Meest gestemde posts
#zelfmoord
22Apr2019
Tijdens zelfmoordpoging gered worden? Het kan!
Flying Eagle

In deze blog van de vaste gastauteur op dit account, Rachel, kun je lezen over hoopgevende verhalen rondom hèt thema van de hopeloosheid, zelfmoord.  Wil je hulp? De medewerkers van 113 online staan voor je klaar en nemen je serieus! Van de flat af... Ik hoorde kortgeleden een waargebeurd verhaal over een man die zelfmoord wilde plegen. Hij had een touw om zijn nek gedaan en sprong vervolgens van een flat af. Blijkbaar had hij dat touw ergens aan vastgemaakt, zodat hij zijn nek zou breken als hij zou springen. Misschien wilde hij niet levend te pletter vallen.  Wat zijn gedachtegang was, weet ik niet. Ik weet wel dat de man deze zelfmoordpoging door een wonder overleefd heeft. Bovenop die flat staand, sprak de man woorden die zijn leven zouden redden: 'God, als U leeft, redt me dan. Dan kom ik tot bekering'.  Na deze woorden sprong hij naar beneden en bleek dat God dit gebed verhoord had. Het touw brak en de man hield zijn woord en gaf zijn leven aan Jezus. Dit is nog niet zo lang geleden en ik denk dat de man zo overtuigd is dat God leeft en van hem houdt, dat hij nooit meer een zelfmoordpoging gaat doen. Er zijn betere manieren om tot geloof te komen Het is nogal bizar om op die manier tot geloof te komen. Er zijn simpeler manieren, zonder dat je eerst een zelfmoordpoging hoeft te ondernemen. Vele mensen zijn tot bekering gekomen zonder eerst een zelfmoordpoging te doen en dit soort woorden te spreken. God liet die man zien, dat Hij niet wil dat mensen zelfmoord plegen en dat Hij een beter plan voor het leven van die man had. Gered worden en God gaan dienen. Hij is niet de enige die een dergelijk gebed bad en tot bekering kwam. In de laatste momenten van hun leven zijn er toch nog mensen die spijt hebben van hun beslissing en God aanroepen in hun wanhoop.  Ik denk niet dat deze man spijt had, want hij sprong nadat hij gebeden had. Wellicht dat hij daarna spijt heeft gekregen, maar hij is nu wel tot levend geloof gekomen en daar ben ik heel dankbaar voor. Elke ziel die zijn of haar leven aan Jezus geeft, is reden voor de engelen om te juichen tot God.  Het geeft ook mij veel blijdschap als mensen hun leven aan God geven, onafhankelijk of dat wel of niet door mijn leven heen gebeurt. Ik wil mensen gewoon gered, hersteld en bevrijd zien. Ik dien een groot en machtig God, Die mensen compleet kan bevrijden en relaties kan herstellen. Ik bad voor een vriendin die serieus overwoog om haar relatie te beëindigen. We spraken lang met elkaar en op een gegeven moment voelde ik dat ik voor haar moest