Meest gestemde posts
#schoonheid
29Oct2019
Maddys Atelier - Innerlijke schoonheid
Maddys Atelier

Maddys Atelier Je mag sprankelen, ieder moment, omdat jij dat bent… mooi! https://maddys-atelier.nl/De plek waar taal en kunst elkaar ontmoeten Innerlijke schoonheid Is er een moment dat jij op zoek gaat naar je innerlijke schoonheid? Wandel jij in die richting en ben je bereid om te verlangen naar jezelf? Je innerlijke schoonheid die de aandacht verdiend   Een ontmoeting met jezelf geeft vernieuwing aan je zelfbeeld Stel je open en luister naar je innerlijke stem Weet je hoe mooi je bent? Je mag sprankelen, ieder moment, omdat jij dat bent… mooi! Maddys Atelier Lees meer Maddys Atelier - Collage werken mixed media Gedicht - Dat zijn de klanken van mijn hart Jezelf Ontdek meer en volg Maddys Atelier op onderstaande borden

#valentijnsdag
14Feb2019
Valentijnsdag - Schoonheid
Maddys Atelier

Op deze prachtige zonnige Valentijnsdag geef ik jullie allemaal deze bloemenreportage plus een gedichtje. Bloemen zullen vast één van de meest gegeven cadeaus zijn op een dag zoals deze. Valentijnsdag betekent voor mij dat je vandaag de liefde zeer zeker in het zonnetje mag zetten, maar ik streef ernaar om er iedere dag een beetje Valentijnsdag van te maken. Valentijnsdag betekent voor mij dat ik mijn man lief heb, maar ook mijn drie kinderen, onze twee honden, de natuur, de mensen om mij heen, muziek, kortom alles wat mij gelukkig maakt en een glimlach op het gezicht bezorgd. De liefde is mooi!Fijne dag voor jullie allemaal! Liefs,MadeleineFoto's: Madeleine Bosch SchoonheidZoals een bloem haar kleurenprachtaan mij tentoonspreidten mijn lichaam verwarmtEen gevoel van gelukzaligheiden verlangen van overgaveaan die schoonheidIk verweven met mijn dagelijkse waarnemingDat is de natuur haar schoonheiddie dat doorgeeft, keer op keerGedicht: Madeleine Bosch

#Schoonheid
30Mar2017
Tip om stralend door het leven te huppelen...
Mevrouw Stip

Dat schoonheidsidealen worden gecreëerd door de media, weten we allemaal maar waarom willen we dan toch op dat gefotoshopte model lijken en worden we ongelukkig van ons eigen lichaam. Iedereen heeft wel van die dagen dat je je eigen spiegelbeeld bekijkt en denkt: te dik, te kort, te dun, te lang, te recht, te krom, te klein, te groot, te gevuld, te plat, te... te... te... en zo vinden we altijd wel iets. Gek eigenlijk hoe we steeds weer op iemand anders willen lijken en hoe we onze eigen mooie uitstraling gelijk de grond in boren door dat beeld van kunstmatige schoonheid. Ikzelf ben een dikkerd, dat weet ik heel goed, maar moet ik me daarom verstoppen? Mag ik daarom niet af en toe genieten van een taartje of een ijsje? Ik hou van lekker eten dus wat is het probleem? Zijn de gerechten die ik met liefde klaarmaak ongezond? Nee... maar enkel sla en komkommer eten vind ik geen optie, dus als ik 's morgens uit mijn bed stap denk ik niet aan die kilo's teveel maar aan mijn sterke punten en daar word ik een stuk vrolijker van. Deze leuke "Mevrouw Stip"- illustratie door Sanne Thijs van Full of Freckles is daar het bewijs van. Dus kijk naar jouw unieke uitstraling, je mooie ogen, je fantastische krullen, je unieke neus, je stralende lach, je mooie borsten, je prachtige kont, je geweldige taille,... het maakt niet uit, maar kijk naar wat jij mooi vindt aan jezelf en focus je daar op. Je zal je gelijk beter voelen en dat ga je meteen ook uitstralen. Een voorbeeldje: Je staat voor de spiegel en je ziet een pukkel op je wang, je begint je te ergeren aan dat ding en wordt er helemaal ongelukkig van want die pukkel hoort daar niet, gevolg is dat je de hele dag aan die pukkel denkt en ook elk moment benut om snel in een spiegeltje te kijken of hij er nog steeds staat. Door jezelf zo hard te focussen op die ene oneffenheid , wordt de aandacht nog meer op dat ene punt gelegd en ga je er zelf juist de nadruk op leggen. Concentreer je daarom dus niet op jouw minpunt(en), maar op je pluspunten. Ik weet niet meer wie dit ooit zei, maar deze uitspraak vond ik geweldig: Als je 's morgens in de spiegel kijkt, begroet je pukkels dan en zeg... Goedemorgen pukkeltjes, met hoeveel zijn we vandaag? Je zal er een stuk vrolijker van worden en dat is het moment om met jouw sterke punten bewust naar buiten te stappen zodat iedereen kan zien hoe geweldig je bent, want door van jezelf te houden, heb je ook een betere uitstraling. Sanne Thijs is de geweldige dame die met deze knappe illustratie de nagel op zijn kop slaat.  Met Full of Freckles laat ze zien dat het niet uitmaakt hoe je er uitziet... schoonheid schuilt in ieder van ons. Je kan meer van haar fantastisch leuke ontwerpen en illustraties bekijken op: Facebook: Klik hier Via patreon: Klik hier

