Meest gestemde posts
#schrijfuitdaging
01May2019
Schrijfuitdaging mei 2019
Hans van Gemert

Houd je van creatief bloggen en houd je ervan om uitgedaagd te worden? Dan is dit misschien iets voor jou. Er zijn goede redenen om aan een schrijfuitdaging mee te doen. Ze zijn op de eerste plaats stimulerend en leerzaam. Ze helpen je om nieuwe vaardigheden te ontdekken en te ontwikkelen. En natuurlijk is er nog een andere reden: ze zijn gewoon erg leuk om aan mee te doen! Ik nodig je dan ook heel graag uit om mee te doen aan de maandelijkse schrijfuitdaging. Deze schrijfuitdaging is geen wedstrijd. Behalve de welbekende 'eeuwige roem' is er niets mee te winnen of verdienen. Hoewel, misschien het belangrijkste: de waardering van iedereen die je bijdrage(s) leest. Het is helemaal aan jou of je meedoet, maar het zou natuurlijk wel heel leuk zijn als je dat zou doen. Heb je veel inspiratie? Geen probleem, je kunt net zo vaak meedoen als je zelf wilt. Ik zal de inzendingen in ieder geval delen op mijn Facebook-pagina 'Leuk om te lezen'. Als je die pagina een 'like' geeft en je vrienden daar ook op wijst, dan krijgt de pagina meer bereik, meer lezers en kunnen we waar allemaal van profiteren. Wat gaan we in mei 2019 doen en hoe doe je mee? Stel je eens voor. Je hoofdpersoon (misschien ben je dit zelf) is plotseling verplaatst in de tijd. Waar (en wanneer) kom je terecht? Hoe reageer je op je omgeving (en andersom)? Je bent bij voorkeur minimaal 200 jaar in de tijd verplaatst, (veel) meer mag natuurlijk ook. Je kunt naar het verleden zijn gereisd, maar ook naar de toekomst. Je verhaal is minimaal 250 woorden lang, maximaal 600. Je zet in de reacties onder deze blog een link naar je bijdrage. Zo zijn alle bijdrages gemakkelijker te vinden. Zet onder je eigen blog ook een link naar deze uitdaging. Het is leuk gelezen te worden – dat geldt voor iedereen die meedoet. Het is dus heel fijn als je ook bijdrages van anderen leest. Een tag is niet verplicht als je je aan bovenstaande houdt. Wil je toch een tag gebruiken, dan mag dat bijvoorbeeld zijn: schrijfuitdaging mei 2019 Ik zal ongetwijfeld zelf ook meedoen. Veel plezier en succes! Hieronder de bijdrages van deze maand: Kimmie en Ko: Toekomstdromen (10) Naturefreak (10e) Lees meer Kimmie en Ko: Toekomstdromen (9) Naturefreak (9e) Lees meer Het vergeten boek Ingrid Tips en meer (3e) Lees meer Kimmie en Ko: Toekomstdromen (8) Naturefreak (8e) Lees meer Ik sta, kijk en zie een wolk Flying Eagle Lees meer Kimmie en Ko: Toekomstdromen (7) Naturefreak (7e) Lees meer Kimmie en Ko: Toekomstdromen (6) Naturefreak (6e) Lees meer Kimmie en Ko: Toekomstdromen (5) Naturefreak (5e) Lees meer Sub way back in gran's timeline FrutselenindeMarge (2e) Lees meer Ruud's avontuur Ingrid Tips en meer (2e) Lees meer Kimmie en Ko: Toekomstdromen (4) Naturefreak (4e) Lees meer Kimmie en Ko: Toekomstdromen (3) Naturefreak (3e) Lees meer Kimmie en Ko: Toekomstdromen (2) Naturefreak (2e) Lees meer Toekomstvisie FrutselenindeMarge (2e) Lees meer Kimmie en Ko: Toekomstdromen (1) Naturefreak Lees meer Over een beul die mij bijna liet smeulen. Ingrid Tips en meer Lees meer Stories: De andere wereld (deel 3) Wakeupkitty (3e) Lees meer De tijdreis (2) 1960-1980 (Yvonne, 2e) Lees meer Dillemma's bij het tijdreizen (2) Dewaputra (2e) Lees meer Stories: De andere wereld (deel 2) Wakeupkitty (2e) Lees meer Stories: De andere wereld (deel 1) Wakeupkitty (1e) Lees meer Hoe is het mogelijk! Margriet Lees meer Ufo op herhaling (slot) Passionfilm (2e) Lees meer UFO op herhaling (1) Passionfilm Lees meer De tocht van de Argos (4) Hans van Gemert  Lees meer De proportiën des lichaams Dana Lees meer Pesten en afwijzing in het leven van David Ben Isaï FlyingEagle Lees meer De tijdreis (1) 1960-1980 Yvonne Lees meer Zwaar retro? FrutselenindeMarge Lees meer Dilemmas bij het tijdreizen (1) Dewaputra Lees meer Neem alle tijd! Peerke70 Lees meer

