Meest gestemde posts
#tour de france 2019
08Jul2019
Tweede etappeTour de France 2019
EEN STEM VAN GEDACHTEN

THE WELSHman... Wat bijzonder, tenminste dat is het in mijn ogen. Geraint Thomas reed met de vlag van Wales en  dat heeft mij persoonlijk zeer bewogen. Alle renners van team INEOS reden vandaag met een landsvlag, een vlag van herkomst en als je doorrekend is Geraint een Brit… Is het dan niet bijzonder dat er op zijn ‘pakkie’ niet een Engelse vlag zit? Qua land, had hij met de Britse vlag moeten rijden, maar waarschijnlijk kan de vlag van Wales hem net iets meer verblijden. Of weet je, misschien heeft het ook wel te maken met een stukje onafhankelijkheid. En hoe bijzonder is het om een boodschap af te geven, terwijl je in de Tour rijdt. Hoe dan ook, hij verloochent zijn afkomst niet en draagt het met trots zodat men het ziet. Maar goed, even terug naar vandaag, de Touretappe nummer twee. Er was één valpartij en wel bij team Groupama-FDJ. Ze hebben voor hun doen een geweldige tijdrit gereden, ze hebben echt keihard gewerkt. Ze hebben uiteraard met die val tijd verloren, maar het bleef gelukkig allemaal nog beperkt. Ik was echt waar blij verheugd, juist omdat ik Thibaut Pinot als Tourwinnaar heb aangeschreven. We zijn nog maar op dag twee, maar de spanningen beginnen bij mij al beetje bij beetje te leven. Het was trouwens enorm druk, mooi weer en ja, Brussel is een bijzonder prachtige stad. Eddy Merckx werd met veel respect geëerd, we hebben hem heel wat keertjes in verschillende uitvoeringen in beeld gehad. Eddy Merckx won twee keer de Ronde van Vlaanderen en maar liefst vijf keer de Tour! Hij won trouwens nog veel meer, maar twee keer DE RONDE der ronden, dat vind ik pas stoer. Mijn voorspelling voor vandaag was trouwens niet helemaal uitgekomen, maar ik ben zeker wel zeer tevreden. De mannen van Deceuninck-Quick Step hebben zich namelijk naar een derde plaats gereden. Op amper één seconde, ging de tweede aan hun neus voorbij. Ze stonden als dag-overwinnaar op het favorietenlijstje bij mij. Maar goed, we zijn nog maar net begonnen, de Tour is nog lang niet gewonnen. Vandaag is voorbij en Geraint Thomas heeft mij, in het hele schouwspel het allermeest bewogen… Hij toonde met trots de vlag van Wales, bijgenaamd Y Ddraig Goch en wel aan duizenden, ja duizenden toejuichende ogen. Iedereen mocht het zien, iedereen mocht het horen. Geraint Thomas is in Wales geboren.door: EEN STEM VAN GEDACHTEN / Angeliena Huiswww.angelienahuis.nl / info@angelienahuis.nl

