Meest gestemde posts
#verlies
18Dec2017
Een verlies-elfje
Hans van Gemert

Tussen De woorden Op het papier Hoor ik jouw stem Altijd (c) 2017 Hans van Gemert Afbeelding: eigen foto Een elfje schrijven Lees hier alles over deze uitdaging van  Vanrupstotvlinder Lees meer Beloon de maker en jezelf Word lid Aanmelden

#herinner
16Jan2019
Ellie Brokking
#mijn moeder
28Jul2019
Een leven in foto's
Marjolein

Ik merkte dat ik er behoefte aan had foto's van mijn moeder bij me te hebben, te bladeren door haar leven als het ware. Gewoon een klein boekje dat je in je tas kunt hebben om af en toe gewoon eens te kijken. Nu had ik ooit, lang geleden, toen mijn kinderen na mijn scheiding voor het eerst met hun vader op vakantie gingen, voor alledrie een piepklein boekje laten printen met wat fotootjes van mij met het betreffende kind en andere goede herinneringen. Toen ik ging zoeken, bleek toch dat het een boekje van 10 x 15 cm zou gaan worden en dat het waarschijnlijk ook wat dikker zou worden dan een paar bladzijden. Ik vroeg mijn zus of ze ook zo'n boekje wilde en ook voor de kleinkinderen is het een mooi aandenken. Ik wil jullie meenemen en een paar foto's die in het boekje komen, uitlichten.  Ten eerste deze foto van mijn moeder. Is ze niet prachtig? Hier zal ze begin twintig jaar zijn geweest, zo eind jaren 60. Geen makkelijke tijd voor haar. Haar moeder overleed in 1966 en rond de tijd dat deze foto genomen is, is ze uit huis gegaan. Ze had een baan aangenomen als kamermeisje in een hotel dat gevestigd is in een groot landhuis waar de bedienden ook intern op kamers konden en dat zag zij als een goede oplossing in haar leven op dat moment. Ze had er kost en inwoning en dat bestond, zoals zij altijd zei, uit veel te weinig eten. Ze was in die tijd 'zo mager als een ram' en had eigenlijk altijd honger. Ook sociaal gezien was het een belangrijke tijd. Ze ontmoette er Annelies, die een vriendin voor het leven werd en natuurlijk ontmoette ze mijn vader daar, die er tuinman was. De kleding en het kapsel zijn typisch jaren 60 en ook de geplukte wenkbrauwen, wat ik altijd zonde heb gevonden. Ze heeft destijds door een vriendin haar wenkbrauwen laten epileren, want dat was hip in die tijd, en die zijn nooit meer aangegroeid! Reden voor mij om nooit aan mijn wenkbrauwen te zitten.  In 1970 trouwde ze met mijn vader. Ze gingen wonen in een heel klein huisje dat naast het hotel stond. In die tijd werden vrouwen nog automatisch ontslagen als ze trouwden. In 1971 werd ik er geboren en de eerste twee jaar van mijn leven heb ik er gewoond. Mijn moeder werd soms gevraagd in te vallen in het hotel en dan stond ik in een box op zo'n hotelkamer. Kijk nou wat een schattig klein meisje ik was. Mijn moeder heeft nog steeds dezelfde lange kragen als op de vorige foto.  Bijna vier jaar na mij werd mijn zusje geboren, op eerste kerstdag. Kijk deze foto nou met zo'n heerlijk jaren 70 interieur! Bruine ribfluwelen bank, zo'n staande lamp en gordijnen met zo'n wild bruin met oranje motief. In de vensterbank zo'n lidcactus en een parapluplant. We waren inmiddels verhuisd naar een flat in het dorp, waar we drie slaapkamers hadden. Middenin het bos wonen is leuk, maar heel omslachtig als je boodschappen moet doen en ook het sociale leven is heel lastig, zeker in een tijd waarin het niet vanzelfsprekend was dat je een auto had.  