Meest gestemde posts
#schrijfuitdaging
29Aug2019
Met de boot naar Terneuzen
Hans van Gemert

Toen ik nog een kind was gingen we een paar keer per jaar naar Zeeland, op bezoek bij mijn oom en tante in Terneuzen. In die tijd een wereldreis vanuit 's-Hertogenbosch. De reis duurde erg lang – zeker als je met drie kinderen op de achterbank van de auto gepropt zit. Om onvermijdelijke ruzies zoveel mogelijk te voorkomen hielden we ons bezig met spelletjes als 'wie ziet het eerste een rode auto', of soms zongen we liedjes. Het idee om een kleurboek en een etui met stiften of kleurtjes mee te nemen strandde erg snel: ook zonder zoiets was autoziekte een bijna onlosmakelijk onderdeel van de reis. Gelukkig mocht ik achterin in het midden zitten, waardoor ik opkomende misselijkheid kon proberen weg te drukken door zoveel mogelijk naar de natuur buiten te kijken. Het mooiste onderdeel van de reis was natuurlijk de overtocht met de veerboot van Kruiningen naar Perkpolder. In lange rijen stonden auto's op hun beurt te wachten om op de boot te rijden. Als een lange rups zag je al die wagens strak achter elkaar de boot op rijden.  Dan moesten we natuurlijk niet zo dom zijn om te laat bij die boot aan te komen. We hebben 'm wel eens gemist, de schrale troost was dat we de boot dan nog net konden zien wegvaren… Hier zie je dus zo'n moment. Achter dit bruggetje lag de boot. Tenminste, tot een minuut of tien daarvoor.... (Ik ben de tweede van rechts) De boot was een avontuur op zichzelf. Op de autodekken was het donkerder en mijn ouders lieten de  speciale aan de gewone bril geklikte zonnebrilletjes verdwijnen in de brillenkokers. Ik vond het prachtig om vanaf het dek naar de golven te kijken en de zandige kust van Zeeuws Vlaanderen dichterbij te zie komen. Onderweg verheugden we ons al op de lekkernijen die mijn tante ongetwijfeld op tafel zou zetten, heel verstandig waren die meestal goed afgestemd op jonge kinderen. Soms stonden de pizzadozen op tafel, vaker was het een enorme bak vers gebakken frietjes.  Mijn oom en tante runden een hotel-café. Ik herinner me een soort flipperkast die op dubbeltjes werkte. Tof als je daar (na talloze dubbeltjes die mijn oom voor dit doel best beschikbaar wilde stellen) eindelijk een vrij spel op had verdiend. (c)2019 Hans van Gemert Afbeeldingen: persoonlijk archief Deze waargebeurde herinnering past precies in de steekwoorden-schrijfuitdaging van augustus 2019: Klik hier om te zien hoe je nog kunt meedoen.