bidden. Later op de avond nam ze contact met me op en zei dat ze weer nieuwe hoop had gekregen door het gebed heen en doorgaat met die relatie. Ook dat zijn situaties waarvoor we bij God terecht kunnen. Hij houdt namelijk heel veel van ons. Een sprong van de brug overleefd Een man sprong van een hoge brug ergens in Amerika, waar veel mensen een eind aan hun leven maken. Hij had daar lang rondgelopen en gewacht, maar kwam steeds meer tot de conclusie dat er echt niemand was die van hem hield. Menselijkerwijs had hij die sprong niet kunnen overleven, maar ook hij riep, naar beneden vallend, uit dat hij niet dood wilde. Hij kwam uiteraard met een klap op het water terecht, maar op de een of andere manier wel zodanig dat hij het zou overleven.  Ik geloof dat het een dolfijn of zeeleeuw was, die hem redde. Het dier zorgde dat hij met zijn hoofd boven water bleef en bracht hem naar een plek, waar mensen de man konden redden. Meer mensen die nu gelukkig nog leven Zo is er ook een man die nu heel enthousiast voor God leeft en de wereld rondtrekt om Gods Woord te verkondigen, die van plan was een eind aan zijn leven te maken. Hij wachtte lang op het station. Lang genoeg om aangesproken te kunnen worden door een christen en zo van een wisse dood gered te worden. Een paar jaar geleden kreeg ik een heel bemoedigend Woord van kennis van deze evangelist. Een jonge vrouw, een tienermeisje eigenlijk nog, overleefde een zelfmoordpoging op wonderbaarlijke - ja, voor mensen echt onverklaarbare - wijze. Zij kreeg een nieuwe reden om te leven en werd evangeliste. Een man wilde zich aan een boom ophangen, maar God had een beter plan. Hij kon geen geschikte boom vinden. Ik geloof dat God daarvoor gezorgd heeft, want ik zie hem elke dag en hij dient God enthousiast. De schrijfster van deze blog was van plan naar het station te gaan en voor de trein te springen. Ze was zo depressief dat de machinist haar niets interesseerde, hoewel ze wist hoe erg het voor machinisten is als mensen voor hun trein springen. Door een wonder kwam ze die avond niet op het station aan. De volgende ochtend was de ergste pijn weg en kon ze rustig naar huis reizen. Ze leeft enthousiast voor Jezus Christus en is heel blij dat ze nog leeft. Zelfmoord is geen oplossing. God heeft een veel beter plan voor ons en na dit leven wacht de hemel voor iedereen die Hem met een oprecht hart aanneemt.   Neem eens een kijkje op de Facebookgroep Psychische problemen? Jezus helpt!. Wie weet vind je er dat sprankje hoop wat je zo nodig hebt... Zonder jouw probleem  te willen bagatelliseren natuurlijk. Lees meer psychische problemen Nodig vriend uit Inloggen