In deze zomerjas kan ik mijn moeder uittekenen in de jaren 80. Die heeft ze lang gehad. Ze hield van de zon, zat vaak al in februari met haar winterjas even in de zon met een kop koffie. We kampeerden in die tijd regelmatig aan zee, in Schoorl. Kamperen was niet echt haar ding, tenminste, niet drie weken zoals we altijd deden. En financieel gezien was het de enige manier om op vakantie te gaan. Hier heeft ze een plantje of bosje takken in haar handen, zie hield van rommelen in de tuin, zoals ik dat ook doe en zag altijd wel creatieve mogelijkheden. Dit is echt mijn moeder ten voete uit in mijn jeugd, zonnebril, van die charmante korte broeken en die jas, ook altijd met opgestroopte mouwen. Oma zijn was de glansrol van haar leven. Wat hééft ze genoten van haar kleinkinderen. Vijf mocht ze er verwelkomen en bij alle vijf heeft ze jarenlang opgepast. Ze heeft bij alle vijf ook een warm plekje in hun hart. Op deze foto staat ze met mijn jongste dochter, die in 2001 geboren werd, een jaar na haar eerste borstkankeroperatie en chemo. Na haar werden nog de twee zoons van mijn zus geboren en zo had ze drie kleinzoons en twee kleindochters. Niets was ooit te gek, alles mocht bij oma, natuurlijk verwende ze ze een beetje, zoals oma's dat horen te doen, maar in de opvoeding zat ze op dezelfde lijn als ik en ook als mijn zus. De kinderen mochten ook altijd komen logeren, dan werd er gebakken, of de bessen van de bessenstruik moesten geoogst en werd er bessensap gemaakt. Mijn zoon dronk al heel jong koffie bij oma, met heel veel melk, maar hij vond het heel erg stoer. Toen mijn moeder gescheiden was, hielden de kinderen ook wel in de gaten of ze niet alleen was met oud&nieuw bijvoorbeeld, want dat mocht niet. Ze was een zeer geliefde oma.  Een foto van mij met mijn moeder van toch ook alweer een kleine vijftien jaar geleden, denk ik. Ik was in ieder geval nog niet gescheiden, en zij dus ook niet. Zij stonden op een camping in Friesland en wij gingen er een dagje heen. Een dagje naar opa en oma op de camping. De band die ik met mijn moeder heb gekregen nadat ik kinderen heb gekregen, maar zeker ook nadat ze ziek werd en we allebei een jaar na elkaar zijn gescheiden, is een zeer diepe band. Met haar kon ik over alles praten en jarenlang was zij eigenlijk mijn beste vriendin en steun en toeverlaat. Nadat de borstkanker de laatste keer terugkwam, is ze erg verzwakt en was ze eigenlijk zo druk met haar eigen herstel dat bij haar aankloppen voor goede raad er niet meer in zat. Dat snapte ik heel goed, maar ik vond het ook heel moeilijk. Ze werd zwakker en afhankelijker, maar ze bleef ook zichzelf, recht voor zijn raap en nuchter. Ze liet ook zo min mogelijk merken dat dingen niet meer goed gingen, ze wilde het zelf niet accepteren.  Het boekje dat ik laat drukken bevat bijna honderd pagina's met foto's en ik weet nu al zeker dat het een dierbaar boekje zal zijn dat ik altijd in de buurt zal hebben. Het maken van het boekje kostte de nodige tijd en toen ik daarna even in de tuin zat, was daar weer mijn vriendje de witte vlinder, die een tijdje rondvloog alsof hij mijn moeder's goedkeuring kwam doorgeven.  Lees meer Sleutels inleveren Een maand later Nu ben ik die dochter