#schrijfuitdaging
11Dec2018
Eindelijk gelukt
Hans van Gemert

Het kantoortje rook wat muffig. Het was blijkbaar al lang geleden dat iemand het gewaagd had om frisse buitenlucht hier te laten doordringen. Het was duidelijk dat ook de schoonmakers dit vertrek maar zelden binnenkwamen. Of dat iets zei van de schoonmakers of van degene achter het grote bureau durf ik niet te zeggen. Het raam was dan wel gesloten, de gordijnen waren wijd geopend, zodat het licht van de straatlantaarn helder naar binnen scheen. Toen ik beter keek zag ik dat de gordijnen niet met behulp van een koord bij elkaar werden gehouden, maar dat hiervoor een eindje waslijn was gebruikt. 'Ik zie u wel kijken.' Tot mijn verrassing klonk de stem nogal hoog en piepend. 'Gratis licht. Dit bespaart een hoop elektriciteit. Besparing en zuinigheid. Ingrediënten voor rijkdom, begrijpt u?' Ik verbaasde me wel, deze zuinigheid leek meer op pinnigheid dan op wat anders.  Maar, zoals bekend, als sollicitant dien je je reacties enigszins af te stemmen op je mogelijke werkgever, dus ik knikte. 'Goed, neemt u plaats.' Hij gebaarde naar de enige vrije stoel, waarop een van oorsprong lichtblauwe plaid lag. 'Er ligt iets op.' 'Ah, had ik 'm daar gelegd. Geeft u hem maar even aan. Op mijn leeftijd kun je wel een dekentje over je benen gebruiken.' Ik gaf hem het gevraagde aan, terwijl ik probeerde in te schatten hoe oud de man was.  Een vroege veertiger, hooguit. 'Alstublieft.' Terwijl hij de plaid over zijn knieën drapeerde keek ik eens om me heen. Behalve het stof, dat rijkelijk aanwezig was, vielen twee boeken op zijn bureau op. Een oud exemplaar van de 'Camera Obscura' van Nicolaas Beets geschreven onder het pseudoniem Hildebrand, een boek dat met plakband bij elkaar werd gehouden. Een standaardwerk uit de vaderlandse literatuur, maar wie leest zoiets tegenwoordig nog? Op het andere boekje een afbeelding van een verkeersbord met de sprekende titel: 'Wijs in het verkeer.' Hij zag me kijken. 'Ja, ja, een opfriscursus. Maar ik heb mijn rijbewijs inmiddels weer terug.' Hij greep het verkeersboekje en liet het met een voldane uitdrukking op zijn gezicht in de afvalemmer glijden. Hij nam me vervolgens nauwlettend op. 'Zo. U komt dus voor de vacature.' 'Jazeker meneer.' En u denkt dat u geschikt bent?' 'Natuurlijk meneer.' 'Dat is mooi, dat is heel mooi.' Hij keek me aandachtig aan. 'Uw ruimtelijk inzicht?' 'Dat zit wel goed.' Ik vroeg me wel af wat het invullen van staatjes in een boekhoudprogramma te maken had met ruimtelijk inzicht, maar ik waagde het niet om dat te vragen. 'We zullen een testje doen. Ziet u dit?' Hij schoof een doos met veelkleurige blokken naar me toe. 'Blokken?' 'Aha, u bent opmerkzaam. Inderdaad, dit zijn blokken. Het gaat om ruimtelijk inzicht, begrijpt u?' Ik begreep er ondertussen helemaal niets meer van, dus ik knikte bevestigend. 'Het is heel simpel. Die blokken moet u daar', hij wees naar een grote kubus met allerlei uitsparingen,  'netjes instoppen. Het past maar op één manier, daar ben ik zeker van.' 'Oké.' Met een gevoel dat ik in een aflevering van Banana Split terecht ben gekomen keek ik spiedend om me heen terwijl ik de doos aanpakte. Geen gevaren in de vorm van toesnellende televisie-presentatoren. Nou, vooruit dan maar. Ik schoof de blokken snel en geroutineerd door de juiste gaten. Juist toen het laatste blok naar binnen viel sprong hij op, greep de kubus met een grote grijns op zich gezicht en rende ermee de kamer uit. 'Moeder, moeder',  hoorde ik hem schreeuwen, 'het is me eindelijk gelukt, ik heb ze allemaal!' (c)2018 Hans van Gemert Header-afbeelding: Pixabay Foto blokkenpuzzel: Naturefreak Dit verhaal past in de steekwoordenuitdaging van december 2018 Schrijfuitdaging december 2018 Doe ook mee! Lees meer en in de fotowoorden-uitdaging van december 2018 Uitdaging: Fotowoorden December Naturefreak Lees meer