#wielrennen
13Oct2019
Wielrennen was mijn sport
Roodkapje

Wielrennen was mijn sport Om mijn frustraties kwijt te raken, pakte ik mijn racefiets   Heerlijk de natuur in   Soms alleen, soms samen met mijn dochter, heerlijk de frustraties van het leven kwijtraken. Boos, fietsen maar, moe, fietsen maar, het hielp, de tranen zag niemand, je was in een flits voorbij. Heerlijk, dat gevoel, van moe zijn, het gevoel van alles van je af te hebben kunnen schudden. Het wordt een verslaving, al snel fietste ik elke dag, 50 km per dag op zijn minst, in de natuur, in de bossen, langs stille wegen en kleine dorpjes. Samen hadden we er plezier in, wie het hardst kon, maar soms, ook gewoon even rustig aan, even praten en dan weer stoppen. Een druivensuiker en je ging er weer tegenaan. We hebben genoten van de omgeving, van wat we zagen, maar ook van elkaar. We hebben gehuild, onze woede weggefietst en we hebben het gered, de band werd steviger dan ooit!   Nooit een lekke band, nooit pech, hoe is het mogelijk, maar we hebben echt zoveel gefietst en nooit de pech gehad, dat we onderweg hebben moeten bellen om hulp. We aten samen een broodje gezond, genoten van de stilte, we kenden elkaar door en door en zij kende mijn diepste geheimen, maar ook mijn grootste wens. Het liep allemaal anders, maar die tijd, is een tijd geweest, die ons samenzijn heel goed heeft versterkt, die ons nader tot elkaar bracht en die de liefde van een moeder en een dochter veel sterker heeft gemaakt, dan een doorsnee moeder en dochter hebben.   Conditie   Over conditie niets te klagen, ook al werkten we beide in de zorg, dit was een extraatje aan beweging, maar ook een extraatje aan verwerking. De verwerking van de problemen die mijn man en ik hadden. Maar ook voor haar, de problemen, die haar vader en moeder hadden met elkaar. Vaak zagen ze hoe hun vader en moeder ruzie hadden, vaak zagen ze hun vader dronken en hoe hij zich gedroeg, ook in het bijzijn van familie en vrienden, ook hun vrienden. Hun vrienden kwamen niet meer als hun vader thuis was, alleen nog maar overdag of soms al helemaal niet meer. Dat regelden ze zelf, ze wilden hun vrienden niet laten zien hoe het er bij hun thuis om weg ging. Zo verwerkten zij en ik ons verdriet. De andere kinderen deden het op hun manier, maar zij bleef me altijd steunen en begreep mijn frustratie. Zij was eigenlijk net als ik, nog steeds, ze lijkt op mij. Zij heeft gelukkig nog steeds een goede conditie, de mijne is wat minder, een stuk minder....   Mijn kinderen   Ze zijn me allemaal even lief, er is geen voorkeur, maar wanneer je het hebt over een zielsverwant, dan is zij mijn zielsverwant. Jaren zijn voorbij gegaan, jaren van leuke en minder leuke gebeurtenissen, toch bleef ze me altijd steunen liet me nooit in de steek. Mijn kinderen hebben allemaal een eigen leven, zo ook zij, ieder leeft op zijn eigen manier. Nog elke week, soms wel 3 keer per week, komt ze langs, een bakkie doen. Ze heeft het gezien, alles gezien, de aftakeling, de ziekte, het bijna sterven en ze heeft mijn man gesteund, toen hij het ook zo nodig had. Het wielrennen is gestopt, zij pakt nog weleens af en toe de fiets, mijn fiets, die is op maat. Haar fiets was veel te groot en de mijne was echt haar maatje. Het is niet meer zoals toen, maar wat ik wel begrijp, is wat mensen doen, die fietsen voor de mensen met kanker. Het eigen verdriet fiets je weg, je wordt sterker door het doorzetten, het doorzetten wat de zieke mensen ook moeten doen. Ik begrijp de pijn, die je voelt, als je spieren gaan verzuren, maar het deert je niet, want je wilt de top bereiken. Je wilt laten zien wat je in je macht hebt, hoe sterk je bent. Je wilt zelf voelen, wat zij voelen.   Mijn dochter   Ik had mijn dochter, ze hielp me door een moeilijke periode, terwijl het voor haar ook moeilijk was. Toch wil ik mensen erop wijzen, dat het zomaar kan gebeuren, een moeilijke periode, ziekte, kanker, de zieke, maar ook de omgeving. Ik heb zoveel respect voor die mensen die tot het gaatje gaan. Help deze mensen, steun ze en sponsor ze, want echt, het heeft heel veel zin, om te helpen deze ziekte te kunnen beheersen en voor de wielrenners wil ik zeggen: zet hem op, je kunt het, je gaat door, je voelt de pijn, maar de pijn, die de zieke heeft of had, ervaar je nog steeds niet. Zet hem op!

#tour de france
06Jul2019
Tour de France
Irma

Wielrennen is een grote hobby van mij en mijn man. Hij fietst ontzettend veel klassiekers, zoals de Amstel Gold en Steven Rooks, de Michael Boogerd en zo heeft bijna elke wielrenner wel een klassieker op zijn naam staan. Dus onze vakanties vonden altijd in de Ardennen of Limburg plaats, dan fietste Chiel elke dag wel een berg op en af.. Ook zijn wij met de caravan een keer de Tour gevolgd. de route uitgeplozen en campings geboekt om daar de Tour dan langs te zien komen of finishen of starten. De proloog was toen in Luik. Wij onze auto ingeladen met een koelbox met koele dingen, zak met broodjes, snoep, want wij verwachten dat we wel ergens met de auto konden gaan staan om de fietsers enkele keren voorbij te zien rijden, want in een proloog maken ze vaak rondjes. Dat was in Luik in ieder geval. Helaas werden wij voor Luik tegen gehouden en moesten wij onze auto op een weiland parkeren en werden we lopend verder gestuurd naar het station. Geen koelbox, geen zakken broodjes nada Noppes, we moesten zover lopen, dat dat geen optie was. Dan kopen wij daar wel wat.  Maar goed eerst het station opzoeken. eigenlijk hoefden wij alleen maar de horde mensen te volgen.. wat een hysterische massa.. In Luik aangekomen, moesten we nog een flink stukje wandelen om bij de route van de etappe te komen. Het was een drukte van jewelste, maar wat een happening om mee te maken. Wilde je plassen moest je in een cafe of restaurant wat bestellen, €3,00 voor een glaasje water was nog goedkoop, later op de middag betaalden wij €5,50.   Voordat de etappe van start gaat heb je de reclame karavaan. Er wordt van alles het publiek in geslingerd, voor je het weet heb je een bult op je kop of wordt er iets uit je handen getrokken. Jankende kinderen, omdat de volwassen buurman het eigenlijk wilde hebben. Maar wat een happening, wat een bizarre organisatie. We hebben 3 weken de Tour gevolgd. Gelukkig gingen de andere etappes beter, en konden we vaak vlak bij onze auto staan. Het was erg leuk om mee te maken, maar eens maar nooit meer. Ons plan is om een camper te kopen over een jaar of 2, misschien dat wij het dan nog een keer gaan doen.  

