Meest gestemde posts
#verandering
08Jun2019
Lichtophethart
#veranderingen
13Mar2019
Elke dag verandert er wel wat
Miranda Tabor

De mensen die mijn blogs lezen, weten dat er veel verandert in mijn leven, veel veranderd is en er nog veel zal veranderen. Daarom zoek ik veel informatie op en vraag ik ook geregeld tips en advies van jullie, op Yoors. Dat verbetert mijn kwaliteit van leven en ik voel mij er minder alleen door staan.    Soms kom ik opmerkelijke dingen tegen, waarvan ik denk, dat meerdere mensen die wel interessant zullen vinden. Deze site over dementie bijvoorbeeld. Het MIND-dieet tegen dementie.   Dan een heel andere kwestie. Deze is van meer persoonlijke aard. Met recht kan ik zeggen en dat hebben diverse familieleden ook vaak gedaan, dat ik de lat erg hoog leg. Philip, (vroegere partner) zei altijd, heel aardig, dat ik zeer consciëntieus was. Zelf weet ik ook wel dat ik iets heb van perfectionisme of wat daar op lijkt. Ook zou ik kunnen beweren dat ik hoge eisen stel. Eigenlijk allemaal omschrijvingen van hetzelfde gedrag. Daarbij hoort natuurlijk ook dat je meestal nogal hoge normen hebt. Niet altijd makkelijk en leuk om mee te leven. Zonder in te gaan wat daaraan ten grondslag ligt, wil ik toch graag zulk gedrag, zeker als het in de weg zit, proberen te verminderen.    Heel praktisch had ik daar dus al last van, toen ik stopte met roken en nu vandaag dus een terugval heb/had. Nou plaats ik hieronder wel even het blog van iemand, die daar zeer zinnige dingen over zegt, maar naast dat was er nog wel een reden om op zoek te gaan. Ik ben een voorstander van zelfhulp en deze site geeft veel inzicht en steun bij het te 'lijf' gaan van jezelf mocht je altijd erg hoge verwachtingen hebben. Ook voor je omgeving stel je vaak dergelijke eisen, trouwens. Het heeft mij, in het verleden, vaak moeilijkheden opgeleverd. Niet hele grote, maar ik denk, dat ik een stuk meer had kunnen genieten, dan dat ik heb gedaan.  In het oog met het levenseinde, ga je zulke dingen anders bekijken. Ik wil jullie die kijk niet onthouden en denk dat er best wel veel meer mensen zijn, die, net als ik, veel van zichzelf eisen en dus baat kunnen hebben bij de volgende website. Allemaal ervaringsdeskundigheid dus........Change of Heart.    

#verandering
04Apr2019
Lichtophethart
#verandering
26May2019
Het leed dat "verandering" heet
autrageous

Dit bericht schrijf ik naar aanleiding van een situatie die zich enkele uren geleden afspeelde. Een deel van de situatie werd veroorzaakt door stress die nog in mijn lijf zit, aangezien afgelopen week nogal heftig was; de laatste week bij een baan die absoluut niet bij me paste, het bracht de nodige emoties met zich mee. Wat gebeurde er? Mijn zus en ik hadden ons voorgenomen samen naar een sauna te gaan op een badpakkendag. Dit voornemen lag er al langere tijd, maar gezien geld- en/of tijdgebrek, kwam het er niet van. Totdat mijn moeder met vouchers aan kwam zitten waardoor we mogelijk met hoge korting naar de sauna zouden kunnen gaan. Mijn zus is nogal een drukbezet vrouw, en zo ben ik dat ook, dus een datum vinden dat we konden was een gedoe. Zij moest wachten op bepaalde goedkeuringen op haar werk en ik was niet zeker wanneer mijn laatste werkdag bij mijn baan zou zijn. We pinden een dag, maar het lastige was dat het dus mogelijk last-minute afgeblazen zou kunnen worden doordat een van ons nog moest werken of toestemming niet rond kon krijgen. Reserveren moest dus ook last-minute, iets wat voor een autist als mij enorm veel stress kan opleveren. Wat ging er mis? Eindelijk werd definitief dat er niets meer tussen zou komen en dat het niet last-minute afgeblazen zou worden. Ik had de vouchers bij mijn moeder opgehaald en was al aan het uitpuzzelen hoe ik ze geactiveerd kreeg. Na heel wat gedoe lukte dat. Twee codes rijker, keek ik op de site van Veluwse Bron, de sauna waar we morgen graag naartoe zouden willen. (Morgen is nogal last-minute, maar als ik last-minute zeg is het ook echt last-minute.) Op de voorpagina van de site was in één oogopslag duidelijk waar ik naartoe moest om de vouchers te verzilveren. De site was traag, iets wat ik er na al het gedoe met het activeren van de vouchers er liever niet bij wilde hebben. En ja hoor, zoals in mijn leven vaker zo is, ging weer niets vanzelf. Alle badpakkendagen tot en met begin juli waren volgeboekt. Na meerdere vervloekingen geloosd te hebben richting het computerscherm met de volgeboekte badpakkendag-agenda, kwamen de tranen. De frustratie. Het feit dat ik al zolang moest worstelen met het feit of het wel door zou gaan of niet en dat het eindelijk door zou kunnen  gaan, maar dat die KLOTE sauna -excuse my french- uitgerekend nu volgeboekt zat. @#!@#!@$#$#%$#.Mijn hoofd stond op ontploffen. Er liep van alles door elkaar en het leek helemaal nergens op. En toen? Na even wat rustig ademhalen belde ik m'n zus. Die wist het ook even niet meer zo goed. Bijna dreigde het afgeblazen te worden. Het werd even stil. De mist in mijn hoofd leek iets op te klaren, maar de chaos was er nog in zijn volledige en ellendige vorm. De stilte duurde nog wat langer. Ik begon me af te vragen of de verbinding nog wel goed zat. Toen kwam mijn zus met een idee; misschien is een andere sauna een optie. En ja hoor, daar begon het weer. Help help help. Ik wilde wel, maar mijn hoofd wilde niet mee. Het was net of ik wilde gaan rijden autorijden met de handrem nog geactiveerd. Vreselijk vervelend. Op dit soort momenten vind ik mezelf echt autistisch en loop ik tegen muren op. Het is echt een strijd. Het lijkt van de buitenkant of er niets gebeurt, maar vanbinnen draaien er honderen tandwielen waarvan minstens de helft is vastgeroest. De roestige tandwielen met olie losser maken gaat niet, want de olie is vervlogen, die is er niet. Het komt aan op brute kracht en tijd, genoeg tijd. Toen de tandwielen eindelijk gedraaid waren, was er ruimte voor een nieuw idee. Die nieuwe sauna leek zo gek nog niet. Maar daar kwam de volgende vraag, welke sauna?! Is het allemaal wel goed gekomen? Mijn zus en ik hebben ondanks gebrekkige telefoonverbinding en nog meer volgeboekte badpakkendagen-agenda's, toch nog een sauna gevonden die nog plekken vrij had voor ons. Het is een stuk verder rijden, maar dat is dan maar zo. Mijn tandwielen zijn nog wel drie keer vastgelopen, en ik ben er dan ook goed moe van, maar het is dan toch geregeld; we gaan morgen naar de sauna op badpakkendag! Heb je nog bepaalde vragen over hoe ik dingen ervaar? Hoe ik met bepaalde dingen om ga? Wat mijn visie is op een onderwerp? Schroom niet mij een bericht te sturen! Allicht zou jouw vraag mij aan een idee kunnen helpen voor een volgend blogbericht! Tot snel :-)

