Meest gestemde posts
#pesten
19Apr2017
Kinderen online: digitaal pesten
Hans van Gemert

Het aantal computers, smartphones, tablet-PC's waarmee je het internet op kunt neemt flink toe. Daar zitten, vooral voor kinderen, ook onprettige of zelfs gevaarlijke kanten aan. Het is goed om je de negatieve aspecten goed te realiseren. In dit artikel een inventarisatie hiervan, en tips om problemen te voorkomen of op te lossen. Veranderingen op computergebied Het computerlandschap is de afgelopen jaren ingrijpend gewijzigd. Rond het jaar 2000 stond er in veel huizen hooguit één computer, meestal ergens zichtbaar in de woonkamer. Kinderen mochten daar soms een spelletje op doen, maar de machine werd vooral gebruikt door de ouders. Door de opstelling van de computer, en de beperkte tijden waarop kinderen ermee mochten werken, konden ouders zonder al te veel moeite toezicht uitoefenen. Overal computers Anno 2019 is er heel wat veranderd. Er zijn computers in alle klassen op school, vaak zelfs is er voor elke leerling een laptop of tablet beschikbaar. Het aantal huishoudens met méér dan één computer is enorm gestegen. Op veel plekken staan er meerdere pc’s, tablets e.d.  in huis, heel vaak zelfs op de kamer van de kinderen. Internet is op alle computers te vinden, er zijn steeds meer apparaten met een hoog ‘hebbeding’-gehalte, waarop je ook kunt internetten. Denk aan mobiele telefoons, en natuurlijk de tablet-pc. De techniek is dus volop voorhanden. Daarnaast is er veel veranderd in het gebruik van de computers. Spelletjes spelen wordt steeds meer een online-gebeuren, documenten worden opgeslagen in ‘de Cloud’  Er is een heel nieuwe manier van contact-leggen ontwikkeld, bijvoorbeeld via vormen van social media als Facebook, Snapchat of Instagram.  Verleidingen Bij het spelen van online-spelletjes wordt geprobeerd kinderen te verleiden tot het geven van ofwel informatie, ofwel geld. Dat laatste kan heel gemakkelijk via het beltegoed van de mobiele telefoon. Een spel ‘vraagt’ dan om te bellen met een speciaal nummer. Geld wordt van het beltegoed afgeschreven en het spel kan verder gespeeld worden. Door een woord te SMS-es (bijvoorbeeld ‘start’) is het kind aangemeld voor een of andere betaalde dienst. Vervolgens krijgt het kind in de weken die hierop volgen regelmatig SMS-en, die ook betaald worden van het beltegoed. Het is zelfs heel eenvoudig om kinderen te laten klikken op een betaal-link. Gevaren Toen de computer rond 2000 gemeengoed begon te worden, zaten, vooral de kinderen, intensief te chatten via MSN, of soortgelijke diensten. Nu zijn er tal van spellen die je online speelt, die de mogelijkheid hebben extra chatboxen te openen. Was een eigen mailadres tien, twintig jaar geleden voor kinderen nog een zeldzaamheid, nu hebben veel kinderen al op jonge leeftijd verschillende e-mailaccounts, die via webmail benaderd worden. Bijvoorbeeld een Hotmail-, Outlook- of Gmail-account.  Kinderen krijgen te maken met SPAM, om te verkopen, wachtwoorden te ontfutselen of op te lichten. Voorbeeld: Je krijgt een mail dat je een prijs hebt gewonnen. Je hoeft dan alleen maar je gegevens in te vullen. Naam, banknummer, wachtwoord… Niet alleen kinderen krijgen met dit soort phising-mails te maken, ook volwassenen krijgen regelmatig mail van hun bank, hun creditcardmaatschappij of van andere diensten met de vraag om even hun account te bevestigen. Allemaal bedoeld om toegang te krijgen tot bankgegevens, banken zullen nooit dit soort mails sturen. Maar dat moet je dan wel even weten en je moet er alert op zijn. Er zijn nu ook diverse vormen van ‘social media’, die optimaal zijn ingericht om contacten te leggen en te onderhouden. Denk hierbij bijvoorbeeld aan: Facebook, MySpaces, LinkedIn, Instagram, Snapchat en dergelijke. Kinderen maken hier intensief gebruik van.Als je de privacy-instellingen van je sociale media niet goed hebt ingesteld, kan zelfs informatie over je surf-gedrag worden vastgelegd. Big Brother is watching us. Kortom, kinderen stonden op communicatiegebied tien, twintig jaar geleden nauwelijks in de motregen, nu zwemmen ze in een communicatie-oceaan. Pestgedrag Het hebben van contacten heeft zijn prettige kanten, er zitten echter ook schaduwkanten aan. Een belangrijk punt is hier ‘privacy’. Deelde je vroeger je diepste geheimen hooguit met heel goede vrienden of vriendinnen, nu staat veel ervan gewoon online, door vrienden van vrienden te bekijken of (afhankelijk van je eigen instellingen) door de hele wereld. Niet iedereen wordt graag geconfronteerd met zaken die je voor jezelf had willen houden.Dat brengt ons op ‘digitaal pesten’. In vroeger tijden was ons pest-arsenaal 'beperkt', maar helaas ook al erg effectief We konden briefjes met ‘misleidende teksten’ rondstrooien  Misleidende informatie rondvertellen Een karaktereigenschap uitlichten en die overal gaan doorvertellen een hobby of gezinssituatie aangrijpen om mensen uit elkaar te drijven Lichaamseigenschappen (brillen, beugels, etc.) belachelijk maken En er waren ook de meer fysieke zaken als modder of andere zaken gooien teksten en tekeningen op muren, glazen, wc-deuren op scholen zetten dingen stuk maken slaan, schoppen, duwen tassen in de sloot gooien aan haren trekken, door de war doen haarspelden of elastiekjes lostrekken kleding, spullen beschadigen de weg versperren intimideren naroepen, sarrende liedjes zingen bang maken, etc. Ik ben ongetwijfeld een hoop vergeten... Digitaal pesten Bovenstaande kan en gebeurt helaas nog steeds. Maar tegenwoordig zijn er daarnaast heel wat extra mogelijkheden, hoewel