×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Bang voor de tandarts?

Bang voor de tandarts?


Oké de tandarts. Wat is er nou eigenlijk zo vreselijk aan de tandarts? Ik blijf het mezelf afvragen, maar iedere keer als ik de praktijk binnenstap voel ik de zenuwen alweer door mijn lijf gieren.
Mijn angst voor de tandarts wordt zelfs zo erg dat ik een vervolg afspraak een jaar uitstel. Iedere keer had ik wel een ander excuus om niet te bellen naar de tandarts voor een afspraak.

Eindelijk heb ik mezelf, met een beetje aansporen van mijn vriend, over de streep getrokken en de tandarts gebeld. Ik schaamde me dood, want het was inmiddels al ruim een jaar geleden dat ik een vervolg afspraak zou maken. Op het moment dat ik de assistente vertelde wanneer ik voor het laatst was geweest hoorde ik gewoon in haar stem dat het niet zo slim van mij was. Maar fijn, de afspraak is eindelijk gemaakt. Er staat nog 1 gaatje op de planning, maar mijn eerst volgende afspraak gaat gelukkig alleen om een controle. Dat scheelt alweer.

Daar gaan we dan, de controle. Ik weet dat er niet veel gaat gebeuren, maar toch heb ik zenuwen. Ik stap de tandartspraktijk binnen en er dringt zich al snel een steriele lucht mijn neus binnen. Mijn tandartspraktijk is wel hip ingericht in tegenstelling tot de tandartspraktijk waar ik in mijn jeugdjaren kwam. Lekker modern. Genoeg om onderzoekend rond te kijken en mijn aandacht te verleggen. Mevrouw Moespot, u bent aan de beurt. Oké daar gaan we dan, mijn beurt. Het is maar voor een controle, maar met zweethanden schud ik de hand van de vriendelijke tandartsassistente.
Zo zat ik in de wachtruimte en zo lig ik in de hypermoderne tandartsstoel. Op het plafond zie ik een soort plaatje met een boom. Lekker rustgevend. Ik verbaas me iedere keer weer dat de techniek zo hard vooruit gegaan is in vergelijking met een aantal jaren terug. Of had ik dan gewoon een hele ouderwetse tandarts in mijn jeugdjaren?
De controle was zo gedaan, maar ik kreeg er direct een gebitsreiniging bij. Dit is tegenwoordig bij de meeste tandartspraktijken standaard, maar voor mij ook nieuw. Ik lig vol spanning te wachten op wat er gaat gebeuren. De vriendelijke tandartsassistente kwam naast me zitten en gaat aan de slag met wat apparaten in mijn mond. Dit voelt niet heel prettig aan, maar pijnlijk vind ik het ook niet. In nog geen 10 minuten was het gedaan.
Ik mocht wel een vervolg afspraak maken bij de tandarts, omdat ik nu de trotse eigenaar was van twee gaatjes.
Zo goed als ik mezelf ken besloot ik maar om direct een afspraak te maken, zodat ik het niet weer een jaar zou uitstellen. Zo gezegd zo gedaan, de afspraak staat voor volgende week woensdag. Twee gaatjes. Ik deelde de vriendelijke tandartsassistente nog mee dat ik graag allebei de gaatjes met verdoving wil boren. De tandartsassistente verzekerde me dat het goed kwam.

De week is nog nooit zo snel voorbij gevlogen. De dag is dan aangebroken dat ik weer naar de tandarts mag. Eerlijk gezegd heb ik er de hele week niet echt aan gedacht, ondanks de drie voicemail berichten van de tandartsassistente om mij te herinneringen aan de afspraak.
Daar gaan we weer. Ik stap de praktijk binnen en de bekende steriele lucht dringt mijn neus weer binnen. Ik meld mij bij de assistente en wacht geduldig op mijn beurt. Nog steeds zie ik genoeg voorwerpen en attributen in de wachtkamer waar ik mijn aandacht op richt, zodat de zenuwen wat onderdrukt worden.
Mevrouw Moespot, u bent aan de beurt. Ik zie een andere assistente dan de vorige keer, maar net zo vriendelijk. Met zweethanden geef ik de assistente een hand.
Ik kom de behandelkamer binnen en de tandarts groet mij vriendelijk. Ik ga in de stoel liggen en wacht op wat er gaat gebeuren. Ik hoor de tandarts zeggen dat hij het grotere gat met verdoving gaat boren en het andere gat zonder verdoving. Pardon? Zonder verdoving? No way dat er een vulling in komt zonder verdoving. Dat betekent dat u een vervolg afspraak moet maken voor het tweede gat. Prima dan doe ik dat, want ik wil sowieso mijn gaatjes met verdoving laten boren.

Voordat de tandarts de verdoving bij mij zet vraagt hij aan mij of ik in goede gezondheid ben. Uhm, ja zover ik weet wel. Voor ik de vraag kon stellen wat de eventuele risico´s dan waren zat de verdoving er al in.
De tandarts laat mij even alleen en ik heb een klein onderonsje met de tandartsassistente. Ik vertel haar dat ik een nare ervaring heb gehad met het vullen van een gaatje zonder verdoving. Hierdoor heb ik toch een kleine angst voor de tandarts ontwikkeld. De tandarts kwam terug en vroeg of de verdoving al werkte. Ik voel alleen mijn tong een beetje tintelen, maar mijn lip zit al het gevoel nog in. Oké we gaan toch beginnen en als het zeer doet moet je het maar aangeven, want het mag niet meer zeer doen.

