Meest gestemde posts
#MyFeelings
16Nov2019
MyFeelings 16 'Schaduwen uit 't verleden'
The Original Enrique

Klik hieronder voor de vorige editie: #MyFeelings 15 'Onbestemd gevoel' Read more De 16e editie alweer, ditmaal een gedicht Geen vrolijk gedicht maar wel écht. Alles verdient 't om op opgeschreven te worden, vastgelegd zo u wilt. Wanneer mij iets te binnen schiet en ik zou 't niet vastleggen, is het verloren. Voor altijd. Hoe somber ook -en nu stop ik ook met het verontschuldigen- bij deze mijn gedicht: © 16-11-2019 Copyright; Blog, titel(s), tekst(en) én gedicht van/door: © The Original Enrique   Alle rechten voorbehouden/All rights reserved. Mijn werken zijn opgeslagen met datum en tijdstip. Bij schending van het copyright wordt altijd juridische actie ondernomen. Afbeeldingen Pixabay:  https://pixabay.com/nl/photos/val-oktober-mist-mistig-bos-kleur-4601500/ (bewerkt) en: https://pixabay.com/nl/photos/trail-berg-zon-de-weg-buiten-hill-1090940/  Tags: #PoetryByEnrique#proza#gedichten#gedicht#fotogedicht#pijn#spijt#verleden#fouten#geweten       Dit blog/het fotogedicht mag altijd onbewerkt gedeeld worden. Onderstaand nog meer gedichten van mijn hand: Stille wateren... (Enriqeau) Read more Mijn broer is vandaag jarig... Read more Gedichten voor moeder 1 Read more

#spijt
21Sep2019
Geen spijt
Ries van Meerten

 Toen alles vanzelf leek te gaanStond ik nergens bij stil Het was gewoon, normaalToen alles ineens stilvielEn ik niet verder konWas ik gebroken vleugellamIk verdween in duister momentenIk keek en vroeg wat nuIk keek om, ik zag veel ervaring Vleugellam, ik had geen spijtDe ervaring bracht mijn helingMet krachtige vleugelslagGing ik het leven weer aanGeen spijt het is waar ik nu staGeen excuus of sorryWant ik ben wie ik ben R v Meerten 20-09-2019    

#liefde
14Oct2019
Een brief speciaal voor jou
LiefBlog

Lieve kleine ster,  Je groeide op in mama haar buik, toen ik nog bij mijn papa en mama  woonde. Jouw vader was neergeslagen toen we van jouw bestaan te weten kwamen.  Toen ik van jouw bestaan afwist ging jouw vader aan de slaapmedicatie en het bier. Dat is helaas geen goede combinatie. Jouw vader en ik wisten niet hoe we voor jou zouden gaan zorgen, maar toen jij drie maanden in mijn buik zat... wilde ik jou alle liefde geven die ik zelf bezat.  Jouw vader en ik hebben gepraat, gelachen, ruzie gemaakt en tranen laten vallen op mijn buik. Waar moest jij gaan wonen? Wie zal er voor jou gaan zorgen? Kon ik de verantwoordelijkheid aan om voor jou te zorgen?  Bij mijn papa en mama zal je niet kunnen opgroeien, en bij jouw vader was het ook geen optie. Dit bezorgde mij stress, wat mij elke dag nog spijt lieve, kleine schat. Ik kreeg een bloeding...  Helaas wist mama niet dat deze bloeding abnormaal was. Ondanks dat ik al mijn liefde aan jou wilde geven, gebeurden er in mijn leven ook veel andere dingen. Ik ben blij dat jij deze dingen niet onder ogen hebt moeten komen.  Uiteindelijk had mama geen keuze. Mama kon namelijk niet meer thuis wonen en was pas 17 jaar. Jouw vader was 20 jaar. Nu wij stukken ouder zijn, had ik natuurlijk een andere keuze gemaakt. Mama was toen zij 17 jaar was nog heel beïnvloedbaar.  Er werd besloten dat niemand in mijn omgeving jou stabiel kon laten opgroeien. Dat betekende dat ik eindigde, hand in hand met jouw vader, op stoelen in een abortuskliniek. Hier heeft mama op de dag van vandaag nog spijt van.  Papa en mama hadden een vragenlijst ingevuld, en werden een kamer ingeroepen. We gingen nog een keertje naar jou kijken, maar jij was niet meer te zien. Moeder natuur had gekozen. Wat mij uiteindelijk na heel veel tranen meer rust heeft gegeven en een klein, klein, klein beetje minder schuldgevoel. Moeder natuur heeft jou een ander leven gegund in een andere buik. Waar jij warm en veilig zal kunnen opgroeien.  Ik wilde nog heel graag bij jouw vader blijven, maar toen wij de abortuskliniek uitliepen kon jouw vader het niet meer aan. Hij kon mama haar emoties niet aan. Hij vond ze te heftig en hij vond mama te emotioneel.  Dit is de reden dat papa en mama niet meer bij elkaar zijn.  Ik wil dat je een ding nooit, maar dan ook nooit vergeet aan de hemel. Dat is dat mama nog maar een kind was, en jou alle liefde zal bieden. Ook vanuit de bank naar de hemel toe.  Je blijft voor mij ster #1 , en voor altijd in mijn hart. Ook 5 jaar later, je hebt een plek die niemand over kan nemen.  Mama <3  