#schrijfuitdaging
01Dec2019
Schrijfuitdaging december 2019
Hans van Gemert

Wie van creatief bloggen houdt kan zijn hart ophalen bij de maandelijkse #schrijfuitdaging . Schrijfuitdagingen zijn niet alleen ontzettend leuk om aan mee te doen (en/of de inzendingen van anderen te lezen), ze helpen je ook om je schrijftalent te onderzoeken en te ontwikkelen. Ik nodig je dan ook graag uit om mee te doen met de maandelijkse schrijfuitdaging. De schrijfuitdaging is geen wedstrijd en er is behalve de welbekende 'eeuwige roem' dan ook niets mee te winnen of verliezen. Of eigenlijk wel, en nog wel het belangrijkste: de waardering van iedereen die je bijdrage(s) leest. Je mag net zo vaak meedoen als je wilt, dus als je veel inspiratie hebt: ga vooral je gang! Ik zal de inzendingen in ieder geval ook delen op mijn Facebook-pagina 'Leuk om te lezen'. Tip: geef die pagina een 'like' en wijs ook je vrienden erop. Als de pagina meer bereik krijgt zullen meer (toekomstige) lezers met onze schrijfsels kennismaken – en dat is natuurlijk prettig voor alle deelnemers. Wat gaan we doen, hoe doe je mee? We gaan aan de slag met een persoonlijke favoriet: steekwoorden! Verwerk onderstaande tien #steekwoorden in een #verhaal dat minimaal 200 woorden lang is, en maximaal 750. Present Slinger Licht Dak Drank Sprei Zuster Hak Vinger tomaat Je mag de steekwoorden niet splitsen, maar je mag ze wel in het meervoud zetten of gebruiken als onderdeel van een groter woorden (zoals een samenstelling). Je zet in de reacties onder deze blog een link naar je bijdrage. Zo zijn alle bijdrages gemakkelijker te vinden. Je zet in of onder je eigen blog een link naar deze uitdaging. Het is leuk om gelezen te worden en reacties te krijgen. Dat geldt uiteraard voor iedereen die meedoet. Het is dus heel fijn als je ook de bijdrages van anderen leest. Je zou gebruik kunnen maken van de hashtag 'schrijfuitdaging', 'verhalen', of iets dergelijks. Ik zal ongetwijfeld zelf ook meedoen. Heel veel plezier met schrijven en ik zie jullie bijdrages graag komen! Hieronder de bijdrages van deze maand: Culinaire feestpolonaise Hans van Gemert Read more Dure whisky op een feestje Dana Read more Van glitterslingers tot tomatensap Hans van Gemert  Read more Een bevrijdingsfeestuitnodigingetje Dana Read more Over scheten en dranklucht in het donker Dewaputra Read more Opnieuw naar de mijn (5) Dana Read more Annie is Annie helemaal niet... en de sprei komt goed van pas. Dana Read more Annie geeft haar goedkeuring Dana Read more Schrijfuitdaging Jolanda De fantasiebelofte Dana Read more Sfeermakers 2 FrutselenindeMarge  Read more Een afschuwelijk heerlijk geurspoor Dewaputra Read more Opnieuw naar de mijn (4) Hans van Gemert Read more Voetbaljaar 2019 nadert zijn einde Flying Eagle  Read more Kerstfeest op school Ingrid tips en meer  Read more Sinterklaas op bezoek 1960-1980, Yvonne Read more Feest in de kazerne Ingrid Tips en Meer Read more Toch nog... Dana Tomaten festival Peerke70 Read more Geen tomatenmijter! Dana Read more En de maand is nog maar net begonnen Dana Read more Van schoorsteenveger tot roetveegpiet Flying Eagle  Read more Slaapmutsje 121 'Theo en Stéphanie' (18+) The Original Enrique  Read more Sfeermakers FrutselenindeMarge  Read more

#DIY
16Nov2018
Wie de schoen past trekke hem aan (Sinterklaasverhaal met audio)
Ingrid Tips en meer

