Meest gestemde posts
#aquarel
27Mar2019
Een Nieuwe Dag - aquarel
Nol K. - 1936

Een nieuwe dag, een nieuw begin. Zullen ze vandaag wel bijten?                                                                         2005 ABK Aquarel 40x50cm Varen met een zeilboot - aquarel Lees meer Koe - aquarel Lees meer Driebandplevier - aquarel Lees meer Katwijk aan zee - aquarel Lees meer Noordse stormvogels - aquarel Lees meer Van Gogh aquarelverf Praktische set met 12 tubes 10 ml aquarelverf, een penseel, een sponsje en een mengschaal. De krachtige, transparante kleuren zijn onderling mengbaar en uitstekend lichtecht. Het deksel is verdeeld in vakjes, zodat je verschillende kleuren kunt mengen zonder dat ze door elkaar heen lopen. Na gebruik kun je het deksel makkelijk losmaken en afspoelen.    Meer info

#varen
16Feb2019
Ontluikend voorjaar
PapilioKarin

  Wandelend door het lekkere voorjaarsweer ontdekte ik dit ene varenblad.Het leek net zo te genieten van de zon als ik. #varen #zon   Word lid en beloon de maker en jezelf! Registreren

#aanleg
13Aug2019
Gevaren
peerke70

Je merkt het vanzelf, je hebt passie voor iets, of niet. Soms is de afkeer van wat je doet groot, misschien moet je dan toch eens overwegen ermee op te houden!

#Varen
12May2018
Lading houtsnippers
Els Vergaerde

Ik vertelde dat dat ik samen met mijn man op een vrachtschip vaar en daar kreeg ik leuke reacties op. Vertellen over mijn natuurfoto's vind ik heel erg leuk, vertellen over het varen...ik dacht ,help...waar moet ik beginnen? Ik vaar bijna twintig jaar mee en vergeet soms dat dit toch een andere manier van leven is...  ;) Het schip waar we nu op varen hebben we net één jaar.  Daardoor veranderde ons vaargebied en veel plekken waar we nu heen gaan, zijn nieuw voor ons. Zo ook Landesbergen, in Duitsland, waar we een lading houtsnippers heen brachten voor de energiecentrale aldaar . Deze reis begint bij een afvalverwerkingsbedrijf in Nieuwegein, langs het Amsterdam-Rijnkanaal. Hier worden gebruikte pallets, meubels, enz..., versnipperd en via een lopende band in ons schip gestort. Met een kraan wordt het aangestampt en op de juiste hoogte gebracht.  Die hoogte is belangrijk want in Münster komen we zeer lage bruggen tegen.  Daardoor komt ook de auto vóór de stuurhut, op de lading te staan!  Van zodra het schip geladen is, komt de ijkmeester het schip ijken om te bepalen hoeveel tonnen we geladen hebben. Als we de vereiste laadpapieren aan boord hebben, kan de reis beginnen.  We varen langs Tiel de Waal op.  De Waal wordt de Rijn en na 100 km varen, gaan wij in Friedrichsfeld het 60 km lange Wesel-Datteln op.   Dat kanaal telt zes sluizen, zo kunnen we het hoogteverschil van maximaal 44 meter overwinnen (afhankelijk van het waterpeil van de Rijn). foto:  sluis  Friedrichsfeld. Na sluis Datteln vervolgen we, een 100 tal km, onze vaarweg langs het Dortmund-Eemskanaal. In de buurt van Münster krijgen we de lage bruggen. Na de sluis in Münster komen we op het Mittelandkanaal terecht.  Dit is met zijn 325,7 km de langste kunstmatige waterloop van Duitsland en passeert onder andere Bramsche, Osnabrück, Minden, Hannover, Braunschweig, Wolfsburg en Maagdenburg naar de Elbe. Onze bestemming is Landsbergen en wij slaan na weer eens 100 km linksaf.  In Minden schutten we door de sluis,  de Weser op.  De Schachtsluis in Minden, een toeristisch trekpunt: Op de bochtige rivier de Weser krijgen we nog twee sluizen en dan komen we bij de energiecentrale aan. Daar worden de houtsnippers met een kraan in vrachtwagens gestort en weggebracht . Vervolgens zullen ze verbrand worden om stroom op te wekken. Als we leeg zijn, maken we het schip schoon en keren we terug naar Minden. Ondertussen onderhandelt mijn man met scheepsbevrachters voor een nieuwe vrachtreis ... Word lid en beloon de maker en jezelf! Aanmelden