#schrijfuitdaging
01Apr2019
Schrijfuitdaging april 2019
Hans van Gemert

Je kunt aan deze uitdaging niet meer meedoen, de maand is voorbij! - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Houd je van creatief bloggen en houd je ervan om uitgedaagd te worden? Dan is dit misschien iets voor jou: Er zijn goede redenen om aan een schrijfuitdaging mee te doen. Ze zijn op de eerste plaats stimulerend en leerzaam. Ze helpen je om nieuwe vaardigheden te ontdekken en te ontwikkelen. En natuurlijk is er nog een andere reden: ze zijn gewoon erg leuk om aan mee te doen! Ik nodig je dan ook heel graag uit om mee te doen aan de maandelijkse schrijfuitdaging. Deze schrijfuitdaging is geen wedstrijd. Behalve de welbekende 'eeuwige roem' is er niets mee te winnen of verdienen. Hoewel, misschien het belangrijkste: de waardering van iedereen die je bijdrage(s) leest. Het is helemaal aan jou of je meedoet, maar het zou natuurlijk wel heel leuk zijn als je dat zou doen. Heb je veel inspiratie? Geen probleem, je kunt net zo vaak meedoen als je zelf wilt. Ik zal de inzendingen in ieder geval delen op mijn Facebook-pagina 'Leuk om te lezen'. Als je die pagina een 'like' geeft en je vrienden daar ook op wijst, dan krijgt de pagina meer bereik, meer lezers en daar kunnen we allemaal van profiteren. Wat gaan we in april 2019 doen en hoe doe je mee? We gaan aan de slag met een persoonlijke favoriet: steekwoorden! Onderstaande tien steekwoorden moet je in een verhaal verwerken dat minimaal 250 woorden lang moet zijn, en maximaal 600. Beschuit Weg Hangmat Bus vergadering Berg Stift Boom Spijker Draaischijf De steekwoorden mag je niet splitsen, maar je mag ze wel in het meervoud zetten of in een samenstelling gebruiken. Voorbeelden: je mag 'hangmat' niet splitsen in 'hang' en 'mat', maar je mag bijvoorbeeld 'weg' wel gebruiken in woorden als 'weggetje' of 'zandweg'. Je zet in de reacties onder deze blog een link naar je bijdrage. Zo zijn alle bijdrages gemakkelijker te vinden. Zet onder je eigen blog ook een link naar deze uitdaging. Het is leuk gelezen te worden – dat geldt voor iedereen die meedoet. Het is dus heel fijn als je ook de bijdrages van anderen leest. Een tag is niet verplicht als je je aan bovenstaande houdt. Wil je toch een tag gebruiken, dan mag dat bijvoorbeeld zijn: schrijfuitdaging april 2019 Je kunt net zo vaak meedoen als je wil! Ik zal ongetwijfeld zelf ook meedoen. Succes, heel veel plezier met het schrijven! De bijdrages van deze maand: Zo mooi kan het zijn Margriet Lees meer De tocht van de Argos (3) Hans van Gemert (14e) Lees meer op het bureau Lekkerereceptenvoor2 Lees meer De tocht van de Argos (2) Hans van Gemert (13e) Lees meer De tocht van de Argos Hans van Gemert (12e) Lees meer Onze teambuilding Hans van Gemert (11e) Lees meer Stiften Dewaputra (2e) Lees meer Het leven van een moeder MonsterMam Lees meer De thuiszorgwinkel Hans van Gemert (10e) Lees meer Beschuit met boter en suiker Diana-01 (5e) Lees meer De hangmat Hans van Gemert (9e) Lees meer De meesjes Hans van Gemert (8e) Lees meer Wie heb ik aan de lijn? Hans van Gemert (7e) Lees meer Terras x2 Peerke70 Lees meer Ach, die moderne tijd Hans van Gemert (6e) Lees meer Mijn treintjeshobby Hans van Gemert (5e) Lees meer Een hulpje in de tuin. Schorelaar Lees meer De strijd begint - Strijdtoneel (4) Flying Eagle Lees meer Welles en Nietje avyapada (2e) Lees meer Het aanbod van de Sjeik Ingrid Tips en meer (3e) Lees meer Op naar de vrijheid Hans van Gemert (4e) Lees meer Met de bus omhoog! Sonja (2e) Lees meer Een beschuitje voor oom Frits Hans van Gemert (3e) Lees meer Het leven is een uitdaging! Diana-01 (4e) Lees meer Een dagje uit het leven van de fakir Ingrid Tips en meer (2e) Lees meer Het paradijs 1960-1980 (Yvonne) Lees meer Doos Marie Vd Lees meer Dromen over beschuit met muisjes Diana-01 (3e) Lees meer dagdroom Jolanda Lees meer Janus de pottenbakker Hans van Gemert (2e) Lees meer Nieuw: de relaxte vergaderingenbus! Encaustichris Lees meer Mijn spijker is gestolen! Dewaputra Lees meer Mijn shopwalhalla FrutselenindeMarge (2e) Lees meer retie rockt avyapada Lees meer Out of the box? Sonja Lees meer Saai en langdradig Hans van Gemert (1e) Lees meer Draaischijf van hout Diana-01 (2e) Lees meer Mijn dag Freedom Lees meer Laatste Halte? FrutselenindeMarge (1e) Lees meer Wat een dag!! Diana-01 (1e) Lees meer Bezoek in de tuin Ingrid Tips en meer (1e) Lees meer

