Meest gestemde posts
#zomer
01Jul2019
Zomer in de tuin 2019
Schorelaar

Dit weekend had ik gepland om wat aan huis en tuin te doen.Vanwege de warmte  was ik vroeg opgestaan.Zaterdag begon ik met bessen plukken.Met een lange broek en laarzen benaderde ik de tuin vanaf de zijkant, tussen hoog gras en brandnetels.Dat is toch gemakkelijker dan via de bloemen bessen plukken.Ook staan er verdwaalde bessenstruiken in de aanvliegroute van de bijen.Voor dat klusje trok ik mijn imkerpak maar aan.De bessen zijn in de sappan gegaan en staan nu klaar voor gebruik. Hoe werkt een stoomextractor? hier de uitleg over de sappan. Lees meer De distelvlinder had zin in lavendel ze liet zich niet door mij storen mooi om de lange tong te zien die ze na gebruik oprolt. Wie komen er allemaal op mijn lavendel af? Lees meer Distelvlinder Ook in 2018 in onze tuin Lees meer Een gehavende Atalanta   en een onbeschadigde met sprekende kleuren. Ook hadden we bezoek van een kolibrievlinder, als het me lukt om deze beter te fotograferen vervang ik deze foto. Een nachtvlinder, geschrokken van mijn snoeiwerkzaamheden. In mei hadden de rozen luizen dankzij de lieveheersbeestjes staan ze er weer schitterend bij Lieveheersbeestjes. een lieveheersbeestjes verzameling Lees meer Ook heb ik gesnoeid, een braam met doornen zat in onze haag en in een perenboom.Tijdens  deze klus vlogen deze libellen me bijna in de haren, ik schrok van ze.Tijdens het snoeien heb ik meestal meer last van spinnen, mieren en vliegjes, dit stelletje was best wel groot. Het  blijft bijzonder om te zien wat er allemaal leeft in onze tuin.Wordt vervolgd. Werk in de tuin. 2018 Lees meer

#vlinders
17Feb2019
Het mooie voorjaarsweer haalt vlinders uit hun winterslaap.
Els Vergaerde

Vlinders kunnen overwinteren als ei, rups, pop en als volwassen vlinder.  Bij de soorten die  als volwassen dier overwinteren verandert de lichaamsvloeistof in een soort anti-vries, zodat ze tegen de vorst kunnen. Deze verstarring heet diapauze. Hun winterslaap houden ze op beschutte plekjes zoals in schuurtjes, tussen bladeren of in boomholtes .  Door het mooie voorjaarsweer ontwaakten deze overwinteraars en dat ontging mij hier op Yoors niet.  Leonardo postte waarnemingen van een dagpauwoog,  een kleine vos, een  gehakkelde aurelia en een  citroenvlinder. Dat zijn alle soorten die als volwassen vlinder in België en Nederland overwinteren!   Ook ik had het geluk om gisteren een citroenvlinder te zien. Wakker geworden door de heerlijke lentezon zag ik hem rondfladderen. Ik  weerstond de verleiding om  erachter aan te rennen en wachtte rustig af in de hoop dat hij ergens zou gaan zitten en ik hem voorzichtig kon benaderen.  Net toen ik dacht dat ik hem kwijt was, vielen mijn ogen op een graspol in een droge sloot en zag ik hem tussen de grassprieten hangen.  Ik maakte enkele foto's met  mijn telelens en liep vervolgens in een wijde boog naar de andere kant. Blijkbaar had de vlucht hem veel energie gekost want hij bleef rustig zitten zodat ik besloot om de telelens te wisselen voor  de macrolens. Foto inspiratie 3, zin in lente Lees meer Op Yoors laat ik mijn belevenissen in de natuur zien. Wil jij dat ook doen of wil je reageren? Log hier in en meld je aan! Inloggen

#zuid franse natuur
28May2019
Wandelt u even met me mee door de zuid Franse natuur?
Leonardo

