Meest gestemde posts
#verjaardag mama hemel
09Mar2019
Jouw dag zonder jou
Judith Evelien

48 jaar was je, toen je je leven het leven liet. Daar stopten al je te behalen mijlpalen ineens. Je liet slechts je geboortedag na om ons aan je te behalen mijlpalen te herinneren. Een reeks cijfers, een dag, een datum. Zo abstract. Na jouw dood moesten we jouw geboortedag abstract vieren. Nou ja, vieren? Herdenken? 11 maart was jouw dag, is jouw dag. Ook na jouw dood blijft dat nog jouw dag. Een abstracte dag Lang was het een gekke dag, een dag waarvan ik niet zo goed wist hoe ik deze in moest richten. Zo gek om jouw zogenaamde mijlpalen alleen te moeten ‘vieren’. Hoezo vieren? Je bent er niet meer! Je verjaart niet meer, we hoeven niet meer te proosten en er zijn geen wensen meer voor een kleinigheidje om je te verrassen. Het is leeg op die dag. Geen invulling. Geen idee wat ik op deze dag moet herdenken of vieren. Jouw geboorte? Je leven? Dat je er ooit was of bent geweest? Dat zijn gegevens die inmiddels net zo abstract aanvoelen als de cijfertjes die jouw geboortedag nu aanduiden.  Je zou 60 worden Jaren verstreken en het bleef wat onwennig. Je vijftigste mijlpaal brak aan en ik weet niet eens meer wat ik toen heb gedaan. Je werd vijftig jaar zonder dat je er zelf bij was. De komende 11 maart zou je 60 worden! Je pensioenleeftijd zou langzaam maar zeker in beeld komen. Ik weet niet, 60 is toch ook een soort van mijlpaal. Althans, zo zag ik dat wel bij papa. Zijn verjaardag vierden we uitbundig, maar toch ook ingetogen. Samen met zijn vrouw en alle kinderen en kleinkinderen hadden we pret voor tien. Een mooi en bijzonder samenzijn. We genoten intens en papa was het stralende middelpunt. Zo had dit ook voor jou moeten zijn. Vind ik! Het twaalfde jaar dat jij er niet meer bent bereiken we in oktober. Verdorie mama! Een trieste mijlpaal… Die twinkeling zei meer dan 1000 woorden Hoe had jouw 60e verjaardag eruit gezien? Was het in dezelfde strekking als jouw 48e verjaardag? Dat was niet het allerleukste feestje kan ik mij nog herinneren. Maar het was wél jouw dag en ik was er bij! Ik feliciteerde je en gaf je een cadeautje. Je glunderde omdat ik deze dag met jou meevierde. Dat staat me nog wel bij en die glundering en twinkeling in jouw ogen wanneer je mij zag, die mis ik. Daaruit kon ik zoveel aflezen. Deze blik zei meer dan duizend woorden.  Wat moet ik nou met die 11e?! Moet ik een gebakje eten, aan je denken of een kaarsje branden om te ‘vieren’ dat jij er al die jaren niet meer bent?! Dat doe ik ieder jaar wel braaf, want het is jouw dag. Jouw dag zonder jou. Het enige wat jij mij na al die jaren nog na laat, zijn de mijlpalen die je had kunnen behalen. Jouw dagen. Die dagen maken jouw bestaan nog enigszins tastbaar. Ze horen bij jou en ze staan symbool voor iets wat jij neer hebt gezet ten tijde van jouw leven. Hoe pijnlijk, niet eerlijk, frustrerend en verdrietig ze ook zijn, er is ook altijd een kant die mij in laat zien en voelen dat je toch nog een deel van mij bent, een deel van mijn leven en een deel van mijn kinderen. Hoe ontoereikend ook, het maakt je weer een beetje levendig. Wij vieren jouw verjaardag Dit jaar staan papa, mijn broertje en ik samen stil bij jouw mijlpaal. Gewoon omdat 60 jaar worden jou ook was gegund, onder andere omstandigheden en met ons erbij. Jij liet mij mijn vader en mijn broertje na. Zonder jou had ik hen niet. Misschien moet ik het in dit licht gaan bekijken, want in dat licht, valt er zeker wat te vieren.  Volg mij ook opFacebook: Koppzorgenen/ of op:Judith-it   Mijn boek lezen?  deze is verkrijgbaar op: www.boekenbestellen.nlMaar ook op:www.bol.com en op www.bruna.nlEn ook in de boekwinkel is Koppzorgen op bestelling verkrijgbaar, met isbn: 978-94-6345-111-6. Auteur: Judith Evelien.  Gerelateerde artikelen: Morgen is het feest Lees meer Facebook weet niet dat ik jarig ben Lees meer Het eerste kinderfeestje was een feit! Lees meer