#verandering
16Apr2019
Soms kan het anders
Diana-01

"Gelukkig in deze winkel hebben ze beschuit," zegt Lara tegen haar man Jacko. Hij kijkt haar aan maar zegt niks terug en ze lopen de winkel snel door want hij moet zo werken. Vandaag was het dinsdag en dat betekende dat hij met zijn bus naar het internaat moet rijden om de leerlingen naar hun huis te brengen. Het waren geen gemakkelijke kinderen al kon hij wel goed met de meesten maar hij zag er altijd als een berg tegen op. Bart zijn andere collega had hem al gewaarschuwd want hij was al vaker bedriegt. Hij had tegen de baas gezegt, als hij nog een keer met die kinderen moest rijden dan ging hij weg. Ze hadden die week een vergadering gehad, waar de baas aan Jacko had gevraagt of hij het wou proberen en Jacko die had geen nee durven zeggen. Toen hij die avond thuis kwam en het tegen zijn vrouw zei. Had zij hem boos aan gekeken want dat vond ze niet fijn maar Jacko vond dat hij geen keuze had. Bij de kassa aan gekomen pakt Lara de boodschappen uit het mandtje maar onderin ligt een pakje met tien stiften. Op een groot schrift en ze kijkt jacko vragent aan. Jacko zegt, "Ik heb wat bedacht, als ik de kinderen allemaal een stift geef en een paar blaadtjes dan hebben ze iets te doen. Ik vraag ze wat hun dromen voor de toekomst en die kunnen ze dan op papier zetten." Lara kijkt hem lachent aan en dat vind ze zo leuk aan hem hij wil de mensen altijd helpen. Jacko zette Lara bij hun huis af en reed verder naar het internaat. Toen hij daar aan kwam stappen alle tien de kinderen in en toen ze waren gaan zitten draaide Jacko zich om . "Voor iedereen heb ik een stift en een paar blaadtjes. Mijn vraag aan jullie is om er een droom of tekening op te maken  zodat ik jullie wat beter leer kennen."  Alle kinderen waren een beetje verbaast want de andere bus chauffeur had het alleen maar over de regels gehad. Dit was toch een hele verandering en daar waren ze blij mee. De weg naar huis was rustig. De ene onrustige jongen was nu een verhaal aan het schrijven. Over dat hij graag DJ wou worden en hij had al een oude lpspeler met draaischijf om te scratsen. Het stille meisje die altijd gepest werd was aan het tekenen en zag er ineens wat vrolijker uit. Ze tekende een boom met een huis en een bus met een man erin. Als hij stopt bij het stille meisje voor de deur dan ziet hij een grote boom. Hij zet de bus voor de deur en het meisje loopt naar hem toe. Ze geeft hem de tekening en hij kijkt haar blij aan. "Die ga ik ophangen aan met spijker aan de muur". Het meisje kijkt hem aan en zegt, "Bedankt voor de stift en tot de volgende keer."https://yoo.rs/hansvg/blog/schrijfuitdaging-april-2019-1554108946.html?Ysid=5171