Na een regenbui of een flinke ochtendnevel is het vaak goed vlinders fotograferen.  Zo ook vandaag toen ik rond negen uur in een nog enigszins nevelige omgeving, te samen met de honden de ruigte achter onze Franse woning betrad. Meteen al toen ik het grote houten koeien hek verschoof, vlogen er twee fraai gekleurde spanners voor me op. Ik hield de hondengelijk kort, en commandeerde dat ze op de plaats moesten blijven zodat ik de gelegenheid kreeg om de plek te benaderen waar de twee waren neergestreken.  Het bleken gestreepte goudspanners te wezen.  Ze waren slim, die kleine spanners. Verder dan drie meter lieten ze me niet komen.  Omdat ik geen zin had om vandaag in de hitte van de dag met een rugtas met camera's en lenzen te gaan lopen, had ik deze keer, mede vanwege de al flink hoog opgelopen ochtendtemperatuur, slechts mijn kleine Nikon Coolpix camera mee genomen.  Uiteraard wel een nadeel in vernoemde situatie, want nu moest ik noodgedwongen mijn fladderende doelwitten wel van heel dichtbij  benaderen.  Maar dat lukte in de meeste gevallen wonderwel.  Wat mijn wandeling door de ruige Cevennen natuur vervolgens aan aardige beelden van insecten opleverde kunt u zelf onderstaand lezen en uiteraard middels foto's waarnemen. Zon en water bepalen in de Gard, het zuid Franse departement waar mijn blogverhaal zich afspeelt, vaak het gezicht van het landschap, en spelen tevens een dominante rol voor wat betreft het aantreffen van vlinders en overige interessante insecten.  Vooral langs de oevers van de rivier de Gard is het soms een komen en gaan van libellen en waterjuffers. Terwijl iets verder stroomafwaarts, op de ruige graslanden langs de oevers,veel vlinders kunnen worden waargenomen. Op deze foto kan men zien in welk soort van biotoop veel dag en nachtvlinders zich overdag thuis voelen.  Het weidegebied waarin ik deze gestreepte goudspanner, een prachtig in de zon kleurende nachtvlinder, op de foto zette is namelijk geen weide die met ROUDUP of een ander giftig bestrijdingsmiddel, ''onkruidvrij'' is bespoten, zodat er  uiteindelijk alleen nog maar gras groeit en alle voor insecten noodzakelijke voedselbronnen vernietigd zijn.  Hier groeit alles door elkaar in een prachtige  kleurrijke melange.  In een dergelijke biotoop is het goed vlinders en andere insecten spotten. Dat zult u zien aan de volgende afbeeldingen. Ook in de Benelux kom je op sommige plaatsen het schitterende kleine vuurvlindertje tegen.  Soms ook op plaatsen waar je ze niet zou vermoeden.  Maar hier langs de oevers van de Gard kwam ik er velen tegen. Soms wel tien op minder dan honderd kwadraat meter.  Deze kleine page is en blijft een van mijn favoriete kleine dagvlinders.  Want bedenk u wel; dit vlindertje meet maar een spanwijdte van 25 mm.  Het behoort daarmee tot de kleinere dagvlinders in Europa. Juffers te over in deze overweldigende natuur.  Sommige soorten die ik op foto vastlegde moet ik nog eens goed bestuderen alvorens tot verder determineren over te gaan.  Maar volgens mij is de juffer op de foto de  vrouwelijke uitvoering van een zogenaamde variabele waterjuffer. Niet ver van onze woning stroomt een beekje langs de hellingen van de bergrug en het plateau waarop onze woning is gebouwd naar beneden.  Die loop geschiedt deels door een ruige zoom land met steeneiken omgeven door gras.   Steevast dat, als ik hier in de maand mei door het gras loop, ik het zogenaamde boterbloempje tegen kom. Een nachtvlindertje met de wetenschappelijke naam; pseudopanthera macularia. Het heeft inderdaad ook wel een beetje een op een panter lijkende tekening op de vleugels.  Een bijzonder leuke vlinder, welke men met name in dit soort ruig milieu aantreft. Als je niet te snel loopt, je de honden aan de lijn houdt en ze niet zo heel veel ruimte geeft in de biotoop waar jij wilt vlinderen, dan is de kans dat je bijzondere diertjes aantreft beslist aanwezig.  Zo zag ik opeens voor ons op een blad van een plant een merkwaardig diertje zitten. Het beestje had een grijsbruine schutkleur. Ik heb er een foto van gemaakt en na afloop van onze wandeling, thuis de foto bekeken. Het blijkt na bestudering van de foto een wants te zijn. Een zogenaamde pantserwants. Opmerkelijk diertje, vind u ook niet?   Voor me uit dartelde steeds een hooibeestje. Het vlindertje trok alsmaar een bocht om de honden heen om vervolgens opeens vlak voor ons in het gras neer te strijken.  Uiteraard wilde ik graag gebruik maken van deze spontane opwelling van het diertje op hem op de foto te zetten. Ik had nauwelijks de foto van het hooibeestje gemaakt, en maakte reeds aanstalten om verder te lopen, toen ik een goede twintig meter voor me iets door de lucht zag fladderen dat ik niet direct kon thuisbrengen. Bij benadering van het fladderende ''object''  bleek het een prachtige grote gaasvlieg te zijn.  Het diertje kleurde niet echt blauw, of groen, maar meer grijs met witte vlekjes op de vleugels.  Later zag ik op de computer dat dit de gewone gaasvlieg is. Een diertje dat bij mooi weer ook veelvuldig in de Benelux valt waar te nemen. Na een klein kwartier lopen en sjokken door het relatief hoge gras wat was bezaaid met grote, in het hoge gras verborgen keien waarover je een lelijke smak kunt maken, kwamen we bij de weide van onze buren aan.  Buurman, Jean Morbihan had zijn schapen juist die ochtend naar het plateau gebracht waar ze de komende dagen, slechts bewaakt door zes grote witte herdershonden zullen verblijven.  Zijn kraal hek stond open, zodat ik met mijn honden het terrein kon betreden.  Tot mijn verbazing waren er veel kleine bruine blauwtjes te ontwaren in het hoge gras langs zijn erfafscheiding.  Meer dan twintig telde ik er rond me heen. De meeste zaten in de zon met de vleugels gespreid op een grasstengel of hingen aan een bloem. Dit beeld van zoveel van de zelfde prachtige vlinders, was voor mij werkelijk genieten geblazen.         Alhoewel ik nergens het gele Sint Jacobskruiskruid kon ontdekken, nam ik even later wel een Sint Jacobsvlinder waar.  Het beestje was door onze aanwezigheid kennelijk wat in zijn rust gestoord, want het duurde een flinke tijd voordat ik kans kreeg een foto van hem te maken omdat hij steeds weer opvloog, als ik hem tot op enkele meters benaderde. Vlak bij de rivieroever vond ik deze prachtige nachtvlinder in het gras.  Zeker weet ik het niet, maar volgens mij is dit de zogenaamde reiziger.  Een dag actieve nachtvlinder die alleen in Zuid-Europa voorkomt.  Ik moet deze foto nog maar eens samen met een andere vlinderaar bekijken om tot de juiste determinatie te komen. Op de bloemen die hier en daar langs de rivieroevers groeien trof ik vooral de kleine vuurvlinder en heel veel aardhommels en bijen aan.  Ik wil u de tweede foto van dit prachtige vlindertje niet onthouden... Natuurlijk mag het Icarus blauwtje in dit blog niet ontbreken. Al moet ik er onmiddellijk bij vermelden dat ik dit jaar, eigenlijk weinig Icarus blauwtjes  aantref. Ik kwam er op mijn wandeling dan ook slechts een tegen.  Wel zijn er thans veel bruinblauwtjes, soms ook staartblauwtjes, adonis blauwtjes  en heideblauwtjes te spotten, maar daar houdt het in deze laatste dagen van mei mee op.  In juni en juli zullen er meer soorten blauwtjes te zien zijn. Het vlindertje op de linkerfoto is een zogenaamd heideblauwtje. Een vrouwtje wel te verstaan. De mannetjes zijn prachtig blauw gekleurd, terwijl de vrouwtjes bruin tot grijsbruin  kleuren.  Het vrouwelijke vlindertje lijkt veel op het vrouwelijke bruin blauwtje alsmede op de vrouwelijke vals heideblauwtje.  Ze zijn moeilijk uit elkaar te houden, temeer omdat het alle drie vlinders betreft die een vergelijkbare vorm en  omvang kennen. Ik hoop dat u als lezer, net als uw schrijver, van deze wandeling hebt genoten.  Bedankt voor het lezen! De in dit blog gebruikte foto's zijn eigen foto's.  Gebruik door derden, voor welk doeleind dan ook,  is uitsluitend na schriftelijke toestemming van de eigenaar/fotograaf toegestaan. Op de foto's rust auteursrecht.