#schrijfuitdaging
19Dec2018
Mijn vulkaanexpeditie
Hans van Gemert

Als onderzoeker kom je op verschillende plekken op de wereld. Een tijdje geleden ploeterde ik nog door sneeuw en ijs op een nogal noordelijk eilandje, mijn nieuwe werkplek brengt me, op verzoek van enkele trouwe lezers, op een iets warmere plek: een vulkaan. De meeste vulkanen zijn gelukkig niet erg actief, maar je hebt er zo nu en dan een exemplaar bij zitten dat voor verrassingen zorgt en met aardbevingen, heet stof en soms zelfs met wat lavastromen van zich doet spreken. Het brengt de nodige risico's en gevaren met zich mee en de veiligheid staat dan ook hoog in het vaandel. Op de eerste plaats heb je altijd nieuwsgierige passanten. Bij de actievere vulkanen worden deze op ruime afstand door middel van verkeersborden gewaarschuwd. Een eindje hogerop worden deze borden herhaald, maar dan voorzien van lantaarns met knipperende rode lichten. Mocht dat dan nog niet duidelijk genoeg zijn, dan komt men weer een eindje verder afzettingen tegen. Niet van zoiets als een simpel waslijntje, maar van schrikdraad met een hoog schrikgehalte. Meestal helpt dat wel en kunnen we ons onderzoek verder redelijk ongestoord uitvoeren. Het was gisteren mijn beurt om metingen te doen en ik daalde dan ook met mijn klimuitrusting in de krater van de vulkaan af om de nieuwe camera's en meetinstrumenten te plaatsen. De touwen waarmee we dat doen worden met pinnen aan het basalt van eerdere erupties vastgemaakt. Met het touw zelf moeten we oppassen, het kan gemakkelijk beschadigen door de scherpe steenranden, maar ook de extreme hitte kan er voor zorgen dat het touw in de fik kan vliegen. In het laatste geval blijft er al snel niet eens meer genoeg over voor de afvalemmer. Bij dit soort onderzoeken zijn er standaard veiligheidsvoorschriften. Als er iemand afdaalt moet er boven iemand klaar staan met een brandblusser en een branddeken. Uiteraard dalen we af in speciale brandveilige pakken – maar de hitte kan je toch gemakkelijk fataal worden. Het is wel grappig te beseffen dat er meer overeenkomsten zijn dan je denkt tussen poolkleding en de hittekleding die hier wordt gebruikt. In beide gevallen draait het om isolatie. De kou of hitte van buiten mag niet, of maar nauwelijks, doordringen tot in het pak. Een nauwgezette controle van het pak is dan ook een vereiste voor het wordt aangetrokken. Eventuele kleine beschadigingen, die met al die scherpe rotspunten niet helemaal te vermijden zijn, worden met speciaal hitte-werend plakband gerepareerd. Terwijl ik afdaal in de krater zet ik mijn voeten zorgvuldig neer. Een misstap en het risico op een onverwachte braadpartij is groot. Het is een hele opluchting als ik de apparatuur geplaatst heb en weer terug mag. Als ik weer naar boven ben geklauterd heb ik, ondanks alle isolerende maatregelen, het gevoel dat ik enkele liters vocht kwijt ben. Gelukkig is de koelkast in ons verblijf voorzien van voldoende aanvullingsmateriaal. (c)2018 Hans van GemertAfbeelding: Pixabay Dit steekwoordenverhaal past in de schrijfuitdaging van december 2018: Schrijfuitdaging december 2018 Doe ook mee! Lees meer Enkele andere van mijn bijdragen in deze schrijfuitdaging Koude expeditie Lees meer Een ontdekking achter de kast Lees meer Daar zal de buurvrouw blij mee zijn! Lees meer De ondankbare buurvrouw Lees meer