het vaak variaties zijn op bovengenoemd lijstje. Het kan namelijk ook allemaal digitaal. Foto's en filmpjes met een 'pestend karakter' kun je korte tijd zichtbaar laten voor het slachtoffer. Het bewijsmateriaal 'vernietigd zichzelf', maar heeft zijn werk al wel kunnen doen. Je kunt met je mobiel filmpjes maken waarin iemand valt, geslagen wordt, in een door jou gecreëerde rotsituatie komt, en zo’n filmpje op YouTube zetten. Foto's en informatie die in vertrouwen is gedeeld kan worden misbruikt als een relatie of vriendschap verbroken wordt. Dankzij gekaapte wachtwoorden kun je mails versturen namens een ander, en kwaadspreken, en mensen uit elkaar drijven. Je kunt, als je contactgegevens van anderen hebt, natuurlijk ook een anoniem mailaccount aanmaken, en anderen met pest-teksten benaderen. Gekaapte, geleende of gekregen wachtwoorden geven je toegang tot social media, en je kunt op diverse prikborden uit naam van een ander verschrikkelijke dingen schrijven. Je kunt je voordoen als een ander om iemand ergens toe te brengen. Je kunt privé-informatie soms gewoon, openbaar of via vrienden van je slachtoffer, lezen en op grond daarvan kun je gaan sarren, naroepen, liedjes zingen, briefjes schrijven, etc. Combinatie van oude en moderne technieken, dus. En uiteraard ook strafbaar. Dingen om te doen of niet te doen Gebruik van alle communicatiemogelijkheden van de computer en het internet vraagt dus om een aantal aandachtspunten, en het vraagt om ‘alert blijven’. Ga er niet van uit dat kinderen, hoe handig ze in de digitale wereld ook zijn, alles zelf kunnen interpreteren en oplossen. Zorg dat je computerbeveiliging in orde is. Gebruik een goed antivirusprogramma, en werk dat regelmatig bij. Stel een firewall in. Zorg dat het besturingssysteem van je computer regelmatig wordt bijgewerkt, zodat eventueel aan het licht gekomen beveiligingsproblemen ook kunnen worden opgelost. Klik niet in het wilde weg op van alles dat voorbij komt. Sommige sites zijn besmet met malafide software, die namen en adressen verzamelt. Sommige sites willen graag dat je je aanmeldt, liefst met al je persoonlijke gegevens. Doe dit zo min mogelijk, en als je het moet: in overleg. Soms is het handig een extra mailadres te hebben, alleen voor dit soort registraties. SPAM, Ongewenste mailtjes. Van aanbieders van diverse geneesmiddelen tot job-aanbiedingen, bankberichten, bedelbrieven, en allerlei overige oplichterspraktijken. Ga hier nooit op in, wis dit soort berichten. Pas op met online-spelletjes. Kijk wat je kind online doet.  Leef voor hoe je wil hoe je kind zich online gedraagt. Als je kind op social media zit, kijk dan met je kind mee.  Ga met je kind het gesprek aan over wat goed en wenselijk is op het internet en bespreek met je kind de eventueel negatieve zaken die hij/zij ziet of leest. Zet alleen datgene online (de social media), dat een ander mag lezen. Daar horen heel persoonlijke zaken vaak niet bij. Zet niet alle naam- en adresgegevens online. Je hoeft niet alles te delen! Geef geen onnodige informatie. Deze wordt gebruikt voor gerichte advertenties. Deze informatie is geld waard, en er is een levendige handel in informatie. Ben voorzichtig met het geven van details. Voorbeeld: mensen die op vakantie gaan, en uitgebreid op hun sociale media vertellen wanneer ze gaan, waarheen, hoelang ze weg blijven. Namens het inbraakgilde, hartelijk dank … Men heeft maar enkele minuten nodig om je adres te achterhalen. Kijk goed hoe je fotomateriaal presenteert. Openbare fotoboeken? Openbare sites met jouw fotomateriaal? Zet daar alleen op wat je ook echt wilt delen, en bewaak hier ook de privacy van anderen. Niet al je filmmateriaal is geschikt om online te zetten. Bedenk goed, dat als je vrienden jouw online-pagina’s in 'social media' kunnen bekijken, de vrienden van de vrienden dat vaak ook kunnen. Wachtwoorden en inlognamen strikt privé houden. Die geef je ook niet aan je vrienden of vriendinnen. Als de vriendschap ophoudt … Ben je ervan bewust dat er veel mis kan gaan, dat mensen misbruik kunnen maken van jouw goedbedoelde informatie, jouw vertrouwen. Wordt als ouder lid van dezelfde ‘social media’ als je kind. Dan kun je beter volgen wat er op de publieke fora/prikborden/etc. gebeurt, en zie je wat via de openbare kanalen binnenkomt. Praat met je kind over hetgeen er op het internet voorbij kan komen, zodat je kind altijd weet dat het bij je terecht kan. Veel scholen hanteren een internetprotocol, waarin precies omschreven is hoe met computers en internet wordt omgegaan. Neem daar kennis van! Word je gepest (digitaal of niet): praat met je ouders en met leerkrachten. Blijf er niet alleen mee zitten! Word je kind gepest, of vermoed je dat: praat met je kind en wellicht ook met de school en de ouders van de pester. Vraag op school na of er een pestprotocol wordt gehanteerd. Als het dan toch misgaat … Ondanks alle voorzorgen, voorbereidingen, controles, etc. kan het toch misgaan. Als je aan je kind merkt dat er sprake is van pestgedrag, dan is actie ondernemen erg belangrijk. Ga het gesprek aan met je kind, zorg dat je er voor je kind bent. Of je nu ouder bent of leerkracht. Doe in geval van pesten ook aangifte. (c) 2012-2019, Hans van Gemert Foto's: pixabay.  Een eerste versie van dit artikel is eerder gepubliceerd op InfoNu.nl Vind je dit interessant, reacties zijn welkom. Wil je dit artikel delen? Ga je gang! Gerelateerde artikelen: Overzicht #computerveiligheid Lees meer Let op je online reputatie! Lees meer Hoe voorkom je identiteitsdiefstal en identiteitsfraude? Lees meer