#natuur
31Oct2019
Maddys Atelier - Druppels schitteren
Maddys Atelier

BEAUTY OF NATURE Maddys Atelierhttps://maddys-atelier.nl/ Druppels schitterenDruppels schitteren in de weerkaatsing Schittering door zonlicht bepalend Zachtjes tintelen breekbare druppels op de nerven van het blad zoeken al rollend een weg naar beneden en vloeien uit op het tuinpad Druppels schitteren en tintelen zacht Zo rijk, maar ook  kwetsbaar na een regenachtige nacht Zonlicht schittert,  zorgt voor warmte en pracht  Na een regenbui naar buiten gaan en daar de prachtige breekbare druppels aantreffen op planten en bloemen. Heel inspirerend! Het kwam weer tot het schrijven van het volgende gedicht: Druppels schitterenKijk voor meer gedichten, foto's en inspiratie op:https://maddys-atelier.nl/Bekijk hieronder nog een fotoreportage van foto's met regendruppels. Foto's zijn gemaakt door Maddys Atelier en mogen gepint worden! Lees meer Maddys Atelier - Innerlijke schoonheid Gedicht - Dat zijn de klanken van mijn hart Een golf van tijd - gedicht Maddys Atelier ABOUT ME Maddys Atelier Madeleine is het brein achter Maddy's atelier. Daarnaast is zij moeder van drie kinderen en ze houdt zich voornamelijk bezig met onderwerpen zoals, natuur, boeken, kunst, muziek en schrijven. Zo schrijft zij gedichten al dan niet geïnspireerd door muziek en de dagelijkse dingen die ze waarneemt.

#liefde
01Oct2019
Gedicht van licht
Gele Hesjes 🔔

Zoals je mooi bent mijn liefste als je voor mij schrijft, dat gedicht gemaakt van licht, in staat om de dagen te verlichten. Ook ik zal me mooi voelen, als je handen tegen mijn huid spreken. Nodig vriend uit Inloggen Lees meer Rust Verbeelding Vrouw

#daglicht
27Feb2019
Alles is mooi, als je het in het juiste licht ziet.
enigma

"Zie het leven door een roze bril.""Kleur je dag.""Kijk er naar met andere ogen."Dit is maar een greep uit de zinnetjes die door mijn hoofd schieten bij het nemen van foto's. Een heel banaal landschap kan er plots prachtig uitzien als je er oog voor hebt.Neem nu de fiets- en wandelroute die in aanleg is in mijn dorp. Die is nog helemaal niet af, maar ik maak er al dankbaar gebruik van. Als ik even weg kan van de drukke straten, zal ik het niet laten.Overdag ziet deze plek er zo uit :  Maar 's morgens vroeg, als de zon opkomt, is het een prachtige plek. Een ander voorbeeld : de hamamelis in volle bloei, in de hoek van de voortuin.1)  Een mooi winterplaatje, genomen op de middag in januari. 2)  Zelfde dag, 's ochtends vroeg, met het gelige licht van de straatlantaarn er op. 3) Zelfde plekje, maar nu met de supermaan die er net achter zat. In februari. 4) Nog eentje bij zonsondergang, op een zonnige dag. Alles is mooi, als je het in het juiste licht ziet. En als je er oog voor hebt.Meer moois : Ik hou van mijn dorpje. Lees meer Portugal, dag 10 - Portimao Lees meer Corsica, dag 2 : Ajaccio, geboortestad van Napoleon. Lees meer