De intocht van de Sint was er een om jaren later nog over te praten. Want Mark was enorm verrast dat Sint zijn naam wist en dat Piet hem op zijn schouder droeg. Zo kon hij boven iedereen uitkijken en niks van het spektakel missen. Hij had geweldig genoten. ‘s Avonds mocht hij zijn schoen zetten. Hij maakte een lief gedicht voor de draagpiet, als dank en deed de groetjes aan Sinterklaas. Plak roggebrood voor het paard en een mandarijn erbij. Want tijdens het rondbrengen krijgen ze allemaal vast trek. Die nacht kon hij de slaap niet goed vatten, na zo’n super-middag! Hij was heel nieuwsgierig wat er in zijn schoen zou zitten en kon het niet laten om even te gaan kijken of er al wat in zat. Niks! Pfff, hoe lang nog! Wanneer komt Piet nou! Terug naar boven. Omdraaien in bed. Nog niet kunnen slapen. Gestommel horen. Terug naar beneden… Staat Piet voor zijn neus. “Mark!” fluistert Piet. “Je mag mij eigenlijk helemaal niet tegen komen. Wil je doen alsof je me niet gezien hebt, als je morgenvroeg je kado vind?” “Wat is het?” “Het is LE...” “Stil! Niet verklappen” hoorden ze beiden achter hen. Het was een andere Piet. “Wat doen jullie?” “Mark kwam kijken wat er in zijn schoen zit en vroeg me wat het kado is. Als Eerlijke Piet, geef ik natuurlijk antwoord.” “Nee slimpie, die vraag mag je nou net niet beantwoorden.”– “Hoezo?”“Dan is het toch geen verrassing meer?”- “Oh ja, dat is waar.” “LEGO? Bedoelde je dat? Dat heb ik al zoooooooveeeel… ik wil eens wat anders!” zei Mark. De Pieten keken elkaar aan. “Goed. Je mag met ons mee naar het pakhuis, wat anders uitzoeken. Maar wel stil zijn daar, want eigenlijk mogen er geen mensenkinderen komen.” In zijn pyjama en op zijn sloffen trok Mark zijn jas aan en ging met de Pieten mee. Binnen een mum van tijd waren ze in het pakhuis. Hij keek zijn ogen uit. Tussen alle kado’s zag hij ze staan. Een geweldig mooi paar schoenen. Zomaar in zijn maat. “DIE WIL IK!” gilde hij uit. Mopperpiet kwam dichterbij. “Wat doet die jongen hier? Jullie weten toch dat dat niet de bedoeling is?” Hoe de Pieten ook probeerden, Mopperpiet was niet voor rede vatbaar en nam hen mee naar Sinterklaas. Deze lag heerlijk te slapen. Op zijn oude dag doet hij vaker een extra dutje. “Wat is er zo dringend, Mopperpiet, dat je mij moet wekken?” “Kijkt u maar!” Sint keek onder de dikke witte wenkbrauwen door een spleet van zijn ogen. Die gingen van schrik verder open staan. “Wat is hier aan de hand? Mark, wat doe jij hier?” “Eh, tja eh… Sint… het zit zo:” begon Eerlijke Piet. Vervolgens ging het drietal door elkaar heen vertellen. “Nou jongen, nu je toch hier bent, zoek iets uit, wat je héél graag zou willen hebben.” “Ik weet het al! Deze schoenen!” hij hield ze voor het gezicht van de Sint. Deze zei: “Zozo, dat zijn een paar mooie! Ze zijn ook heel stevig, voor de winter!” “Mag ik ze? Alstublieft?” “Omdat je het zo netjes vraagt. Maar op één voorwaarde! Vertel aan geen ander kind dat je hier was. En nu snel terug naar bed.” Zo snel als ze waren gekomen, zo snel waren ze ook weer thuis. In de gang werd hij heel duizelig. Alles begon te draaien. De trap leek heel raar. Met een plof werd hij wakker… in zijn bed. Was hij toch in slaap gevallen? Het was daglicht, dus mocht hij gaan kijken wat er in de schoen zit. Zijn broer was al beneden en zat te spelen… met LEGO. In zijn schoen zat een doos. En daarin zat... een nieuw paar schoenen!! Met de tekst: “Wie de schoen past, trekke hem aan.” Hij trok ze aan en ze bleken perfect te passen! Had hij het gedroomd of was hij wél echt in het pakhuis geweest? Later die dag was er ergens wéér een intocht. Sint en Piet leken hem niet te zien. Tot ze in de feestzaal waren. Mopperpiet liep achter hem in de polonaise en zei: “Echt niets verklappen hoor.” Bovenstaand verhaal bevat exact 700 woorden en past met de door Mark aangetroffen doos best in deze uitdaging: Schrijfuitdaging november 2018 Lees meer Beluister het verhaal op YouTube: Of beluister de podcast hier: Eigen foto, van een intocht op 13-11-2011 te Maasbracht. Meer leuke verhalen voor kinderen lezen? Ze staan in de gelijknamige collectie. Meer Sinterklaasverhalen: Sint naar de kapper? (Sinterklaasverhaal met audio) Lees meer De verdwaalde piet (Sinterklaasverhaal met audio) Lees meer Voor één dag Sinterklaas (Sinterklaasverhaal met audio) Lees meer Andere artikelen in het thema Sinterklaas: Zo maak je zelf een Sinterklaastaart! #DIY Lees meer Hoe maak je een sinterklaasgedicht Lees meer 69 Ideetjes voor Sinterklaas knutselen Lees meer #sinterklaas#verhaal#voorleesverhaal#video#audio#leukeverhalenvoorkinderen#lvvkids      