#school
02Jul2019
In de jungle, het schoolplein
Spirituele Mommy Blog

Er komt een tijd voor elke ouder dat je kind naar school toe gaat. Zelf vergelijk ik het altijd met natuur reservaat waar een nieuw klein aapje in wordt gegooid. Hopend dat het zal worden geaccepteerd door de grotere apen om mee te mogen spelen. Je ziet de angst in die oogjes van je kind op het schoolplein. Gaan ze mij aardig vinden? Ga ik vriendinnetjes krijgen? Willen ze wel met mij spelen?Mijn dochter had dit niet, die vond het geweldig om naar school te gaan. Eindelijk meer leren! Mijn kleine vrolijke vlindertje vond het geweldig. Ze speelde gelijk met iedereen tot ze een meisje zag die werd gepest...Ik had altijd mijn dochter geleerd om gewoon met iedereen te spelen, lief te zijn en iedereen gelijk te behandelen. Ze trok het meisje dus met haar mee. Beschermde haar, in haar ogen. Toch veranderde iets aan haar. Ze werd gemeen... Een kind van 4 jaar die ineens heel gemeen werd.Ze begon de hond te pesten. Brutaal gedrag te vertonen. Te schoppen en slaan tegen alles en in huis was het een dagelijkse strijd. Ik was uitgeput na een woensdagmiddag samen met haar.Ik herkende mijn lieve meisje daar totaal niet in... Ik schrok, hoe kon dit?!Ik trok mijn kleine meid op schoot en praatte met haar. Ik vroeg naar haar dag. Zei dat ik van haar hield. Dat ze mama altijd alles kon vertellen. Er kwam niks... Wel veranderde haar gedrag. Ze kwam meer tot rust leek het.Elke dag herhaalde ik dit, tot ze na een paar dagen brak. Ze zei; ik doe zo gemeen tegen jou, omdat andere gemeen doen tegen mij!Ik was eerder die week al gaan praten met de juf, die zei dat het een soort fase was. Nee, er werd niet gepest op school! Dat kon niet... Er zitten maar 11 kindjes in de klas en de controle is groot.Mijn dochter werd dus geslagen door potige groep 2 kinderen van 6 en 7 jaar! Toen ik haar vroeg wat zij dan deed, zei ze; dan gil ik maar. Maar de juf zegt dan dat ik niet mag gillen en dan slaan ze mij.'Maar mama, slaan is niet lief hè? Dus ik sla niet terug. Zij slaan harder.'Ik zuchtte. Niemand wil zijn kind vertellen om 'terug te slaan', zeker ik niet. Ik heb een hekel aan geweld. Dus ik weer terug naar school gegaan en herhaald tegen de juf wat mijn dochter had gezegd, 'Ik doe gemeen tegen jou, omdat anderen gemeen doen tegen mij.'Gelukkig schrok de juf daar wel van, maar had geen idee wanneer zoiets gebeurde. Tot ik op een ochtend met mijn dochter bij het activiteitenbord stond. (Dat is zo'n bord waar ze zelf kunnen kiezen wat ze willen doen die dag, bouwen, schrijven of andere activiteiten) Mijn dochter vond het lastig, alles was al een soort van vol. Toen kwam er een 6 jarige bij staan die doodleuk zei; nou, misschien willen andere kindjes helemaal niet met jou spelen!Ze had alleen even mij niet zien staan... Van binnen kookte ik van woede, maar dat liet ik niet merken en zei (met mijn mama accepteert even geen bullshit stem) 'Nou, dat is niet aardig om te zeggen.'Dat meisje schrok en keek mij echt aan en zei gelijk; 'Maar ik zei toch, misschien!'Ik heb haar uitgelegd dat het woordje 'misschien' ergens bij plakken het nog niet aardig maakt. Dat als ik iets heel naars tegen haar zou zeggen en het woordje; misschien, ervoor zou plakken dat het ook heel vervelend en pijnlijk kan overkomen.  Ergens in haar hoofdje begon een lampje te branden en ineens was ze een stuk vriendelijker tegen mijn dochter.Zelf ben ik heel erg actief op school als overblijfmoeder en knutseljuf. Als iemand die vroeger heel erg gepest is, heb ik echt 0% tolerantie tegen pestkoppen.  Ik leer mijn dochter om naar de juf te gaan in geval van pesten en te spelen met kindjes die wel lief zijn tegen haar. En als een pestkop mee wil spelen dat deze alleen mee mag doen als die excuses maakt. Als ze wordt geslagen, eerst naar de juf. Doet die niks, dan sla je terug. Tot nu toe is het nog niet voorgekomen, maar in de jungle die school heet, horen niet de kleine aapjes de baas te zijn...Wordt jou kind gepest? Bagatelliseer dit niet, praat met je kind. Spreek liefde en begrip uit. Soms is het goed je kind op een vechtsport te doen of iets waarvan het zelfverzekerder wordt. Geef aan dat je wilt helpen en vraag wat nodig is om te helpen.

#speeltuin
01Sep2019
In de mallemolen van de speeltuin
Flying Eagle

In zijn schrijfuitdaging vraagt Hans van Gemert ons deze maand iets te schrijven, dat zich afspeelt in de speeltuin. Bij het lezen van deze uitdaging moest ik op een of andere manier direct denken aan het Eurovisie Songfestivalliedje “In de mallemolen”. Heddy Lester zong dit voor Nederland in 1977. Wellicht is dat herkenbaar in onderstaand verhaal. Het leven is als een speeltuin Alle mensen hebben en houden een kind in zich. Soms zijn we er heel goed in om het kind in ons te verstoppen. Dan nemen we alles serieus en stellen we hoge doelen. Maar diep van binnen is er denk ik altijd wel iets van ‘graag willen spelen’. Zo wordt bijvoorbeeld wel eens gezegd, dat mooie auto’s speelgoed voor mannen zouden zijn. Ja, in de mallemolen van de speeltuin draai je allemaal je eigen rondje mee. Maar denk maar niet dat alles om jou draait. Immers, de wereld draait altijd door. De molen draait ook zonder jou. Niemand is onmisbaar. Nee, je paard blijft nooit lang leeg. Dus kom, draai met die mallemolen mee. En zo constateer ik, dat het leven is als een speeltuin. Een speeltuin waar allerlei attributen staan. Het leven is rijk aan variatie en ieder mens mag daar zijn of haar draai in vinden. Wat vind je zoal in de speeltuin? Er is inderdaad die mallemolen, waarin ieder kind graag zit. Maar waar ook iedereen uniek is. De een wil het liefst op dat mooie paard zitten, de ander heeft een voorkeur voor de brandweerwagen en een derde vindt de raceauto helemaal het einde. Ieder heeft zo zijn plaatsje in het leven, in de maatschappij. Of je nu sportief bent aangelegd, technisch inzicht hebt, binnen of buiten werkt. Of je nu goed bent in taal, in rekenen of in creatieve vakken. Jij mag er zijn, omdat je een uniek mens bent. Er is geen ander zoals jij. En persoonlijk geloof ik, dat God dat precies zo bedoeld heeft. Dat Hij het zo heeft uitgekiend. Verder is er natuurlijk de wip. Want het leven gaat niet als een rechte lijn. Je hebt altijd te maken met ups en met downs. Maar waar je ook zit, je mag gerust van het klimrek gebruikmaken om een andere positie te bereiken.  En misschien glijd je van tijd tot tijd wel als vanzelf over de baan. Wil je op een gegeven moment even ergens uitrusten, dan kun je ook eens een tijdje lekker gaan schommelen. Hoor je er altijd bij in deze speeltuin? In deze maatschappij is pesten helaas een veelvoorkomend probleem. Waar dan ook, er wordt gediscrimineerd. Mensen worden buitengesloten om redenen, waar ze zelf niets aan kunnen doen of veranderen. Maar toch kan ik je zeggen: je hoort erbij! Het leven draait door, maar jij bent de kers op de taart. Gewoon omdat je bent wie je bent. Daarnaast moeten we tegenwoordig ook best veel wachten. We wachten bijvoorbeeld op onze beurt voor we die andere weg op mogen, voor een rood verkeerslicht. Wachten op je beurt kan je vormen, kan je opbouwen. Als je geduld hebt, kun je veel mooie dingen uit het leven halen. Maar haast en spoed zijn zelden goed, zegt het spreekwoord. Is alles altijd koek en ei in de speeltuin? In deze speeltuin is nog een heel bijzonder attribuut. Dat is de zogeheten spanningsboog. Een zekere mate van spanning is gezond. Daarmee heb je de nodige uitdaging om je leven kleur te geven. Maar angst is een ander verhaal. Dat is er en is een belangrijke graadmeter. Wanneer je echter de neiging hebt om die angst helemaal alleen onder ogen te zien, wil ik je graag een tip geven. Je bent namelijk nooit alleen in de speeltuin. Breng je angst onder woorden. Deel erover met mensen om je heen. Zo kun je jouw angst de baas worden. Nee, het leven is niet altijd koek en ei. Maar in deze speeltuin kun je spelenderwijs leren om het wel een beetje te laten smaken als koek en ei. Als eierkoek, zo je wilt. Draai jij mee in de mallemolen van de speeltuin? Wat denk je ervan? Wil jij meedraaien in de mallemolen van deze speeltuin? Wil jij je beste beentje voorzetten om het ook de ander naar de zin te maken? Om samen te spelen, samen te delen, samen te leven?  Wat mij betreft ben je welkom! Jij bent immers uitermate geschikt om mee te draaien!   Andere verhalen van Flying Eagle Andere verhalen van de hand van Flying Eagle zijn te vinden in de Collectie Verhalen. Wil je meer lezen over maatschappelijke onderwerpen, dan vind je dat in de Collectie Cultuur, Maatschappij, Politiek. Wil je ook meeschrijven,  maar ben je nog geen lid van Yoors? Meld je dan hier aan… Inloggen

