Meest gestemde posts
#kerstwens
24Dec2018
Verstilling
kukeltje

VerstillingPasgeboren kindWoord van vredeLiefde, geborgenheid en lichtKerstFijne kerstdagen iedereen!(c)kukeltje, met een afbeelding van Pixabay

#hartje
25Jan2019
Ellie Brokking
#vrede
24Apr2019
Vredig leven
Paola

Opgeschrikt door dagelijkse  heftige berichten over oorlog, gewonden en doden. Kindjes in erbarmelijke situaties geraakt, ben ik bijna geneigd om mijn ogen voor dit geweld te willen sluiten.  De televisie uit te zetten, krant niet te lezen, kop in het zand steken. Waarom? Omdat ik gewoon niet begrijp dat er mensen bestaan, die zoiets kunnen doen, het me verdrietig maakt. Ik ben bijna 50 en dit gebeurt continue in de wereld. Ik blijf dus wel bij, heb geschiedenisles gehad op school, kijk wel het journaal en lees de krant. Ook snap ik mijn kinderen, die zeggen: "wij zetten geen kind op deze wereld". Ik wil ook blijven geloven dat elk mens met een goed hart geboren wordt. Dat het o.a. de levensomstandigheden, gebeurtenissen en kwellingen zijn, die er voor zorgen dat een mens tot een vreselijke daad komt.  Waarom is het onmogelijk om in harmonie naast elkaar te leven? Antwoorden op mijn vragen zijn er velen en ik geloof ook dat er net zoveel oplossingen zijn. Te beginnen bij de wil van elk mens om tot verbetering te komen, dat zal leiden tot een beter leven voor allen. Te beginnen bij jij en ik. Vredig leven Beroven van leven Angst en verderf geven Op anders doen, anders zijn Inzetten van geweld en pijn Terroriseren en onderdrukking Brengt geen verrukking Wat is de oorzaak van geweld? Wat heeft de zotte dader(s) gekweld? Het is niet goed, laat staan zuiver Ik vrees, ik huil, ik huiver Mensen maken de wereld ziek Geld, macht, geloof, politiek Er zijn goede harmonieuze wegen Universeel een beter zegen Ieder mens kan zijn steentje bijdragen Te beginnen met elkaar verdragen Niet stigmatiseren, indoctrineren en terroriseren Wel communiceren, investeren, respecteren Ontmoeting van mens tot mens Een vredig leven is toch ieders wens? ♡Paola ☆Kwestie van gevoel ☆ Copyright: P aola Lisman-Huyg  

#oorlog en vrede
06May2019
OORLOG EN VREDE ...
Mary-José (voorheen HeArt&SoulConnection)

#vrede
24Mar2019
Vrede sluiten
Paola

Vrede sluiten Ruzie en geschreeuw Brullen als een leeuw Flink Betoog Oog om oog Alles uit verband Tand om tand Je raakt elkaar zo kwijt In een eeuwige harde strijd Vrede vind je niet Wel heel veel verdriet Deze strijd is nooit klaar En er is geen winnaar Vind elkaar weer terug Creëer een brug Oplossen van een geschil Vraagt veel goede wil Ieder zijn ongerief Wees een beetje lief Begrijp elkaar, ontmoetVrede sluiten doet goed ♡Paola ☆Kwestie van gevoel ☆  @Paola Lisman-Huyg Succesvol zijn Lees meer

#bezinning
28Mar2019
Bezinning
Paola

Bezinning Soms kan het zijn dat een leven zo klein groots is met niets. Tevredenheid reist in tijden voorbij naar bestemming bereikt. Fijnheid die staat in diepste beraad. De gracht uitgekomen te bouwen aan dromen. Soms is het fijn niet de slimste te zijn. Te leven vanuit gevoel, te begrijpen het hoger doel; Vrede Paola ☆Kwestie van gevoel☆ @Paola Lisman-Huyg Zomaar Lees meer Reis schat Lees meer Forgive me Lees meer Tijd voor elkaar Lees meer Niks jammer Lees meer