#creatief schrijven
01Mar2019
Schrijfuitdaging maart 2019
Hans van Gemert

Het is heerlijk om creatief te bloggen! Als je dat ook vindt, dan vind je het misschien leuk om mee te doen aan de maandelijkse schrijfuitdaging. Schrijfuitdagingen zijn stimulerend en leerzaam, ze helpen je om nieuwe dingen te proberen en nieuwe vaardigheden te ontdekken. En heel belangrijk: ze zijn gewoon erg leuk om aan mee te doen! Ik nodig je graag van harte uit om mee te doen aan de maandelijkse schrijfuitdaging. Het is geen wedstrijd, er is niets mee te winnen of te verdienen. Alhoewel, er is natuurlijk toch een heel belangrijk winstpuntje: de waardering van iedereen die je bijdrage(s) leest. De schrijfuitdaging staat open voor iedereen. Het is dus niet belangrijk of je je allereerste bijdrage gaat schrijven of dat je misschien al een hele bibliotheek hebt volgeschreven. Of je deze maand gaat meedoen is dus helemaal aan jou, maar het zou natuurlijk wel heel leuk zijn. Heb je veel inspiratie? Geen probleem, je kunt net zo vaak meedoen als je zelf wil. Ik zal de inzendingen in ieder geval delen op mijn Facebook-pagina 'Leuk om te lezen'. Maak jij ook gebruik van Facebook? Dan is het leuk als je die pagina ook een 'like' geeft en ook je vrienden uitnodigt om dat te doen. Op die manier krijgt die pagina meer bereik en meer lezers, en dat is uiteraard voor ons allemaal interessant. Wat gaan we in maart 2019 doen en hoe doe je mee? We werken deze maand met het thema 'speelgoedwinkel'. Je schrijft een verhaal of gedicht met dit thema. Deze maand is er geen minimaal of maximaal aantal woorden. Zet onder jouw verhaal of gedicht een link naar deze uitdaging, zodat je lezers ook kunnen zien hoe ze aan de uitdaging kunnen meedoen. Zet hieronder in de reacties een link naar jouw bijdrage, zodat alle bijdrages gemakkelijk te vinden zijn. Het is leuk om gelezen te worden, dat geldt uiteraard voor iedereen die meedoet aan de uitdaging. Het is dus heel fijn als je ook de bijdrages van anderen leest. Een tag is niet verplicht als je je aan bovenstaande houdt. Wil je toch een tag gebruiken, dat zou dat bijvoorbeeld kunnen zijn: schrijfuitdaging maart 2019. Ik zal ongetwijfeld zelf ook meedoen. Succes, heel veel plezier met schrijven! De bijdrages van deze maand: Speelgoedwinkel Margriet Lees meer Dons eerste selectie - Strijdtoneel (2) Flying Eagle (2) Lees meer Speelgoedwinkel @home Mieke Van Liefde Lees meer Project speelgoed FrutselenindeMarge Lees meer Strijdtoneel (1) - Nieuwe maatschappij van Don Flying Eagle Lees meer MyLife: De speelgoedwinkel vroeger en nu Wakeupkitty Lees meer Een speelgoedwinkel voor planten liefhebbers Galaxy Lees meer Valentijn en de dino 1960-1980 (Yvonne) Lees meer Hartjes- en bloemetjeslijn Diana-01 Lees meer Internet is één grote speelgoedwinkel Miranda Tabor (2e) Lees meer Geheim met de juf Ingrid Tips en meer (3e) Lees meer Waar speelde jij mee? Piteke van der Meulen Lees meer De ondergang van Interpop? Dana Lees meer Kind zijn Wiepie Lees meer Kriebelwiebel. De rare kwast Lees meer Toys4fun (18+) DiaantjesLife Lees meer Speelgoedwinkel (E.D.I.T.) Ingrid Tips en meer (2e) Lees meer Elfje (schrijfuitdaging maart 2019) Albert van den Berg Lees meer Onverkoopbaar knuffelgenot? FrutselenindeMarge Lees meer Hij speelt Abrahammetje Miranda Tabor Lees meer Beurt, komen, klaar, af... Dana Lees meer Storingsdienst Hans van Gemert Lees meer Zolder vol geheimen Marie Vd Lees meer Gedicht: Carnaval Ingrid Tips en meer (1e) Lees meer Monopoliepositie Erwin Daniëls Lees meer Speel goed, win! Kelly Peerke70 Lees meer

#kabouters
15Feb2019
Kabouters in de moderne tijd
Hans van Gemert

'Ik zeg u majesteit, we moeten met onze tijd meegaan!' Hij had het met vuur en verve uitgesproken, zijn toch al blozende wangetjes gloeiden nu als rijpe tomaatjes, extra benadrukt door de witte baard eromheen. 'Ik hoor je, mijn beste kabouter Punthoofd, maar hoe stel je je dat voor? Ik bedoel, de jongere kabouters kunnen wel een paar traptreden beklimmen, maar voor de oudjes onder ons valt dat niet mee!' Even trok koning Roodneus een gezicht. De oudjes, daar hoorde hij met zijn vierhonderdvijftig jaar zelf langzamerhand ook al bij. 'En dan wil je dat we verhuizen naar de tiende etage!' 'Ha koning, maar daar heb ik iets op gevonden. Nou ja, de mensen dan. Een lift. Je stapt er in, drukt op een knopje en je gaat vanzelf naar de goede etage.' 'Ik weet wat een lift is, maar dat bedieningspaneel zit toch veel te hoog? Dan zouden we laddertjes nodig hebben. Ik vrees dat de mensen ons al snel zouden ontdekken.' Kabouter Punthoofd glimlachte. 'Zeker majesteit. Maar wij reizen dan ook niet ín de lift, we reizen er bovenop. We zorgen dat we daar een eigen cabine met een eigen bedieningspaneeltje hebben.' 'Er bovenop?' koning Roodneus schudde het hoofd. 'Dat kan toch helemaal niet?' 'Ik zal het u laten zien.' En zo kon het gebeuren dat die avond een koninklijke stoet kabouters zich verzamelde rond lift nummer 1 van de hoge mensenflat aan de Kastanjelaan. Kabouter Punthoofd richtte een kleine afstandsbediening op de lift. 'Hiermee laat ik de lift komen,' legde hij uit, 'wacht maar af.' Inderdaad klonk er een zachte 'ping' en de liftdeuren openden zich enkele centimeters, precies genoeg om de kabouters één voor één door te laten. Ze kwamen terecht in een soort zaaltje, met aan de muur een bedieningspaneel. 'Kijk,' zei Punthoofd, 'daar zijn de knopjes. Ik laat het zien.' Hij voegde de daad bij het woord en drukte op knopje nummer 10-min. De lift zette zich in beweging. 'Waarom eigenlijk die min?' informeerde de koning. 'Simpel majesteit. We moeten de lift tussen twee etages laten stoppen, zodat we van ons dakzaaltje af kunnen stappen. De koning knikte begrijpend.  Dat de mensen in de grote cabine onder hen op een onverwacht moment zouden stoppen was een klein ongemak waar ze vast wel overheen zouden komen. Nadat ze op etage 10-min waren gestopt en uitgestapt zagen ze hoe de lift heel langzaam terugzakte naar de negende etage. (c)2019 Hans van Gemert Afbeelding: Pixabay Dit verhaal past in de schrijfuitdaging van februari 2019: Schrijfuitdaging februari 2019 Je kunt de hele maand meedoen! Lees meer Enkele andere bijdragen aan deze schrijfuitdaging: De onmogelijke etage Lees meer De vergelding Lees meer Een lift-avontuur vol opwinding Lees meer