#pesten
06Dec2018
Blikken in de klas
Ingrid Tips en meer

Waarschuwing:Dit verhaal kan als schokkend worden ervaren. “Zit je weer te spieken!” De stem van Juffrouw Wanda klonk boos. Heel boos. Jaap had kennelijk niet geleerd voor proefwerk. Wanda was het behoorlijk zat en stuurde Jaap naar de conrector. Met niet al te stille trom verliet hij het klaslokaal. Wanda rolde met haar ogen, zuchtte eens diep en liep verder, langs alle tafeltjes, door de klas. “Ga eens fijn recht zitten.” zei ze tegen Koen, die bijna in slaap dommelde. Hij was al klaar met alle vragen beantwoorden en leverde het meteen bij haar in. De bel ging. Een paar leerlingen hadden het nog niet af. “De tijd is om, iedereen nú stoppen met schrijven en lever alle blaadjes bij mij in.” Ze merkte dat Rachelle bleef zitten. “Wat is er meisje?” “Ik wil niet naar buiten. Niemand praat met me. Ik voel me zo verdomd alleen.” Joëlle zag door een raam dat Rachelle nog bij de juf was en vertelde dit aan haar vriendinnen. Alhoewel vriendinnen... De trutten Barbara en Michelle waren enorm populair en daar wilde zij fijn bij horen. Om maar niet zelf slachtoffer van hun te worden, vestigde ze de aandacht op een andere gegadigde. Rachelle was de klos. De pauze duurde een half uur en na twintig minuten hart luchten bij Wanda, ging Rachelle dan toch maar naar buiten. Ze besloot om ergens alleen op een bankje te gaan zitten. Lang alleen was ze niet, want het drietal kwam al snel op haar af. Michelle beet de spits af. “Was je weer eens aan het slijmen? Met je stomme piekhaar!” Barbara duwde haar en zei: “Dit is óns plekje. Dus wég jij!” Joëlle liet niet merken hoe rot ze dat eigenlijk vond. De schooljaren gaan voor iedereen gepaard met pieken en dalen. Maar voor Rachelle was het altijd al een ware hel. Ze laat over zich heen lopen. En als ze al een keer voor zichzelf op komt, dan is daar altijd wel een Barbara of een Michelle die haar de mond snoeren. Juf had haar aangeboden om elke woensdag bij haar terecht te kunnen. Bij afwezigheid zou de interne begeleider het overnemen, daar zou ze voor zorgen. Dat was voor Rachelle wel een geruststelling. Dat ze haar verhaal kon doen. Dat lucht op. Dan kon ze er weer even beter tegen als kinderen vervelend tegen haar deden. Iedere pauze was ze de pineut. Men had het echt op haar gemunt. Dat vond ze bepaald niet fijn natuurlijk. Het liefst bleef ze binnen en dan sloot ze zich op in het toilet. Tijdens de laatste les, op vrijdag, moest Rachelle dringend naar het toilet. Haar menstruatie was zo hevig dat ze om de haverklap de boel moest verschonen. Maar ze kwam Joëlle tegen. Zij ging haar in de weg staan. “Laat me er langs!” “Zozo, praatjes?” Michelle kwam erbij staan. “Plas maar in je broek! Hebben we nóg meer te lachen!” Intussen ging het mis in de broek van Rachelle. Bloed kruipt daar waar het niet gaan kan en jawel hoor, ook langs haar maandverband, dat voelde ze. Ze trok haar trui wat lager, draaide zich om en ging terug naar het klaslokaal. “GATVER” zeiden de twee meiden tegelijk toen ze zagen wat er aan de hand was. “Hadden jullie mij maar langs moeten laten! Dan was ik piekfijn op tijd geweest!” snauwde Rachelle hen toe. Hun mond viel open van verbazing. Ze wisten warempel geen weerwoord te geven. Joëlle en Michelle keken elkaar aan. “Ik moet er ook altijd snel bij zijn” probeerde Joëlle. Michelle zette haar handen in de zij. “Neem jij het nou voor haar op?” “Nee hoor.” “Oh! Ik dácht al!!” ze pakte Joëlle stevig om haar nek en wreef met haar knokkels over Joëlles hoofd. “Want anders moeten Bar en ik daar eens wat aan doen! We komen na school naar jou. Zorg jij voor chips en cola?” “Doe ik” antwoordde Joëlle terwijl ze piekerend terugliep naar de klas.Michelle had les in een ander lokaal. Barbara fluisterde: “Waar was je nou?” “Dames, jullie verstoren de les!” zei Meester Chris. “FIJN!” zei Barbara brutaal. “Pardon? Stil! Anders nablijven.” “Maar..!” “STIL zei ik! Láátste waarschuwing!” Eindelijk, de bel ging. Iedereen haast zich naar buiten, want het is weekend. Juf Wanda was de vlek in de kleding net als vele klasgenoten niet ontgaan en zei nog dat het iedere vrouw kan gebeuren. Rachelle werd weer uitgelachen. Dag en nacht piekerde zij over hoe ze voor de zoveelste keer voor schut was gezet. Deze keer in feite door Wanda, die een goedbedoelde opmerking maakte over de vlek. Dat had ze beter alleen tegen haar kunnen zeggen. Met de fiets naar school verloopt meestal niet fijn, want er is altijd wel wat. De ene keer word ze van haar fiets geduwd, de andere keer heeft ze een platte band, of haar bel is weg, of de snelbinders hangen aan een kant los, zodat ze tussen de spaken belanden. Telkens zulke fratsen. Zij moet nóg een heel jaar tussen al die rotkinderen doorbrengen. Haar grootste wens was nooit meer naar school hoeven. Daar zorgde ze zelf voor. Koen had al een tijdje in de gaten dat Rachelle het niet fijn had op school. Hij piekerde of hij haar kon helpen. Ze had zo’n lieve uitstraling en deed geen vlieg kwaad. Maar het was al te laat. Ze had haar polsen doorgesneden en de hele school was er beduusd van. Uit schuldgevoel huilde Joëlle het hardst van allemaal. Barbara en Michelle werden met de nek aangekeken door menigeen. Want zij hadden haar het leven zuur gemaakt. Telkens weer. Iedere dag. Elke pauze. Vaak tijdens gymles. Haar fiets meer dan eens vernield. Haar opgewacht in en buiten de school. Goedmaken was geen optie meer. Zo erg had al dat getreiter haar dwars gezeten. Ze kon het niet aan. De blikken in de klas staarden nu naar een lege plek. Rachelle was er niet meer. 7x140 woorden met telkens het woord piekfijn er in verwerkt, zoals beschreven in deze schrijfuitdaging: 140w December PIEKFIJN Lees meer Het is niet waargebeurd, maar dat zoiets kan gebeuren is niet uitgesloten.Pesten en de gevolgen ervan kunnen worden onderschat.Voor dit verhaal heb ik me laten leiden door eigen ervaringen en de film Spijt. Wordt jij gepest? Blijf er niet mee rondlopen. Lees meer Een overzicht van blogs over pesten Lees meer Bron header #pesten

