×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Echte vrienden

Echte vrienden


Echte vrienden. Wat zijn nou vrienden? De één heeft een hele vriendengroep de andere kan zijn vrienden amper op één hand tellen. Dan is ook nog de vraag hoe hecht de band met deze vrienden is en wat het betekent. 
Mij kan je plaatsen in de laatste categorie. Ik kan mijn vrienden op één hand tellen. Dit is nooit anders geweest. Al vanaf het moment dat ik mij kan herinneren heb ik niet veel vrienden. Hoe graag ik dit ook wil en hoe erg ik mijn best er ook voor doe. Het lijkt wel alsof het niet voor mij is weggelegd.

Op de basisschool had ik maar één vriend. Ik probeerde aansluiting te zoeken bij de rest van mijn leeftijdsgenootjes, maar dit lukte niet. Ik had hier toen deels vrede mee, omdat het niet anders was. Ik kon het goed vinden met mijn enige vriend en vermaakte mij prima. Ik probeerde wel andere vriendinnetjes te krijgen, maar op de één of andere manier klikte dit niet.  Ik werd daardoor ook vaker niet dan wel uitgenodigd op verjaardagsfeestjes.  Er was nog wel één vriendinnetje waar ik het heel erg goed mee kon vinden. Dit was zogezegd mijn beste vriendinnetje, maar zij verhuisde in groep 5 of 6 naar de andere kant van het land.  

Mijn ouders die zagen het al lang aankomen dat het op de middelbare school niet goed zou gaan. Zij gaven aan dat ik wat minder om mocht gaan met mijn enige vriend, zodat ik ook andere mensen leerde kennen. Heel erg goed bedoeld dus, maar zo werkt het helaas niet.  
Op de middelbare school was ik een populair meisje. Ik kende heel erg veel mensen, maar echte vrienden? Die had ik niet. Om mij heen zag ik de ene na de andere vriendengroep ontstaan. 

Groepen van meisjes,  groepen van jongens,  groepen die gemixt waren en noem maar op.  Geloof me, ik heb van alles geprobeerd. Ik probeerde aansluiting te vinden bij ontzettend veel verschillende groepen. Het is niet dat ik nooit iets met ze mocht doen, maar in de groep hoorde ik niet.  Alles wat ik probeerde liep toch weer uit in een teleurstelling.  Ik hoorde er toch niet echt bij.   
Ik kan niet zeggen dat ik heel erg eenzaam ben geweest tijdens mijn middelbare schoolperiode. Ik heb genoeg mensen om mij heen gehad. 
Ik ben wel heel erg vaak heel erg jaloers geweest op de mensen die wel in zo'n hechte vriendengroep zaten. Waarom lukt mij dit niet? Wat is er mis met mij? 

Dit patroon herhaalt zich gedurende mijn leven.  Ik kom het nog steeds tegen zelfs nu ik aan het werk ben. 
Soms komt er iemand op mijn pad die dan blijft 'hangen'.  Een vriend/vriendin die een iets langere tijd in mijn leven blijft. Deze vriend/vriendin komt dan in mijn leven, omdat onze paden zich kruisen. Vaak zijn het vrienden/vriendinnen die niet voor een langere tijd in mijn leven blijven, maar weer weggaan. We groeien dan bijvoorbeeld uit elkaar en ieder gaat dan weer zijn eigen weg. 
Sommige mensen blijven wel in mijn leven, maar die zie ik niet tot amper.  Zo heb ik toen ik 14 was een vriendin leren kennen die destijds aan de andere kant van het land woonde. Deze vriendin reist nu letterlijk de wereld over. Ik zie haar maar één keer in het jaar, als ik geluk heb.  Een andere vriendin van mij woont aan de andere kant van het land. Zo vaak zie ik deze mensen niet en afspreken is vaak erg lastig. Dit zijn wel mensen die al voor een langere tijd in mijn leven zijn en die ik ook koester al spreek en zie ik ze niet altijd. 

In mijn woonplaats heb ik ook nog wel 1 á 2 vriendinnen. Deze vriendinnen koester ik ook enorm. Ik moet zeggen dat mijn werk ook niet altijd helpt. Ik werk onregelmatig en mijn vriendinnen regelmatig. Dit resulteert erin dat als ik aan het werk ben zij vrij zijn en leuke dingen doen. Als ik vrij ben moeten zij werken.  Mijn losse vriendinnen hebben allemaal wel weer een vriendengroep waar zij in zitten. Soms vind ik dit best moeilijk om te zien, maar ik vind het wel heel erg leuk voor ze.  Soms ben ik bang dat ik vergeten word. 