#wiel
16Mar2019
Wiel uit vinden
peerke70

#tour de france 2019
06Jul2019
Eerste etappe Tour de France 2019
EEN STEM VAN GEDACHTEN

KNECHT WINT VAN KOPMAN…Jakob Fuglsang heeft vandaag geen breuken overgehouden aan zijn valpartij in de openingsrit van de Tour de France.Hij maakt dus als MEGA-FAVORIET nog steeds heel veel kans. De beelden waren indrukwekkend, het bloed droop langs zijn wang, maar GEEN plek in de top tien, maakt mij nog lang niet bang. Wij kijken vanaf Camping de Canteclaer naar de tour en wat een spanning hebben wij mogen beleven… Het was precies 30 jaar geleden, dat Nederland het geel werd ‘gegeven’. Erik Breukink heeft in het jaar 1989 deze trui veroverd en maar liefst, ja, ja, één dag gedragen. Hoe deze geschiedenis verder verloopt, moet je mij niet vragen. Het gaat mij om vandaag, het gaat mij om Theunissen, 27 jaar en de beste van de wereld in 2013 bij de beloften van het veldrijden. En nu, vandaag in de Tour beleeft hij wederom glorieuze tijden! Wout van Aert werd toentertijd trouwens derde, maar hij was ook vandaag weer mega-goed van de partij. Dylan Groenewegen is het sprintkanon van Jumbo-Visma, maar bedeelde voorspellend aan van Aert het groen volgens mij. Het was vandaag een dubbelslag, de etappe en natuurlijk het geel, Mike Theunissen heeft de eindslag en laat niemand heel. Mogen wij nog meer van hem gaan verwachten? 27 lentes jong…hij is nog lang niet aan het einde van zijn krachten. “Dylan ligt op de grond, kom op kerel ga voor je eigen kans…”. Ik zie uit naar de volgende stappen in jouw toch wel bijzondere ‘dans’.door: EEN STEM VAN GEDACHTEN / Angeliena Huiswww.angelienahuis.nl / info@angelienahuis.nl

#wielrennen
02Mar2019
ODE AAN DE PADDESTRAAT...
EEN STEM VAN GEDACHTEN

Ode aan “De Paddestraat” Op nog geen twee kilometer van Camping de Canteclaer aanschouwen wij een zeer bijzonder en beschermd monument. Het is “De Paddestraat”, ik weet niet of u haar kent. Het is een weg vol van archeologische waarde en rond 1740 is haar oorsprong ontstaan. Reeds in de vroege Romeinse tijd,  is men met de aanleg aan de slag gegaan. “De Paddestraat” Een straat in Velzeke met haar hart op het Romeinse plein. Ze loopt westwaarts voorts, tot ze in Roborst mag zijn. Tot aan de Zwalmbeek mag ze haar naam vol trots dragen en al vele jaren heeft ze menig renner verslagen. In 1973 deed de Ronde van Vlaanderen deze kasseiweg voor de eerste keer aan. Jaarlijks wil nu een enorme volksmassa naast jou staan. Omloop het volk, de E3 prijs en nog veel, veel meer… Jij bent “De Paddestraat” en je deed ontelbare wielrenners ongekend zeer. Met jouw licht oplopende helling wordt de lastigheidsgraad behoorlijk verhoogd. Door verkramping en verzuring, raken spieren uitgedroogd. Je bent meer dan twee kilometer lang en een legendarische strook waar iedereen over praat. Jij toont ons zelfs een monument waar menig overwinnaar op staat. Echter… de naam Eddy Planckaert,  winnaar van de Ronde in ’88 geef jij ons niet weer. Door werkzaamheden was er toen voor jou geen deelname en het deed ons allen zeer. Jij bent namelijk onmisbaar  en legendarisch als het om de voorjaarsklassiekers gaat. Jij breekt vele koersen en pijnigt menig fietsfanaat. Het Provinciaal Archeologisch Museum belicht een mooi stuk van jouw leven. Ze tracht de Gallo-Romeinse tijd en de vroegere middeleeuwen door te geven. Maar weet je… Jij, “De Paddestraat” spant voor mij, van alle historische stroken werkelijk de kroon en dit gedicht is voor jou mijn eerbetoon. Jij brengt onbetwiste geschiedenis en historie. Jij prikkelt menig benen, geest en fantasie. Jij moet voor altijd blijven bestaan en enkel ‘echte coureurs’ mogen jouw weg inslaan. door: Angeliena Huis Een stem van gedachtenIlustrator: Ingrid Vissers Verhoeven