#pesten
09Dec2018
Pesten is GEEN spelletje
Annemiek

Pesten is levenslang of ........... schrijven over pesten Zo af en toe komt er een blog voorbij over pesten, zo af en toe lees je in de media dat er iemand niet verder kon en besloot dat het genoeg was. Die nam een beslissing en stapte uit het leven. De oorzaak bleek pesten te zijn. Helaas heb ik dus ook zo'n verhaal. Het verhaal over gepest zijn. Ook ik ben gepest. Waarom? Omdat ik anders was (en nog steeds anders ben) dan wat wordt beschouwd als normaal of gewoon. (dan is het überhaupt de vraag wat normaal is maar dat laat ik even voor het gemak buiten beschouwing want dat is nog een hele discussie op zich) Waarom? Hoe komen kinderen tot pesten? Om eerlijk te zijn heb ik geen flauw idee. Ik zou het niet in mijn hoofd halen om andere te pesten. Op de bassischool ging het allemaal best wel oké. Ja ik werd af en toe gepest maar de docenten hadden het daar heel snel in de gaten en mijn moeder ook. Dan ging er weer een melding naar school en dan kregen de plaagkoppen op hun falie en wisten ze weer dat dit niet geaccepteerd werd door de meester of juf. Zo is het al die tijd dat ik op de basisschool zat redelijk rustig verlopen, althans in mijn beleving. Ergere vormen van pesten Na de basisschool kwam het VBO. Gelukkig was er toen nog geen mobile telefoon, internet of wasapp. Ik weet niet wat er gebeurd zou zijn als al deze "sociale" media er toen al geweest zou zijn. Wat er toen gebeurde, of misschien wel mij overkwam, is dat ik niet meer echt veilig was. Ik reageerde anders dan de andere kinderen. Ik snapte de sociale samenhang van de klassen niet. De groepjes begreep ik niet en ik had al helemaal gin zin om daar bij te horen. Ik kwam op school om te leren. (Niet om te roken.) Ik probeerde het wel om mij te mengen in de klas maar het lukte gewoon niet. In de jaren 90 was het dus ook nog gewoon om te roken. Ik weigerde om daar aan mee te doen. Ook dat werkte nu niet echt in mijn voordeel (om het maar even zachtjes te zeggen) en na een paar maanden was ik de pispaal. Ik kon niet rustig door de gangen lopen want ik werd nageroepen. Elke dag opnieuw. In de klas volgen met enige regelmaat de propjes langs en tegen mijn hoofd. Zeker wanneer de docent de klas uit was. Op een bepaald moment zocht ik in de pauzes de gang op waar ik rustig mijn brood op kon eten. Ik ging in de pauzes zelden naar buiten. Ik probeerde het zo te plannen dat ik niet te vroeg op schol was want dan was er risico op gedonder. weggestopt en niet meer willen weten. Ik weet niet goed meer wat er allemaal gebeurd is. Er zijn een paar globale dingen mij altijd bij gebleven zoals wat ze zeiden. Ik werd heel vaak schaap genoemd, coupe ontplof of ik moest na carnaval mijn pruik afzetten en zo zijn er wel meer dingen geweest maar dat weet ik niet meer. Ik wil het ook niet meer weten. Ik wil er niet meer bij komen want als ik dat doe dan ben ik zo weer terug bij af en moet ik weer mijzelf opbouwen en dat is niet echt makkelijk. Dan voel ik mijzelf weer waardeloos. Dan moet ik weer mijzelf opzoeken en mijzelf voorhouden wat ik wel gepresteerd heb in plaats van wat ik niet kan. Dan moet ik weer bedenken dat ik meer waard ben dat diegene De gevolgen van pesten...... Maar wat heeft het dan nu voor gevolgen? Wat denk je van de onzekerheid? Niet zeker weten of ik het wel goed doe, niet weten of iemand mij goed begrijpt, niet weten of iemand wel eerlijk is en niet toch achter mijn rug om gaat roddelen. Ik heb geen werk want ik moest eerst leren om mijzelf de moeite waard te vinden. Ben ik wel de moeite waard voor vriendschappen? ben ik wel de moeite waard voor een relatie? Ben ik wel de moeite waard om er te mogen zijn? Al dat soort belangrijke dingen moest ik (weer) leren. Ik heb nooit opgegeven, het heeft ontzettend veel tijd gekost om mijzelf weer bij elkaar te vegen en in elkaar te zetten. Toch nu dit gelukt is, merk ik zo af en toe nog steeds de schade die het opgeleverd heeft. Die het mij opgeleverd heeft. Wonden en littekens van lichamelijke aard zijn zichtbaar of zichtbaar te maken maar de mentale littekens zie je niet. Die bemerk je in gedrag. Het is ook heel moeilijk uit te leggen waar mijn moeilijkheden liggen en als het mij wel lukt dan is het nog maar de vraag of anderen het snappen. Ik weet bijvoorbeeld dat ik dingen niet altijd goed kan zeggen, een toon kan verkeerd overkomen en dat kan grote gevolgen hebben, ook