Meest gestemde posts
#spiritueel
21May2019
Is spiritualiteit af te lezen aan kleding?
Marjolein

Na mijn blog van gisteren heb ik kennelijk wat mensen op het hart getrapt en na wat emails en chatgesprekken heb ik toch nog langer na zitten denken over wat ik nou schreef. Kennelijk is het niet helemaal zo overgekomen als mijn bedoeling was. Spiritualiteit heeft al van jongs af aan mijn interesse. Kennelijk had ik erg de behoefte spirituele mensen te herkennen en wilde ik zelf ook graag bij een groep horen. Toen ik een jaar of vijftien was, wilde ik graag horen bij een groep alternatieve leerlingen op mijn school die zich geheel in het zwart hulden. Dat deed ik dus ook en ik verfde zelfs mijn haar zwart. Hoorde ik nu bij die groep? Nee, niet echt of eigenlijk helemaal niet. Kennelijk is bij mij toch blijven hangen dat je spiritualiteit kunt aflezen aan iemands uiterlijk en had ik zelf de behoefte zo gezien te worden. Spirituele mensen herken je vaak aan Ixtlan kleding, lange strokenrokken, veel paars, blauw en roze, wat verwassen aandoende stoffen, van die lappenvestjes, en lang haar, een beetje hippie-achtig dus. In mijn vrije tijd droeg ik ook regelmatig dergelijke kleding. In de laatste tien jaar ontwikkelde ik een voorkeur voor lange jurken met bloemetjesprints. Ik wilde gezien worden als spiritueel, als zacht en lief. Misschien wel als uithangbord met het verzoek om lief voor me te zijn. Ondertussen kwam ik ook mensen tegen die in mijn ogen écht spiritueel waren en dat waren vaak heel andere types. Kleding interesseerde ze niet overmatig, ze droegen iets makkelijks, van biologische katoen ofzo, gebruikten geen make-up en verfden hun haren niet. Ogenschijnlijk boeide het ze niet wat anderen van ze vonden. Mooi vond ik dat, maar ik was teveel met uiterlijk bezig om dat ook te kunnen. Ik vond het veel te leuk om met kleding bezig te zijn. Ik kon daar heel druk mee zijn, maar altijd alleen voor mezelf, want als ik ergens geweest was, kon ik me later meestal niet herinneren wat de anderen aan hadden gehad. Waarom dan voor mezelf de lat zo hoog leggen? Ik ben niet heel erg aanwezig in een groep, wil niet opvallen, maar wilde kennelijk door mijn kledingkeuze toch ‘gezien’ worden. Dat veranderde een jaar of twee geleden. Vroeger kon ik best onrustig worden als ik een maand niks kocht. Nu interesseerde het me ineens heel veel minder. Ik vond ook niks leuks in de winkels, of ik had het al. Mijn smaak veranderde, maar welke kant op? Ik weet het nog steeds niet. Ik merk dat ik iets anders uit wil stralen, maar wat? Ik laat het maar even. Ik weet inmiddels wel dat je iemand niet écht kunt leren kennen door hem naar aanleiding van zijn kleding in een hokje te plaatsen, dat moet ook niet. Spiritualiteit kun je ook vinden bij een persoon die een driedelig pak aan heeft, maar ook bij een oude man in een versleten trui. En alles er tussenin. Lees meer Spiritueelderig Mijn eigen nestverlater Het drama van de broedende duif

#camper
18May2019
1960-1980
#broervanherbie
22Jul2019
Bus 69
peerke70

Net als zijn kleine broer Herbie heeft ook Bus heel wat meegemaakt. Nu, is dat voorbij. Moe is Bus, hij slijt zijn laatste jaren hier met een aantal oude maten op het autokerkhof. Straks, wanneer de laatste druppeltjes benzine op zijn, zal hij hier ook blijven. Nu kijkt hij terug op zijn leven en hij geniet van wat ze elkaar samen vertellen. De tevreden glimlach zit rond zijn mond. De anderen komen met veel verhalen over races die ze hebben gereden, ongelukken die ze hebben overleefd en de steden waar ze zijn geweest. Bus zelf had ook veel verhalen, maar anders. Bus hield van de natuur, de zandweggetjes, Hij is zelfs op een boot geweest, naar een compleet ander land. Busschuit noemde hij die boot altijd in zijn verhalen.  Bus heeft ook juist verhalen van wat er binnen in hem gebeurde. Zijn toptijd, 1969,  en de mensen die hem toen bereden. Ja hij kan tenminste zeggen dat hij echt vlinders in zijn buik heeft gehad!  Tevreden kijkt hij dus terug, hij is echt goed uit de bus gekomen. Maar nu, nu heeft hij een probleem. Zijn verhalen is hij kwijt aan het raken. Hij weet het allemaal niet meer!   De vraag van Bus! Deze tijd van het jaar, zo weet Bus, gaan veel mensen op vakantie, ze komen op plaatsen waar hij ook is geweest. Die mensen, die wil Bus graag bereiken.  En jullie? Jullie zijn die mensen! Willen jullie bus helpen?  Maak nieuwe verhalen voor hem, haal herinneringen op, probeer datgene wat je  meemaakt te vertellen door de ogen van Bus. Of verzin gewoon een verhaal, een verhaal over de plek waar je op dat moment bent.  Kan misschien nog net in de schrijfuitdaging van Hans van Gemert. Maar wanneer de verhalen net even te pittig worden, wil je ze dan toch vertellen? Bus heeft ze nodig! Schrijf ze, maak wat foto's en deel ze, liefst in een link onder dit verhaal. De foto die ik heb gemaakt toen Bus het mij vroeg zal ik hier nog even onder plaatsen.  Misschien inspireert deze. Oh ja, misschien zie je ook dat er naast bus een karretje staat? De voorkant is geel! Bus noemt hem banaanhangwagen, De laatste reizen die bus heeft gemaakt ging hij altijd mee. Banaanhangwagen weet gelukkig nog een paar van de verhalen. Voor nu houdt dat Bus nog aan het glimlachen. Mocht je willen weten waar Bus vandaan komt... Duisburg, tenminste, daar staat hij nu, zijn echte oorsprong, is een heel ander verhaal. Misschien wel een verhaal dat jij hem kan vertellen. We houden de brievenBus in de gaten!