#schoonheid
14Aug2017
Mysterious Maya: Wie ben ik?
Mysterious Maya

Als doodgewone vrouw en single mama, sta ik al bijna 50 jaar in het leven. Ik ben een goed gevulde volle vrouw en alhoewel de media er voor zorgt dat ons dagelijks een gephotoshopt schoonheidsideaal wordt opgedrongen en we een totaal verkeerd beeld krijgen van hoe een gewone vrouw eruit ziet, vind ik mezelf mooi. Mijn overgewicht, mijn schoonheidsfoutjes en mijn vetrolletjes zorgen ervoor dat ik uniek ben en zitten zo verdeeld dat ik mezelf vaak met een sierlijk instrument vergelijk: Mijn lichaam is als een contrabas, volumineus maar met mooie sensuele rondingen en als je de juiste snaar weet te bespelen, komen er ook nog hemelse klanken uit. Mysterious Maya Toch was het ooit anders, jaren heb ik geprobeerd om een onrealistisch schoonheidsideaal na te streven, probeerde ik in het plaatje te passen en hoopte ik om erbij te horen. Tientallen diëten, me in te strakke jeansbroeken wurmen, vormloze oversized kleding dragen om alles te verhullen, kleurloos door het leven gaan om zeker niet op te vallen, juist heel erg opvallend gekleed rondlopen om de aandacht af te leiden van het niet-aan-het-modebeeld-voldoende lichaam, altijd was er wel iets waardoor ik me onzeker voelde over mijn uiterlijk en als ik me wel goed voelde, stond er altijd wel ergens iemand met een kwetsende opmerking te wachten of met een zeer duidelijke commentaar op mijn, in hun ogen 'verkeerde' eetgedrag. Opmerkingen over mijn gewicht, veronderstellingen over mijn eetgewoonten, steeds weer horen dat je te dik bent en de conclusie dat je dan ook wel lui en dom zal zijn, maakte van mij een heel onzeker meisje Mysterious Maya Tot ik op een dag besloot om me niet meer als minderwaardig te laten behandelen en van mezelf te houden. Ik heb immers genoeg te bieden. Ik hoef niet meer in het plaatje te passen, ik hoef niet te voldoen aan een door de fashion-industrie gecreëerd beeld. Ik ben wie ik ben, ik ben uniek en dat maakt van mij een sexy vrouw.   Wil je meer over me lezen, neem dan een kijkje bij onderstaande posts: Mysterious Maya: Waarover schrijf ik? Lees meer Mysterious Maya: Over cupmaten en sexy lingerie. Lees meer