als andere dit van mij weten. Zelfs als ik van te voren zeg dat het kan gebeuren maar dat ik het niet bot bedoel. Pesten is levenslang of zelfmoord Dat is een harde tekst maar ik denk dat het wel waar is. Ik heb inderdaad levenslang. Levenslang zal ik met de gevolgen van pesten om moeten gaan maar niet alleen ik, ook het gezin waar ik uit komen. Mijn ouder en mijn broer hebben deze periode nu niet als prettig ervaren. Ik moet nu nog goed opletten dat ik de situatie goed inschat want het lukt mij niet echt. Ik ben nogal eens achterdochtig of iemand mij wel "goed" wil behandelen. Ik kan niet altijd goed uit mijn woorden komen. Maar ik ben er nog. Ik heb die pesters niet laten winnen. Toch zijn er genoeg mensen die het leven niet meer zien zitten. Groot en klein. Jong en oud. Jongen en meisje. Misschien wel die ene klasgenoot of collega. Buurvrouw of vriend. Je pest niet alleen één persoon. Ik ben niet de enigste met schade aan het pesten. Ook mijn ouders hebben hier onder geleden net als mijn broer. Zij konden op een gegeven moment ook niet goed meer met mij om gaan. Zij hebben ook gedaan wat ze konden maar stonden ook machteloos. Er waren toen nog geen middelen om het pesten te stoppen en niemand wist waarom ik anders was. Ik kreeg vaak te horen van anderen dat ik mijzelf moest aanpassen. Achteraf, 28 jaar later blijkt er toch een oorzaak te zijn. Ik lijk erg veel op mijn zoon. Maar toen was men nog niet zo ver. Ik was weer zo'n kind wat niet paste in het gewone beeld en ik wilde mij niet aanpassen. Mijn ouders zochten naar een oplossing maar die was er niet. Zij wisten niet hoe dit verder moest maar ze hebben mij niet opgegeven. Nu, nu mijn zoon sinds ruim 1 jaar zijn diagnose heeft en sinds mijn ouders zijn rapportage gelezen hebben is er voor hun zoveel op zijn plek gevallen. Hierdoor is de situatie aan het veranderen, ten goede. Maar wat een schade en verdriet heeft dit ons allemaal opgeleverd. Niet alleen van hoe ik in elkaar steek maar zeker ook door het pestgedrag van mijn klas èn schoolgenoten. Als je iemand namelijk pest dan raak je niet alleen die persoon maar ook de mensen die dicht om die persoon heen staan. Winnen of verliezen. Heb ik gewonnen? Nee ik heb ontzettend veel verloren. Mijn onschuld, mijn vertrouwen in mensen, mijn openheid, mijn geluk, mijn vermogen om onvoorwaardelijk lief te hebben, mijn zelfvertrouwen, mijn geluk, mijn vermogen om te werken, mijn vermogen om te leren, mijn.... Waarschijnlijk nog veel meer. Veel heb ik terug gekregen maar er blijft restschade achter. Ik ben vaak voorzichtig. Toch wanneer ik het gevoel heb dat ik iemand kan vertrouwen doe ik dat wel. Ik wordt niet zo vaak teleur gesteld in mijn gevoel, gelukkig. Ik zal doorgaan en ik geef niet op. Soms pak ik een omweg en soms denk ik laat maar. Een andere keer reageer ik heel bot of hard of raar maar dat is wie ik geworden ben. Ik probeer om dingen bij te schaven maar het voelt nog steeds af en toe alsof de wereld tegen mij is. Wel is er sinds vorig jaar iets veranderd. Ik ben niet meer zo snel bang voor iets want ik weet hoe sterk ik ben! Ik ga door! Tja en zo hobbel ik het leven door, probeer mijzelf weer bij elkaar te pakken wanneer het weer eens slecht gegaan is of wanneer er weer een moeilijke periode is (geweest). Die moeilijke periodes zijn er nu eenmaal maar gelukkig heb ik een lieve en vrolijke zoon die mij ook door die moeilijke dagen heen sleept. Soms zeggen of schrijven dan weer andere mensen net die worden die mij dan weer laten denken dat ik wel de moeite waard ben en dan probeer ik weer mijzelf bij elkaar te pakken en ga ik weer koppig door. Het nadeel is dan wel dat wanneer iemand mij zo diep de grond in heeft getrapt die persoon in negeer modes staat wanneer ik die persoon niet uit de weg kan. De goede mensen om mij heen. Gelukkig zijn er ook nog mensen in mijn omgeving die wel de moeite nemen om mij te willen begrijpen. Die mij wel de tijd geven om mijzelf te verwoorden. Die wel doorvragen als ze het niet begrijpen. Die wel snappen dat gepest zijn in zo'n belangrijpe periode je karakter vervormen en die wel zien dat ik waardevol ben. Die wel luisteren. Dat zijn de mensen die ik toelaat in mijn wereld. dat zijn de mensen die ik vertrouw. Dat zijn de mensen met wie ik wil omgaan en dat zijn de mensen die ik de moeite waard vind. Ook al lijkt het soms een beetje anders omdat ik het lastig vind om goed te communiceren.