#spijt
08Aug2019
Spijt van dingen
Keyla Kreshlake

Een stuk tekst van een paar jaar geleden dat ik tegenkwam bij het ordenen van mijn notebook. Wilde het in ieder geval met iemand gedeeld hebben.  Het is toch eigenlijk best wel bizar, dat dit ondanks het feit dat we al twee jaar samen zijn, het de eerste keer gaat zijn dat we de jaarwisseling samen door gaan brengen. Om eerlijk te zijn voelt het ook behoorlijk beangstigend. Jij bent op veel vlakken te laat aanwezig geweest om de eerste te zijn. Maar nu niet. Niet deze keer. Maar ik denk niet dat dat de échte reden achter mijn angst is.Ieder jaar, zonder uitzondering, wordt ik op oudjaarsavond achtervolgd door een deprimerend gevoel van leegte. Als ik terug denk aan alle vorige jaren, kom ik er achter dat ik het overlijden van mijn vader hier helaas niet de schuld van kan geven. Het is er altijd al geweest. Ik weet niet of iedereen dit zo heftig heeft (ik heb zo'n vermoeden van wel), of dat dit een bijproduct is van mijn erfelijke aanleg voor depressie. Jammer genoeg heb ik geen metnaal gezonde mensen in mijn omgeving om dit aan te vragen of om mezelf mee te kunnen vergelijken.En toen kwam de vraag, die mij dwong het afgelopen aar te evalueren. Of ik spijt had van iets dit jaar. Voor even, heb ik daar toch wel over na moeten denken. Voor even, dacht ik ook echt vol overtuiging 'nee' te kunnen zeggen. Maar is dat ook wel echt zo? Heb ik inderdaad nergens spijt van? Of heb ik alle spijtige schuldgevoelens van dit jaar, gewoon zodanig weggestopt, dat ze voor mij nu onvindbaar geworden zijn, en dus zodanig ook niet als errors op komen ploppen in mijn gedachten bij het horen van deze vraag.want nu ik er zo over na denk, zijn de dingen waar ik mogelijkerwijs spijt van zou kunnen hebben, zo goed als niets waard, en gemakkelijk weerlegbaar.-Spijt van dat ik toch steeds maar weer over me heen laat walsen door jou- Maar dan toch, is dit meestal om dingen waarvan ik weet dat deze deel zijn van wie jij bent, en ik weet dat het hypocriet van me zou zijn er een punt van te maken, gezien jij ook telkens weer met mijn shit blijft dealen.-Spijt van dat ik niet toch nog langer geprobeerd heb mijn boek bij een andere uitgever binnen te krijgen- Maar dan toch, het is uit gegeven. Dat is waar het in principe om ging. Echter had ik van te voren niet bedacht dat er ná het hele druk- en uitgeefproces nog vanalles aan promotie moest gebeuren. -Spijt van dat ik niet toch nog even heb gevraagd mijn dossier in te mogen zien. Nog nooit heb ik gezien wat er nu daadwerkelijk over mij in staat. Wat is er nu werkelijk over mij op papier gezet. Wat is er mis?- Maar dan toch; zát ik wel te wachten op nog een confrontatie met mijn ex-therapeute? Een gesprek waarin ik me verplicht zou voelen om te liegen over hoe het met me gaat, omdat ze dat natuurlijk aan me zou vragen. Alleen maar om haar ego nog even te kunnen voeden. Om het gevoel te hebben dat haar 'harde werk' aan mij, daadwerkelijk verschil gemaakt heeft.spijt van dat er een geheim bijgekomen is, die ik noot met iemand zou kunnen delen. 

#spijt
11Mar2019
Spijt
Non

Nu rest ons slechts de herinnering Aan een vervlogen droom Een liefde beteugeld Bleek tot mijn groot verdriet en spijt Niet te kunnen worden bevrijd