#enriqeau
24Aug2019
Mijn broer is vandaag jarig...
The Original Enrique

Zilte waterdruppels, over mijn gezichtJarenlang zwijgen, tussen ons tweeAutisme, heeft onze band ontwrichtM'n enige broer, op deze aardeDat doet toch pijn, hij heeft toch waardeZo'n dag in eenzaamheid, doet zo'n verdrietMijn waterige ogen, zie jij nietIn eenzaamheid verjaard, dat doet jou zeerDe aarde die gewoon doordraaitLieve broer, Gefeliciteerd© 24-08-2019 Copyright; Blog, titel(s), tekst(en) en gedicht in dichtvorm Enriqeau van/door: © The Original Enrique ( enrique.dutch@gmail.com ) Alle rechten voorbehouden/All rights reserved. Afb. Pixabay: https://pixabay.com/nl/illustrations/landschap-bergen-sun-waas-1158269/ En: https://pixabay.com/nl/photos/bloem-het-leven-spleet-woestijn-887443/ Tags: #enriqeau #gedichten #gedicht #verjaardag #broer #autisme #eenzaamheid #alleen #jarig #verdriet

#jarig
18Sep2019
Jarig, Oma, Pannenkoeken en Zwarte Piet.
Irma

Op 22 november ben ik jarig! Pepernoten liggen dan al maanden in de schappen van de winkels en de Sint is dan al een week in Nederland. Traditie was dat mijn oma op mijn verjaardag pannenkoeken komt bakken. Dus ik had ook altijd op mijn verjaardag mijn feestje. En speelden wij koekhappen en ezeltje Prik of nachtwacht. Steevast als oma de bijkeuken in ging om de pannenkoeken te bakken, kwam er na een minuut of 10, een stel flinke bonzen op de deur en gooide een zwarte hand de pepernoten, schuimpjes (harde) en tumtum de kamer in en moet je bukken om dit heerlijk snoepgoed niet voor je hoofd te krijgen. Terwijl wij druk alle lekkernijen van de vloer afrapen, staat oma met de pollepel in de keuken, en gilt dat ze zo enorm geschrokken is van die zwarte Piet die ineens naast haar stond en die ze bijna, een klap met de pollepel op zijn hoofd had gegeven. Ik vond mijn oma zo dapper!!

#jarig
17Mar2019
Incognito
Miranda Tabor

Snel, even stiekem, want hij wil niet dat ik het aan 'de grote klok' hang....maareuh...... Hij is 36 jaar geworden. Onze jongste zoon. Ben apetrots op hem. Hij heeft sinds begin dit jaar een fijne baan en heel pril nog, een vriendin.  Plaats het natuurlijk weer alleen op Yoors, dus....als jullie ondervraagd zouden worden, dan zijn wij maar met een paar fanatiekelingen en hebben ook helemáál geen grote lezerskring!  Heel iets anders als al dat andere internet. Eigenlijk zijn wij gewoon een vriendenclubje, toch en die weten allemaal als er een kind of kleinkind jarig is....toch?! Maar alle gekheid op een stokje, ik kan wel een gat in de lucht springen. Het is zo schattig ook. Mama is helemaal happy. Dat wou ik dan toch maar even gezegd hebben.....punctueel om 00.00 begonnen, want natuurlijk blijft hij angstvallig op zijn kamer. Hij weet maar al te goed dat ik anders direct de mondharmonica ter hand neem en een serenade breng. Ja, zo gek is die moeder van hem. Echt?  Zeker weten.         Wel ter gelegenheid van iets anders.....maar erg leuk. Doet mij aan mij denken. 