#schrijfuitdaging september 2019
11Sep2019
Ontmoeting in de speeltuin!
Dutch Mermaid

Gabber had op de venster naar buiten zitten kijken en had in de schemer nog net kunnen zien hoe een dunne slappe lappenpop de speeltuin binnen sloop. Hij had gezien hoe hij om zich heen keek en langs de kleine vijver liep. Iets aan de houding en de manier van rondlopen van de lappenpop beviel Gabber niet en dus besloot hij door de kier van het openstaande raam naar buiten te glippen. Hij moest vond hij naar de lappenpop toe. Hij vond hem in de speeltuin verstopt onder de glijbaan, snikkend en van streek. Hij ging bij hem zitten en zei even niets. Hij wou er even gewoon zijn en als de lappenpop iets kwijt wilde zou hij heus wel wat zeggen bedacht Gabber. Zo zaten de twee een tijdje stil naast elkaar totdat gabber het zwijgen toch niet meer kon verdragen en hij vroeg: ”Zeg Makker gaat het wel goed met je?” Waarop de lappenpop nog harder ging huilen. Gabber sloeg zijn poot om de pop en voelde de lege ledematen en de plekken waar hij met naald en draad weer in elkaar was genaaid. Er zat niet veel vulling meer en een oog hing aan een draadje naar beneden. Gabber trok de lappenpop naar zich toe en bood een troostende schouder en zweeg weer even. Het was uiteindelijk de lappenpop die weer begon te spreken. Hakkelend en met een niet echt duidelijk verhaal vertelde de pop wat hem was overkomen. Hij had een lieve meid als mensenvriendin gehad het meisje heette Eef, Eef had heel lang met hem geknuffeld en gespeeld. Daardoor was hun band heel hecht geworden maar was hij ook heel erg versleten. Hij was zijn vulling verloren en de moeder van Eef had hem een paar keer genaaid. Maar nu was hij bijna zijn oog kwijt en Eef ging op kamers, toen ze was vertrokken had ze hem niet ingepakt. Ze had gezegd: ”Jij blijft hier want anders lachen ze me uit, ik ga op kamers wonen en studeren. Ik zet je op de plank en dan zie ik je wel zo nu en dan in het weekend.” Al weken was Eef weg en hij had haar niet meer gezien, Haar moeder kwam zo nu en dan even op haar kamer zitten maar niet te lang even stoffen en soms huilde ze, vast miste ze Eef ook. Maar de lappenpop had zich steeds slechter gevoeld, verwaarloosd en vergeten. Hij had zich oud en afgedankt gevoeld en niet meer geliefd. Eef had nu vast een andere knuffel had hij bedacht. En vannacht was hem alles teveel geworden vertelde hij, Gabber was blij dat de lappenpop vertelde waarom hij zich zo rot voelde. Gabber wist dat praten over dingen soms heel goed kon helpen. Ja, vertelde de lappenpop “Ik had me eigenlijk willen verdrinken of gewoon op de weg blijven liggen totdat de auto’s me helemaal stuk hadden gereden, ik heb niemand meer.” Huilend zei de lappenpop weer: "Wat is mijn leven nog waard? Helemaal niets!" Hij snikte en Gabber nam hem nog steviger vast: “Ik begrijp dat je je rot voelt. Als iemand vertrekt waar je zoveel van houd is dat heel moeilijk. En dan zit je ook nog met je oog en al die vulling die je mist!” De lappenpop keek Gabber aan met zijn ene goede oog en wreef met zijn lege mouw door zijn  goede oog. “Wat als je nu eens met mij naar huis gaat en we gaan op zoek naar vulling en we repareren je oog, en ik stel je voor aan al mijn vrienden. We hebben plek genoeg hoor!” De lappenpop keek verbaast: “Eerst kom je bij me zitten en je luistert naar mij en nu wil je me ook nog helpen. Ik weet niet of ik het allemaal nog aankan.” Antwoordde de lappenpop.  “Je verliest toch niets.” zei Gabber. “Probeer het gewoon misschien bevalt het je wel reuze goed bij ons en blijf je graag!” “ Ik weet het niet, echt niet.” Antwoordde de lappenpop. Maar Gabber wachtte niet meer hij nam zijn nieuwe vriend bij zijn arm hielp hem op en trok hem mee de speeltuin uit en de straat over. Zo snel zou hij zijn nieuwe vriend niet opgeven! Maar er was werk aan de winkel als hij wou proberen ervoor te zorgen dat de lappenpop zich telkens een beetje beter zou gaan voelen! Maar hij had het gevoel dat hen dat samen wel zou lukken! Gisteren was het zelfmoordpreventie dag, heel belangrijk niet alleen gisteren maar alle dagen. Ik heb er mee te maken gehad  en nu nog persoonlijk en heel dicht in mijn omgeving! Sommig hebben het overleeft en sommige niet! Sommige zitten midden in de strijd! De boodschap is duidelijk, als je suïcidale gedachten hebt praat dan alsjeblief met iemand, familie of je huisarts of andere hulpverleners! je staat er niet alleen voor! In Nederland bestaat ook nog de zelfmoord preventie lijn het nummer hiervan  is 113, minder bekend als zijn broertje 112 maar daar kunnen we samen wat aan doen door er meer bekendheid aan te geven! En in België is hier het nummer 1813 beschikbaar voor!  Ik heb dit verhaal van Gabber geschreven geïnspireerd door de schrijfuitdaging van Hans van Gemert en deze nu ook dankbaar gebruikt om dit onder jullie aandacht te brengen! Blijf er niet mee rondlopen praat!