De boor ging er in en eerlijk is eerlijk. Je voelt er helemaal niets van. Nadat de tandarts een tijdje bezig was voelde ik wel een pijn. De pijn werd steeds heviger. De tandarts vroeg meerdere malen aan mij of hij moest stoppen en de verdoving wat meer moest aanzetten. Ik voel wel wat pijn, maar ik sommeerde de tandarts maar door te gaan. Klaar is klaar. De tandarts gaf aan dat hij nu met een wat grotere boor mijn tand ging bewerken. Dit voelde ik wel en behoorlijk. Ga maar gewoon door, klaar is klaar. Ik overleef het wel.

Ongeveer 10 tot 15 minuten later was ik klaar. Dat is snel gegaan. De tandarts vraagt aan mij of ik mijn lip nu nog steeds gewoon voel? Nee die verdoving zit er nu wel goed in. Lekker op tijd ook! De tandarts zegt me dat we bij het volgende gaatje iets langer wachten, omdat het bij mij wat langzamer werkt. De tandarts zegt me ook dat het gaatje wat net geboord werd een groter gaatje was dan gedacht. Nee, zo´n vermoeden had ik inderdaad al, maar bedankt voor de informatie.
Ik loop weer naar de tandartsassistente achter de balie om een vervolg afspraak te maken. Dit doe ik maar gelijk, want hé ik ken mezelf onderhand. Ik heb het gevoel alsof mijn tong enorm opgezwollen is en als iemand mij een knal tegen mijn onderkaak verkoopt dan voel ik het niet eens. Best bizar, maar fijn dat het er is. Dat ik nu een halve dag met een verdoofd gezicht rondloop dat neem ik maar voor lief.

Misschien worden de bezoekjes aan de tandarts in de loop der jaren wel minder beladen. Ik mag het hopen, want de eerst komende behandeling, na het gaatje wat nog gevuld moet worden, betreft een soort gebitsreiniging tot op het kaakbot. Mijn grootste probleem is helaas mijn tandvlees, omdat ik met tandvleesontstekingen kamp. Klinkt lekker hé?

Zelf binnenkort ook een bezoekje gepland bij de tandarts? Hier enkele tips!

* Maak direct een afspraak bij de assistente. De afspraak staat dan en dan stel je het ook niet uit voor jezelf.
*Probeer je aandacht te verleggen op iets anders. ( schilderijen, muziek, televisie, mensen ).
* Leg je handen op je buik en adem rustig. ( Doe een soort van meditatie in de stoel ).
* Overweeg een verdoving.
* Neem iemand mee naar de tandartspraktijk.
* Vertel de tandarts waar je angstig voor bent. Hier kan de tandarts rekening mee houden.





Ingrid Tips en meer
Ik ben nooit bang geweest voor de tandarts. En als het zonder verdoving kan (wat meestal zo is bij mij) dan graag. Ik vind de behandeling namelijk stukken minder erg dan de uitwerking van een verdoving.
05-02-2017 13:51
05-02-2017 13:51 • Reageer
Chaneequa Kocken
De tandarts is ook niet helemaal mijn ding!
02-02-2017 21:14
02-02-2017 21:14 • Reageer
kippepootje
mooie blog ik ben ook bang voor de tandarts maar heb nu geen vrees meer want ik heb nu een kunstgebit ;)
01-02-2017 22:18
01-02-2017 22:18 • Reageer
Closed account
Stoer dat je gaat, bij mij is uiteindelijk alles onder algehele narcose getrokken, want ik durfde echt niet te gaan.........
01-02-2017 14:22
01-02-2017 14:22 • 1 reactie • Reageer
Louter
Oeiiii dat klinkt ook wel beangstigend! Onder narcose maak je het gelukkig niet mee! Ik moet mezelf er ook echt toe zetten en al helemaal als er van die `speciale` behandelingen aan komen..........
01-02-2017 14:39
01-02-2017 14:39 • Reageer
Creatief met Gea
Goed van jou dat je nu gewoon doorpakt. Ik ben ook heel bang maar ga wel!
01-02-2017 14:10
01-02-2017 14:10 • 1 reactie • Reageer
Louter
Dank je wel voor je bericht! Ja ik moet nu ook wel, want als ik nu niet goed voor mijn gebit ga zorgen dan kom ik daar op redelijk jonge leeftijd al mee in de problemen! Gezien ik een onderliggen tandvleesprobleem heb, zoals de tandarts zegt. Mijn gebit ziet er prima uit, maar de binnenkant moet ook in orde zijn =)! Goed dat je gewoon gaat, ondanks de angst!
01-02-2017 14:17
01-02-2017 14:17 • 1 reactie • Reageer
Sofievdb
Ik moet regelmatig naar de tandarts,al van mijn 6 jaar,ik heb de pech dat ik heel slechte tanden heb. Ik heb niet echt schrik van de tandarts,heb ook gelukkig nog nooit slechte ervaring gehad. Maar ik ben het zoooo kotsbeu dat ik regelmatig pijn heb of een tand die op een sandwich kapot bijt en nu zelfs mijn stifttanden het ook al beginnen te begeven,heb ik een heel drastisch besluit genomen : ik ga al mijn boventanden laten trekken en een gebitprothese laten zetten,kost heel veel,heb nog niet het geld ervoor maar ik ben mijn slecht gebit kots kots beu
01-02-2017 14:08
01-02-2017 14:08 • 1 reactie • Reageer
Louter
Oh bah wat vervelend zeg! Maar wel geluk dat je niet echt een `angst` hebt, want dat maakt het dan geen pretje! Behandelingen aan het gebit zijn vaak heel erg duur... die behandeling die ik moet schijnt ook wel prijzig te zijn! Mijn verzekering dekt hem wel redelijk dus dat is dan wel weer prettig!
01-02-2017 14:16
01-02-2017 14:16 • 1 reactie • Reageer