#zelfmoord
05Apr2019
Het paradijs
1960-1980

Het was een warme dag geweest. Ze had heerlijk genoten van haar dagelijkse borreltje op het terras in het centrum van het dorp. De temperatuur was die dag ver boven de 37 graden gestegen en het was nog steeds zwoel. De zon kleurde de lucht prachtig rood. Ze stapte op haar veertig jaar oude scooter en startte de motor. Hij liet haar nooit in de steek, ook nu niet. Twee kilometer rijden was het naar haar hutje. Zo noemde ze haar huisje aan het strand, want het was klein en had een schattig rieten dakje. Het lag net buiten het dorp en ze woonde er al haar halve leven. Vanuit haar hutje keek ze uit over de azuurblauwe zee van kristalhelder water en ze was er volmaakt gelukkig. Ze reed langs de kust met aan de ene kant de zee en aan de andere kant de bergen. Na haar scheiding had ze haar hele leven omgegooid. Ze had Nederland verlaten, haar huis verkocht en al haar bezittingen weggedaan. Ze wilde tijd voor haarzelf, genieten van de natuur en de rust. Het beviel haar zo goed, dat ze nooit meer was teruggegaan. Haar familie begreep haar keuze niet en na een paar jaar hoorde ze niets meer van ze. Ze had ze nooit gemist. De weg naar haar huis was onverhard en hobbelig. Thuisgekomen smeerde ze een beschuit met aardbeienjam en ging daarna met de brief die ze op de deurmat gevonden had in haar hangmat liggen. De hangmat had ze ooit opgehangen tussen de palmboom en een grote spijker in de muur van haar huisje. Ze had er al heel wat uurtjes in doorgebracht, dagdromend, terwijl ze uitkeek over het strand en de zee. De enige post die ze kreeg was van de gemeente en ging meestal over een rekening die ze nog moest betalen. Bovenaan de brief stond met stift geschreven: Vergadering! Na haar werk als projectontwikkelaar, had ze nooit meer één vergadering bijgewoond. Ze herinnerde zich nog goed hoe blij ze was dat ze daar voorgoed vanaf was. Maar wie nodigde haar nu uit voor een vergadering? Ze las verder en voelde enige paniek opkomen en haar hart begon sneller te kloppen.  27 juli was er een vergadering georganiseerd voor alle betrokkenen, bewoners, gemeente en een projectontwikkelaar. Op de plek waar haar hutje stond en waar ze het paradijs gevonden had zouden hotels en appartementen verrijzen. Door haar ervaring wist ze dat ze geen schijn van kans zou maken. Zo’n vergadering was een wassen neus, een zoethoudertje om de mensen het idee te geven dat ze iets te zeggen hadden, maar ze wist wel beter. Op dat moment stortte haar wereld in. Op 27 juli stond ze te wachten op de bus die haar naar het gemeentehuis zou brengen. De hele ochtend was ze al gespannen geweest, maar nu kon ze bijna niet meer ademen. Ze voelde zich licht in haar hoofd en stond wankel op haar benen. In de verte zag ze de bus aankomen, ze draaide zich abrupt om en liep weg. In een roes liep ze dezelfde weg terug naar haar hutje. Thuisgekomen trok ze haar nette kleren uit en zette een draaischijfje op. Ze zette de volumeknop volledig open en de tonen van Pink Floyd vulden de ruimte. Toen liep ze naar de wastafel.  Ze keek nog een keer naar zichzelf in de spiegel en vulde een glas met water. Uit het kastje naast haar bed haalde ze een potje. De totale inhoud slikte ze met het water weg en vervolgens ging ze op haar rug op bed liggen, haar handen ineengevouwen op haar buik. Uit de boxen klonk The Great Gig in the Sky. Na een tijdje ebde het geluid langzaam weg tot ze uiteindelijk niets meer hoorde.   The Great Gig in the Sky  And I am not frightened of dying, any time will do, I don't mind. Why should I be frightened of dying?There's no reason for it, you've gotta go sometime.  If you can hear this whispering you are dying.  I never said I was frightened of dying. Headerfoto: freefaithgraphics © Yvonne 1960-1980Dit verhaal is geschreven voor de schrijfuitdaging van april 2019 van Hans van Gemert, waarbij de volgende woorden verplicht gebruikt moesten worden: beschuit, weg, hangmat, bus, vergadering, berg, stift, boom, spijker en draaischijf. Schrijfuitdaging april 2019 Lees meer De Lift Lees meer Mijn helse vakantie Lees meer Het familiediner Lees meer Het geheime doosje Lees meer De Trap Lees meer