#pruimen
21Aug2019
Zomer allerlei.
Schorelaar

De zomer vordert, we merken dat de dagen worden weer korter worden en het fruit rijpt. Niet alleen onze neuzen doen zich tegoed aan de zoete geuren, we lokken hiermee ook volop wespen en vlinders die zich tegoed doen aan het overrijpe fruit. Zo gaat dat in de natuur, gelukkig heb ik een imkerpak om de pruimen te plukken. Er vliegen nog volop vlinders en ik pluk nog steeds rupsen uit de buxus, deze groene rupsen hebben een mooie schutkleur, ik haal mijn bril ook uit de brillenkoker bij deze zoekactie. Tijdens een van deze zoekacties kwamen de wespen me helpen, bijzonder om te zien dat zij iets eten uit het achterlijf van de rups die daardoor sterft. Ook zit de haag vol spinnen die ook de motten en de eitjes vangen.   Ik bespuit de buxushaag ook met lavameel, dat is een zanderig goedje waar de rupsen niet dol op zijn. Het maakt het blad nogal hard. Het is ook een voedingsstof voor de planten. Vlinders zijn er dol op, ze likken sowieso al stenen af om mineralen binnen te krijgen. Zij zijn niet de enigen, lees de blog van Christel, je komt er via deze link.  Lavameel kan je in de winter gewoon op het land strooien, het bevat sporenelementen van vulkanisch gesteente dat traag wordt omgezet door je planten.  Ik had elke 4 weken moeten bestuiven, helaas was ik zo dom om dit een keer te vergeten waarna de rupsen weer in grote getalen terug kwamen.   In de zomer eten we graag buiten, helaas lokt dat ook wespen. Door een blog van Imkerij de Drakenbijen kreeg ik een tip om waspinators aan te schaffen. Er hangt nu zo’n etui vol knisperend plastic bij onze buitentafel, het scheelt beduidend in het aantal wespen. Morgen gaat manlief het uittesten bij de tennis op het terras, we zullen zien of ze daar ook wegblijven met alle zoete drankjes, bier en halflege pizzadozen.met deze blog doe ik mee aan de schrijfuitdaging van Hans van Gemert van augustus 2019

#diaantje in klooster
20Mar2019
TOEN KWAM DIAANTJE NAAR 'KLOOSTER' ...
Mary-José (voorheen HeArt&SoulConnection)