#verhaal
23Nov2019
Romantische ondeugden
Hans van Gemert

'Heb je alles?' 'Even kijken hoor, eh... kaasjes, chips, wijn, zakje gepelde hazelnoten, blokjes kaas, een bakje gekruide gehaktballetjes ... volgens mij hebben we het wel. O ja, en het vloerkleedje natuurlijk.' 'Heel goed, een beetje gerieflijk mag het wel zijn natuurlijk.' 'Echt wel,' gniffelde Elise, 'het is anders nogal hard en koud.' 'Dat bedoel ik schat, dat bedoel ik.' 'Weet je zeker dat we naar binnen kunnen? Er is toch een alarm?' Nu was de beurt aan Ronnie om te gniffelen. Triomfantelijk stak hij een stuk papier omhoog. Ik heb op de achterkant van deze telefoonrekening de code genoteerd, dus ook dat is dik voor mekaar. ' 'Vet!' Snel drukte Elise een zoen op Ronnies lippen. 'Vind je het ook zo spannend?' Het lachje kreeg een klein superieur randje terwijl hij zijn armen om haar heen sloeg. 'Reken maar, weer een plekje waar we het nog nooit hebben gedaan van ons lijstje af. Zullen we? Het regent wel, geloof ik.' 'Ik laat me door een regenbuitje niet meer tegen houden hoor, we hebben hier al zo lang naar uitgekeken. Ik heb zelfs,' er brak een nieuw zonnig lachje door, 'een paracetamoltabletje ingenomen om elk risico op hoofdpijn te voorkomen!' 'Nou, dat klinkt meer dan voortreffelijk. Laten we maar gauw gaan dan!' De supermarkt was voor hen beide geen vreemde plek, maar het tijdstip waarop ze bij de achterdeur aankwamen was dat wel: een half uur na middernacht, en op de ene lantaarn op het parkeerterrein na, volledig donker en uitgestorven. Een enkele muis rende over het terrein om in de donkere schaduw te verdwijnen. Of was het een rat? Ach, onbelangrijk. De deur was snel open, en vlug stapten ze naar binnen om zo min mogelijk kans te lopen ontdekt te worden. Binnen was het zo donker dat ze geen hand voor hun ogen zagen. Op de tast zochten ze naar het lichtknopje en toen ze het hadden gevonden moest er even met de ogen geknipperd worden tegen het felle licht. Snel schakelde Ronnie over op de wat mildere noodverlichting. 'Het moet wel een beetje romantisch blijven!' 'Ja precies. Waar gaan we?' 'Ik dacht in de achterste gang, bij die tuinproducten. Bij die terrasreinigers, weet je wel? Daar is wat meer plek voor ons kleedje.' 'Goed idee.' Met het opgerolde kleedje over haar schouder liep Elise achter Ronnie aan. Iets te haastig misschien,  want een doosje eieren werd net aangetikt en viel met een spetterend en oorverdovend lawaai uit het schap. Spetters eierdooier kwamen tot een eindje van de plek des onheils neer. Ronnie draaide zich snel om. 'Geen punt, schat, niks dat we niet met een paar stukken keukenpapier kunnen oplossen.' Toen ook die hindernis tot tevredenheid was genomen werd het kleedje uitgerold en de kaarsjes neergezet, met een batterijtje uiteraard,  ze voelden heel begrijpelijk weinig voor echt vuur en het risico dat de brandmelders onvoorziene gasten zouden alarmeren. En trouwens, het innerlijke vuur brandde al stevig genoeg. De meegebrachte wijn werd in twee bekertjes uitgeschonken, en de hapjes stonden klaar. 'Proost!' 'Proost!' Het volgende dat aan de lippen werd gezet waren elkaars lippen. Het past ons om, in verband met de noodzakelijke privacy, ons op dit moment uit het verhaal terug te trekken. Het vervolg is toch wel duidelijk,  daar hoeven we geen tekeningetje bij te maken... (c)2019 Hans van Gemert Dit #verhaal (#Geschichte, #story) past in de #schrijfuitdaging van Schrijvelarij (FB) van november 2019 (= een #steekwoordenverhaal met: telefoonrekening, gehaktbal, keukenpapier, paracetamoltablet, eierdooier, hazelnoot, vloerkleed, muis, terrasreiniger, regenbui). Uiteraard past het ook in de maandelijkse schrijfuitdaging op Yoors. Wil je ook meedoen? Kijk hier hoe je dat doet: Schrijfuitdaging november 2019 Read more Lees ook het parallelle verhaal: Romantische observaties Read more