#jarig
04Aug2019
Jarig!
Irma

In November ben ik jarig en vroeger mocht je op school altijd uitdelen naar de andere klassen. Of dat nu nog zo is weet ik niet. Maar het leukste was dat je van de andere meesters en Juffen, of poëzie plaatjes kreeg en soms ook wel stickers. Mijn vriendinnetje en ik haalden altijd rottigheid uit. Ik zat ook in de klas met mijn tafeltje andersom, iedereen keek naar het bord, alleen ik keek naar de muur. Want dat was mijn straf, iedereen moest altijd om mij lachen. Stond ook vaak op de gang, en moest regelmatig nablijven. Maar goed mijn verjaardag. Ik had mijn moeder gevraagd om kersenbonbons te kopen om uit te delen aan de juffen en de meesters. dat was geen probleem. wat we ermee gingen doen vertelde ik niet, want dan had ze deze nooit gekocht, dat zou ze zeker zonde gevonden hebben, en terecht! Mijn vriendinnetje en ik haalden de papiertjes er netjes af, maakten er een gaatje in, en lieten ze leeglopen.. In de gootsteen, want wij vonden de inhoud  niet lekker, in tegenstelling tot anderen. Wij vulden de bonbons met Maggi, Smeerden ze dicht met chocoladeboter en cacao. De rode, glimmende papiertjes er weer om en op heuglijke dag weer uitdelen.  Ze vonden het allemaal nogal wat dat ik kersenbonbons uit deelde, jaren geleden waren ze eigenlijk een luxe. Ik heb er niet veel meer van gehoord, maar mijn zusje die in een lagere klas zat, vertelde dat de juff hem uitspuugde in de prullenbak. Dat deed ons al deugd!! Hahahaha!  Een foto bijvoegen deed de pagina niet. Dus helaas!

#jarig
16Nov2018
Ik ben Jarig en nu 36 jaar.
Marko.Zwier

God heeft mij weer een jaar gespaard. 36 jaar geworden en kan kijk nu de 37 tegen de rug.

#jarig
24Aug2019
omdenken
Mamaloetje

Ik weet nog dat mijn moeder 42 werd; mannnn, wat vond ik dát oud! Van de week keek ik in de spiegel. Ik zag een grijze postduif met akelig veel trekjes van mijn moeder. Verbaasd, voelde ik me. Wanneer was dìt gebeurd? Hòe had dit kunnen gebeuren? Was ik nu werkelijk oud-oud??? Oh shit, moest ik me nu ook volwassen en verantwoord gaan gedragen? Hemel..., hier was ik nìet op voorbereid - wat een schrik! Ik sprak met de oudste drie; zij waren het die mij vroegen mijn haar niet meer te verven. En ik..., ik had ze beloofd te wennen aan de glitters die uit mijn hoofd groeien. Eerlijk waar, ik heb het een jaar geprobeerd, maar ik kon er tòch niet helemaal aan wennen. Hoe grijzer het werd, hoe minder zin ik had er iets mee te doen. Hoe grijzer het werd, hoe ouder ik me voelde - en verdomd, ik ben dan wel 'oud' aan het worden, ik vòel me niet oud! De meiden gaven 'toestemmimg', hetzij met tegenzin. "Je bent mooi, òòk met grijs haar!""Nou, ok dan. Maar denk maar niet dat ik je dan mooier vind!" "Ik snap het wel hoor..., maar ik vind het wel jammer..." Ik toverde de twee pakjes uit mijn tas, die ik stiekem al gekocht had en trok me terug. "Ik vind het wel mooi, maar niet mooier dan wat het was.""Het is zonde..., maar ook wel mooi...""...., als jij maar blij bent..." Ja, blij was ik! Ik voelde me plots zò veel beter en fijner - gek genoeg had dat zilveren haar me tòch wel in de weg gezeten... Vanmorgen om half zeven kwamen ze de slaapkamer in, trots als een pauw, met een bekertje hagelslag met de 4 en de 2 erin. Ze glunderden en verklapten direct al dat ze ook nog een slinger opgehangen hadden. De tekeningen waren mooi - zulke mooie tekeningen had ik nog nooit gezien. Omdat ik jarig ben mag ik vannacht slapen met hun knuffels. Het fijnst waren hun kroelen, wat kunnen ze alle vijf toch heerlijk kroelen! 42..., het bleef galmen in mijn hoofd. Terwijl het me nooìt iets deed, mijn leeftijd! Ik liep de keuken in en zag de kaarsjes liggen die even daarvoor in het bakje hagelslag hadden gezeten. Há!!! Gevalletje omdenken!! En meteen werd de dag een stuk leuker...

#jarig
22Dec2018
Mijn laatste dag als 42 jarige
peterdenharder

Het is een feit, vanavond vier ik mijn laatste dag als 42-jarige en slaap mijn nieuwe levensjaar tegemoet om morgen als 43-jarige op te mogen staan. Gegroet oud levensjaar, het was een aangenaam jaar. Op sommige momenten teleurstellend, soms zelfs klote te noemen. Het gedane neemt geen keer, vanavond sluiten we het hoofdstuk af in een geselecteerd gezelschap. Ik zeg adieu en bedankt. Ik heb je overleefd! Yeah!