#schrijfuitdaging
01Dec2019
Schrijfuitdaging december 2019
Hans van Gemert

Wie van creatief bloggen houdt kan zijn hart ophalen bij de maandelijkse #schrijfuitdaging . Schrijfuitdagingen zijn niet alleen ontzettend leuk om aan mee te doen (en/of de inzendingen van anderen te lezen), ze helpen je ook om je schrijftalent te onderzoeken en te ontwikkelen. Ik nodig je dan ook graag uit om mee te doen met de maandelijkse schrijfuitdaging. De schrijfuitdaging is geen wedstrijd en er is behalve de welbekende 'eeuwige roem' dan ook niets mee te winnen of verliezen. Of eigenlijk wel, en nog wel het belangrijkste: de waardering van iedereen die je bijdrage(s) leest. Je mag net zo vaak meedoen als je wilt, dus als je veel inspiratie hebt: ga vooral je gang! Ik zal de inzendingen in ieder geval ook delen op mijn Facebook-pagina 'Leuk om te lezen'. Tip: geef die pagina een 'like' en wijs ook je vrienden erop. Als de pagina meer bereik krijgt zullen meer (toekomstige) lezers met onze schrijfsels kennismaken – en dat is natuurlijk prettig voor alle deelnemers. Wat gaan we doen, hoe doe je mee? We gaan aan de slag met een persoonlijke favoriet: steekwoorden! Verwerk onderstaande tien #steekwoorden in een #verhaal dat minimaal 200 woorden lang is, en maximaal 750. Present Slinger Licht Dak Drank Sprei Zuster Hak Vinger tomaat Je mag de steekwoorden niet splitsen, maar je mag ze wel in het meervoud zetten of gebruiken als onderdeel van een groter woorden (zoals een samenstelling). Je zet in de reacties onder deze blog een link naar je bijdrage. Zo zijn alle bijdrages gemakkelijker te vinden. Je zet in of onder je eigen blog een link naar deze uitdaging. Het is leuk om gelezen te worden en reacties te krijgen. Dat geldt uiteraard voor iedereen die meedoet. Het is dus heel fijn als je ook de bijdrages van anderen leest. Je zou gebruik kunnen maken van de hashtag 'schrijfuitdaging', 'verhalen', of iets dergelijks. Ik zal ongetwijfeld zelf ook meedoen. Heel veel plezier met schrijven en ik zie jullie bijdrages graag komen! Hieronder de bijdrages van deze maand: Feest in de kazerne Ingrid Tips en Meer Read more Toch nog... Dana Tomaten festival Peerke70 Read more Geen tomatenmijter! Dana Read more En de maand is nog maar net begonnen Dana Read more Van schoorsteenveger tot roetveegpiet Flying Eagle  Read more Slaapmutsje 121 'Theo en Stéphanie' (18+) The Original Enrique  Read more Sfeermakers FrutselenindeMarge  Read more

#schrijfuitdaging december 2018
28Dec2018
Ik zal ze eens iets laten zien!
Encaustichris