Is alleen zijn dan zo erg? Nee, dat vind ik niet. Als ik ook zie hoe vaak mijn vriendinnen bij hun vriendengroep zijn ga ik dat niet eens redden. Ik zou niet weten waar ik de tijd en energie vandaan moet halen. Ik vind het soms ook heerlijk om alleen te zijn. Als ik dan al vrij ben. 

Vaak zeggen mensen dat je tijd kan maken, maar het wordt toch wel lastig als je om het weekend werkt. De vrije weekenden zijn de kids van mijn vriend er. Daar krijg je ook genoeg voor terug, maar het is gewoon een andere levensstijl. 

 Alleen zijn is ook niet erg.  Soms vind ik het heerlijk. Ik hou er van om lekker te schilderen en mijn rust te pakken. Dit is dan de ideale situatie. Ik ben erg introvert, dus misschien past het ook wel gewoon bij mij. 
 Maar dit neemt niet weg dat ik het  soms erg lastig vind. Als ik om mij heen kijk en ik zie al die vrienden mooie dingen voor elkaar doen zoals een babyshower, vrijgezellenfeest, 25-jarig jubileum, 30-jarig jubileum, grote bruiloft.  Dit zijn dingen waarvan ik mij afvraag of ik die ooit zal krijgen.  Dit geldt natuurlijk niet alleen voor mezelf, maar doordat er niet veel vrienden in mijn leven zijn ben ik er ook nog nooit voor uitgenodigd.  Ik kan daar best wel een beetje verdrietig van worden, omdat het er allemaal zo leuk, gezellig en liefdevol uitziet.  

Toen ik 25 jaar werd stond er geen halve sarah in mijn tuin. Mijn ouders hebben hun best gedaan, maar als ik dan om mij heen kijk wat er in vriendengroepen gebeurt op zo'n moment doet dat toch wel een beetje pijn. Soms vraag ik mij wel af wie mijn vrijgezellenfeest zou organiseren als ik ga trouwen. Soms vraag ik mezelf wel eens af of ik een babyshower ga krijgen als ik zwanger ben en heel soms vraag ik mij ook wel eens af wie ik allemaal zou uitnodigen voor mijn bruiloft.  


 

Word lid en beloon de maker en jezelf!




