mens, ben ik geregeld op zoek naar mijn eigen grenzen en die van andere mensen. Nu heb ik gemerkt dat die grenzen van anderen vrij snel bereikt zijn wanneer het gaat over je ziekte, je kwaal en wat het allemaal inhoudt om te leven met een lijf dat kapot is en het dus ook niet meer goed gaat doen. De één vind het allemaal te moeilijk en hoort liever niet dat je weer elke dag alleen maar van bed-tot-bank komt, de ander zegt nog net niet dat je je niet zo moet aanstellen, maar vind wel dat je wat meer in beweging moet komen, want: “Dat ging toen toch ook beter?” Alleen was toen toen en is nu nu en is er een en ander veranderd in je lijf waardoor je het succes van toen echt niet meer zult kunnen bereiken. En hoe weet ik dat? Ja, gewoon uitgeprobeerd natuurlijk. Maar ja,”dan zul je het wel niet hard genoeg hebben geprobeerd.” En dat zijn dan de mensen die me het dichtst bij staan, die ik al jaren ken en waar ik lief en leed mee deelde. Alleen is het leed nu groter dan het lief en dan wordt het verhaal toch anders. Dus op die momenten heb ik het gevoel dat “het voor mij zo niet meer hoeft” Maar ja, met wie deel je die woorden? Want het is toch wel heftig om daar over te praten met mensen die om je geven, die je al jaren kennen en niet helemaal willen zien hoe “op” jij op dat moment bent. En die dus ook hun uiterste best zullen gaan doen om je te weerhouden van “het beëindigen van je ellendige bestaan”. Terwijl je eigenlijk alleen maar even je gal wilt spuien en je wanhoop wilt delen. Dus, beste lezer, bent u de pineut. Want u kent mij niet, heeft geen gevoelsband met mij en zal er ook niet van wakker liggen wanneer ik u dit toevertrouw. Dus, soms zie ik het niet meer zitten en wil dan angstaanjagend graag DOOD!! Zo, het moet maar eens gezegd worden, weg met de taboes. Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan. Word lid en beloon de maker en jezelf! Registreren

#hartje
19Jun2019
Ellie Brokking
#facebook
24Feb2019
Er zullen altijd mensen zijn, die echt zielig zijn...
peterdenharder

Echt, soms erger ik mij kapot. Je kunt er de klok bijna op gelijk zetten, maar soms weet ik precies wie er gaat reageren en hoe deze mensen gaan reageren. Sommige mensen zijn echt voorspelbaar, elke keer weer, krijg je een reactie in de trant van ‘ik ben zielig’… Valt het jouw ook niet op dat er sommige mensen zijn die altijd voorspelbaar reageren? Die altijd net datgene mee hebben gemaakt, wat jij hebt meegemaakt en die ook altijd precies weten wat jij zou moeten (of kunnen) doen? Ik weet er zo een paar aan te wijzen en ik erger mij daaraan! Ik zet op mijn FaceBook als status (voor de grap, baldadigheid, zo je het wilt noemen), de volgende status: Zeg, nog iemand in mijn vrienden- vage kennissen- vijandenlijst die tijd over heeft vandaag of morgen? De vloeren moeten gezogen en gedweild worden. Natuurlijk weet ik ook wel, dat die vrienden- vage kennissen- vijanden geen tijd hebben. De agenda voor de korte termijn is immers al zo vol met allerlei nutteloze bezigheden, dat we geen tijd hebben om op korte termijn even een handje bij te springen. En dat hoeft ook niet, als het echt nodig is, zal ik geen bericht op FB plaatsen met een hulp vraag, daar heb ik de ‘echte vrienden’ voor! Maar altijd is daar wel een persoon die met allerhande excuses van  ‘zwakte’ reageert. In de trant van: ‘sorry geen geld voor benzine’, altijd een gebrek aan geld om iemand ‘in nood’ te komen helpen. Nou, als ik je echt nodig heb, dan vergoed ik die benzine wel hoor, wees maar niet bang!  Maar dan die andere, die echte zieligert… Elke reactie bestaat uit ZWAKHEID! Ik heb last van mijn beentjes, ik ben reuma patiënt. Nee, sorry, je weet toch: mijn ‘o zo zere en armlastige rug’. Weet u, ik vraag niet wat u heeft, wat u mankeert. Ik stelde de eenvoudige vraag: Zeg, nog iemand in mijn vrienden- vage kennissen- vijandenlijst die tijd over heeft vandaag of morgen? De vloeren moeten gezogen en gedweild worden. Je hebt dus geen tijd, zeg dat dan gewoon! Je hoeft niet telkens en in den treuren te vertellen dat jij ‘o zo zielig bent’, dat weten we nu wel een keer! Van die mensen die je van die goede adviezen geven.  Heel vervelend natuurlijk een griepje en het lijkt ineens te heersen, als jij in een bui van ‘ik ben zielig’ op jouw FB schrijft dat de hoofdpijn niet te harden is, de neusgaten leegstromen met wat vocht dat net even dikker is als anders en je maag zich net voor de toiletpot omkeerde in plaats van in de toiletpot. Meid, neem een paracetamolletje, ga lekker onder de dekens… Ja, of die meid dat zelf niet bedacht heeft om dat te doen! Potverdrie zeg, ze lag de hele dag al te snotteren en te snuiteren op de bank onder een vierdubbel, dwars opgevouwen dekbed! Gewoon een eenvoudig: sterkte, kunnen we misschien ergens mee helpen, is er niet meer bij. Nee, moeders de zieke, mag zelf de kinderen uit school halen en eten koken met een druipneus boven de pan…   Tja, zover is onze nutteloze FB-maatschappij gezakt. In de shit, zo ziek als maar zijn kan! En ach, die vloer dweilen… Gisteren heb ik nog even een bezem gepakt en geveegd. Dat lukt nog wel met mijn ‘o zo zielige handicap’, het dweilen komt wel weer. Tis maar even dat u het weet! Have a nice day.