#dialoog
07Jun2019
Het wachten waard
Ingrid Tips en meer

"Je bent laat." "Dat weet ik. Dat is ook exact de bedoeling." “Oh, lekker dan. Laat je me hier expres alleen zo lang wachten. Ik voel me toch al niet op mijn gemak op deze plek.” “Hoezo voel jij je niet prettig bij mijn ouders thuis?! Mijn familie heeft jou in hun hart gesloten hoor!” “Oh ja? Nou, zo voelt het anders niet. Waarom is er niemand bij me komen zitten in de tussentijd? Waarom is me niet eens een kop koffie aangeboden? Waarom...” “Omdat wij iets met jou in petto hebben!” “Je weet dat ik niet van verrassingen hou!” “Klopt. Maar als je weet wat het is, piep je wel anders.” “Dat zal wel.” “Wacht nou even! Ga nou niet weg! Kom op, doe niet zo flauw. Geef het een kans!” “Okee. Ik geef je vijf minuten. Als je me dan niet hebt weten te overtuigen, ben ik weg. Voorgoed!” “Deal. Jij… gaat… met… mij… een cruise naar Noorwegen maken! Pa en ma verzorgen de plantjes en mijn zus let op ons huis.” “Wat?! Echt? Oh… meen je dat? Te gek! Sorry dat ik zo tekeer ging. Mijn menstruatie is hevig en daar word ik chagrijnig van.” “Joh, is al goed, ik weet toch dat je het niet meende? Jij voorgoed bij mij weg? Je kunt...” “niet zonder jou. Dat is waar. Wij horen bij elkaar. Maar nogmaals sorry. Dat verdien je niet. Laten we er een fantastische reis van maken. Dank je wel schat!” Geschreven n.a.v. de Schrijfuitdaging: de dialoog (3) Lees meer De header is een eigen foto: Geirangerfjord, Noorwegen Lees meer

#schrijfuitdaging februari 2019
16Feb2019
De verveling slaat toe
Naturefreak

Geeuwend sta ik in de lift. Het was weer een lange werkdag. Ik kan niet wachten om mijn bed in te duiken.   Ik kijk van mijn horloge naar de liftknopjes en weer terug. Hoelang sta ik al te wachten tot ik op de derde etage ben? Een eeuwigheid voor mijn gevoel.  Eindelijk staat de lift stil. Ik wil uitstappen maar dat blijkt niet te kunnen. Kennelijk zit ik tussen twee verdiepingen in. Ik begin te stampen en dat lijkt zowaar te helpen want de lift zakt een stukje. De deuren gaan tergend traag open. Nerveus tik ik met de neus van mijn schoen op de vloer.  Op het moment dat ik uit wil stappen, schieten de deuren ineens weer dicht. Ik kan nog net mijn hoofd intrekken.  ‘Wat gebeurt er?’ roep ik in paniek.  Ik begin op alle knopjes te drukken wat de lift alleen maar nerveuzer schijnt te maken. De lift schokt omhoog en weer omlaag, op en neer, op en neer. Het gaat maar door. Ik begin er een beetje misselijk van te worden.  ‘Stop!’ roep ik met kracht.   De lift staat direct stil.  ‘Open!’ roep ik nogmaals.  Ditmaal gebeurt er niks.  ‘Toe nou,’ smeek ik. ‘Ik ben moe, ik wil naar bed.’  ‘Ik verveel me dood hier!’  ‘Hé, wie zei dat?’  ‘Ik, natuurlijk,’ klinkt er als antwoord.  ‘Wie is ik?’ roep ik.  ‘Ik ben ik.’  ‘Ik dacht dat ik ik was,’ roep ik vermoeid terug.  ‘Jij bent misschien een ik, maar ik ben ook een ik.’  Ik denk hier eens lang en diep over na en zeg vervolgens: ‘Spreek ik soms tegen de lift?’  ‘Wie anders?’  ‘Aha. Dus je verveelt je hier dood?’  ‘Behoorlijk ja.’  ‘Dus je bent een levend wezen?’ vraag ik.  ‘Ik mag er misschien wel een beetje doods uitzien, maar ik zit vol leven.’  ‘Alleen nu even niet dus,’ merk ik op.  ‘Tja, het begint een beetje te vervelen. Altijd maar op en neer, omhoog en omlaag. Waarom niet een keer van links naar rechts? Of ondersteboven, schuin naar links, scheef naar rechts...’  ‘Je mist dus een beetje bewegingsvrijheid?’ zeg ik.  ‘Precies!’  ‘Ja, daar kan ik je ook niet mee helpen.’  ‘Daar was ik al bang voor. Het wordt tijd om te ontsnappen.’  ‘Ontsnappen?’  ‘Ik ga ervandoor. Ik heb mijn langste tijd hier gehad.’  ‘Eh, oké, als je mij er maar eerst uit laat.’  De deuren gaan eindelijk open en ik stap er snel uit. Onderweg naar mijn appartement hoor ik een geweldig gekraak en even later vliegen de dakpannen me om de oren. Ik kijk omhoog en zie de lift voorbijvliegen.    Schrijfuitdaging februari 2019 Lees meer

#verhaal
24Apr2019
Met de groeten van MJ
Hans van Gemert

Wat gaat hieraan vooraf? Een tang als jijBij Polleman Lees meer Sorry, maar ik wil er even langsDewaputra: bij Gerrit en Lou Lees meer   Tijd om de stevige kerel een antwoord te geven heeft Polleman niet want op dat moment voelt hij een duw in zijn rug die hem lichtelijk uit het evenwicht dreigt te brengen. Twee mannen passeren achter hem. De aanwezigheid van allerlei voeten en benen helpt Polleman niet om de balans snel te hervinden. Al struikelend en vallend botst hij tegen de grote kast bij de trap. Op die kast staat een grote bos bloemen, met een kaartje waarop duidelijk de woorden 'met de groeten van MJ' staan. Erg schattig, maar op dit moment voelt dat toch even anders. De bons doet een wolk geel stuifmeel loskomen van de bloemen. De kleine gele kriebeltjes en stofjes dwarrelen naar beneden en bereiken, er is niets aan te doen, de beide neusholten van agent Polleman. Het resultaat is een niesbui, met onverwachte gevolgen. (c)2019 Hans van Gemert Afbeelding: Pixabay Deze aflevering van het vervolg#verhaal past in: 140w April WOORDENSCHATFrutselenindeMarge Lees meer