En toen kwam 'ons' Diaantje naar ‘Klooster’. Na maanden van wachten , een keer moeten doorschuiven vanwege een paar dagen Nederlands Antarctica was het dan zover… Eindelijk mochten wij elkaar live , in levende lijven ontmoeten en vasthouden. Wat heerlijk als je elkaar alleen in woord , beeld en geschrift ‘kent’ dat je elkaar dan zo in de armen kunt vallen. Nou ja, het si wel zo dat wij beiden heel spontaan en gevoelig zijn …dat herkent elkaar en dat ‘valt’ altijd goed . Ik had haar willen ontvangen met de in onze regio welbekende ‘Staphorster rolletjes’. Tja in dit gat is er op maandag gene verse aanvoer , dus we moesten het doen met een  advocaat schnit.  De zonder oordeel of vonnis in onze magen verdween. Een prachtig eigen gemaakt mandje kreeg ik in mijn handen gedrukt met chocolade …jaaaa het vrouwenhart klopt weer warm en ik moet mijn zwaar gepaarde volle gewicht wel op peil houden , zonde van de investering anders . jarenlang op gespaard zeg.  Mijn eerder bestellingen kwamen ook mee. Mijn Maria’s …zo prachtig en sereen. Als van oorsprong Brabantse heeft  Maria in het katholieke geloof een warm plaatsje bij mij (hoewel  ik tegenwoordig  wat breder kijk in en kijk heb óp het geloof)  Tenslotte heb ik met mijn huwelijk een kaarsje gebrand om te bidden voor een kindje (een oud gebruik als je in de katholiek kerk trouwt)  Wij zijn zielsgelukkig met onze dochter, dus dat gebed is verhoord.  Een Maria had ik en zij heeft al een ereplaatsje in mijn windlicht. Ik had er een aantal   besteld en ben wel blij dat ik inmiddels met mijn krappe 60 niet meer met het aantal Maria’s ook nog kinderen krijg of moet opvoeden. tenzij het voor kleinkinderen staat…dan is het prima, wat mij betreft. De anderen krijgen een welkom thuis. Wij hebben (h)eerlijk bij gekletst, al kwamen we nooit bij natuurlijk. Twee Brabantse kippen wahahaha. Aangezien het werkelijk oer Nederlands rotweer was werd die frisse neus halen een uitdaging.  Nou ja, ik denk niet zo vlug in problemen en vroeg of  Diaantje ook van bloemen hield, dat doet ze dus (hint , hint ? ) de optie Giethoorn zou werkelijk ‘gietend’ worden, dan is er geen bal aan . Bovendien struikel je tegenwoordig in echt niet meer zo’n leuke getalen over de Chinezen en Japanners. filevaren en vechten om een plekje op een terrasje of binnen was niet ons idee van gezellig uit. en Diaantje was er al een keer geweest.  dus wij hop op weg naar ‘Kleinspook’ (Luttelgeest, want luttel is een vorm van klein en geest lijkt op een spook ) Links en rechts wat uitleg gegeven over wanneer wij nog op het ‘oude land’ waren en waar we de oude zuiderzee op reden . en maar beppen samen.  Wij de Orchideënhoeve ingedoken waar wij als twee zeikwijven direct weer de plee indoken . Daarna een lunch genuttigd en ons toen vermaakt in de tuinen en prachtige bloemensferen. Je raakt er niet uitgekeken.  Ons ‘troetelinstinct’ en de eventuele ‘zorgdrift’ konden wij kwijt in het voeren van de koi’s en andere (goud)vissen. Het was haast met gevaar voor eigen leven . Wat een kolkende massa vissen zeg. wij door de tuinen struinen, en ons ieder op de eigen manier vergapen aan hetgeen we zagen. Ik stond nogal eens in de weg. Dat is niet zo moeilijk met mij als VOL(w)aardige vrouw. Dus toen er een rolstoel voorbij wilde waar ik met mijn neus in een orchidee zat, heb ik mij als volleerd ‘bolgewas’ uit de voeten gemaakt..  Diaantje wilde dolgraag naar de  vlindertuin, ze hodt van vlinders . Nou die vlogen daar herelijk in het wild rond. Wilde vlinder dus.  Die mooie rote blauwe zijn idd wild, mijn hemel je lopt er altijd een blauwtje bij..... bijna NIET te fotograferen.  Wij hebben heel wat capriolen uitgehaald Die dag hebben wij zoveel gekletst en gedaan dat we niet eens een selfie gemaakt hebben. Niet dat ik daar nu zo’, fan van ben …. ik sta meestal wat bijzonder op een foto. Ik kan wel veel andere veel mooiere foto’s met je delen nu.  Eenmaal  uit de kassen zijn wij verkast naar de auto. Wij waren beiden toe aan en lekker zit, want daar zijn de ‘rustbanken’ redelijk spartaans. Na alle geslenter waren onze ruggen toe aan een zachte zit. Inmiddels was het beroerde weer bijgetrokken, en heb ik Diaantje onze omgeving per auto laten zien. Wij wonen prachtig (al zeg ik het zelf). Dan kom je er toch achter dat op maandag hier geen enkele horeca gelegenheid open is …helaas. Dus Blokzijl werd zonder Blokzijlerbrok, laat staan en glaasje bier of wijn. Over de oude zeedijk dijk terug naar huis, de Poepershoek laten zien waar vroeger in de 2e W.O  veel Duitsers waren (de poepers)  en zo heb ik Diaantje wellicht ge- of overvoerd met onze omgeving en zij aparte dingen. Ook bijvoorbeeld rondom de plassen gereden die veel groter zijn dan welk Fries meer dan ook. De riet teelt . Nou ja  wellicht begrijp ik dat ik bijna het idee krijg mijn roeping gemist te hebben als  ‘gids’. Thuis aangekomen hebben wij samen heerlijk een glaasje genomen en hebben wij lekker gegeten, de rest van de avond op zijn ‘Brabants’ gevierd ..hoewel Utrecht toch ook onze aandacht trok. Na de meest belangrijke dingen gevolgd te hebben zijn wij dankbaar voor onze vrijheid deze verder gaan veren met elkaar. Kortom en zeer geslaagde dag. Dank je wel Diaantje voor heel jouw 'zijn'  De volgende keer deel ik graag de2e dag met jou  Geniet nu van een (flinke)  selectie foto's  Geen orchidee..het ljkt wel een rode rups  Goed dan hier is het de Orchideeën hoeven om te doen. Dit is hun broodwinning. de tuinen zijn een welkome bijverdienste. en het is echt een volledig  uitje waar men met bussen tegelijk soms staar. gelukkig voor ons was het nu heel rustig.  zeg nou zelf ..toch een kunststukje van moeder natuur. Met of zonder streepje In vele kleurvarianten helemaal egaal Met mooie accenten. En heftige verschillen tot tranen toe bewogen... Kijk en deze grote vlinder wilden wij graag  'bloot' zien, van binnen dus . Met zijn /haar prachtige blauwe vleugels. Deze is uiteraard ook enorm mooi. Een oude van (de)dagen .... een beetje verfromfraaid.. En ook het eindstadium . JA we zagen er een wouw ... al bleef hij wel erg stil zitten ... ehmmm  tja ... overleden Prachtig toch  Wij blij ja eindelijk een grote blauwe.. ehh nee. Het was een andere blauwe EN ... heengegaan Toch net ene kantwerkje In de vlucht  'gevangen', wat ene kwelgeesten , ze laten je constant ene blauwtje lopen Ik moest er zelfs bijna een afvalbak voor induiken In 'vogel  vlucht... Schildpaddengymnastiek Kennelijk niet zijn maandagse gezicht , of juist wel  Schapenkopje? Of ezelsoren? Hij spuugt erop ... lamabeest Deze was vriendelijker Zoooo  mooi Familie Fla-mingo De prachtige hangtuinen Met o.a. hangbegonia's 