#aandacht vragen
24Feb2019
Aandacht vragen
Roodkapje

Aandacht krijgenEen beetje aandacht krijgen, maakt dat je je gelukkiger voelt. Een compliment, een aai over je bol of gewoon, dat er naar je geluisterd wordt. De vorm van aandacht, in positieve zin, maakt gelukkig. Je kunt ook aandacht krijgen in negatieve zin. Dan wordt er altijd op je gelet, dan gaan mensen kwaad over of tegen je spreken. Mensen oordelen en veroordelen je en geven je op deze manier negatieve aandacht. Aandacht heeft iedereen, tot op zekere mate, nodig, Negatieve aandacht is destructief. Waarom negatieve aandachtDe negatieve aandacht, wordt vaak gegeven door narcostische, jaloerse mensen. Mensen die de baas willen spelen, die de overhand willen houden, mensen die dominant zijn. Ze lijken heel erg meegaand, maar zij zijn als dat addertje onder het gras, gemeen en slaan toe, wanneer het hen uitkomt. Dan maken ze, wanneer het kan, een ander helemaal af. De aandacht die ze schenken aan één specifiek persoon is dan ook vol op. Dit gaat altijd ten koste van de ander en zelf schieten ze er eigenlijk niet veel mee op, ze zullen mogelijk, alleen een overwinningsgevoel hebben. Soms is het even rustig, maar het steekt regelmatig weer de kop op, zo kan iemand een slachtoffer voortdurend onder controle hebben. PesterijenDeze mensen gaan door met pesten, even worden ze weer vrienden, maken het weer goed en onder het mom van vrienden zijn, zijn zij allang weer op zoek naar een stok om mee te slaan. Die vinden ze snel genoeg, ook weten ze vaak veel mensen mee te krijgen, de meelopers, om iemand helemaal stuk te maken. Wanneer het is gelukt, dan zoeken ze wel weer een ander slachtoffer, een geweten hebben ze niet. Meestal laten ze naar de buitenwereld zien hoe goed ze voor het slachtoffer zijn geweest, hoe begaan ze waren met die persoon, omdat die ziek was, of iets niet vergoed kreeg. Ze zullen dan op de voorgrond treden, laten zien hoe begaan ze zijn met die persoon, om vervolgens ze blij te maken met een dooie mus.Het slachtofferDie moet wel heel sterk in zijn schoenen staan. Hopelijk krijgt die genoeg positieve aandacht van anderen. Wanneer dit niet het geval is, kan het desastreuze gevolgen hebben. Maar vaak is het slachtoffer al het één en ander gewend en zeker als deze persoon zich al vaker heeft opgewordpen als pester, dan zal het slachtoffer zich er niet zo heel erg aan bezeren, maar juist deze mensen uit het leven weren. Geen contacten, geen toegan geven tot het eigen leven.AandachtAandacht is voor iedereen erg belangrijk, maar probeer nu eens niet alleen de aandacht naar jezelf te trekken, maar geef eens wat positieve aandacht aan een ander!

#pesten
17Dec2018
9 jarig jongetje verbrand door pester
Stieny Koopmans

Dit artikel is al enige tijd geleden geschreven. Toch vind ik het belangrijk dat we dit soort dingen blijven gedenken, want we moeten hiervan leren! Een jongen van 9 , je kunt het je niet voorstellen, wordt door een ander jongetje van 9 overgoten met kokend water.  De jongen wordt behandeld in het brandwondencentrum in Beverwijk. http://www.telegraaf.nl/binnenland/26353694/__Kind_gooit_gekookt_water__.html? Hoe kan zoiets gebeuren? Waar ben je als ouder, want het kind heeft doelbewust water in de waterkoker laten koken en is met de waterkoker naar buiten gegaan en heeft het water over de jongen heen gegooid. Als ouder laat je een jongen van 9 toch nog geen water in een waterkoker koken en zeker niet mee naar buiten nemen? Er rijst bij mij een grote vraag. Deze jongen wordt afgeschilderd als de pester. Het andere jongetje was een filmpje aan het maken met een vriendje. Hij liep met zijn telefoontje langs de jongen, die wilde het telefoontje afpakken. Ze zijn weggegaan. Maar later toch weer naar die jongen toegegaan en deze kwam met de waterkoker en heet water naar buiten. Deze jongen die overgoten werd met heet water is het slachtoffer. Maar is hij het slachtoffer van pesterij, of is het andersom? Waarom gingen de jongens terug naar de jongen die de telefoon wilde afpakken. Wat was de reden van het filmpje? Was hier iets op te zien, of werd de jongen die als pester wordt afgeschilderd, gepest, doordat ze bleven filmen? Ik zou graag willen weten waar het filmpje over ging. Een oordeel is snel geveld. Zeker als er slachtoffers vallen, die behoorlijk beschadigd zijn, zoals deze jongen die nu brandwonden heeft opgelopen. De vader van deze jongen was ook direct met zijn verhaal op Facebook. Waarom? Moest hij zijn zoon verdedigen, had hij niets beters te doen, dan dit verhaal op Facebook te plaatsen? Hij had zijn kind moeten troosten en ondersteunen, want brandwonden zijn pijnlijk.Voor een kind haast niet te verdragen. Maar zo gaat dat ook met pesten, dat is bijna net zo pijnlijk als brandwonden, alleen zijn die wonden niet zichtbaar. Maar aan beide verwondingen kunnen er levens worden gegeven. Het kan beide dodelijk zijn! Gisteren nog werd een meisje gered Ze liep verdwaasd op de spoorrails, helemaal buiten zichzelf. Ze liep op de rails en de trein kwam eraan, de bomen gingen dicht, het belgeluid ging af en iedereen keek, maar er gebeurde niets, totdat een treinspotter haar zag lopen. Met gevaar voor eigen leven sprong hij op het spoor en greep haar in haar nek en aan haar arm en trok haar door de struiken naar de kant. In het voormalige treinstation, waar nu een bloemenzaak is gevestigd, heeft hij haar naar binnen gesleurd en alle deuren zijn op slot gedaan, totdat de politie haar kwam halen. Ze was geheel buiten zinnen, maar de oorzaak is nog onbekend. Eigenlijk zijn veel van dit soort (bijna) ongelukken, de oorzaak van pesterijen. Gelukkig was die treinspotter er en durfde hij het aan om zijn leven in de waagschaal te leggen om haar te redden. Hopelijk is het niet voor niets geweest. Oordelen doe dat maar niet Nee oordeel maar niet, we weten de reden niet en er is niet aan wederhoor gedaan, want we weten alleen het verhaal van de vader van het verbrande jongetje. We weten niet wat er op het filmpje staat, we weten niet wat de verbrande jongen aan het doen was en wat de reden was van zijn terugkeer naar deze jongen. Net zoals dat meisje van 14, die dood wil, waarom? We weten het niet en zullen het mogelijk nooit weten. De redder heeft wat mij betreft zeker een onderscheiding verdiend. Hij toonde lef. Maar of dit meisje voor altijd gered is? We zullen het waarschijnlijk nooit weten.  