#engelen
28Jun2019
Over rouw, vrede en verwondering
Marjolein

Drie weken geleden is het alweer dat mijn moeder overleed. Jeetje, wat gaat de tijd snel! We zijn druk bezig haar huisje leeg te halen, de spullen te verdelen onder mij en mijn zus en de kleinkinderen. Voor wat rest wordt een ander goed plekje gezocht of wordt weggegooid. We worden dus bezig gehouden met regelarij. De fysieke resten van haar leven en de administratieve. Het houdt je tegelijkertijd ook een beetje weg bij je gevoel: mijn moeder is overleden. Mis ik haar al? Nee, eigenlijk nog niet. Ik sprak haar voorheen ook niet dagelijks, maar toch wel zo eens in de twee, drie weken. Die drie weken, dat is nu. Langer dan ik haar nu niet heb gesproken is nog niet voorgekomen in mijn leven. Het gemis kan beginnen. Ook nu de regelarij op zijn einde begint te lopen. Veel heb ik ook nog niet gehuild, gek genoeg. Ik dacht altijd dat ik compleet in zou storten als mijn moeder er niet meer zou zijn, maar dat is helemaal niet gebeurd. Ook op de begrafenis heb ik niet gehuild, alleen op het moment toen we achter de rouwauto aanreden en Baarn in reden, toen had ik het even te kwaad, terug in Baarn, dit keer om nooit meer weg te gaan. Het gemis kan beginnen en dat zal ook gebeuren. Ik zal haar vreselijk missen. Mijn inmiddels wijze moeder die veel heeft meegemaakt in haar leven, levensbedreigende ziektes, een lastig huwelijk dat na veertig jaar eindigde in een scheiding. Gemis en verdriet. Eigenlijk zit ik nog volop in de verwondering. Verwondering voor hoe het is gegaan, de periode van negen dagen die het heeft beslagen, van het moment dat we hoorden dat ze niet meer beter zou worden tot het moment dat ze zich door de engelen liet meevoeren. Negen dagen. We begonnen aan een rit in een achtbaan die woensdagmiddag toen het vonnis viel. Ik voelde me daar heel rustig en sterk onder, ook toen mijn moeder de volgende ochtend verslechterde omdat ze, naar de volgende dag pas bleek, een hartaanval had gehad. Ik voelde direct berusting. Haar ziel wil haar een lijdensweg besparen, dit is alleen maar goed. Daardoor kon ik sterk zijn voor haar en haar zeggen dat ze niet meer hoefde en dat ik van haar hield, dat we allemaal van haar hielden. Ik denk dat dat voor mijn moeder heel belangrijk is geweest, dat ze van haar dochters ‘toestemming’ kreeg om te mogen gaan. Dat gaf haar rust, ze hoefde niet meer, ze hoefde zich niet groot te houden, ze mocht gaan. Daardoor kon ze afscheid nemen en de laatste draadjes afknippen en netjes afhechten. Ze wilde ons niet loslaten, maar door de toestemming kon ze daaraan gaan werken. Dat heeft haar nog een paar dagen gekost. Verwonderd ben ik over de vrede waarmee dit allemaal gebeurde. Vrede is het enige woord dat hier past. Het is zo’n vredig proces geweest, het ging zo vanzelf. Mijn moeder had er vrede mee dat het hier ophield voor haar. Ze werd goed begeleid in het ziekenhuis zodat ze geen pijn hoefde te hebben. Toen ze onrustig werd, en al niet meer helemaal bij bewustzijn was, werd ze in slaap gebracht. Ruim twee dagen later verliet ze heel vredig deze planeet. Ik had nooit kunnen denken dat sterven zo … mooi kon zijn, want dat is hoe ik het heb ervaren. Het was van een schoonheid die ik zelden heb gezien. Zo vredig, zo in harmonie met alles. De uitvaartbegeleider zei het ook toen we bij haar waren in het uitvaartcentrum. Hij zei dat ze er zo vredig bij lag en dat hij dat weleens anders zag. Zo was het ook. Meestal zie je aan overledenen heel goed dat het niet meer die persoon is, dat het alleen een lichaam is en dat de ziel ervoor zorgde dat het de mens was die je kende. Mijn moeder lag erbij alsof ze sliep, zo zichzelf. Ik voelde geen pijn, vaak niet eens verdriet, het was verwondering dat mij door die dagen heen leidde. Wij, haar dochters, hebben haar begeleid tot hoever aards voor ons mogelijk was, we hebben haar over kunnen geven aan de engelen, geen stap van de weg heeft ze alleen hoeven doen, ze is niet eenzaam geweest, haar dochters zaten naast haar bed en de engelen stonden er al omheen en wachtten geduldig tot mijn moeder al haar aardse draadjes had afgewerkt en ervoor koos om met ze mee te gaan, naar het licht, naar huis… Lees meer De sandalen, tekenen van boven Onze beeldige bloementuin En toen was haar geluk op - de engelen

#voor allen
03May2019
VOOR ALLEN...
Mary-José (voorheen HeArt&SoulConnection)

VOOR ALLEN... De andere kant van de (geloofs) medaille. Waar is het repect, de liefde voor de ander en het andere?  Het kan zo anders, naar mijn beleven. Mary-José