#orchideeën hoeve
28Jan2019
Orchideeën Hoeve Luttelgeest: De Vlinder Vallei
Els Vergaerde

De Vlinder Vallei van de  Orchideeën Hoeve te Luttelgeest is geïnspireerd op het land Costa Rica. De aangename temperatuur van 22 graden doet mij  het steenkoude  weer vergeten en al snel word ik vrolijk van rondfladderende vlinders langs kleurrijke nectarplanten. Wist jij dat ... de snelste vlinders maar liefst 45 km per uur kunnen halen? een vlinder met zijn antennes kan ruiken? er 55 vlindersoorten in de Vlinder vallei te bewonderen zijn?  de Orchideeënhoeve zelf 30 verschillende soorten kweekt?  de andere soorten als pop worden geïmporteerd uit o.a. Costa Rica en de Filipijnen? de Atlasvlinder één van de grootste vlinders ter wereld is?  deze vlindersoort  geen roltong heeft waardoor hij niet kan eten?  hij daardoor maar zo'n vijf dagen leeft? Er valt nog veel meer te zien en te beleven in de Orchideeën Hoeve, lees meer in onderstaande blogs!   Dit blog telt 140 woorden met het verplichte woord "steenrijk" die ook als los woord of als onderdeel van een ander woord mag worden gebruikt. 140w Januari STEENRIJK Lees meer Dagje Orchideeën Hoeve Lees meer Kaarsjesavond Orchideeënhoeve 2018 Lees meer Op Yoors laat ik mijn belevenissen in de natuur zien. Wil jij dat ook doen of wil je reageren? Log hier in en meld je aan! Inloggen

#vlinders
19Jun2019
Gehakkelde Aurelia
Schorelaar

Vandaag voor het eerst gespot in onze tuin; de gehakkelde Aurelia.Het landje naast ons huis verwildert, het staat er vol met bloemen en brandnetel.Langs de sloot staan wilgen.Laten wilg en brandnetel nou de geliefde grondstoffen voor de rups van de gehakkelde Aurelia bevatten.De gehakkelde aurelia komt voor in de buurt van bossen, graslanden en tuinen grenzend aan bossen.Dat klopt in ons geval niet maar ze zijn welkom.De rups kan tot 35 mm groot worden, de vlinder heeft een voorvleugel lengt van 20 tot 26 mm. De eerste generatie gehakkelde aurelia's vliegt vanaf eind maart.de 2e generatie is te zien in juni en juli.Onderstaande foto is een Aurelia van de 3e generatie die vanaf  eind augustus het leven ziet. Deze generatie overwintert dus als vlinder. De wintervorm is donkerder, vooral aan de onderzijde van de vleugels, ze was nauwelijks te zien op de boomstam, ook deze was op zoek naar de rijpe pruimen.Aan de tekening is het moeilijk te zien, ze zat in het felle zonlicht. Eitjes worden afgezet aan blad van de grote brandnetel, de hop, wilg of iep. Distelvlinder vorig jaar in onze tuin. Lees meer Met dank aan Leonardo voor de uitgebreide informatie.