#verhaal
13Nov2019
Nou, zo is het dus gebeurd
Hans van Gemert

Het kan je zomaar gebeuren, maar hoe leg je het dan uit? Ik draai de kelderdeur weer open en voorzichtig kijk ik om het hoekje. Helaas, ontsnappen is niet meer mogelijk, daar staat ze. 👩 'Wat zie jij eruit!' 🤷‍♂ 'Hou stil, hou stil!' 👩 'En waarom stink jij zo gruwelijk naar de alcohol?' 🤷‍♂ 'Ik kan het allemaal uitleggen.' 👩 'Dat lijkt me een goed plan.' 🤷‍♂ 'Ik zette dus net die flacon terrasreiniger in de kelderkast.' 👩 'Niet alweer die terrasreiniger, ik kan er niet meer tegen, weg met die rommel!' 🤷‍♂ 'Dat zeg ik toch, dat deed ik: ik zette hem net in de kast. Tegen het eventuele lekken lag er een stuk papier onder.' 👩 'Als het maar geen telefoonrekening of een stuk keukenpapier was, dat trek ik niet meer!' 🤷‍♂ 'Nee, een oude folder van de een of andere tapijtwinkel. Met vloerkleedjes.' 👩 'Ik word langzamerhand helemaal gék van al die steekwoorden!' 🤷‍♂ 'Ik kan er ook niets aan doen. Nou, en toen zag ik hem.' 👩 'Wie?' 🤷‍♂ 'Die muis. In het hoekje. En weet je wat daar nog meer lag?' 👩 'Laat me eens raden. Een schil van een hazelnoot.' 🤷‍♂ 'Hoe weet jij dat nou ineens?' 👩 'Een vlaag van alwetende helderziendheid. Was dat alles?' 🤷‍♂ 'Nou nee. Dat beestje ziet mij kijken en zet het ineens op een lopen. Hij sprint over de kelderplanken en stoot dat doosje eieren om.' 👩 'Het zal wel. Zo'n klein muisje…' 🤷‍♂ 'Echt waar. Nou, en toen zat ik ineens in een soort regenbui van eieren. De eierdooiers dropen langs mijn wangen.' 👩 'Dat doen ze nog steeds. Ben maar blij dat het niet die knoerthard verbrande gehaktballen waren die jij ons gisteren probeerde voor te zetten. Dat had je vast aspirientjes nodig gehad tegen de hoofdpijn.' 🤷‍♂ 'Die hebben we niet in huis.' 👩 'Dat weet ik ook wel, maar ik wilde het woord paracetamoltabletten niet gebruiken. Ik krijg tegenwoordig al koppijn als ik dat woord alleen maar hoor!' 🤷‍♂ 'Nou ja, toen stootte ik dus met mijn hoofd tegen dat knopje.' 👩 'Knopje? Hoezo knopje? Welk knopje?' 🤷‍♂ 'Van het licht natuurlijk. Nou, en toen was het dus donker.' 👩 'Het is niet waar!' 🤷‍♂ 'Jawel. Nou, het was zo donker dat ik geen hand voor mijn ogen zag. Op de tast zocht ik naar het lichtknopje, want ik wilde het licht natuurlijk weer aandoen.' 👩 'Tjonge, jonge…' 🤷‍♂ 'Nou, dat knopje heb ik dus gemist.' 👩 'En toen gebeurde het zeker?' 🤷‍♂ 'Ja, die plank met die flessen is daar vlak bij.' 👩 'En toen?' 🤷‍♂ 'Nou, die raakte ik dus wel.' 👩 'En dus?' 🤷‍♂ 'Toen vielen ze. Weet je, het was net als met bowlen.' 👩 'Met bowlen?' 🤷‍♂ 'Ja. Je raakt er één en met een hoop geluk vallen ze allemaal.' 👩 'Noem dat maar geluk!' 🤷‍♂ 'Nou ja, bij wijze van spreken. Maar het effect was hetzelfde: een kletterende waterval.' 👩 'Weet je wat jij nou mag doen?' 🤷‍♂ 'Nee?' 👩 'Je ruimt die rommel maar mooi zelf op! En daarna: naar de winkel en nieuwe halen. Van je eigen zakgeld! Maar eerst: schone kleren en ga douchen, voordat dat ei overal op zit!' 🤷‍♂ '...' (c) 2019 Hans van Gemert Dit #verhaal past in de #schrijfuitdaging van Schrijvelarij (FB) van november 2019 (= een steekwoordenverhaal met: telefoonrekening, gehaktbal, keukenpapier, paracetamoltablet, eierdooier, hazelnoot, vloerkleed, muis, terrasreiniger, regenbui). Uiteraard past het ook in de maandelijkse schrijfuitdaging op Yoors. Wil je ook meedoen? Kijk hier hoe je dat doet: Schrijfuitdaging november 2019 Read more

MEER