Het is gewoon allemaal de schuld van dat verrekte pinterest! Zelf ben ik verre van creatief, maar doordat ik daar de meest fantastische ideeën deel, (pinnen, noemen ze dat) zie ik nieuwe dingen oppoppen, die ik dan toch weer wil uitproberen….  De één schildert: de ander kookt, weer een ander fotografeert, of tekent, knutselt, of cartoont erop los, en alles op dat Pinterest! En leuk dat het gevonden wordt joh! Steeds weer krijg ik melding dat mensen mijn pin leuk vonden. Wat nou míjn pin, ik deel dingen van anderen ja?!  Het moet maar eens afgelopen zijn, nu wil ik dat mijn creaties leuk gevonden worden, zijn ze nou helemaal……… Ik ga ervoor! Mijn atelier is ingericht, ik ben er klaar voor…. Een strategisch geplaatst verkeersbord waarschuwt ervoor: hier binnen treden betekent dat je gefilmd wordt, want áls ik creatief ga doen, moet dat natuurlijk vastgelegd worden met mijn supergevoelige camera. Die standaardcamera’s zijn niet goed genoeg, die geven korrelig beeld. Ik wil het terug kunnen kijken, nauwkeurig, zo vaak ben ik immers niet creatief.  Om de beelden wat sfeervol te laten overkomen had ik een lantaarntje op mijn werktafel geplaatst, maar ik merkte dat het mijn creativiteit blokkeerde. Dat kunnen we niet hebben, dus met een welgemikte worp verdween het kreng in de afvalemmer: creatief zijn betekent afval: ik ben overal op voorbereid!  Boven mijn werktafel hangt een driedubbele waslijn, áls ik los ga moet ik ruimte hebben mijn werk op te hangen, zodat het niet in de weg ligt, ik zorg ervoor dat ik ruimte genoeg heb. Knijpers gebruik ik niet, ik heb rolletjes plakband vastgeplakt aan de lijnen, zodat ik snel kan werken. Voor eventuele knoeisels heb ik een oude deken op de vloer gelegd, zo voorkom ik ongewenste verrassingen achteraf!  Zo! Ik ben klaar voor de actie.  Maar................................... wat zal ik eens gaan maken?????? Schrijfuitdaging december 2018 Dit verhaal past met het gebruik van de verplichte steekwoorden: pin, waslijn, plakband, standaard, deken, verrassing, camera, verkeersbord, lantaarn en afvalemmer in de schrijfuitdaging van Hans van Gemert. Lees meer

#schrijfuitdaging
22Dec2018
Mijn collega in de privé-kliniek
Hans van Gemert

Het eerste dat ik zie als mijn collega Piekstra binnenkomt is een vermoeid gezicht. Sterker nog, hij is de uitputting nabij. 'Tjonge,' weet hij met moeite uit te brengen, 'tjonge.' 'Zware dag gehad?' 'Nou reken maar. Ik ben wel toe aan een pintje.' 'Dat is geen verrassing.' Hulpvaardig vis ik een flesje uit de koelkast, open het en smijt het dopje in de gereedstaande afvalemmer. Ik pak er zelf ook maar eentje. 'Fijn, bedankt.' Hij neemt een ferme slok. 'Ik heb al verschillende cliënten behandeld, maar het gaat met deze mevrouw toch niet meevallen. En deze privé-kliniek beschikt toch over de modernste standaardmethoden.' Ik kijk hem onderzoekend aan. Een gebaar naar de oude dekenkist volstaat en hij neemt plaats. 'Kijk,' gaat hij verder, 'het punt is de transparantie.' 'Transparantie?' 'Ja, letterlijk. De grote ramen. Je kunt alles zien. Het is niet te vermijden dat allerlei voorwerpen in beeld komen.' 'Je bedoelt?' 'Het begint al bij de deur. Dat verkeersbordje met 'Verboden toegang tijdens therapieën.' Dat triggert al. Bovendien is het met gewoon plakband bevestigd. Helemaal fout.' Ik knik, want dat kan ik me best voorstellen. 'Nou, en dan ben je binnen. Maar je ziet alles van buiten, begrijp je wel? Ik bedoel, wat heeft een therapie met camerabeelden voor zin als je de echte voorwerpen buiten gewoon ziet hangen.' 'Echte voorwerpen?' 'Ja, die buitenlantaarn bijvoorbeeld, waarom is die de hele tijd aan? Dat is bepaald niet piekfijn!' 'Ik zie wat je bedoelt.' 'En dan die vuile was die we hier met onze therapieën oprakelen.' 'Wat is daar dan mee?' 'Ik snap niet waarom we die buiten over die waslijn moeten hangen. Ik bedoel, dan moet je toch wel gaan flippen?' (c)2018 Hans van Gemert Afbeelding: Pixabay Dit steekwoordenverhaal past in de schrijfuitdaging van december 2018 Schrijfuitdaging december 2018 Doe ook mee! Lees meer En toevallig (nou, misschien ook niet zo heel toevallig) ook dubbel in de 140-woorden uitdaging 140w December PIEKFIJN FrutselenindeMarge Lees meer Dit verhaal zou best gerelateerd kunnen zijn, maar omwille van de privacyreglementen binnen de kliniek kunnen daarover helaas geen nadere mededelingen gedaan worden... Pieken ten koste van (deel 4) Dana Lees meer