#vlindertuin
23May2019
Vlindertuin Vlindorado.
Schorelaar

In Waarland (Noord Holland) is een prachtige vlindertuin, Vlindorado, deze bestaat sinds 2010.Op het terrein staat ook een anthurium kwekerij.Gisteren besloten we er weer eens heen te gaan.De temperatuur is minstens 22 graden en er is een hoge luchtvochtigheid, je waant je in de tropen.Er zijn heel veel soorten vlinders, het was weer prachtig om er rond te lopen. Anartia Amathea met de vlinderkaart konden we niet alle soorten vinden Calino memnon, Uilvlinder Als rups hebben ze niet onze voorkeur, sommigen rupsen zijn heel groot. De poppenkast, er worden een aantal vlinders zelf gekweekt en er komen wekelijks 500 tot 800!!vlinderpoppen uit Costa Rica, de Filipijnen en Maleisië. Een Idea leuconoe hangt te drogen volgens ons een Papilio polyxenes. Eueides isabella met hun lange roltong zuigen ze water en nectar op. Op de grote foto hangt een papilio demoleus te drogen.Vlinders zijn insecten, zij behoren tot de schubvleugeligen. Zodra vlinders uit de pop komen begint de paring,daarna worden eitjes afgezet op waardplanten.Als een rups uit zijn eitje kruipt gaat hij eten, hij vervelt als hij niet meer in zijn huid past, een keer of 4/5. Bij de laatste keer vervellen komt er een stevige pophuid te voorschijn. Een rups verpopt zich hangend aan een tak of blad, hoe lang dit duurt is per soort verschillend.Ten slotte barst de pop huid open en komt de vlinder naar buiten. De vleugels zijn dan nog nat en opgevouwen.Ze kunnen dan nog niet vliegen en zijn erg kwetsbaar.Vanuit het lijf wordt er bloed in de vleugels gepompt en krijgen ze hun uiteindelijke vorm. (vlinderstichting)De meeste vlinders leven van nectar uit bloemen, in nectar zit suiker, eiwitten en vitamines.Sommige vlinders eten daarnaast rottend fruit. In 2000 werd op deze plek een anthurium kwekerij gestart. Er zijn prachtige bloemen en planten, een Chinese sierbanaan en de Chinese roos die we kennen als huiskamer plant. Dit is een Atlasvlinder, (Attacus atlas)een nachtvlinder uit Zuidoost Azie. Ze komen uit hun cocon door de zijde aan een kant op te lossen met een enzym uit hun kop. De vleugelspanwijdte is 30 cm. en is daarmee de grootste vlinder. Hij leeft als vlinder 5 tot 7 dagen, de eitjes doen er 10 tot 14 dagen over om uit te komen en als rups eet hij 35 tot 45 dagen tot ze ontpoppen.  er zijn schildpadden, tussen de planten is een stroompje met vissen, en er is een vogeltuin die we kort bezochten. De foto's in dit blog zijn zelf gemaakt met mijn Panasonic Lumix DMC-TZ100 en mogen niet zonder mijn toestemming gebruikt worden. Dagje Orchideeën Hoeve Gertiena maakte een blog van deze vlindertuin Lees meer Orchideeën Hoeve Luttelgeest: De Vlinder Vallei Els  maakte ook een blog over een vlindertuin Lees meer

#Zomerbloemen
22Jul2017
Zomer in het Arboretum
Rudy Siedlecki 🌳

Het zomert volop in het Arboretum Kalmthout. Hieronder enkele vlinders in volle vlucht: Kijk ook op onderstaande blogs... Lente in het park Lees meer Arboretum Kalmthout Lees meer Water waterpartijen in het park. Lees meer Bonsai in het Arboretum Lees meer BONSAI Vorming van een startplant Lees meer Japanse tuin Hasselt Lees meer