#eggless salad
26Sep2019
eggless salad
RelaxMetBex

Een heerlijke romige eiersalade zonder ei en dus zeer geschikt voor bijna ieder mens! Deze eggless salad is zeer makkelijk om te maken en kan zowel meteen geserveerd als in de koelkast bewaard worden. Serveer ze met een stukje stokbrood, cracker, als een bijgerecht bij een maaltijd salade of topping. Het kan allemaal!  Nog een paar extra dingetjes: kala namak of zwart zout kan je krijgen bij de meeste toko’s en veganistische winkels. Deze zout zorgt voor de ei ervaring in deze eiloze salade. De salade is ook aan te passen naar eigen smaak dus groenten toevoegen, Extra kruiden, een andere bron van de saus zoals Alpro yoghurt werkt ook prima. Ik ga in het recept vanuit hoe ik het gemaakt heb deze keer. Wat heb je nodig: 1 pak Stevige tofu (of silk) uitgelekt in stukjes 6 eetlepels mayolijn 2 eetlepels milde mosterd met mosterdzaad 1 theelepel Kurkuma 1 theelepel kerrie poeder peper naar smaak ½ theelepel Kala namak ( zwart zout ) 2 eetlepels Bieslook Om te garneren: snufje gerookte paprika poeder peterselie Chili vlokken Lepel kom om in te mengen food processor of een vork Wat ga je doen: Breek de stevige tofu in groffe stukken en puls deze in de food processor tot dat je stukjes hebt van ongeveer de grootte van een knikker. Mocht je Silke tofu gebruiken zorg dan dat de stukken 2 x zo grof blijven omdat deze nog wat zullen afbrokkelen tijdens het mengen. Zet de tofu even opzij en meng in de kom de 6 eetlepels mayolijn 2 eetlepels milde mosterd met mosterdzaad en de 1 theelepel Kurkuma, 1 theelepel kerrie poeder, peper naar smaak, ½ theelepel, Kala namak ( zwart zout ), 2 eetlepels Bieslook en meng ze heel goed samen tot dat je een mooi glad geheel krijgt. Meng het sausje en de tofu nu samen en roer deze goed door tot dat er geen deel tofu meer droog ligt. Garneer met een snufje gerookte paprika poeder en wat peterselie Eetsmakkelijk!

#sarcoidose
04Mar2019
!@#$%^ Sarcoïdose
Roos blogt

Leuke meid toch! Nix mis mee. Ik ben erg trots op deze selfie die ik vorig jaar augustus heb gemaakt op de dag dat Gordon ons bezocht. Het was een erg warme periode geweest, maar die dag was het wat koeler en ik heb nauwelijks gezweet ondanks dat ik zoveel last van de warmte en Sarco had gehad. Het was een perfecte dag,  alles verliep goed en was leuk. Vervolgens koste het me een week voordat ik weer een beetje bijgetrokken was, maar ja dat zie je niet op tv, maar ook als je me tegen zou komen zie je dat niet snel, mits je me echt heel goed kent. Ik heb ook helemaal geen zin om alleen maar bezig te zijn met treuren. Soms slaat de Sarco zo hard toe dat die zelfs met mijn hoofd aan de haal gaat. Ik dus ook compleet vergeet dat ik ook wel goede dagen heb gehad en niet zie hoe het ooit nog beter zal worden. Dit steevast vertellen tegen iedereen schiet ook niet op. Het geeft alleen een heel vertekend beeld, want wat bijna niemand weet is hoe vaak ik te moe ben om wat dan ook te doen, geen begrip dat ik afzeg, want ook na een heel weekend thuis zijn kan ik moe zijn of me beroerd voelen. Zo als nu het lijkt op griep, maar de andere Sarco symptomen zijn er en mocht ik twijfelen dan weet ik het nu zeker,  ik voel de granulomen op mijn buik.