#zelfmoord
08Apr2019
Waarom pleegt iemand zelfmoord?
Stieny Koopmans

Waarom pleegt iemand zelfmoord? Onbegrijpelijk, wanneer iemand zichzelf van het leven beroofd, toch doet iemand dit niet zomaar!   Wat ging eraan vooraf?   Depressief zijn, is niet altijd een reden tot zelfmoord. Wanhoop is meer een reden tot zelfmoord, geen uitweg meer zien, je weg is zwart, donker, het leven maakt je ongelukkig! Een uitweg lijkt onmogelijk, de enige uitweg is de dood.  Redenen genoeg om te denken dat het leven niet meer een toekomst brengen zal. Financiële problemen, ziekte, overspel, kinderen die uit huis geplaatst worden, niemand die zich meer om je bekommert, er kan zoveel zijn, waardoor het leven niets meer waard lijkt te zijn. Ook al schijnt de zon, het is nooit meer licht om je heen. Tegenslag op tegenslag, maakt je depressiever dan ooit. Angst om te sterven is er niet meer, het lijkt een uitkomst, een uitkomst voor alle ellende. En je geliefden dan?   Zie je dan niet, hoeveel mensen er van je houden? Zie je niet hoeveel mensen er verdriet zullen hebben van je daad? Zie je niet, wie er allemaal geconfronteerd gaan worden met jouw daad, jouw manier om aan het leven te ontsnappen? Zie je niet wat je anderen aandoet?  Het antwoord hierop is: nee. Het zit te diep, het is te moeilijk om ook nog eens aan anderen te denken. Dan pas is iemand zover dat hij/zij zelfmoord pleegt. Soms is er een roep om aandacht. Een roep: Help me! Dan is er alleen een poging gedaan, met net niet de dood tot gevolg, maar net op tijd is er hulp geboden, is iemand geholpen.  Hulp zoeken   Hulp zoeken is moeilijk. Vaak is er al eens een poging gedaan, maar is het niet herkend, vaak merk je helemaal niets, maar ook vaak, wil iemand niet geholpen worden. Toch is het goed om je problemen te bespreken, dat hoeft niet met iedereen, dat hoeft niet met bekenden, dat kan anoniem, dat kan via je huisarts, maar ook gewoon via een chat of telefoongesprek. Via 113online, kun je gratis chatten, kun je je verhaal kwijt en kun je steun krijgen en advies. 

#zelfmoord
15Dec2018
Aanmoediging tot zelfmoord op Facebook
Stieny Koopmans

Je snapt natuurlijk niet wat ik bedoel, maar het is ook zomaar een stelling. Een stelling, die iedereen weleens heeft. Iemand doet iets of zegt iets, waar je totaal geen begrip voor op kunt brengen.Ik las laatst iets van iemand die vond dat mensen die geen geld hadden en het moeilijk hadden, maar beter de hand aan zichzelf konden slaan. Dan vraag ik me af, wat voor mens ben je? Heb je dan totaal geen respect meer voor de mens in het algemeen?Iedereen verdient een plaatsje op deze wereld en iedereen heeft recht op een goed leven. Niemand hoeft de hand aan zichzelf te slaan aals hij/zij het moeilijk heeft, mensen hebben nu eenmaal het recht om te leven en mensen die het beter hebben horen sympathie en empathie te hebben. Die mensen zijn er echter nog maar weinig. Ze leven steeds meer voor zichzelf en hebben voor anderen niets over. Ze laten de boodschappen bezorgen, van de duurste kruidenier, terwijl de ander moet schooien bij de voedselbank. Nee, daar hebben ze geen schaamte over, ze vinden het normaal. Eigen schuld, dikke bult!En dan vraag ik me af, ben je wel goed bij je hoofd, om iemand aan te moedigen om zelfmoord te plegen? Wat bezielt je eigenlijk? Wie ben je eigenlijk, om zoiets te durven zeggen? Ben jij meer dan een ander? Meer geld bezitten, wil niet zeggen dat je meer fatsoen hebt dan een ander hoor! En in bepaalde delen van de wereld zou jij het nog veel moeilijker hebben dan hier, ook al heb je bakken met geld.Elkaar respecteren en je proberen in te leven in wat voor positie een ander zich bevindt, dat zou je sieren, in plaats van te zeggen dat je maar zelfmoord moet gaan plegen. Zouden er meer mensen zijn zoals jij? Vast wel, maar ik weet wel, dat ik deze mensen niet tot mijn vrienden zou willen hebben. Ik heb mijn naaste lief, zoals de Heer het van ons vraagt, maar dat wil niet zeggen dat ik met iedereen vriendjes ben. Eigenlijk heb ik een beetje medelijden met deze mensen, ze zijn eenzaam en weten vaak niet hoe ze zich moeten uiten om maar een beetje aandacht te krijgen. Nou hier heb je aandacht van mij, klaag maar over mij, zeur maar over mij, maar ik bepaal zelf wel of ik leven wil of niet, daar heb jij totaal niets mee te maken. Ben je wel goed bij je hoofd?