#varenenregels
31Aug2019
Varen en regels
Stieny Koopmans

Wanneer je voor het eerst gaat varen op je plezierjacht, dan moet je je wel even verdiepen in de regels op het water. Je moet je op de weg aan regels houden, maar op het water ook, want ook hier geldt: een ongeluk zit in een klein hoekje.Ten eerste ben je verplicht om een ANWB wateralmanak deel 1 aan boord te hebben. Wanneer je ook deel 2 hebt, kun je ook de bedieningstijden van bruggen en  sluizen  vinden. Hier kun je ook in vinden wat in bepaalde gebieden wel en niet is toegestaan, dus ook nog gemakkelijk.Een scheepshoorn aan boord is ook verplicht. Hiermee kun je signalen geven, lang of kort. Kort 1 seconde, lang 3 seconden.1x kort: ik wijk uit naar stuurboord2x kort: ik wijk uit naar bakboord3x kort: ik ga achteruit4x kort: ik kan niet manoeuvreren, ik moet wijken1x lang: Let op!1x lang en 1 keer kort: Verzoek voor het openen van de brug, of bediening sluis.Wanneer je onder een brug door wilt of door een sluis gelden er ook regels.  Waneer een brug wordt bedient, dan moet je wachten tot de brug open gaat. Zorg ervoor dat je niet voordringt, maar ga wel zoveel mogelijk naar voren liggen, zodat andere boten ook kunnen aanmeren. Onder de brug hangen meestal 3 lichten.  Als er 2 lichten rood zijn dan is er geen doorvaart meer en moet je wachten tot de volgende dag. Is er een geel licht, dan mag je er onderdoorvaren als het past. Wel opletten dat er van de andere kant niets aankomt. Is er 1 licht rood en 1 licht groen, dan mag je doorvaren als de brug open gaat. Bij rood altijd wachten, want de andere kant heeft voorrang. Bij groen altijd doorvaren!Bij een sluis, moet je altijd wachten tot de sluis leeg is, dan opvaren en zo ver mogelijk naar voren varen, zodat andere jachten en boten netjes kunnen aansluiten. Let goed op de sluiswachter, die geeft aanwijzingen. Aan de walkant kun je je boot vastmaken, maar niet vastknopen, je moet met het water mee omhoog of naar beneden kunnen gaan. Zorg dat je netjes aan de kant blijft liggen. Wanneer de deuren opengaan en de beroepsvaart een teken krijgt dat die mag gaan, wacht dan even af tot die rustig is weggegaan, zo heb je geen last van het schroefwater. Let altijd op de aanwijzingen van de sluiswachter.Zorg voor een goede verlichting, want ook in het donker kan je onverwacht een ander schip tegenkomen. Zorg dat je gezien wordt en dat je zelf goed kunt zien.Ook aan boord mag je geen alcohol nuttigen als je vaart. Dezelfde regels als in het verkeer. Doe dit wanneer je lekker in de haven ligt.Hou er rekening mee dat beroepsvaart altijd voorrang heeft. Ook zeilende vaartuigen hebben altijd voorrang. Van stuurboord komende vaartuigen hebben voorrang. Inhalen doe je aan bakboordzijde.Nog even dit: Stuurboord is rechts en bakboord is links.Behouden vaart!