Roodkapje
Ik heb geen echte vrienden meer. Degene waarvan ik dacht dat die het was blijkt het niet te zijn
11-04-2018 23:38
11-04-2018 23:38 • Reageer
Vinception
Herkenbar. Van de basisschool spreek ik heel af en toe nog met 2 vriendinnen af, op de middelbare school zat ik in een grote vriendenkring maar die werden door een paar mensen bij elkaar gehouden en die hebben vorig jaar examen gedaan dus het zijn nu steeds losse groepjes :/ en dan moet ik weer gaan kiezen bij wie ik m'n pauze doorbreng, dat vind ik lastig...
19-01-2018 19:35
19-01-2018 19:35 • Reageer
Ms.Aihtnyc
Heel erg herkenbaar. Heb geen babyshower gehad, maar wordt wel uitgenodigd op hun babyshower...
19-01-2018 18:54
19-01-2018 18:54 • Reageer
Lientje
Herkenbaar. Ik had als kind wel vriendinnetjes en vriendjes, maar er was er maar één die een écht vriendinnetje was. Op de middelbare school trok ik wel op met verschillende meiden en jongens, maar ook daar had ik maar één échte vriendin. Ik ben niet iemand die goed in groepen gedijt, en dat vind ik eerlijk gezegd ook helemaal niet erg. Ik lijk een gigantische grote rode pijl boven mijn hoofd te hebben met daarop de melding "Indien u iemand zoekt om van te profiteren, kies mij!" Nu heb ik al zo'n 16 jaar één hele goede vriendin, al zie ik haar meer als een zusje. Zij woont aan de andere kant van het land en we zien en spreken elkaar erg weinig, maar als we bij elkaar zijn dan is het net alsof we elkaar elke dag zien. We laten elkaar in onze waarde en accepteren elkaar zoals we zijn.
19-01-2018 16:46
19-01-2018 16:46 • Reageer
morkreba
herkenbaar soms heb ik het idee dat ik van een andere planeet kom ik hoorde nergens bij ook ik heb wat vriendinnen gehad in het verleden en vrienden of vriendinnen zijn pas echte vrienden waarmee je alles kan delen bellen enz maar tot op de dag van vandaag heb ik dat nooit mogen ervaren Ik heb er nu vrede mee, het is zoals het is
19-01-2018 16:14
19-01-2018 16:14 • Reageer
enigma
Ik heb daar geen nood aan, aan zo'n grote vriendengroep. Net als bij jou wandelen mensen in en uit mijn leven. En soms wandelen we even een stukje samen. Enkel de echte vrienden uit mijn jeugd zijn nog steeds echte vrienden op wie ik altijd kan rekenen.
19-01-2018 15:39
19-01-2018 15:39 • Reageer
HeArt&SoulConnection
Zonder nu je situatie te willen bagatelliseren , want je hebt er last van en dat wil ik zeer zeker 'zien'! Toch zie ik niets vreemds, eerder iets enorm herkenbaars. Vrienden zijn voor mij mensen die in mijn hart 'wonen' . die ik kan bellen midden in de nacht. ook als ik ze niet vaak zie . Die kun je op een hand tellen ! Diepere betrekkingen kosten tijd ...tijd die je er niet voor kunt 'nemen' want het zit niet alleen in de 'tijd' maar ook in wat je met elkaar deelt en hoe je in het leven past. het is respect hebben voor de ruimte van de ander en communiceren wat je wenst en kunt en i.v.p alleen 'tijd' met elkaar doorbrengen. En je pakt het als vanouds op als je elkaar ziet . ook al is dat maar eens per jaar. Trouwe vrienden kan ik op een hand tellen. Daar buiten heb ik vriendinnen en vrienden , dan kennissen en bekenden. Het is op veel manieren in te vullen als 'live' (even niet kan) al of niet vanwege je werk. Dat ken ik hier ook onregelmatigheid. Dat kan een aanslag op je sociale leven zijn omdat je meer je best moet doen dingen toch in te passen . maar een appje , een leuke kaart een belletje kan ook contact zijn . Het gevoel 'niet vergeten' te worden of zijn. het gaat om hoe je met die ander kunt verbinden. Het lijkt alsof je 'wacht' op die ander om het in te vullen of te komen ...klopt dit ..herken je het ? Jij mag er ook zijn en ook in de vriendschap mag je aangeven wat je behoefte is. Soms is het dan afspreken op langere termijn of aangeven dat je een belletje zo waarderen. Net verwijtend , maar gewoon : 'ik mis je ' wanneer kunnen we een keertje bellen ? Schat jezlef op waarde. Wat voor een vriendin ben jij als je dat zou mogen/kunnen omschrijven . Dit hoef je niet (hier) te omschrijven hoor. Je kunt er ook eens over nadenken . Of een pb mocht je wensen . HOE dan ook JIJ doet niets fouts of verkeerd mocht dat in je hoofd of hart zitten. je zoekt hoe af te stemmen zonder ook jezelf te verliezen of in de ander te verdwalen wellicht. Knuff
19-01-2018 15:16
19-01-2018 15:16 • Reageer
Ingrid Tips en meer
Het klinkt misschien cliché maar échte vrienden kun je op één hand tellen.
19-01-2018 15:01
19-01-2018 15:01 • Reageer
Creaci
Zeer herkenbaar, alleen maak ik mij er niet druk om. Ik hou niet van feestjes en verplicht bij elkaar op bezoek moeten. Ik geniet van de rust en de vrijheid.
19-01-2018 13:07
19-01-2018 13:07 • Reageer
Encaustichris
Goh, wat een heerlijk herkenbaar verhaal. Dat schrijf ik omdat ik dus gelukkig niet de enige ben... ook ik vraag mij vaak af wat ik fout doe. Maar ik ben ook tot de conclusie gekomen dat het blijkbaar bij mij hoort. Liever één echte vriendin dan 10 neppers!
19-01-2018 11:29
19-01-2018 11:29 • Reageer
Marjolein
staar je niet blind op wat anderen lijken te hebben! Ik heb eigenlijk ook maar een paar echt goede vriendinnen en die koester ik en ik zie ze ook niet vaak. Maar ik heb ook veel tijd voor mezelf nodig, ik ben geen uitgaander. Ik ben liever rustig thuis.
19-01-2018 11:10
19-01-2018 11:10 • 1 reactie • Reageer
Louter
Daar heb je zeker gelijk in! Misschien ook wel de wijze levensles van dit verhaal! Het gras is niet altijd groener aan de andere kant en blij zijn met wat je wel hebt!
19-01-2018 11:14
19-01-2018 11:14 • Reageer
Leonie Fotografie
Ik heb een aantal goede vriendinnen een klein groepje.
19-01-2018 11:07
19-01-2018 11:07 • 1 reactie • Reageer
Louter
Ik heb geen groepje en nooit gehad. Mijn vriendinnen ben ik wel heel blij mee al zie ik ze misschien maar 1 keer in het jaar:)
19-01-2018 11:13
19-01-2018 11:13 • 1 reactie • Reageer