×

Yoors


Inloggen
×

Yoors











Echte vrienden

Echte vrienden


Echte vrienden. Wat zijn nou vrienden? De één heeft een hele vriendengroep de andere kan zijn vrienden amper op één hand tellen. Dan is ook nog de vraag hoe hecht de band met deze vrienden is en wat het betekent. 
Mij kan je plaatsen in de laatste categorie. Ik kan mijn vrienden op één hand tellen. Dit is nooit anders geweest. Al vanaf het moment dat ik mij kan herinneren heb ik niet veel vrienden. Hoe graag ik dit ook wil en hoe erg ik mijn best er ook voor doe. Het lijkt wel alsof het niet voor mij is weggelegd.

Op de basisschool had ik maar één vriend. Ik probeerde aansluiting te zoeken bij de rest van mijn leeftijdsgenootjes, maar dit lukte niet. Ik had hier toen deels vrede mee, omdat het niet anders was. Ik kon het goed vinden met mijn enige vriend en vermaakte mij prima. Ik probeerde wel andere vriendinnetjes te krijgen, maar op de één of andere manier klikte dit niet.  Ik werd daardoor ook vaker niet dan wel uitgenodigd op verjaardagsfeestjes.  Er was nog wel één vriendinnetje waar ik het heel erg goed mee kon vinden. Dit was zogezegd mijn beste vriendinnetje, maar zij verhuisde in groep 5 of 6 naar de andere kant van het land.  

Mijn ouders die zagen het al lang aankomen dat het op de middelbare school niet goed zou gaan. Zij gaven aan dat ik wat minder om mocht gaan met mijn enige vriend, zodat ik ook andere mensen leerde kennen. Heel erg goed bedoeld dus, maar zo werkt het helaas niet.  
Op de middelbare school was ik een populair meisje. Ik kende heel erg veel mensen, maar echte vrienden? Die had ik niet. Om mij heen zag ik de ene na de andere vriendengroep ontstaan. 

Groepen van meisjes,  groepen van jongens,  groepen die gemixt waren en noem maar op.  Geloof me, ik heb van alles geprobeerd. Ik probeerde aansluiting te vinden bij ontzettend veel verschillende groepen. Het is niet dat ik nooit iets met ze mocht doen, maar in de groep hoorde ik niet.  Alles wat ik probeerde liep toch weer uit in een teleurstelling.  Ik hoorde er toch niet echt bij.   
Ik kan niet zeggen dat ik heel erg eenzaam ben geweest tijdens mijn middelbare schoolperiode. Ik heb genoeg mensen om mij heen gehad. 
Ik ben wel heel erg vaak heel erg jaloers geweest op de mensen die wel in zo'n hechte vriendengroep zaten. Waarom lukt mij dit niet? Wat is er mis met mij? 

Dit patroon herhaalt zich gedurende mijn leven.  Ik kom het nog steeds tegen zelfs nu ik aan het werk ben. 
Soms komt er iemand op mijn pad die dan blijft 'hangen'.  Een vriend/vriendin die een iets langere tijd in mijn leven blijft. Deze vriend/vriendin komt dan in mijn leven, omdat onze paden zich kruisen. Vaak zijn het vrienden/vriendinnen die niet voor een langere tijd in mijn leven blijven, maar weer weggaan. We groeien dan bijvoorbeeld uit elkaar en ieder gaat dan weer zijn eigen weg. 
Sommige mensen blijven wel in mijn leven, maar die zie ik niet tot amper.  Zo heb ik toen ik 14 was een vriendin leren kennen die destijds aan de andere kant van het land woonde. Deze vriendin reist nu letterlijk de wereld over. Ik zie haar maar één keer in het jaar, als ik geluk heb.  Een andere vriendin van mij woont aan de andere kant van het land. Zo vaak zie ik deze mensen niet en afspreken is vaak erg lastig. Dit zijn wel mensen die al voor een langere tijd in mijn leven zijn en die ik ook koester al spreek en zie ik ze niet altijd. 

In mijn woonplaats heb ik ook nog wel 1 á 2 vriendinnen. Deze vriendinnen koester ik ook enorm. Ik moet zeggen dat mijn werk ook niet altijd helpt. Ik werk onregelmatig en mijn vriendinnen regelmatig. Dit resulteert erin dat als ik aan het werk ben zij vrij zijn en leuke dingen doen. Als ik vrij ben moeten zij werken.  Mijn losse vriendinnen hebben allemaal wel weer een vriendengroep waar zij in zitten. Soms vind ik dit best moeilijk om te zien, maar ik vind het wel heel erg leuk voor ze.  Soms ben ik bang dat ik vergeten word. 


Is alleen zijn dan zo erg? Nee, dat vind ik niet. Als ik ook zie hoe vaak mijn vriendinnen bij hun vriendengroep zijn ga ik dat niet eens redden. Ik zou niet weten waar ik de tijd en energie vandaan moet halen. Ik vind het soms ook heerlijk om alleen te zijn. Als ik dan al vrij ben. 

Vaak zeggen mensen dat je tijd kan maken, maar het wordt toch wel lastig als je om het weekend werkt. De vrije weekenden zijn de kids van mijn vriend er. Daar krijg je ook genoeg voor terug, maar het is gewoon een andere levensstijl. 

 Alleen zijn is ook niet erg.  Soms vind ik het heerlijk. Ik hou er van om lekker te schilderen en mijn rust te pakken. Dit is dan de ideale situatie. Ik ben erg introvert, dus misschien past het ook wel gewoon bij mij. 
 Maar dit neemt niet weg dat ik het  soms erg lastig vind. Als ik om mij heen kijk en ik zie al die vrienden mooie dingen voor elkaar doen zoals een babyshower, vrijgezellenfeest, 25-jarig jubileum, 30-jarig jubileum, grote bruiloft.  Dit zijn dingen waarvan ik mij afvraag of ik die ooit zal krijgen.  Dit geldt natuurlijk niet alleen voor mezelf, maar doordat er niet veel vrienden in mijn leven zijn ben ik er ook nog nooit voor uitgenodigd.  Ik kan daar best wel een beetje verdrietig van worden, omdat het er allemaal zo leuk, gezellig en liefdevol uitziet.  

Toen ik 25 jaar werd stond er geen halve sarah in mijn tuin. Mijn ouders hebben hun best gedaan, maar als ik dan om mij heen kijk wat er in vriendengroepen gebeurt op zo'n moment doet dat toch wel een beetje pijn. Soms vraag ik mij wel af wie mijn vrijgezellenfeest zou organiseren als ik ga trouwen. Soms vraag ik mezelf wel eens af of ik een babyshower ga krijgen als ik zwanger ben en heel soms vraag ik mij ook wel eens af wie ik allemaal zou uitnodigen voor mijn bruiloft.  


 

Word lid en beloon de maker en jezelf!