#pesten
23Sep2019
Mijn kind wordt gepest
Jill Blogt

Mijn zoon van 7 jaar is anders. Hij is drukker, zoekt grenzen op en gaat er regelmatig over heen en al zijn emoties zijn extreem.Op school is hij niet geliefd en in 4 jaar is hij 3x uitgenodigd voor een feestje. Afspreken doet hij ook bijna nooit want ouders pesten net zo hard mee, "ik mag niet met jou afspreken want mijn mama vind jou stom" deze moeder is ook nog eens overblijf moeder en dus is hij standaard het pispaaltje tenzij het niet anders kan blijven mijn kinderen niet meer over. Welke normen en waarde geef je je kind dan mee? Met was het weer raak op de voetbal, hij heet Enzo en andere jongens blijven hem pesten met "enzo knol" en achter hem aan rennen. Mijn zoon ontploft en slaat, ik keur het gedrag absoluut niet goed hoor maar gek is het niet dat de bom dan een keer ploft. Ouders worden boos op mij en mijn zoontje als ik aangeef dat het niet gek is als er een reactie komt op het pesten wordt dat weg gewuifd want zijn reactie is niet goed. Nee weer een moeder noemt mijn kind een "vervelend rot kind" tegen haar kind waar mijn zoontje bij staat. Nu zit mijn kind ontroostbaar op de bank, tranen met tuiten. Hij wilt niet meer voetballen, hij wil niks meer ook het schoolreisje morgen niet. Mijn hart breek in een miljoen stukken en ik bijt letterlijk op mijn tong om niet in tranen uit te barsten. Waarom is de wereld zo gemeen voor iemand die anders is, iemand die iedere dag worstelt met het leven en zichzelf. Waarom ben ik steeds die loeder moeder? Ja ik spreek mijn kind op zijn gedrag aan maar al die andere kinderen zijn heilig. Ik heb de neiging om in de groeps app te zetten dat ik hoop dat de ouders van de kinderen die hem pesten trots op zichzelf zijn, zo trots dat hij uit het team gepest is en niks meer wilt en zichzelf haat en hun kinderen natuurlijk engeltjes zijn. En dan vinden we het gek dat kinderen van 13 zichzelf van het leven beroven of rond die leeftijd al een strafblad hebben. Moeten we niet eens wat meer gaan kijken naar welke normen en waarde we onze kinderen mee geven? Ik ben zo enorm boos, verdrietig en radeloos, ik zit met mijn handen in m'n haar... Update: ik heb in de groeps app gezet hij al weken gepest en getreitert word en vandaag de druppel was die de emmer deed overlopen. Zijn reactie is niet oké maar wel begrijpelijk en heeft ook consequenties, hij is ook zeker geen engeltje. Dat ik hoop dat alle andere ouders wel super trots zijn op hun engeltje. Inmiddels zit ik met een ontroostbaar kind dat zichzelf haat en dood wil. Hij niet mee doet in dat team en heel veel succes gewenst met hun team. Geen reactie afgewacht en mezelf uit de groep verwijderd. 

#negeren is pesten
13Feb2019
Ellie Brokking
#pesten
05May2019
Alles over pesten
jolienthevissen

Pesten : het is iets wat je niet in de hand hebt en wat iedereen kan overkomen. Op school, op het werk, op het internet het kan overal gebeuren. Hoe zie je als ouder of als partner dat er iets niet juist is en hoe moet je hier dan mee omgaan ? Hoe moet de persoon die gepest wordt dit aanpakken ? Het zijn vragen die door jouw hoofd spoken. Met deze blog wil ik proberen om daar een antwoord op te geven door een aantal tips aan te halen die jou zouden kunnen helpen. Signalen Iemand die gepest wordt, zegt dit niet altijd. De persoon is vaak beschaamt en wil niet dat iemand dit weet. Maar hoe weet je dan dat jouw kind of partner gepest wordt op school of op het werk. Het belangrijkste is hoe die persoon zich voelt. Mensen die gepest worden, zien er vaak ongelukkig uit of hebben veel last van buikpijn of hoofdpijn waardoor ze niet naar school of naar het werk moeten. Daarnaast slapen ze vaak slecht en aan het einde van de vakantie of op zondag lopen ze gestrest en overspannen rond. Ze zijn vaak afwezig omdat ze niet kunnen stoppen met hier aan te denken. Daarnaast zullen geen klasgenootjes meenemen of een activiteit gaan doen met de collega’s. Tips -        Het is belangrijk dat de persoon die gepest wordt, het probleem komt vertellen. Stel je daarom open en laat voelen dat die persoon jou alles mag vertellen. -        Laat voelen dat het niet de schuld is van de persoon zelf. Laat hem omringen met mensen die hem wel accepteren. Zo voelt hij dat er wel personen zijn die hem graag hebben. -        De persoon moet voor zichzelf opkomen en niet over zich heen laten lopen. Dit is natuurlijk niet zo gemakkelijk. Koop daarom boeken over dit onderwerp en probeer desnoods een aantal oefeningen om voor jezelf op te komen. -        Laat niet zien dat het jou iets doet. Door te wenen of kwaad te worden, geef je exact wat de pesters willen. Probeer daarom rustig te blijven. Op die manier zal de pester het sneller opgeven. Gevolgen Pesten heeft grote gevolgen. Niet alleen voor de persoon die gepest wordt, maar ook voor de hele omgeving. De persoon die gepest wordt, zal minder zelfvertrouwen krijgen en zal daardoor ongelukkig worden. Daarnaast is een verminderde slaap ook vaak een gevolg, waardoor de prestaties op school of op het werk zullen verminderen.  Daarnaast zal er op school of op het werk geen goede sfeer zijn. De ene persoon voelt zich niet goed, de anderen zijn gespannen omdat ze misschien wel willen helpen maar niet durven : schrik om zelf ook gepest te worden. Natuurlijk roept pesten heel wat vragen op bij de partner of bij de ouders. Wat moet je doen, hoe kan ik helpen, … ? Dit stelt je vaak in een dilemma, waardoor je zelf ook veel zal wakker liggen. Daarnaast zie je hoe ongelukkig de persoon is, waardoor je zelf ook verschillende emoties gaat ervaren zoals woede, verdriet, … . Dit zorgt ervoor dat de sfeer thuis ook niet altijd goed is. Indien je gepest wordt of je weet dat een persoon gepest wordt, praat er dan zeker over met iemand. Praten is in dit geval heel belangrijk om zo raad te krijgen van verschillende personen. Op die manier heb je ook niet het gevoel dat je er alleen voor staat. Dat gevoel is het allerbelangrijkste. 

#pesten
24Feb2019
Het dak
peerke70

Soms denk ik, het zou geweldig zijn als die beelden die ik heb ook daadwerkelijk als poster opgehangen zouden worden op bijvoorbeeld scholen. Een iets scherpere versie zou ik daartoe ook kunnen maken, maar dat maakt het bestand te groot om hier te uploaden… Mocht je hem graag willen, voel je vrij om te reageren.

MEER