#varen
21Apr2019
Ons bootje....
Roodkapje

Een bootje Eerder had ik ook al eens een boot gehad, maar door de scheiding en geldnood, was ik gedwongen deze te verkopen. Het ging me wel aan het hart, want het was toch wel een manier om even helemaal te ontspannen, na een drukke werkweek. Geen gedoe in het verkeer, gewoon lekker een stukje varen, een rustig plekje zoeken en dan aanmeren en genieten van de natuur, de vogels en vooral de rust. Het was eigenlijk iets wat ik wel weer graag zou willen. Ondanks mijn ziekte, kon een bootje, met een chemisch toilet aan boord, natuurlijk wel en ook mijn echtgenoot leek het een goed plan om eens rond te gaan kijken naar een leuk, klein bootje, groot genoeg voor ons twee, met de mogelijkheid om er eventueel in te kunnen slapen. Zo konden we allebei toch nog genieten van het mooie weer, maar ook, als het weer wat slechter werd, konden we toch droog binnen zitten. Zo begonnen we onze zoektocht en zo kwamen we zelfs een bootje tegen die ons echt wel wat leek. Een shetlander, met chemisch toilet, een buitenboordmotor en zo één waar je geen vaarbewijs voor nodig had. Al gauw waren we het erover eens, dit zou hem worden! Ophalen Mijn man had totaal geen ervaring met varen, maar ik kon hem wel wat basisdingen vertellen en eigenlijk is het zo moeilijk niet. Toch zou hij het bootje moeten varen, door mijn ziekte was het praktisch onmogelijk om aan het roer te staan, maar als het dan toch even kon, dan deed ik dat natuurlijk wel eventjes. Ik was meer voor het aanleggen enzovoort, de stootwillen op de goede plaats hangen en zorgen dat de boot niet tegen de kant aan voer. Het was wel een eind varen en we beseften ons ook wel, dat het in één dag niet zou lukken, dus deden we er twee dagen over. We legden de boot in de tussentijd in een haven aan en gingen thuis slapen om de volgende dag weer verder te varen.De eerste hindernis was al snel, een groot vrachtschip dat een paar keer toeterde, waarmee hij de richting aangaf, maar wat al snel tot enige paniek leidde, want wat bedoelde hij nu? We besloten maar snel vaart te minderen en het vrachtschip te laten passeren. Ja, als je de regels niet kent, dan gaat het ook niet altijd goed!  Heel goed om te weten, want je hebt, zeker op het grote water met veel scheepvaart te maken. De brug We hadden wel een waterkaart, die, net zoals dat in de auto's ook altijd al gebeurde, door de vrouw werd gelezen. Ging allemaal goed, totdat we ineens niet meer verder konden. Nee, lag niet aan mijn leeskunst, maar wel aan de veranderingen die er in dat jaar waren aangebracht. We konden niet verder, moesten toen terug, dus draaien en toen sloeg de motor af...... Gelukkig waren er omwonenden, die ons hielpen om aan de wal te komen. Na een paar keer opnieuw te hebben geprobeerd, startte de motor weer en konden we weer verder. Daar was de eerste brug, waar we onderdoor moesten. Ja, wachten tot het licht op groen sprong, het duurde even, we minderden snelheid, het ging toch te snel, dus in de achteruit en......die deed het niet! De brug ging omhoog, we hadden geluk, het ging net goed, maar wat een schrik! Achteraf bleek een palletje losgeschoten te zijn, tijden de draai die we eerder hadden moeten maken, maar dit had evengoed het einde van het bootje kunnen zijn! Het dak eraf, brug beschadigd....het is ons allemaal bespaart gebleven. De sluis De volgende beproeving was de sluis. Het was er heel erg druk, maar we lagen netjes in de rij te wachten tot we binnen mochten varen. Toen het onze beurt was, kwam er ineens een zeilboot snel voorbij varen en ging voor ons de sluis in. Dat betekende weer afremmen en een pirouette maken met de boot. Natuurlijk waren er veel dagjesmensen bij de sluis aan het kijken, dus het was een leuke attractie voor deze mensen. Gelukkig waren ze ook hier weer heel behulpzaam en kwamen we weer recht in de sluis te liggen in plaats van achterstevoren, zoals we eerst ervoor lagen. We hadden nu al heel wat hindernissen gehad, dus ik besloot nu maar zoveel mogelijk bruggen te mijden en maar wat meer over het grote water te gaan. Dat kun je beslissen als je de kaartlezer bent he...... We moesten over Giethoorn en daar stikt het van de bruggen, dus we namen het grote water. Het was wel even wennen, beetje wild water en goed op de bakens letten, maar we konden mooi aan één stuk doorvaren. En toen kwam er weer een sluis, maar deze keer ging het allemaal goed, geen voordringers en mooi rustig de sluis in. Nu was het tijd voor rust! Na de sluis hebben we even heerlijk genoten van het vrije gevoel op het water. We hebben het al die tijd wel gehad, maar het was ook hard werken. Normaal zou je er een week over doen, maar wij wilden binnen twee dagen de boot in onze haven hebben. Er moest van alles aan gebeuren dus dan heb je hem het liefst maar bij huis. In de thuishaven We konden een fijn plaatsje krijgen in de haven, een plaatsje waar zon en schaduw was, waar we gemakkelijk in en af konden stappen en alle gemakken in de buurt. De boot is weinig van zijn plek geweest, we hebben maar een enkele keer gevaren, maar dit was ons tweede huisje, ons plekje waar we konden genieten van de rust die we zo hard nodig hadden. Het varen ging mijn man ook niet goed meer af, hij kreeg last van fibromyalgie en drukte kon hij ook niet meer aan zijn hoofd verdragen. De havenmeester was ons gunstig gezind, we mochten de hele zomer op deze plaats blijven liggen. Het werd winter De boot moest nu toch echt van deze plaats af, het was ook eigenlijk een plaats voor voorbijgangers, maar nu de winter in aantocht kwam moesten we naar de binnenhaven. Dit werd voor ons andere koek, ik kon niet meer aan boord komen en mijn man kon het onderhoud ook niet meer aan. De motor moest er voor de winter inviel ook nog eens af, wat een heidens karwei was, maar ook loodzwaar, dat we maar één besluit konden nemen. Het was einde verhaal, einde bootje, einde van ons avontuur op het water. We hebben ons bootje verkocht, maar we hebben er wel mooie herinneringen aan over gehouden. Soms denk ik er met weemoed aan terug. Er hangt een mooie foto aan de muur van ons avontuur en de scheepstoeter en de vlag, pronken ook in huis, als eerbetoon aan ons bootje BEST.