#heide
01Jun2019
Ook de Nederlandse natuur kent prachtige plekjes.
Leonardo

Na een dag van reizen, slepen met de koffer en het huren van een auto, ben ik weer even voor een week terug in Nederland.  Helaas noodzakelijk vanwege nare familieomstandigheden.  Maar ondanks deze treurige kwestie heb ik wel gelijk van de gelegenheid gebruik gemaakt om een middagwandeling te maken op de prachtige Brabantse Maashorst.  Het eerste wat me opviel toen ik vanaf Heesch via het fietspad onder de A50 doorliep, dat het hier net als in sommige delen van Zuid-Frankrijk zeer droog is.   De dennenbomen geurden zelfs, wat over  het algemeen een teken is dat ze vocht tekort hebben.   Veel brede bladplanten in de berm van het fietspad hadden reeds hangende koppen, terwijl het gras hier en daar eveneens naar water snakte.  Maar water is tegenwoordig het grote probleem in Europa.  De straalstroom in de hogere luchtlagen schijnt te zijn verandert, aldus weerdeskundigen die mij dat vertelden, met het gevolg dat we in deze zomerse maanden, langdurig droge lucht vanuit oostelijke richting over de West-Europese landen uitgestroomd krijgen.  Maar goed; laat ik niet verder over die droogte zeuren en mijn blik richten op de bermen naast het fietspad.  En dat is in de Maashorst een heel goed idee en vaak de moeite van het turen waard.  Want meteen al na het passeren van de westelijke verkeerstunnel onder die herrie makende verkeersweg, kreeg ik een tweetal fladderende vlindertjes in het oog.  Blauwtjes nog wel, mijn favoriete dagvlinders, zag ik in een flits. Nu lijkt het fotograferen van een blauwtje een fluitje van een cent, omdat de beestjes vaak na een rondje vliegen weer terugkomen op de zelfde plaats, en dan soms op minder dan een meter afstand van je op een grasstengel gaan zitten.  Maar deze keer moest ik toch behoorlijk lang wachten voordat een der 'mannen' het lef had om op een goede meter afstand van me neer te dalen.  Het was een prachtige, nog ongehavende vlinder. dat ziet u wel op de onderstaande foto Het was me gelijk duidelijk dat het om een Icarus blauwtje  handelde.  Het klinkt misschien vreemd, maar dat type blauwtje herken ik meestal gelijk. Dat komt met name door die typische melange van donker en lichtblauw op de vleugels van de mannen.  Maar bij de vrouwen ligt dat heel wat gevoeliger.  De meeste van die vrouwelijke Icarus vlinders  hebben een donkerbruine kleur die het gehele lijf bedekt. Enkele blauwe vegen op de vleugels, en de oranje stippen op de voor en achtervleugels daar gelaten. Ze lijken eigenlijk heel veel op het iets kleinere bruin blauwtje.  Maar het kan soms ook anders uitvallen. dat heb ik vandaag, tot mijn grote verbazing, eveneens meegemaakt.    Links op de foto ziet u een vlindertje dat zo op het eerste gezicht op het zeldzame witstreepblauwtje lijkt.  Maar niets is minder waar. Het witstreepblauwtje komt alleen op sommige plaatsen in Zuid-Europa voor en wordt nooit boven Parijs waargenomen. Nee..., dit is echt ook een Icarusblauwtje. En wel van een afkomst die ik zelfs in vlinderland Frankrijk ook nog nooit heb waargenomen.  De vlinderstichting bracht later op de dag uitkomst. Het blijkt dat in de Benelux ook vrouwelijke Icarusblauwtjes in de uitvoering als op de linker foto voorkomen.    Op de rechter foto ziet de lezer het vrouwelijke Icarusblauwtje in haar meest voorkomende uitmonstering.  Op de vleugels zijn heel duidelijk de oranje stippen waar te nemen, die in de uitvoering als hierboven geschetst veel minder duidelijk zichtbaar zijn. Het merkwaardige is tevens dat de twee kleine wortelvlekken op de voorvleugels bij deze uitvoering nagenoeg ontbreken. Een wandeling door dit prachtige stukje Nrd-Brabant levert doorgaans altijd wel een aantal interessante vlinders op. Zowel dag als nachtvlinders. Zoals deze leuke nachtvlinder die men de lieveling noemt en die ik spotte tussen de boterbloemen rond een vrijwel droog staande voormalige bomkrater uit WO II. En weer kwamen de verschillende Icarus blauwtjes me spontaan tegemoet toen ik naar de bodem van die relatief diepe zandkuil afdaalde.  Ergens in mijn gedachten hoopte ik een ringslang te kunnen spotten want die zitten hier ook.  Maar helaas; na tien minuten doodstil zitten wachten gaf ik het op.  Geen reptiel te zien.  Een der Icarus blauwtjes ging op twee meter van mij af op een grasstengel zitten poseren, hetgeen voor mij aanleiding was hem alsnog op de foto te zetten. Aan de beneden rand van die voormalige bomkrater kwam ik tot mijn verbazing een vlindertje tegen dat ik al helemaal niet in het  relatief droge klimaat van de Maashorst kon voorstellen. Het betreft hier de zogenaamde zilverstreep.  Een prachtig getekend dag actief nachtvlindertje, dat normaal gesproken in een vochtiger omgeving wordt aangetroffen.  Dit kleine, zogenaamde vlinderuiltje,  meet slechts 12 mm.  Hij liet zich  onbevreesd door mij op de foto zetten. Even verder op de open vlakte, die ik na het verlaten van die voormalige bomkrater betrad, zag ik een klein koolwitje aan een pluizige zaadbol van een paardenbloem hangen.   Het diertje maakt best een leuk vrolijk plaatje vind ik zelf... Net als in Zuid-Frankrijk zijn er ook op de open plekken in de Maashorst,  als ook op de Munseheide, hooibeestjes in overvloed te zien.  Soms vliegen ze zelfs een stukje met je mee als je er door je lopen eentje opjaagt. Dus hooibeestjes te over, net als bruine blauwtjes. Deze kwam ik tegen op een plek aan de bosrand, waar al enkele hoge Sint Jacobskruiskruid bloemen bloeiden.  Het vlindertje was helaas een beetje gehavend. Dat kunt u zien op de foto... Maar de verrassing van de dag was voor mij wel de aanwezigheid van een prachtige kleine Mi-vlinder, welke ik op een der open velden binnen de Maashorst opeens tussen het hoge gras spotte.  Helaas was deze heer of dame wat ontstemd over het feit dat ik hem in zijn rust had gestoord, want na het maken van een drietal foto's vloog hij rap weg. Eigenlijk is dit een merkwaardige nachtvlinder. Het diertje verstopt zich al snel al hij wordt gespot, doch geduld loont uiteindelijk.  Maar enfin: Ik heb genoten van dit uitje  op Nrd-Brabantse bodem.  A.s. Zondag vertrek ik weer naar Zuid-Frankrijk.  Ik hoop dat de lezers mijn korte reportage mochten smaken. 