#schoonheid
08Nov2019
Mijn onbereikbare verlangen
Leonardo

Zag haar vandaag plotseling voor de tweede maal. Haar fraaie verschijning verraste me opnieuw, net als een uur geleden in de stad. Even vroeg ik me af of ze dezelfde #schoonheid was welke ik eerder had gezien in die drukke winkelstraat. Doch haar slanke elegantie en opvallende schoonheid vielen me ook nu weer gelijk op. Er was geen twijfel mogelijk. Het was dezelfde fraaie jonge vrouw. Ze leek geen begeleider te hebben. Zo’n fraai schepsel dat alleen zou zijn op het drukke terras van, Chez Robert…? Het leek me bizar en haast onmogelijk. In elk geval kon ik het niet goed plaatsen. Ik nam haar eens onopvallend op. Ze was zo mooi en jong. Hooguit half in de twintig. In mijn beleving de sensuele verleiding in optima forma. Gewoon op een caféterras gezeten in Montpellier, op nog geen tien meter van me af. Neergestreken op een gore witte plasticzetel van het caféterras. Ze dronk wat van haar ''Orange Tropical'' uit een hoog glas en keek eens nieuwsgierig om zich heen.. Eigenlijk probeerde ze, naar mijn mening, ietwat onopvallend weg te duiken tussen al die om haar heen zittende terrasbezoekers. Wat een stuk… Ik kon zien dat veel ogen op haar waren gericht. Ogen van zowel mannen als vrouwen. Ze was gehuld in versleten jeansbroek en een veel te ruimvallend hemd waardoor in de zon, de contouren van haar fraaie, stevige borsten zichtbaar waren. Ze ˈmoestˈ daarom uiteindelijk wel de aandacht trekken leek mij. Daarbij leek ze mij het type vrouw dat kennelijk kikte op aandacht en waarschijnlijk wel enigszins voor aandacht leefde. Kortom: een vrouw die graag in het middelpunt van de belangstelling staat. Zich bewust is van haar schoonheid en belangstellende mannen om haar vinger windt. Doch, ik moet het eerlijk toegeven; de stille gratie van haar tweede verschijning overtrof op dat moment ruimschoots mijn eerste waarnemingen van die vrijdagmorgen. Het prikkelende sensuele gevoel in mijn lijf dat ze plotseling bij me opriep, ging echter al rap over in een soort van zachte steken in mijn maagstreek. Niet pijnlijk hoor, doch meer een uiting van mijn lijf als een voorzichtige waarschuwing. Zo van; kijk uit wat je doet. Want het snoepen van deze pot met honing kost heel veel geld… Mijn hart klopte echter gelijk enkele slagen sneller toen ik haar op dit terras aantrof. Ongelooflijk eigenlijk, wat een mooie vrouw voorgevoelens bij een man kan opwekken, terwijl ik onderwijl mijn ogen niet van haar kon afhouden. Voor mij was ze als het ware de plotselinge openbaring van een tot leven komende droom. De vleselijke werkelijkheid van een sprookjesprinses. Zo weggelopen uit het sprookje van duizend en een nacht. De lange donkerblonde haren vielen als een waterval over haar schouders en contrasteerden met haar heel licht getinte huid. Ze had ook wel iets Oosters, misschien iets Arabisch over zich. Ze sprak even in haar mobieltje. Haar Frans was correct hoorde ik, doch kende een Occitaans accent. Jeetje, wat een pracht meid was het, vond ik. Slechts met enige moeite kon mijn blik in een andere richting verleggen. Geobsedeerd als ik was van haar verschijning. Wilde fantasieën ontwikkelden zich inmiddels stormachtig in mijn gedachten. Hoe zou ze in de liefde en in de omgang zijn, vroeg ik me reeds in stille onnozelheid in gedachten af. In gedachten zag ik haar al ontkleed op bed liggen, de benen gespreid, de ogen half gesloten, mij aankijkend in afwachting van mijn actie. Met een schok was ik weer in de realiteit terug. Ze legde haar mobieltje op het tafeltje neer en keek me even vluchtig aan. Er ontspon een vriendelijke glimlach op haar gelaat. Ik verschoot van kleur toen onze ogen even een kort moment contact maakten. Zou ik opstaan, naar haar toelopen en een praatje met haar gaan maken, vroeg ik me in een flits af. Maar heel vreemd: Iets in me weerhield me om contact met haar te zoeken. Waarom weet ik eigenlijk niet, maar haar schoonheid was hier op dit gewone caféterras, eigenlijk wat misplaatst vond ik. Ze hoorde hier niet inmijn beleving, tussen al die overige, weinig opvallende, nietszeggende terrasbezoekers. Ik keek weer even voorzichtig haar kant uit. Het leek mij alsof ze hier eigenlijk op iemand wachtte. Alsof ze hier met iemand had afgesproken. Met een persoon die nog moest arriveren. Ze zat wat om zich heen te kijken en wierp af en toe, ongeduldig een blik op haar horloge. Opnieuw keek ze me even met een wat vragende blik aan. Ze glimlachte op een wijze alsof ze me taxeerde. Terwijl ze mij onderwijl met haar lieve glimlach als het ware leek te dwingen om enig initiatief te nemen. Het was een verwarrende en tevens zeer intrigerende situatie vond ik het. Juist toen ik de beslissing had genomen om met haar kennis te gaan maken en ik wilde opstaan om haar aan te spreken, stond ze plotseling zelf van haar zetel op. Ze deed snel een stap naar voren, waarna ze zich in de armen van een toegesnelde man wierp en zich vervolgens vurig liet omhelzen en kussen door die mij onbekende vent die juist kwam aanlopen. Ik slaakte een diepe zucht en smoorde binnensmonds een stevige krachtterm. Een oudere man was het, zag ik. In elk geval veel ouder dan ik. Een man van dik in de vijftig of misschien zelfs wel achter inde vijftig. Hem taxerende leek het mij een zakenman. De man was gekleed in een kostbaar grijs maatkostuum, blauw overhemd en een dure rose Valentino das. Zijn zwarte schoenen met koperen gespen glommen in de zon. Duidelijk een man in bonus, vermoede ik. Een kerel met geld. Ze zaten inmiddels als twee tortelduifjes aan het tafeltje. Verdomme, kennelijk een meid die op geld klaar komt dacht ik., want wat zou die meid anders in zo een oudere man zien, toch… Mijn teleurstelling en toch ook wel wat jaloezie, kende geen grenzen toen ze ven later met die vent naar een even verderop staande grote donkerblauwe limousine liep. Het laatste wat ik van haar zag was een flits van haar glimlachende gelaat toen ze even naar me omkeek, alvorens in de auto te stappen. Ik staarde de wegrijdende auto een moment na, tot hij rechts afsloeg en uit mijn zicht verdween. Désir inaccessible. Mijn onbereikbare verlangen. Ik dronk mijn glas pastis leeg en stapte vervolgens teleurgesteld op.