#oliecrisis
25Feb2019
Wat God samenvoegt.....
Miranda Tabor

Muziek is zo verbonden met herinneringen....dat je wel kunt blijven associëren. Omgekeerd kan ook. De autoloze zondagen waren een bijzondere tijd, ik zat toen op de lagere school en besefte nog niet welk een geschiedenis wij toen schreven. https://nl.wikipedia.org/wiki/Oliecrisis_van_1973   Deze ervaring viel samen met (voor mij) met een speciaal nummer van Robert Long. Ze zijn in mijn brein versmolten tot één geheel.   

#naam dochter
20Jan2018
Ze zou Stephanie heten
Judith Evelien

Als jij ooit een dochter zou krijgenStephanie. Zo zou jij je dochter noemen als jij later het geluk mocht hebben om een dochter te krijgen. Nog regelmatig flitst deze herinnering door mijn hoofd. Al weet ik niet precies waarom. Het heeft indruk op mij gemaakt, al was dat op dat moment niet het geval en lachten we samen om deze mijmering. Die glinstering in je ogen en die blik in jouw toekomst. Het raakt me nog steeds. We waren niet ouder dan een jaar of zeventien, denk ik. Een hecht vriendengroepje waar jij ook onderdeel van was. In die tijd trokken we veel met elkaar op. Het schijnt zelfs dat jij een oogje op mij had. Ik vond je een aardige knakker, maar ik geloof niet dat ik op die manier interesse in je had.  Mijn meiden kregen een andere naam Vandaag de dag ben ik moeder van drie, prachtige meiden. Geen van hen heet Stephanie. Ik had destijds niet zo’n naam waar ik me aan vasthield. In mijn toekomstbeeld was er destijds geen ruimte voor kinderen. Ik had het te druk met het op de rit krijgen van mijn eigen verleden en het toewerken naar mijn toekomst. Kinderen pasten daar echt niet in. Lange tijd verdrong ik de mogelijkheid dat ik überhaupt ooit moeder zou worden. Zolang ik mijn kind niet de garantie kon geven op een vlekkeloze  jeugd, zou ik er niet aan beginnen. Een naïeve gedachte, zo weet ik nu. Die garantie kun je immers nooit geven. Door mijn meiden denk ik weer terug aan StephanieEn als ik dan samen met mijn middelste meisje, tijdens een wandeling, van het winterse zonnetje geniet en het ene liedje na het andere liedje weg zing, dan denk ik nog eens aan ‘’Stephanie’’. Zo ver is het bij jou nooit gekomen. Stephanie zou nooit geboren worden. Al weer de nodige jaren geleden kwam jij om bij een bedrijfsongeval. Een brand. Al tijden hadden wij geen contact meer, we werden ouder en onze wegen gingen ieder een eigen pad. Maar wat was de schok groot toen mijn broer mij destijds dit verdrietige nieuws vertelde. Het zal inmiddels al tien jaar geleden zijn. Maar tot op de dag van vandaag is het nog steeds ‘’Stephanie’’ die zijn weerkaatsing heeft in mijn dochters. Mijn prachtige dochters die ik nog eens extra koester als die weerkaatsing zijn intrede doet. Mijn dochters die ten tijde van die mijmering nog niet eens een plekje hadden in mijn eigen mijmering. Stephanie had dat wel. Ze is symbool geworden voor al het moois waar ik vandaag de dag van mag genieten. Al heeft Stephanie nooit echt bestaan, voor mij is ze levens echt!  Volg mij ook opFacebook: Koppzorgenen/ of op:Judith-it Mijn boek lezen?  deze is verkrijgbaar op: www.boekenbestellen.nlMaar ook op:www.bol.com en op www.bruna.nlEn ook in de boekwinkel is Koppzorgen op bestelling verkrijgbaar, met isbn: 978-94-6345-111-6. Auteur: Judith Evelien.    Word lid en beloon de maker en jezelf! Aanmelden

#spelen
03Sep2019
Spelen
Paola

Spelen in de speeltuin Het is lang geleden Dat ik als klein kind Van een glijbaan ben gegleden Waar is de tijd gebleven Dat ik op een schommel zat Met mijn haren in de wind Zwevend naar de hoogste lat Zonder zorgen lekker spelen Lopen op de wip Niet te denken aan gevaar Wie valt is even sip Uren samen spelen De dag die vloog voorbij Opeens stop je daarmee En speel je niet meer vrij Nu ik eraan terug denk Al zittend op mijn stoel Ook de herinnering aan het spelen Geeft me nog steeds een blij gevoel ♡Paola ☆Kwestie van gevoel ☆ ©Paola Lisman-Huyg In de  Schrijfuitdaging september 2019 van Hans van Gemert is de uitdaging om het woord speeltuin te gebruiken in een verhaal of gedicht

#herinnering
11Jan2019
Ellie Brokking
#challenge
15Jul2019
Challenge - welke muziek hoort voor jou bij je favoriet film?
ellesvandenbroek

Weer een nieuwe Challenge in de serie Challenge - welke muziek hoort voor jou bij … Dit keer de vraag: Welke muziek hoort voor jou bij je favoriete film! Leuk als je er iets bij vertelt, waarom dit nummer, en waarom die film? Is het de tune van de film zelf, of is het een nummer die in de film voor komt?  Ik ben benieuwd, en ik hoop dat er nog meer van jullie challenges in de serie geplaatst worden, plaats je dan ook een link?  Voor mij is de film Ghost met Patrick Swayze wel een voorbeeld van een ontroerend nummer! Midden in de puberteit, natuurlijk verliefd op Patrick Swayze. Het blijft een prachtige film!  Een andere film in die tijd was Top Gun met Tom Cruise. Midden in de puberteit, natuurlijk verliefd op Tom Cruise (haha, dit is geen vertyping …. ) En als ik nog even ga verder denken komen er nog veel meer boven borrelen, maar ik geef jullie de ruimte! Plaats je in je reactie een link naar je favoriete film-muziek!? Challenge - welke muziek hoort voor jou bij ... Lees meer Lees meer Challenge: Welke muziek hoort voor jou bij verdriet Challenge - welke muziek hoort voor jou bij LENTE? Challenge - welke muziek hoort voor jou bij ... (vul in) Challenges van mede-yoors-leden naar aanleiding van mijn challenge: Challenge - Welke muziek hoort voor jou bij jeugdsentiment? Lees meer Challenge-welke muziek hoort voor jou bij vroeger Lees meer Challenges - welke muziek hoort voor jou bij begrafenis Lees meer Challenge - Welke muziek hoort voor jou bij jeugdsentiment? Lees meer Challenge - welke muziek hoort voor jou bij vakantie Lees meer Challenge - welke muziek hoort voor jou bij kleinkinderen Lees meer Challenge - welke muziek hoort voor jou bij je leven Lees meer