#een huis voor harry
01Dec2018
Kom je tikkertje spelen met Vera de vlinder?
De Knutseljuf Ede

Een huis voor Harry, is een geweldig prentenboek geschreven door Leo Timmers. Het is één van de boeken van De Nationale Voorleesdagen 2019, maar het is óók verkozen tot Prentenboek van het jaar 2019!  Hieronder vind je de bijpassende knutsel van het vriendinnetje van Harry de huiskater. Het is Vera de vlinder, om bijv. voor, tijdens of na het voorlezen te gebruiken! Een huis voor HarryAuteur: Leo Timmers Uitgeverij Querido Harry gaat liever niet naar buiten, binnen is het veiliger. Tot Vera de vlinder hem vraagt om tikkertje te spelen. Dat wil hij wel. Maar hij raakt haar kwijt. Hij weet niet meer waar hij is. Hoe vindt hij de weg terug naar huis? Leo Timmers bedacht voor zijn nieuwste prentenboek een uiterst aaibaar hoofdpersonage: de dikke kater Harry met het kleine hartje, die op zoek moet naar een nieuw huis.  Bekijk meer Hier kan je de kleurplaat downloaden (opslaan met rechtermuisknop) en dan daarna uitprinten zodat de breedte van de vleugels 20cm is . Groter kan natuurlijk ook, dan plak je er gewoon een keukenrol achter! Liefst printen op iets dikker papier, maar ik heb het ook gewoon op 80 grams geprint, en dat gaat ook prima. Print de "kale" vlinder en kleur zelf in of print de zwarte versie (maar kost veel printerinkt), of print de reeds gekleurde versie. Dan hoef je alleen nog maar uit te knippen en te plakken.  Ook kan je met kinderen na het voorlezen ook bespreken hoe het is, als je niet goed nadenkt en zomaar je vriendje achterna rent. Je kan iemand kwijtraken en de weg kwijt raken. Met deze Vera is het napraten over het boek nog leuker!   Kom je tikkertje spelen met Vera? .. Tikkie!! ... Jij bent hem! .. Kleurplaten Een huis voor Harry (Leo Timmers) Lees meer Knutseltip Een huis voor Harry Lees meer Knutsel Vera de vlinder met ijslollystokjes en wol Lees meer Nationale voorleesdagen :Een huis voor Harry Lees meer Een huis voor Harry prentenboek van het jaar Lees meer 23-01-2019 Voorleesontbijt! De burgemeester van Den Bosch leest hier voor uit het boek van Harry en kijk eens wat hij in zijn linkerhand heeft? Een grote A3 print van de tekening van De Knutseljuf! Je kan hem dus ook op een stokje bevestigen en er dan mee fladderen. Leuk, he? (Foto geplaatst met akkoord van Nan van Schendel/Twitter) Hieronder vind je knutseltips voor bij de andere prentenboeken van de Nationale Voorleesdagen 2019: Waar is Beer? Beer en Haas Lees meer Wie is Plasman? Is het Superman? Is het Batman? Nee! Het is... Plasman! Lees meer Heb jij misschien Olifant gezien? Olifant speelt verstoppertje Lees meer Wie is Ossip? Ossip en de onverwachte reis Lees meer De Gulzige geit knutselen Deze gulzige geit heeft geen zin meer in gras Lees meer Hoe knutsel je een dinosaurus? Eventueel te gebruiken bij Dino's bestaan niet / Als ik een dinosaurus had Lees meer Panda van een kartonnen bekertje Eventueel te gebruiken bij Panda wil een vriendje  Lees meer Website: De Knutseljuf Ede   Mail: ilse@deknutseljuf.nl De Knutseljuf EdeCrea met Kids 2-12 jr / Website: Crea met Kids 0-12 jr Knutselen voor kinderen 0-4 jaar Crea met Kids BSO 4-12 jaar / Crea met Adults Inloggen

MEER