#schrijfuitdaging april 2018
28Apr2019
De tocht van de Argos
Hans van Gemert

De golven waren de laatste minuten al beduidend hoger geworden, de wildere beweging was goed voelbaar op bergingsschip 'Argos'. Bezorgd keek kapitein Johan Spijkerman naar de donkergrijze wolken, die razendsnel dichterbij kwamen. Er was geen kans op dat hij de storm nog kon ontlopen door een andere koers te gaan varen. Hij schreeuwde een totaal overbodig commando, de mannen wisten zo ook wel dat alles extra stevig gesjord en gecontroleerd moest worden. Even keek hij goedkeurend naar de bedrijvigheid en dook daarna de stuurhut in, waar de eerste stuurman het stuurwiel stevig in handen had. 'Het wordt zwaar weer.' 'Niets dat we niet aankunnen, kapitein.' Er was heel wat voor nodig om Steven Bussema uit het veld te slaan. 'Tenminste, als we maar op tijd onze koffie krijgen.' Kapitein Spijkerman lachte. 'Daar kunnen we wat aan doen.' Hij greep de scheepstelefoon. Geen vijf minuten later kwam de kok hoogstpersoonlijk een flinke thermoskan afgeven. 'Ik dacht, ik breng hem zelf maar. Van ordentelijk koken komt voorlopig toch niets terecht. Voor het geval jullie honger krijgen hierboven, ik heb wat scheepsbeschuit meegenomen.' 'Dank je wel kokkie, zo komen we de eerste uren wel door.' 'Dat dacht ik. En omdat ik voorlopig toch niet kan koken ga ik een paar uurtjes naar kooi.' 'Rol er maar niet uit dan.' 'Geen kans op,' de kok grijnsde, 'ik heb de planken onder mijn bed verwijderd en nou houd ik gewoon een soort hangmat over. Trusten!' 'Trusten.' Ook kapitein Spijkerman verliet de brug. Er was niets dat hij kon doen dat nu niet even goed door de bekwame stuurman gedaan kon worden en hij wist het. In zijn werkkamer pakte hij de zeekaarten en stipte hun huidige positie met een dun stiftje aan. Het was normaal gesproken nog een uur of drie op volle kracht varen, maar de storm zou hun voortgang zeker vertragen. Als de storm niet ging liggen was er ook weinig kans op dat ze aan het eigenlijke bergingswerk zouden toekomen. Het was een deprimerende gedachte, maar er was niets dat hij er op dit moment aan kon doen. Het was twee dagen geleden dat de melding binnenkwam dat het onderzoeksschip 'Aurora' was vastgelopen en water maakte. De pompen konden het nog wel aan, maar het schip helde gevaarlijk naar stuurboord. Er was bij de bergingsdienst maar een korte vergadering nodig geweest en hij was met de Argos op weg gegaan om de bemanning en de kostbare lading van de Aurora aan boord te nemen. Zijn schip was het beste toegerust voor deze operatie. Licht, snel en wendbaar, dat waren de eerste vereisten. De laadboom, die op een grote draaischijf aan dek was gemonteerd was bovendien sterk en wendbaar. Als ze maar op tijd zouden zijn. Die verdomde storm ook! Hij schudde het hoofd. Ze moesten gewoon op tijd zijn, er zat niets anders op. (c)2019 Hans van Gemert Afbeelding: Pixabay Dit steekwoorden-verhaal past in de schrijfuitdaging van april 2019: Schrijfuitdaging april 2019 Je kunt nog meedoen tot en met 30 april! Lees meer Het vervolg De tocht van de Argos (2) Deel 2 Lees meer Enkele andere van mijn bijdragen in deze schrijfuitdaging Onze teambuilding Lees meer De thuiszorgwinkel Lees meer De hangmat Lees meer Ach, die moderne tijd Lees meer Mijn treintjeshobby Lees meer